Κυριακή 10 Ιουλίου 2022

Η Πέτρα του Δασκάλου


Στον δρόμο για την Δασκαλόπετρα

Πήραμε τον μικρό ανηφορικό μονοπάτι 
Για να φτάσουμε στη Δασκαλόπετρα
 από το μεγάλο δρόμο του λιμανιού τον πολυταξιδεμένο
Πήραμε ένα δισάκι για  στο δρόμο  στον ώμο
 και ένα οδοιπορικό ραβδί
 Πήραμε μερικά φωνήεντα  για την ιαχή
 κι αφήσαμε μερικά σύμφωνα για την κραυγή
Εκεί που συναντιέται το άπειρο του Λόγου
 στο έμπειρο των Αναλογιών
 Γιατί Λόγος χωρίς αναλογίες δεν υπάρχει
 Αναλογίες φωτιάς γης νερού και αέρα
 σε πολυταξιδεμένες  ραψωδίες
 Φτάσαμε στην Πέτρα
όρθια αγέρωχη και στητή
 Βγάζουμε από το δισάκι ένα σφυράκι
 Πώς  λαξεύεις  μία πέτρα
 πώς της  δίνεις μορφή
 Πες μας δάσκαλε  για τη συνταγή
 αυτή την μορφοποιητική
 Και απαντά ο ποιητής
 Πρώτα είναι η μορφή
 και μετά η ζωή
 στους Κύκλους της Συνείδησης
της Τροποποιητικής και της Μετατροπής
Κυριακή, 10 Ιουλίου 2022

«Η ποίηση πρέπει να είναι το αντίθετο του προφανούς»

Ομηρικές Συζητήσεις 21ου Αιώνος
Οδηγός Ομηρικής Ενδελέχειας
για το χθες το σήμερα και το αύριο
στο χώρο της μυθιστορίας
Μυθιστόρημα υπερρεαλιστικής φαντασίας

Αστραία ©©



Σάββατο 7 Αυγούστου 2021

ΑΘΗΝΑ Ομηρικοί Διάλογοι



 πρόλογος
Οι Ομηρικοί διάλογοι είναι ένα μυθιστόρημα που έγραψα ατενίζοντας τα αστέρια σε ένα φανταστικό διάλογο με τον (Δον)  Όμηρο ποιητή, καθισμένη σε ένα παγκάκι, συντροφιά με τα Ομηρικά Έπη κάποια μενεξεδένια  δειλινά στη Θεσσαλονίκη.
Μια απλή φλόγα κεριού,  τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από αυτό. 

Ημερολόγιο ΑΛΦΑ  συμβεβηκότων

διαδικτυακού καταστρώματος

σε α΄Ενικό


Αστραία ©©

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2020

Που αποθηκεύεται η Μνήμη




Η σημασία του μηρού
Που αποθηκεύεται η ΜΝΗΜΗ

Ο Όμηρος ήταν το «πρωτο-κύτταρο της Μνήμης.
Το πρωτοκάριο ή αλλιώς πρωτοκύτταρο, εισέρχεται στο μηρό. 
Το πρωτοκάριο-πρωτοκύτταρο είναι αυτό που ονομάζουμε το πρώτο γονίδιο.
Ο Μηρός της Αθηνάς
Ὅταν ἔρχεται ἡ Ἀθηνᾶ μέ τόν Ἥφαιστο, ἀπό τήν πόλη "Ἀθῆναι" πού βρισκόταν στίς ὄχθες τῆς Κηφισσίδος λίμνης. Στόν κατακλυσμό τοῦ Ὠγύγου βυθίζεται ἡ πόλη, ὅπως καί ἡ Ἐλευσίνα. Ἔρχονται στήν ἀκτή - τότε δέν ὑπῆρχε Ἀθήνα. Ὁ Ἥφαιστος ἐκείνη τήν ἐποχή εἶχε ἐγκαταλειφθεῖ ἀπό τήν γυναίκα του τήν Ἀφροδίτη καί ἤθελε νά συνευρεθεῖ μέ τήν Ἀθηνᾶ. Ἡ Ἀθηνᾶ ὅμως εἶναι παρθένα καί δέν ἐπιθυμεῖ νά ἀπωλέσει τήν ἁγνότητά της. Ὁ Ἥφαιστος ἐκσπερματώνει στόν μηρό της. Ἡ Ἀθηνᾶ τότε βγάζει μιά τούφα μαλλιά, σκουπίζει τό σπέρμα καί ἐναποθέτει τόν γόνο στήν κύστη (στόν σωλήνα). Ἐδῶ ἤδη ἔχουμε τήν διαφοροποίηση γόνου καί σπέρματος. Ἔπειτα ἐναποθέτει τήν κύστη στήν "πάνδροσο", δηλαδή στό ψυγεῖο, "γιά νά ποιήσει τόν Ἐριχθόνιο ἀθάνατο, κρυφά ἀπό τούς ἄλλους Θεούς". Προσέξτε αὐτή τήν ἔκφραση. Θέλει νά "ποιήσει", νά κατασκευάσει τόν Ἐριχθόνιο. Ὄχι νά τόν γεννήσει. Ἔχουμε τήν ἔλευση τοῦ σπέρματος. Ὁ ἄνθρωπος, κατά τόν Ἀριστοτέλη, εἶναι πρότερος τοῦ σπέρματος. Ἀρχίζει ἡ διαδικασία τῆς μεταλλάξεως. Ι. Ι. ΦΟΥΡΑΚΗΣ

Ο  Ζευς έραψε στον Μηρό του τον Διόνυσο
 και μετά γεννήθηκε ο Διόνυσος  ο 13ος θεός
από τον Μηρό του Διός 
Από την Μνημοσύνη των Ομηρικών Επών


Αστραία ©©