Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα περικεφαλαία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα περικεφαλαία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2016

Η Χρυσή Περικεφαλαία της Αθηνάς


 Χρυσές περικεφαλαίες  του νου και φλεγόμενα οχήματα άρματα σε σύγχρονες αντιληπτικές ερμηνείες του ομηρικού διαλογισμού

 Η Αθηνά, κόρη του Ζήνοος Διός ενδύεται  τα όπλα του πολέμου στη ραψωδία Ε, σοφά.
Ποια είναι αυτά;
Τη χρυσή αμφίφαλη, εγκέφαλη, τετράφαλη περικεφαλαία φορά στην κεφαλή της  στην οποία θα χωρούσαν αποτελεσματικά στρατιώτες πρόμαχοι πεζοί, 100  καστροπόλεων. Πολλοί δηλαδή.
Ποιοι είναι αυτοί;
Είναι η αντιληπτική ικανότητα του πολεμιστή  να μετακινεί  και να δαμάζει το σημείο της αντίληψης του με δόρυ στιβαρό και  όχημα  του νου, φλογερό. Ο πολεμιστής είναι πολεμιστής, όχι μόνο γιατί καταλαβαίνει κάτι, αλλά γιατί καταλαβαίνει και συνδέει πολλά και το  εύρος της αντίληψης του, έχει πλάτος, μήκος, ύψος, έχει, της Αντίληψης, του Αετού, τα Φτερά και χωράει πολλαπλάσια του 100 αρκετά.
Όταν το σημείο της  αντίληψης ξεσκουριάζεται και γίνεται χρυσό, τότε η σοφία, την φώτιση, στο κεφάλι φωτισμένων ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΕΩΝ συναντά, τα ΚΑΣΤΡΑ δε,  καίγονται ή αναφλέγονται, ευθυγραμμιστικά.
Η Αθηνά ανεβαίνει σε φωτισμένο άρμα από τα πόδια και με τα πόδια, με  δόρυ βαρύ μεγάλο και στιβαρό δαμάζει  ομηρικούς στίχους και σειρές ανδρών και ηρώων που την έχουνε θυμώσει, γιατί βόσκουν σαν κότες σε ορνιθοτροφείο κοτέτσι ανόητο και  χαζό
..... την Εποχή των Φωτισμένων Άστρων στον Πόλεμο των Εντειχισμένων Κάστρων.

 Ε Ιλιάδος 743

κρατὶ δ' ἐπ' ἀμφίφαλον κυνέην θέτο τετραφάληρον
χρυσείην, ἑκατὸν πολίων πρυλέεσσ' ἀραρυῖαν·
ἐς δ' ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ' ἔγχος
βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν
ἡρώων, οἷσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

Αστραία

Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016

Η Περικεφαλαία του Αυτόφωτου Αυτόλυκου




                                                  Ιστορίες Ομηρικών Πίλων
 Ο Οδυσσέας έχει φορέσει πολλά κράνη, περικεφαλαίες, πίλους  και καπέλα. Ένα από αυτά, αναφέρεται στην ραψωδία Κ αναλυτικά, μαζί με την χαρακτηριστική ιστορία του και του το δίνει, ο Μηριόνης για προστασία του, όταν εισέρχεται στο στρατόπεδο των Τρώων.
Είναι μια καταπληκτική  ιστορία δύναμης  γνώσης και  φώτισης, η οποία έχει περάσει απαρατήρητη από πολλούς αναγνώστες των Ομηρικών Επών και θα δούμε  τόσο την μεγίστη σημασία της, όσο  και της περικεφαλαίας,  ιδιαίτερα και, τον ρόλο του "καπέλου".
Η οριζόντια ανάγνωση του ομηρικού κειμένου,μας δίνει όλες τις πληροφορίες σε επίπεδο Ερμή που πρέπει να έχουμε για την επαγωγική ανάλυση του, λειτουργώντας πολύ καλά  στο ένα ημισφαίριο του εγκεφάλου, την λογική.
Έτσι, η ομηρική ιστορία μας, λέει πως αυτή η περικεφαλαία, κυνή, είναι δώρο του Αμφιδάμαντος στο Μόλο, πατέρα του Μηριόνη και την είχε δώσει ο Αυτόλυκος παππούς και ανάδοχος του Οδυσσέα. Είναι από δόντια  κάπρου, άσπρα, με εσωτερικό σκούφοαπό μαλλί. Ο Αυτόλυκος την είχε κλέψει από τον Αμύντορα Ορμενίδη. Από που κρατάει η σκούφια του γενεολογικού  του δένδρου δηλαδή.
Η κάθετη ανάγνωση των Ομηρικών στίχων μέσα από την σύνθεση και την αναγωγική σκέψη, μας μιλάει  για  τον αφηρημένο πυρήνα τους, σε επίπεδο Αθηνάς και από την  άλλη πλευρά του εγκεφάλου και της αντιληπτικής  του ικανότητος, τη γνώση τη σιωπηλή, που βρίσκεται μέσα τους.
Ο ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ παππούς σημαίνει αυτόφωτος  και  είναι ο  ίδιος, που δίνει το όνομα ΟΔΥΣΣΕΑΣ στον εγγονό. Ο εγγονός φέρει το σημάδι από το κυνήγι του αγριογούρουνου με το οποίο τον αναγνωρίζει η ΕΥΡΥΚΛΕΙΑ .Ένα αγριογούρουνο είχε κυνηγήσει και ο Ηρακλής, τον Ερυμάνθιο Κάπρο. Ο Αυτόλυκος παίρνει το κράνος από τον ΑΜΥΝΤΟΡΑ τον εκδικητή και το χαρίζει στον ΑΜΦΙΔΑΜΑ τον Κυθήριο, που αμφι δέμει, χτίζει ολόγυρα και βασιλεύει. Ο Αμφιδάμας το δίνει στο ΜΟΛΟ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ και ΜΩΛΟΣ είναι ο ΠΟΛΕΜΟΣ. 'Ετσι φθάνει στα χέρια του ΜΗΡΙΟΝΗ
γιου.
 Ο Μηριόνης είναι ιδιαίτερος ομηρικός χαρακτήρας, ικανός πολεμιστής, άριστος τοξότης και φίλος του Ιδομενέα και του Οδυσσέα. Η  χαρακτηριστική του ιδιότητα είναι ο ρυθμός. Πολεμάει σαν να χορεύει και αυτό είναι ένα εντυπωσιακό γεγονός και σημαίνει πως έχει τον ρυθμό και την αρμονία από τα πόδια μέχρι την κορυφή του κεφαλιού, ΑΡΧΕΥΕΙΝ. Εδώ να θυμίσουμε την πράξη των ΝΙΠΤΡΩΝ με την οποία ο  Όμηρος υπογραμμίζει τη σχέση ποδιών και εγκεφαλικής διαύγειας και νοητικής καθαρότητας και τον κυρίαρχο των ποδιών, τον Ποσειδώνα.
Ο ΜΗΡΙΟΝΗΣ είναι ο  ικανός μηρός του πολεμιστή;
Είναι ο ΜΗΡΟΣ του χορευτή Διόνυσου;
Είναι ο  ίδιος ο Ο ΜΗΡΟΣ Ποιητής;
Προσωπική άποψη είναι πως ο Όμηρος έχει κρύψει σε κάθε όνομα και χαρακτήρα προσωπικά και συλλογικά  στοιχεία, τόσο  του εαυτού του, όσο και  της συλλογικής ιστορίας του ανθρώπου.Άρα υπάρχουν στοιχεία του Ομήρου στον Μηριόνη και δίνει την ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ στον Οδυσσέα σε ένα διαρκές γίγνεσθαι στο ΕΔΩ και ΤΩΡΑ.
Οι  μεγάλοι δημιουργοί είναι συνεπείς με αυτά που λένε ή γράφουν, γι αυτό και τα έργα τους είναι μεγάλα και διαχρονικά. Κυρίως είναι ΑΥΤΟΦΩΤΟΙ.
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει πολύ απλά πως  ένας  άνθρωπος της γνώσης, είναι άνθρωπος της γνώσης, Την κατέχει, την έχει κατακτήσει και δεν την κλέβει, δεν την αντιγράφει,  ούτε την παπαγαλίζει. Αυτό που λέει ή γράφει, το κατανοεί βαθιά, αλλά το εφαρμόζει  κι όλας. Με απλά λόγια,  ένας άνθρωπος της γνώσης είναι αυτό που ΕΙΝΑΙ και όχι απλώς αυτό,   που  ΦΑΙΝΕΤΑΙ.Και  τέτοιος άνθρωπος ήταν και ο Όμηρος.  Είχε το δικό του ΠΙΛΟ, καπέλο και μπορούσε να το δώσει ή να το χαρίσει σε όποιον  ήθελε να το  κερδίσει.
Συνεχίζοντας την ομηρική ανάγνωση βλέπουμε, πως ο Μηριόνης δίνει την περικεφαλαία στον Οδυσσέα για να εισέλθει στο εχθρικό στρατόπεδο των Τρώων. Του Οδυσσέα είναι από αγριογούρουνο και του Διομήδη από ταύρο. Το, ποιοι είναι οι ΤΡΩΕΣ, σε άλλο άρθρο έχω αναφερθεί. Στο παρόν, θα εστιαστώ στο θέμα του κράνους.
Κράνος και περικεφαλαία φορούσαν και φορούν οι πολεμιστές για τις ανάγκες του πολέμου και καπέλο στην καθημερινή ζωή, οι άνθρωποι περασμένης εποχής, ως ανάμνηση του γεγονότος αυτού και για την προστασία του κεφαλιού.Πολλές φορές στα Ομηρικά Έπη χρησιμεύει και για την κλήρωση και της λάχεσης, τον  λαχνό.
Από τι να προστατευτεί το κεφάλι;
Ποιος είναι ο κυβερνήτης του κεφαλιού;
Και πως ανεβαίνει   η ενέργεια από τα πόδια και πέλματα στην κορυφή;

Είναι ΓΝΩΣΕΙΣ που ο Οδυσσέας  πρέπει να ξέρει μπαίνοντας στους Τρώες, όπως και  τα 12  ενεργειακά κέντρα (τσάκρας) του ανθρωπίνου σώματος  από τα  πόδια στην κορυφή.
Η τέχνη  του κυνηγού, η ΙΛΙΑΣ, στην οποία ο Οδυσσέας έχει εξασκηθεί,  απαιτεί  και την γνώση της ομάδος  αίματος για τη σωστή του πολεμιστή, διατροφή. Συνήθως οι ΚΥΝΗΓΟΙ έχουν ομάδα αίματος Ο και έχουν ανάμνηση και ΜΝΗΜΗ από την παλαιά  εποχή.
Καθώς οι δύο πολεμιστές, ο Οδυσσέας με τον Διομήδη, ξεκινούν, ένας ερωδιός που στέλνει η  Αθηνά ακούγεται στη νύκτα την βαθιά. Ο Οδυσσέας χάρηκε, γιατί κατάλαβε τι του λέει η Αθηνά και πως δια μέσου του Ομήρου Ποιητή ελεύθερα του μιλά για όλα αυτά,  που ήταν κρυμμένα, τον καιρό της ΓΝΩΣΗΣ  κάτω από το Φως του Ήλιου Απόλλωνα και τώρα, του τα εξηγεί, ΦΑΝΕΡΑ.
 Για να φορά το κράνος, την κυνός περικεφαλαία, και το καπέλο του, σωστά.
Εν παντί καιρώ....

Αστραία


τήν ῥά ποτ' ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο
ἐξέλετ' Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας,
Σκάνδειαν δ' ἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι·
Ἀμφιδάμας δὲ Μόλῳ δῶκε ξεινήϊον εἶναι,
αὐτὰρ ὃ Μηριόνῃ δῶκεν ᾧ παιδὶ φορῆναι·    270
δὴ τότ' Ὀδυσσῆος πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα.

Τὼ δ' ἐπεὶ οὖν ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην,
βάν ῥ' ἰέναι, λιπέτην δὲ κατ' αὐτόθι πάντας ἀρίστους.
τοῖσι δὲ δεξιὸν ἧκεν ἐρωδιὸν ἐγγὺς ὁδοῖο
Παλλὰς Ἀθηναίη· τοὶ δ' οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσι
νύκτα δι' ὀρφναίην, ἀλλὰ κλάγξαντος ἄκουσαν.

χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθ' Ὀδυσεύς, ἠρᾶτο δ' Ἀθήνῃ·
κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ
ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐδέ σε λήθω
κινύμενος· νῦν αὖτε μάλιστά με φῖλαι Ἀθήνη,    280
δὸς δὲ πάλιν ἐπὶ νῆας ἐϋκλεῖας ἀφικέσθαι
ῥέξαντας μέγα ἔργον, ὅ κε Τρώεσσι μελήσῃ.

06 11 2016

Από που κρατά, από που είναι  η περικεφαλαία σου;

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

Α. Αΐδιοι Αλχημιστές

αὐτὰρ Ἀθήνη
δῦν’ Ἄϊδος κυνέην, μή μιν ἴδοι ὄβριμος Ἄρης 845 . Ε Ιλιάδος


Σιγομουρμούριζε ένα τραγούδι, το διέκοψε  αποφασιστικά για να με ρωτήσει ερευνητικά:
-Ποιος θα ήταν ο ορισμός σου για την μαγεία σε πρόταση αξιωματική και πρωταρχική σε σύστημα  με ιδεολογική  αξιών αναφορά;
Προσπάθησα να δώσω ένα σύντομο περιεκτικό και δυναμικά σπερματικά ορισμό συμπεριλαμβάνοντας πολλές πλευρές της, την μαγεία της τέχνης,  της θρησκείας  της αστρολογίας  της πνευματικής σαμανολογίας ορίζοντας της ως γνώση πανάρχαια πρωταρχική της αριστερής πλευρά και αρκετά σιωπηλή.
-Και συμβολική… πρόσθεσε. Όλα τα σύμβολα, γράμματα σχήματα  χρώματα και αριθμοί είναι τα βασικά της   όπλα και εργαλεία.
-Και γιατί οι άνθρωποι φοβούνται την μαγεία αφού συνεχώς την χρησιμοποιούν αναρωτήθηκα φωναχτά.
-Οι άνθρωποι ό,τι δεν καταλαβαίνουν, το φοβούνται, και ό, τι  φοβούνται θα το ονομάσουν διάβολο ή θεό. Την χρησιμοποιούν ασυνείδητα  όπως  τα πράγματα  και τον κόσμο γύρω τους και τον  καταστρέφουν αλόγιστα όταν δεν  τον στύβουν σαν λεμόνι  στην αμετροέπεια και στον άκρατο εγωισμό. Ναι, είναι η πρώτη μορφή γνώσης και είναι το Άγνωστο. Βρίσκεται στα χέρια των καλλιτεχνών των ιερατείων και των μάγων. Δίνει την έμπνευση στους καλλιτέχνες την μεταφυσική στις θρησκείες και την  γνώση  με την εξήγηση των νόμων  της φυσικής στους μάγους.
Η εκλογίκευση της θα δημιουργήσει τα μεγάλα και μικρά φιλοσοφικά ρεύματα , η συστηματοποίηση της την επιστήμη , η εφαρμογή της  στην τεχνογνωσία  τους κανιβάλους  καταναλωτές  των προϊόντων της  στη καπιταλιστική των μηχανών του Μάτριξ  κοινωνία.
Η παιδική ηλικία της  ανθρωπότητος  δημιούργησε όλες  τις προσωποκεντρικές   θεωρίες  θρησκείες  περί θεού και θεών προβολές ενός  εγωιστικού  μωρού νηπίου νου  παίρνοντας κατά γράμμα  μια αλληγορική παραβολή. Πολλοί  άνθρωποι εγκλωβίζονται στην κυριολεξία του λόγου και αρνούνται  ανοήτως και παιδαριωδώς να δουν την ουσία του . Χάνονται στην μετάφραση  και σε μια απλή καταγραφή. Πνίγονται στα ρηχά και σε μια νερού κουταλιά αντινοϊκώς.
-Όμως η πίστη δημιουργεί και έχει δημιουργήσει έντονα φαινόμενα υπερβατικά που  κανείς δεν μπορεί  ορθολογιστής να τα αρνηθεί  παρ΄ όλα αυτά, συμπλήρωσα σκεπτικιστικά.
-Γιατί να τα αρνηθεί ένας ορθολογιστής όταν είναι στο κέντρο της λογικής;
 Μου απάντησε αμέσως και διευκρινιστικά.
Η πίστη ενεργοποιεί όλες τις εν δυνάμει ψυχικές δυνάμεις που βρίσκονται σε ένα άνθρωπο και η προσευχή τις οργανώνει με αρμονία και τις επαναδιατάσσει  εργονομικά. Όπου και να πιστεύεις και σε όποιο θεό  και να  προσεύχεσαι το ίδιο αποτέλεσμα θα έχεις. Όταν είσαι ακριβώς στο κέντρο της λογικής δεξιά, δεν μπορείς παρά να δεις το κέντρο της γνώσης της σιωπηλής και αντιστοίχως  μια αμφίδρομη γέφυρα κατανόησης περιπατώντας να διαβείς.
Όλες οι θρησκείες είναι επινοήσεις των ανθρώπων και αλλάζουν ανάλογα με τις εποχές αποτελώντας βασική πολιτιστική ανέλιξη ή καθέλιξη κοινωνικής οργάνωσης και δομής. Σε όλες τις εποχές υπήρχαν άνθρωποι της γνώσης και φορείς του πνεύματος που σήκωσαν το βάρος ενός  λυσσαλέου  φονταμενταλιστικού θεοκρατικού  όχλου  και το ζωώδες παραλήρημα των « ευσεβών» πιστών των διαφόρων  «αληθινών»  θεών.
Η ευσέβεια  δεν ανήκει σε κανένα θεό . Ανήκει στον άνθρωπο και πρέπει να  λέγεται αξιοπρέπεια και να είναι ελευθερία και  αυτοσεβασμός. Συνίσταται δε στην άψογη χρήση ενέργειας  και περικλείεται σε ένα καθαρό νου με αρμονία του κόσμου του υλικού και του πνευματικού. Προσπαθείς να κάνεις το καλύτερο που μπορείς χωρίς να φοβάσαι κανένα θεό και από κανένα να μην εξαγοράζεσαι και κανένα να μην δωροδοκείς ακόμη και αν χρειαστεί την αίδιο κυνός περικεφαλαία να φορείς.
Ποια θεά την φόρεσε και γιατί;  Καταλήγει σε ερώτηση μυθολογική.
-Κατάλαβα γιατί ο  θεοκρατικός Πλάτωνας σε εξορίζει από την πολιτεία την ιδεαλιστική, του λέω.
Ήσουν πολύ επαναστατικός για την ευσέβεια του την υποτελή  και γιατί σε αναθεματίζουν μονοθεϊστικοί  κύκλοι μεταπλατωνικοί. ‘Ισως ο Προμηθέας μπορεί να σε κατανοήσει σε οριοθετική γραμμή, του  απαντώ σκεπτική.
Ξανάρχισε να τραγουδά ένα παλιό σκοπό σε τραγουδάκι λαικό….νύχτα ξελογιάστρα….
Δεν άντεξα  τον πειρασμό να μην τον ρωτήσω  για αυτό.
-Πως μπορείς να λες τόσο σοβαρά θέματα του Αγνώστου  με τόσο αστεία τραγουδάκια του Γνωστού;
-Επιβάλλεται μου λέει, να σπάζεις  την σαγήνη του αιθερικού, την σοβαροφάνεια του αλαζονικού εγωισμού και να προσθέτεις   και  την απαραίτητη  νότα του σουρεαλισμού. Άλλωστε συνεχίζει και ο Δημόδοκος περιγράφει εντελώς ασεβώς  αλλά πάντα υπερρεαλιστικώς τις μοιχείες των θεών και ο Φήμιος  στην  αυλή των περιπατώντων νεκρών άδει σουξέ της εποχής του,  μοναδικός σχεδόν επιζών.

Νύχτα ξελογιάστρα Νύχτα ξελογιάστρα, νύχτα όμορφη
 Όμορφα τα άστρα, και οι ουρανοί
Πέστε την αγάπη μου, να 'ρθει να με βρει
όπου και να βρίσκεται, να με θυμηθεί

....συνέχισα το μουσικό ρυθμό σε ένα   κορυθαίολο  πρωινό