Η καταγωγή των Τρώων

Κωνσταντίνος Καβάφης «Τείχη»

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Αφιερωμένο στους Τρώες  που κλείνονται στα τείχη τα ψηλά, καθόλου ευήκοες.

Ποια είναι η καταγωγή των  Τρώων και αν οι Τρώες ήταν Έλληνες, είναι ένα ερώτημα που έχει απασχολήσει και απασχολεί πολλούς ερευνητές της μυθιστορίας και της ομηρογνωσίας.
Θα προσεγγίσω  το ερώτημα και την απάντηση του μέσα από τη λογική κυρίως,  λαμβάνοντας υπ΄ όψιν όλα τα ιστορικά και μυθολογικά δεδομένα που έχουμε μέχρι στιγμής.
Το  θέμα ξεκινά αναπόφευκτα από το επίσης σημαντικό ερώτημα για την καταγωγή των Ελλήνων και  οι απόψεις της επιστήμης, της θεολογίας και των διαφόρων ιστορικών είναι διάφορες, αναλόγως των  συμφερόντων που  εξυπηρετούν και όχι πάντοτε την αλήθεια. Άλλοι θεωρούν  ότι η  καταγωγή των Ελλήνων είναι  από την Ινδοευρωπαϊκή φυλή, άλλοι από τον Αβραάμ , τον Ισαάκ και τον Ησαΐα που χορεύουν στο γάμο τους και  από τον Ιορδάνη που βαπτίζονται, άλλοι από τους πιθήκους της Αφρικής, και άλλοι από τους δεινόσαυρους της Ασίας
Αν οι Τρώες   είναι Έλληνες είναι ίδιος λαός , έχουν ίδια θρησκεία και ίδια γλώσσα. Αυτό λέει η λογική  εκ πρώτης άποψης και πολύ σωστά και δεν θα καταργήσουμε την  λογική για χάρη μιας υποκειμενικότητος που  μας βολεύει. Δεν είναι έντιμο για ένα της αλήθειας, ερευνητή. Αναγκαία συνθήκη αλλά, όχι  αρκετή. Μη ξεχνούμε πως η Ελληνική θρησκεία τότε ήταν οικουμενική και η  Ελληνική γλώσσα διεθνής.
Η καταγωγή των Ελλήνων μέσα από την Ελληνική Μυθολογία, τον Όμηρο και τον Ησίοδο είναι γνωστή με μικρές παραλλαγές.
Ο Έλλην έζησε στην Θεσσαλία και ήταν ο γενάρχης των Ελλήνων. Ήταν γιος του Δευκαλίωνα (ή σε κάποιες αναφορές του ίδιου του θεού Δία) και της Πύρρας, αδελφός του Αμφικτύονα και πατέρας του Αιόλου, του Ξούθου, και του Δώρου. Η γυναίκα του, μητέρα όλων των Ελλήνων, ήταν η Νύμφη Ορσηίδα. Σε αυτόν αναφέρεται και ο γνωστός κατακλυσμός που συνδέεται με τις τεκτονικές αλλαγές της  Ατλαντίδος..Η καταγωγή των  Τρώων είναι επίσης γνωστή μέσα από τις ίδιες πηγές. Γιος της Ατλαντίδος κόρης Ηλέκτρας εξ αιτίας ενός νέος κατακλυσμού, έρχεται από την ατλαντική νήσο Στρατηγίς λεγόταν η Σαμοθράκη ,στην Τρωάδα και ο  Ίλος εκεί που κάθισε η αγελάδα, στο λόφο της Άτης,  κτίζει το Ίλιον.

Το άμεσο λογικό συμπέρασμα είναι πως και οι Τρώες και οι Έλληνες έχουν κοινή καταγωγή.
Επίσης έχουν τους ίδιους θεούς, αν και είναι χωρισμένοι ως προς την εύνοια  που δείχνουν και πέρα από νύξεις του Ομήρου για αλλόγλωσσους, ομιλούν  την ίδια γλώσσα χωρίς διερμηνείς.
Επειδή αυτά τα γεγονότα χάνονται στα βάθη του μυθικού χρόνου, ακόμη και τα ιστορικά είναι αρκετά παλαιά μιας και αφορούν ιστορία 4000 χρόνων τουλάχιστον  πριν, θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί να μην παρασυρθούμε από το λογικό σφάλμα σε κρίση θολή. Η επίδραση της καταγωγής είναι ισχυρή μέχρι την 7 η γενεά όπως έχουν αποδείξει τα πείραματα του Μέντελ  με τα μπιζέλια της κληρονομικής μεντελικής.
  Ίδια θρησκεία  όμως δεν σημαίνει πάντα  ίδιος λαός.  Η Ρωσία και η σημερινή Ελλάδα έχουν ίδια επίσημη θρησκεία, δεν είναι ίδιος λαός.  Οι Πομάκοι όμως της Θράκης   αισθάνονται Έλληνες. Πολλοί Τούρκοι της  Μ . Ασίας δεν έχουν μογγολικά  χαρακτηριστικά, είναι Ελληνικής καταγωγής, αισθάνονται όμως Τούρκοι. Επίσης η ΗΠΑ και η Αγγλία ομιλούν την ίδια γλώσσα. Σήμερα δεν είναι ο ίδιος λαός, παρ΄όλο που έχουν κοινή καταγωγή και κάποτε ήλθαν σε  μεγάλη και οριστική σύγκρουση μεταξύ τους, βλέπε τη ταινία του   Μελ Γκίμπσον, Ο Πατριώτης.
Τα ονόματα και η γλώσσα προσαρμόζονται  στο έργο και στη κάθε φυλή. Όλοι οι εξωγήινοι μιλούν αγγλικά, Το όνομα  Δαρείος οι Πέρσες το πρόφεραν διαφορετικά Dārayava(h)uš,  καθώς και  τον Κύρο από τον  Ξενοφώνα.  Οι Εβραίοι τον Ιωάννη  ( δεν είναι από τον Ίωνα Ιωνία) τον λένε,  יוחנן (Γιοάναν) Γιεχόαναν   και Τζοσουά τον   Ιησού, Μύριαμ τη  Μαρία.
Ακόμη αν στο μέλλον κάποιος άνθρωπος  μετά από χίλια χρόνια δει την ταινία Τροία με τον  Μπράντ Πητ  μπορεί να υποθέσει πως και οι   Τρώες και οι Αχαιοί είναι  Αμερικάνοι  στη καταγωγή.  Τα έργα  έχουν μια ποιητική άδεια.  Όπως και τα Ομηρικά Έπη.  Οπωσδήποτε έχουν και ιστορικά στοιχεία ακριβή, αλλά διαθέτουν και μια ποιητική σουρεαλιστική υπερβολή καθαρά συμβολική.
Και θα ήθελα να σταθώ εκεί γιατί με ενδιαφέρει αυτή η  ομηρική μεταφορά, την θεωρώ επίκαιρη πολύ διαφωτιστική και διαχρονική.
Βασικά είναι το θέμα που ασχολούμαι τα τελευταία 20 και πλέον έτη.
Αυτός ο πόλεμος ξεκίνησε με ένα μήλο.  Άλλη φορά θα αναφερθώ στο γιατί.
Έγινε για την Ωραία Ελένη που συμβολικά είναι η ΓΝΩΣΗ. Η γνώση που κτίζει τα τείχη της Τροίας τα ιερά. Τείχη κτίζουν συγκεκριμένες δομές του συστήματος,  κυρίως θρησκευτικές, βλέπε βατικανό, χρηματοπιστωτικές τράπεζες, βασιλείς, βλέπε  Λουδοβίκος Αντουνανέτα,  Κύκλωπες από τη Λεμουρία  και  Δαρείος με τον περσικό χρυσό.
Ο Όμηρος αναφέρει την λέξη Ελλάς και  Έλληνες με πρωταγωνιστή τον ξανθό Αχιλλέα που ήταν αρχηγός και βασιλιάς τους, αλλά και η Πηνελόπη μιλάει για την Ελλάδα  δακρυσμένη.
Επίσης θα πρέπει να   λάβουμε υπ όψιν μας την ομοιότητα  Τρώων και Μνηστήρων Αχαιών που σαφώς ήταν  Έλληνες και αυτοί και, μάλιστα επτανήσιοι, αλλά είχαν παλιοχαρακτήρα. Η αντικειμενικότητα του ποιητή είναι αξιοθαύμαστη. Περισσότεροι φαίνεται να εκτιμά τον Τρώα   Έκτορα  και την θαυμάσια Ανδρομάχη, παρά τους δούλους Έλληνες που υπηρετούν τους μνηστήρες στο παλάτι της  Ιθάκης,ειδικά τον Μελάνθιο και τους επιφυλάσσει τιμωρία παραδειγματική.
Κατόπιν όλων αυτών, η προσωπική μου άποψη είναι πως και οι Τρώες και  Αχαιοί ήταν ατλαντικά φύλλα κοινής καταγωγής,αλλά με σαφείς διαφοροποιήσεις στη συνέχεια.
Όπως επίσης ο Ελληνοιταλικός πόλεμος του 40 δεν ήταν εμφύλιος πόλεμος, παρ όλη την κοινή καταγωγή των Ελλήνων και Ιταλών και τη θρησκεία. Εμφύλιος πόλεμος ήταν το 45 στην Ελλάδα. Εμφύλιος πόλεμος θα ήταν στην Ιθάκη, αν ο Οδυσσέας καλούσε ον λαό σε αντίσταση κατά των μνηστήρων. 
Οι Αχαιοί   και τα πελασγικά φύλα συγκρότησαν το σώμα της  κυρίως Ελλάδος έτσι όπως το ξέρουμε σήμερα, αλλά με την σκέψη και τον  πολιτιστικό αποικισμό τους διαμόρφωσαν όλο τον πλανήτη. Είναι η σκέψη του Οδυσσέα και η δύναμη του Αχιλλέα Αλέξανδρου Ηρακλή   με αξίες ιδανικά  ηρωισμό, δημοκρατία, ελευθερία και τιμή.
Η Τροία είναι πάντοτε η άλλη πλευρά , του χρήματος που τον άνθρωπο δούλο ποιεί. Πέφτει και ξανακτίζεται ξανά. ΄ Έχουμε πολλές ΤΡΟΙΕΣ και συμβολικά, αλλά και ιστορικά. Έχει να κάνει με την άπληστη αρπακτική και υλιστική φύση του ανθρώπου που θα χρησιμοποιήσει τη γνώση, τις θρησκείες για  τις εξουσίες  και κλέβει της ζωής μας την  ομορφιά.
Η Τροία δεν είναι ρομαντική μορφή του Ρομπέν των Δασών  που κλέβει για να τα δώσει στους  πτωχούς, είναι η ληστρική μορφή της χρηματοπιστωτικής εξουσίας.
Δεν είναι οι επαναστάτες " κλέφτες και αμαρτωλοί", αλλά  άθλιοι τραπεζίτες και   βολεμένοι αστοί. Αυτοί πρέπει να μας πουν που τα βρήκαν τα λεφτά και δανείζουν και χρεώνουν με τόκο και που κρατούν κρυμμένη την Ελένη.
Θα ποινικοποιήσουμε τον πλούτο;
Όχι τον πλούτο. Ο άνθρωπος είναι πλούσιος από τη γέννηση του. Θα ποινικοποιήσουμε αυτούς  που τον κλέβουν, ληστεύουν τον άνθρωπο, τον οδηγούν στη ζητιανιά και του δίνουν ψίχουλα ψεύτικης φιλανθρωπίας και ελεημοσύνης.
Μπορούμε να δούμε την Τροία και τους  Τρώες   να έχουν  κλέψει όλη την ομορφιά, τους θησαυρούς, την τεχνογνωσία την τεχνολογία, και   να έχουν κλειστεί στα τείχη τα ψηλά των πολυεθνικών αγορών ( τα πολλά παιδιά του εξαγορασμένου Πρίαμου ) και όλος ο υπόλοιπος  κόσμος να βυθίζεται στην φτώχεια και στην  απελπισία.
Οι μνηστήρες και οι δούλοι στην Ελλάδα να τρώνε και πίνουν εις βάρος της ανθρωπιάς με την εγκληματικότητα την ανεργία και τις αυτοκτονίες σε έξαρση . Το ίδιο κάνουν οι μνηστήρες σε κάθε λαό, χώρα  και φυλή.
Γι αυτό θεωρώ τα Ομηρικά Έπη σημαντικά, γιατί κάθε φορά μια ΣΚΗΝΗ από αυτά, παίζεται στην παγκόσμια σκηνή της ιστορίας και λειτουργούν και σε προσωπικό επίπεδο και σε συλλογικό σημειολογικά.
Ας τα συμβουλευόμαστε προσεκτικά ειδικά ως προς το συμβολικό τους νόημα.
Μας λέει πολλά.
Οι ΕΛΛΗΝΕΣ να εκστρατεύσουν ενωμένοι για τα ΤΕΙΧΗ  μιας άπληστης Τροίας  με ηγέτη τον Αχιλλέα και ο κάθε λαός να  δει τι θα κάνει με τους ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ του  με σύμβουλο τον σοφό Οδυσσέα.  Ο επόμενος σταθμός της  ανθρωπότητος θα είναι ο Ηρακλής και ο άνθρωπος ο αξιοπρεπής.


Αστραία ©©  Ομηρικές Ερμηνείες

Κατάρτια και κίονες στα Ομηρικά Έπη

Κίων Οδυσσεύς

α Οδυσσείας

τοῦ δ' ὑπερωϊόθεν φρεσὶ σύνθετο θέσπιν ἀοιδὴν

κούρη Ἰκαρίοιο, περίφρων Πηνελόπεια·

κλίμακα δ' ὑψηλὴν κατεβήσετο οἷο δόμοιο,        330

οὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύ' ἕποντο.

ἡ δ' ὅτε δὴ μνηστῆρας ἀφίκετο δῖα γυναικῶν,

στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο,

ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα·

ἀμφίπολος δ' ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη.

δακρύσασα δ' ἔπειτα προσηύδα θεῖον ἀοιδόν·

Ο Οδυσσέας, Φιλέταιρος, ταξιδεύει συνέχεια σε νερό, αγριεμένο θυμικό, στην ποσειδώνια θάλασσα της αντίληψης κατά την επιστροφή και ψάχνει για στερεό νησί,σαν την Λητώ.

Οι σύντροφοι του, αφανίζονται εξ αιτίας των ελαττωμάτων τους, δεν  μπορούν να επιβιώσουν σε ένα οργανισμό που άγεται και φέρεται, με 70% στοιχείο υγρό.

Λαγνεία, θυμός, ανυπομονησία, απληστία, αδράνεια, εγωμανία φιλαυτία, διάσπαση προσοχής, έλλειψη αυτογνωσίας, έλλειψη αυτοπειθαρχίας υπερβολές που κολυμπούν σε ένα νερό συνεχές μεταβλητό και νοσηρό.

Ο Ηρακλής αντιμετωπίζει  την  Ήρα, νερό παρορμητικό και ο Οδυσσέας, τον Ποσειδώνα, νερό μεταβλητό. Ο Ηρακλής, βάλτους και έλη και ο Οδυσσέας, θάλασσα αγριεμένη.

Από που να κρατηθεί ο Οδυσσέας; Από ποια στεριά να πιαστεί;

Κανείς δεν θέλει η Ιθάκη να φανεί , όπως και και η Δήλος να φανερωθεί.

Γιατί;

Γιατί η συνείδηση φωτιά είναι υπόθεση δύσκολη πολύ, καθώς και η γέννηση της και η συντήρηση της. Ο Οδυσσέας, αντιμετωπίζοντας τις Σειρήνες, δένεται σε κατάρτι, ευθύ και στερεό σε πλοίο, του νου, μεταβλητό. Οι Σειρήνες είναι υδάτινες  Άρπυιες που τρέφονται με αρρωστημένο θυμικό. Γνωρίζουν τις αδυναμίες και τους φόβους του ανθρώπου και με λόγια γλυκά, του λένε αυτά που θέλει να ακούσει και του χαϊδεύουν τα αυτιά.

Τι του λένε;

Η ευδαιμονία των ιδιοτήτων

Ομηρική Ηώς

.....και η αρμονία δράσης και μη δράσης

Ως σταθερή ιδιότητα, θα ορίζαμε ένα σταθερό σημείο στο κέντρο του κύκλου, ακίνητο και σιωπηλό. πχ, την Πηνελόπη, την Ιθάκη.

Ως σταθερό σημείο θα επιλέγαμε την προτίμηση μας, το ταλέντο μας, κάτι που να μας αρέσει και το αγαπούμε βαθιά και θα το τοποθετούσαμε σταθερά, σε σύστημα με αναφορά. πχ, την φιλοσοφία, την επιστήμη, τον χορό, την γλυπτική, τις πολεμικές  τέχνες, την πολιτική, τα μαθηματικά.

Ως σύστημα αναφοράς, θα διαλέγαμε ένα γνωστικό πεδίο ευρύ, να εργαστούμε με σύνδεση συμπεριεκτική πχ, τα Ομηρικά Έπη, την  κβαντική φυσική, την νευτώνεια φυσική, την αριστοτελική λογική.

Με σύνδεση  συμπεριεκτική,  θα συνδέαμε όλα τα θέματα μεγαλώνοντας την ακτίνα του κύκλου με τρεις κινήσεις ιδιότητες:

Την μεταβλητή, παρατηρώντας την δράση και αντίδραση ταυτοχρόνως, σε διαλεκτική αλληλεπίδραση παρατηρητή και παρατηρούμενου στην συγχρονιστική ροή των φαινομένων στον χώρο.

Την παρορμητική, ακολουθώντας την έμπνευση της στιγμής από τη ρωγμή του χρόνου και κουνώντας  “τα φτερά της κβαντικής πεταλούδας”.

Κρατούμε, πάντα σταθερό το κέντρο του κύκλου για να μη χαθούμε.

Έτσι, αποφεύγουμε την μονολιθικότητα και  την στενότητα, την φτώχεια του πνεύματος. Διευρύνουμε το πνεύμα, χωρίς να γινόμαστε επιπόλαιοι τυχοδιώκτες και το ανυψώνουμε χωρίς να  κερδοσκοπούμε εις βάρος του.

Τοιουτοτρόπως, ανυψώνουμε την συνείδηση φωτίζοντας την, σε αυτοσυνείδηση και δίνουμε ύψος στο flat επίπεδο, της άχρωμης μουντής καθημερινότητας.

Με αυτό τον τρόπο, όλες μας οι  πράξεις και δράσεις αποκτούν, χρώμα και το ΒΑΘΟΣ, της μη δράσης.

Μεταφέρονται από την ενέργεια στην ύλη και δημιουργούν την πολύτροπη πραγματικότητα .

Η ευδαιμονία της αναλογίας

Ομηρική αναλογία

Οι μη ευδαίμονες νήπιοι, σύντροφοι του Οδυσσέα

αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο, νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιο ἤσθιον· αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ.

από τις ατασθαλίες τους χαθήκαν, νήπιοι όντες και χάσανε τη μέρα του γυρισμού

α, 7-9 Οδυσσείας

Αναλογία είναι, η δια του λόγου, αντιστοιχία. Κόβεται ο λόγος και ενώνεται σε διάφορα και διαφορετικά στοιχεία.

Αυτό συμβαίνει με όλα τα χημικά στοιχεία που είναι πολλαπλάσια του Υδρογόνου με αριθμό ηλεκτρονίου ένα 1 και τις χημικές ενώσεις που διαιρούνται και συνθέτονται μέσω αυτών, δημιουργώντας την ποιότητα του υλικού κόσμου.

Η αναλογία των ποιοτήτων στο ανθρώπινο σώμα είναι  με φθίνουσα σειρά, νερό, γη, αέρας και φωτιά, δηλαδή συναίσθημα, πρακτικότητα, διανόηση και πνεύμα.

Το νερό συναίσθημα αποτελεί το 70% τόσο του ανθρώπινου οργανισμού όσο και της Γης  και σημειοδοτεί την σπουδαιότητα του στοιχείου αυτού, ξεκινώντας από την παιδική ηλικία με την αίσθηση της αφής, την πρώτη αίσθηση. Βρίσκεται και στα ζώα, ακόμη και στα φυτά με χαρακτηριστικό παράδειγμα την αφοσίωση του Άργους, του σκύλου του Οδυσσέα που περίμενε να τον δει και μετά να πεθάνει.

Ο ίδιος ο Οδυσσέας, πάλευε 10 χρόνια με τους συντρόφους του, στα μανιασμένα κύματα του θυμικού και του ποσειδώνιου συναισθήματος νερού.

Ιχθείς, Καρκίνος, Σκορπιός τα υδάτινα ζώδια με αντιστοίχους κυβερνήτες, τον Ποσειδώνα, την Ήρα και τον Πλούτωνα (Ήφαιστο).

Τους χάνει όλους και στο τέλος στην Ιθάκη, πλένει τα πόδια του σε καθαρό νερό με την βοήθεια της Ευρύκλειας και πατάει, στης Ιθάκης, τη γη στεριά.

Ταύρος, Παρθένος και Αιγόκερω με τη Δήμητρα, την Εστία και τον Δία να αντιπροσωπεύουν τη γη.

Η γη, είναι η ικανότητα η πρακτική που μπορεί να κάνει κάτι να υλοποιηθεί να στερεωθεί. Στον άνθρωπο διακρίνεται από την επιδεξιότητα των χεριών με το πλεονέκτημα  του αντιτακτού αντίχειρα, αλλά  υπάρχει ακόμη και στα  ζώα και τα πτηνά που χρησιμοποιώντας το ράμφος τους, φτιάχνουν την φωλιά.

Ο Οδυσσέας έχει μεγάλη επιδεξιότητα στα χέρια και είναι κατασκευαστής σχεδίας και κλίνης, εκτός από την ευστοχία στον χειρισμό του τόξου.

Ο αέρας είναι η διανοητική ικανότητα, η σκέψη που διακρίνει μόνο τον άνθρωπο, ο οποίος έχει μέτωπο. Τα ζώα δεν έχουν μέτωπο, δεν μπορούν να σκεφθούν, κινούνται με το ένστικτο, δεν  μπορούν να διατυπώσουν μία λογική πρόταση, όπως και τα  νήπια, μωρά. Αισθάνονται βλέπουν ακούνε, αλλά δεν μπορούν να σκεφθούν.

Η λέξη "νήπιοι" είναι χαρακτηριστική επιλογή του Ομήρου για νήπιους ανθρώπους στο προοίμιο της Οδύσσειας.

Μόλις αναπτύσσεται ο λόγος αναπτύσσεται και η σκέψη, ο αέρα η διανόηση και το πρίμο αεράκι που οδηγεί το πλοίο του Οδυσσέα στην Ιθάκη με την βοήθεια του Αίολου. Αλλά ανοίγει ο ασκός του Αιόλου, με τις υπερβολικές θεωρίες και νοητικές κατασκευές του μυαλού και τους παίρνει μακριά. Θα καθυστερήσουν, όχι μόνο εξ αιτίας ενός μανιασμένου θυμικού , αλλά και εξ αιτίας  ενός ανεξέλεγκτου  εγκεφάλου, υπερτροφικού.

Λόγια λόγια λόγια και αέρας συνεχώς.

Δίδυμοι, Ζυγός και Υδροχόος, τα ζώδια του αέρα με κυβερνήτες τον Ερμή, την Αφροδίτη και την Άρτεμη, αντιστοίχως να λένε  πολλά και να παίρνουν αέρα τα μυαλά.

Ο Οδυσσέας ψάχνει να πατήσει σε στεριά. Δύσκολο πολύ, κάθε νησί και μια παγίδα. Η θάλασσα αγριεμένη και ο αέρα κύματα να σηκώνει μανιασμένος.

Νερό και αέρας, κοιτάζει για στεριά, απελπισμένος.

Η ευδαιμονία των χρωμάτων και των στοιχείων

Χρώματα Ομήρου

Ο Ήλιος ανέβηκε σε πολύχαλκον, ( με τα χρώματα του χαλκού) ουρανό

εγκαταλιπών την περικαλλή λίμνη

για να φωτίσει θεούς και θνητούς στην ζείδωρη γη

Ἠέλιος δ' ἀνόρουσε, λιπὼν περικαλλέα λίμνην,
οὐρανὸν ἐς πολύχαλκον, ἵν' ἀθανάτοισι φαείνοι
καὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν· 

γ Οδυσσείας, 1

Ο Τηλέμαχος φθάνει στην Πύλο, Πύλη της Σοφίας του Φωτός

Όλος ο υλικός κόσμος αποτελείται από 116 περίπου,  χημικά στοιχεία, όσοι και οι μνηστήρες της Οδύσσειας, στις κύριες μορφές της ύλης, την στερεά, την υγρή, την αέρια και την σπάνια κατάσταση πλάσματος σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες

Τα πρωτόνια συγκρατούνται στο πυρήνα με πυρηνικές δυνάμεις φορτισμένα θετικά, και δεν απωθούνται,  μαζί με τα ουδέτερα νετρόνια και τα ηλεκτρόνια κινούνται γύρω γύρω σε στοιβάδες, αρνητικά φορτισμένα, χορεύοντας με την ενέργεια στον χορό των στοιχείων και των στοιχειακών.

Η χημική ενέργεια της τροφής  στον άνθρωπο, μετατρέπεται σε κινητική, θερμική και άλλες μορφές της, μέσω του μεταβολισμού, παρουσία καταλυτών ενζύμων.

Τέσσερα είναι τα είδη τροφής για ένα άνθρωπο.

Η στερεά τροφή με το στοιχείο  γη,

Η υγρά, όλα τα υγρά,νερό

Η αέριος, ο αέρας

Η φωτιά, το πνεύμα,

Αντιστοίχως σε ψυχολογικό επίπεδο είναι η πρακτικότητα, το συναίσθημα, η διανόηση και η έμπνευση.

Καλό είναι να υπάρχει  ισοδύναμη αναλογία για καλή ισορροπία. Αν ένα στοιχείο υπερτερεί σε βάρος του άλλου, αναπτύσσεται μια υπερβολή και το στοιχείο που λείπει, υπολειτουργεί, καταπιέζεται στο υποσυνείδητο, δημιουργώντας την σκιά που ψάχνει ευκαιρία  να βγει στην επιφάνεια, όχι  με τον καλύτερο τρόπο, πάντα.

Η Ευδαιμονία των Ομηρικών Επών

Ευδαιμονία

    Η κατάκτηση της ύλης στα Ομηρικά Έπη αρχίζει με την Ιλιάδα και μία πράξη πολέμου. Ο ημίθεος Αχιλλέας, ο αλαζονικός Αγαμέμνων, ο μετριοπαθής Μενέλαος, ο σοφός Νέστωρ, ο κραταιός Αίας, ο πολυμήχανος Οδυσσέας θα πολιορκήσουν σθεναρά τα τείχη της ύλης μέχρι να τα κατακτήσουν. Η Τροία θα πέσει μετά από πολιορκία ετών και το σχέδιο των Επειών. Είναι νομοτελειακό προαγγελθέν  γεγονός, γιατί αν δεν πέσει, δεν υπάρχει άνθρωπος και ύπαρξη, δεν υπάρχει Οδύσσεια , δεν υπάρχει Επιστροφή.

Το τι είναι το Ίλιον , τι αντιπροσωπεύει και ποιοι είναι οι Τρώες, σε άλλο άρθρο έχει αναφερθεί αναλυτικά. Με λίγα λόγια εδώ θα  υπογραμμισθεί, πως η Τροία είναι μια μορφή εξουσίας πολιτική και θρησκευτική, που κλέβει τη γνώση και την ομορφιά της και δημιουργεί μια δύναμη οικονομική και καταδυναστευτική. Με αυτή, κτίζει τα τείχη τα ψηλά, για τα οποία ο ποιητής Καβάφης, μας μιλάει αλληγορικά.

Έτσι λοιπόν αυτοί που έχουν την γνώση δημιουργούν συστήματα εξουσιαστικά ληστρικά και μαζί με τον Έκτορα ΚΤΗΤΟΡΑ, τον ΠΑΡΙ που όλα παίρνει και τα  άλλα, του εξαγορασμένου ΠΡΙΑΜΟΥ, τα παιδιά, δηλ. 50 και πλέον οικονομικές θεωρίες και άλλες τόσες θρησκευτικές αιρέσεις και οργανώσεις που  κρατούν την κλεμμένη της ζωής μας, ομορφιά. Διαχρονικά αυτή η ληστεία εις βάρος των ανθρώπων συστηματοποιήθηκε σε συστήματα χρηματοπιστωτικά και σε τράπεζες μέσα από δείπνα μυστικά και ιησουϊτικά. Είναι πρωτίστως αφαίμαξη ενεργειακή και κατόπιν χρηματική.

Η Τροία είναι δύσκολη. Οι περισσότεροι άνθρωποι να πέσουν έξω από τα τείχη νεκροί και δεν θα μπορέσουν ποτέ να ξεκινήσουν ένα ταξίδι με οδυσσειακή επιστροφή, γιατί δεν θα μπορέσουν να κατακτήσουν τα χρειώδη προς το ζην.

Αυτοί που θα μπορέσουν και θα την κατακτήσουν, θα αντιμετωπίσουν  νέες προκλήσεις,  ύπουλες παγίδες και θα περάσουν από δύσκολους σταθμούς. Αναλόγως με τον χαρακτήρα τους και τις επιλογές τους να μείνουν και θα ξεμείνουν ή  θα προχωρήσουν με άκαμπτο στόχο και οδυσσειακές προοπτικές.

Οι Λωτοφάγοι, είναι ένας από τους πρώτους κόμβους του ταξιδιού, της επιστροφής. Είναι μια μορφή ευδαιμονισμού  και χυδαίου υλισμού. Ο άνθρωπος που έχει πάρει την Τροία, έχει κουραστεί πολύ και κάπου θέλει να μείνει και να αναπαυτεί. Έχει μια δουλίτσα, ένα σπίτι, ένα ίσως εξοχικό, ένα αυτοκίνητο και αράζει σε συνταγές μαγειρικής,  σεξ,  ζαμαφουτισμό  και αβάσταχτο μικροαστισμό, για τον οποίο μας μιλάει ο ποιητής Κατσαρός, χωρίς να αντιστέκονται. Το φβ είναι γεμάτο από αυτούς τους τύπους, γιατί οι άλλοι δεν έχουν, να πληρώσουν το ιντερνέτ και στη Τροία ακόμη χαροπαλεύουν  χωρίς σκοπό.

Το νησί του Ηλίου, είναι αναβαθμισμένος ευδαιμονισμός.  Έχουμε επίστρωμα κουλτούρας, δήθεν προβληματισμός, απέραντη διανόηση χωρίς ουσία και φλύαρος  αμοραλισμός.  Θεάματα   σε μέγαρα   με κρατικό πακτωλό, ακριβά αυτοκίνητα, επιδείξεις  και φθηνός νεοπλουτισμός σε ακριβά καγιέν και   ηλίθιο μεσοαστισμό.

Οι Φαίακες είναι ευδαιμονισμός υψηλού πνευματικού επιπέδου. Στον κήπο του Αλκίνοου όμως, ο  Οδυσσέας δεν ζει  "λάθε βιώσας", αλλά σε αγόρευση μυθιστορική εξηγεί, πώς να ζει κανείς σε ανάληψη ύπαρξης, φανερή.

Η γέννηση του Τηλέμαχου

Ο Οδυσσέας κρατά τον Τηλέμαχο στην αγκαλιά

Πότε και πως γεννιέται ο Τηλέμαχος

 Η αναφορά του Τηλέμαχου στην Ιλιάδα είναι χαρακτηριστική, όταν ο Οδυσσέας εξοργισμένος από την συμπεριφορά του Θερσίτη, Β Ιλιάδος, στ.  260 τον κτυπάει με ένα ραβδί και του λέει:
"Να μη αποκαλούν  πατέρα του Τηλέμαχου, αν δεν  σε στείλω πίσω  με κλάματα και πλήγματα  όταν σε ξαναπιάσω να ανοηταίνεις."
Η Οδύσσεια αρχίζει με έναν  Τηλέμαχο που ετοιμάζεται να ενηλικιωθεί και η  γέννηση του Τηλέμαχου, η εφηβική του  ηλικία,  σκιαγραφείται μέσα από  τις πλάγιες σκέψεις του ποιητή.
Είναι χαρακτηριστικές επίσης οι  γεννήσεις θεών και ημιθέων και διάσημων ηρώων  μέσα από την σιωπηλή γνώση της Ελληνικής Μυθολογίας σε γεννήσεις αστεριών και της ονοματοδοσίας τους.
Έτσι έχουμε τη γέννηση του Διόνυσου, του Ηρακλή και τη γέννηση του Απόλλωνα που διηγείται ο Οδυσσέας όταν φθάνει στη  Σχερία συναντώντας τη Ναυσικά, ζ Οδυσσείας στ.160.
Απουσιάζει  η αναφορά στη γέννηση του Τηλέμαχου, αλλά  είναι έντονα φορτισμένη η σκηνή της συνάντησης τους και η αναγνώριση μεταξύ τους.
Δεν ξέρουμε πως  γεννιέται ο Τηλέμαχος, μαθαίνουμε όμως πότε  ενηλικιώνεται  και πως.
Πώς  γεννιέται ένας άνθρωπος;
Όταν το έμβρυο εξέλθει από τη μήτρα και πάρει τη πρώτη αναπνοή.
Πότε ενηλικιώνεται;
Όταν αναλαμβάνει τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις του.
Μερικοί άνθρωποι δεν ενηλικιώνονται ποτέ παραμένουν ανώριμοι και  "νήπιοι" όπως τους αποκαλεί ο ποιητής χαρακτηριστικά, Μπορεί όλοι να μιλούν για δικαιώματα, αλλά ξεχνούν πως τα δικαιώματα είναι ανάλογα με τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες. Όλοι θέλουν δικαιώματα , αλλά λίγοι αναλαμβάνουν τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις που συνεπάγονται.
Η ενηλικίωση του Τηλέμαχου σημειοδοτεί αυτή ακριβώς την ανάληψη ευθυνών και δεν είναι βιολογική. Είναι ψυχική νοητική και πνευματική.
Ο μόνος τρόπος να συναντήσει κάποιος τον Οδυσσέα είναι να ενηλικιωθεί πραγματικά και ο μόνος τρόπος να  ξαναγεννηθεί είναι να κοιμηθεί στη κατεύθυνση Νότου και Βορρά  και να ξυπνήσει στο άντρο των Ναίδων, ανανεωμένος ξανά.
Ζει με νέα συνείδηση,  υπευθυνότητα, κατανόηση και  νεανική ορμή.
Η συνάντηση του Τηλέμαχου με τον Οδυσσέα είναι η συνάντηση του νου με την καρδιά. Η καρδιά ανήκει στον Απόλλωνα και γίνεται κοντά στο χειμερινό ηλιοστάσιο.
Είναι το ταξίδι του Ήλιου και της Συνείδησης που ξεκινά.
Αυτό μας  λένε τα Έπη τα Ομηρικά για φωτεινές  γεννήσεις και θαυμαστά μωρά.
Ο Οδυσσέας κρατά τον Τηλέμαχο αγκαλιά και του δείχνει τη χώρα του και τηn πατρίδα του.
Ο Τηλέμαχος τα θυμάται αυτά, όταν τον συναντά μετά από μια μεγάλη εφηβική μοναξιά και ερημιά.
Το ταξίδι ξαναρχινά με στόχο το κέντρο του  Ήλιου, ηλιογεννετικά.

Αστραία

Αχιλλέας, ο μεγάλος τροπικός του Βορρά

Αχιλλέας Βορράς, Δύναμη και Ισχύς

              Ύλη και Ενέργεια στον  Συνειδησιακό Χωροχρόνο των Ομηρικών Πολεμιστών
Ο Χώρος,  στο πεδίο της ύλης, δημιουργείται από τη  ροϊκή εναλλαγή των 4  ενεργειακών Πυλών και Σημείων  στον ορίζοντα  των συμβεβηκότων γεγονότων.
Ο Χρόνος, από τη κάθετη διείσδυση της Συνείδησης στη σφαίρα  της ύλης.
Η Ελευθερία  και η ελεύθερη μετακίνηση των Όντων στον Χώρο και στον Χρόνο, αρχίζει όταν η Συνείδηση γίνεται Αυτοσυνείδηση και Επίγνωση, τουτέστιν, Γνώση της Γνώσης.
Οι ιδιότητες  των πυλών αυτών, εκφράζουν, ιδιότητες και χαρακτήρες ανθρώπων στη κάθοδο της ενέργειας  στην ύλη και στις μεταΤΡΟΠΕΣ της.
Μία από αυτές είναι ο Βορράς, με ειδική μνεία στα Ομηρικά  Έπη και πλούσια περιγραφή του άντρου των Ναίδων, όπου ο Οδυσσέας κρύβει τα δώρα των Φαιάκων και των Αλκίνοων ανθρώπων της Γνώσης.
  Η Πύλη του Βορρά  αντιστοιχεί στο χειμερινό ηλιοστάσιο  και στη μεγαλύτερη νύκτα του χρόνου για το βόρειο ημισφαίριο. Είναι ο Τροπικός  του Καρκίνου, ο μεγάλος παράλληλος κύκλος της Γης σε απόσταση από τον ισημερινό  23° 26′ 22″ βόρεια, όσο οι μαγνητικοί ΠΟΛΟΙ διατηρούνται σε αυτή τη θέση. Να σημειωθεί ότι   έχουν αλλάξει κατά  γεωλογικές  εποχές.
Από τα Ομηρικά Πρότυπα,  ΑΡΧΕΤΥΠΑ αντιστοιχεί στον Αχιλλέα και από τα ιστορικά, στον Λεωνίδα και  στον Αλέξανδρο.Οι Πολεμιστές του Βορρά, κρατούν το Ξίφος της Δύναμης και είναι ένα φωτόσπαθο που ο  Φαιακίσιος Ευρύαλος δίδει στον Οδυσσέα, ως ένδειξη συγγνώμης για τη προσβολή που του έκανε, όταν έφθασε ινκόγνιτο στη Σχερία. Ο Οδυσσέας, το παίρνει μαζί  του με την ΙΣΧΥ και  αποβιβάζεται στην Ιθάκη.
Ο  Βορράς είναι το μεσημέρι όταν ο ήλιος είναι στο ζενίθ και οι Βόρειοι Πολεμιστές και τύποι ανθρώπων μπορεί να είναι κυνηγοί ή ονειρευτές.
Οι κυνηγοί είναι πιο εξωστρεφείς και κοινωνικοί και οι ονειρευτές πιο εσωστρεφείς και  οραματιστές.
Στο πλαίσιο της γνώσης και της  αυτογνωσίας, καλό είναι να γνωρίζει κάποιος, όχι μόνο που ανήκει από ιδία κατασκευή και ιδιοσυγκρασία, αλλά να μπορεί να εκτιμήσει και να κατανοήσει και τις άλλες ιδιοσυγκρασίες  των προτύπων χαρακτήρων και να  συνεργαστεί μαζί τους σε αρμονική σύνδεση, σοφή.
Πολλοί άνθρωποι, επειδή έχουν περιορισμένο ορίζοντα σκέψης,  μικρό εύρος γνώσης, αλλά και μικρή έως ελάχιστη αυτογνωσία, δεν  μπορούν  να καταλάβουν την αναγκαιότητα του Βορρά και τις ιδιότητες του  και φυσικά δεν ξέρουν, ποιοι είναι πραγματικά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια σχιζοφρενή και αντιφατική συμπεριφορά με ελλείψεις και υπερβολές, που πηγάζει από μια άγνοια του Εαυτού και του κόσμου, ως ΚΟΣΜΗΜΑ ΑΡΜΟΝΙΑΣ, βαθειά.
Π.χ, Αν είσαι Ανατολικός τύπος ανθρώπου, εν δυνάμει, ΜΕΝΕΛΑΟΣ, νηφάλιος και μετριοπαθής, και όχι δειλός ΠΑΡΙΣ,ίσως βρίσκεις υπερβολικό τον  Αχιλλέα, τον Αλέξανδρο και τον Λεωνίδα,  μια βόρεια  ηγετική φυσιογνωμία, όμως συλλογίσου, πως θα ήταν ο κόσμος χωρίς αυτούς.  Μία κινούμενη χλιαρή, υποτακτική, δειλή, βαλτώδης άμμος  και  προσπάθησε να καταλαβαίνεις γιατί εκστρατεύουν Ανατολικά, ως πολιορκητικοί ΚΡΙΟΙ.  Για να πάρουν  μαζί σου και για χάρη σου μόνο, πίσω την κλεμμένη της γνώσης ,ΟΜΟΡΦΙΑ και, το ταίρι σου.
Και είναι οι μόνοι που δεν δεσμεύονται από τον ΟΡΚΟ, δεν έχουν ορκισθεί. Δεν ανήκουν στους Μνηστήρες της Ελένης. Το κάνουν για την  Αψογοσύνη, την Ανδρεία και την ΤΙΜΗ του πολεμιστή.
Τους οφείλουμε, ένα δάφνινο στεφάνι, μια  Αναφορά και Τιμή και όχι, σαν τον Αγαμέμνονα, μια  αλαζονική προσβολή.
Ούτως ή άλλως γι αυτό πολέμησαν και γι αυτό πολεμούν ακόμη. Για  να σπάσουν τις αλυσίδες από ότι κρατάει τον άνθρωπο,  δέσμιο, σε μια  του φόβου και του δούλου, ΦΥΛΑΚΗ.

Αστραία

Η ψυχολογία της πανίδας στα Ομηρικά Έπη

΄                                                            "ὦ κύνες,....Χ Οδυσσείας


Άνθρωποι και ζώα στα Ομηρικά Έπη
Είναι γεγονός πως τα εξωτερικά φυσιομορφικά χαρακτηριστικά πολλών ανθρώπων έχουν ομοιότητες με αυτές των ζώων, πέραν του ότι μοιράζονται άνθρωποι και ζώα, το ζωικό κύτταρο, εσωτερικά, συμφώνως με την σύγχρονη βιολογία.
Είναι αξιοσημείωτος, ο χαρακτηρισμός και ο συμβολισμός του ζωικού βασιλείου στα Ομηρικά Έπη.
Πτηνά πετούν αριστερά και δεξιά, άλογα τρέχουν στης Τροίας, τα ιερά στενά, Θεοί μεταμορφώνονται σε θαλασσαετούς χελιδόνια, όπως η Αθηνά, άνθρωποι, στενάζουν σαν γουρούνια, στης Κίρκης τα παλάτια, τα σεξουαλικά.
Τα σκυλιά αλυχτούν τον Οδυσσέα, στου Εύμαιου τα μαντριά και ό Άργος, ο αφοσιωμένος σκύλος, όταν τον βλέπει ξεψυχά.
Σαν λιοντάρι ορεσίτροφο παρουσιάζεται ο Οδυσσέας στη Ναυσικά, και σαν κριάρι, τον βλέπει ο Πρίαμος από τα τείχη τα ψηλά μαζί με την πολιορκημένη Ελένη που ξενυκτά.
Άνθρωποι και γουρούνια  λασποκυλούν στην Αία, χοιροστάσια φυλάγει ο Εύμαιος και τα βόδια, ο βουκόλος Φιλοίτιος στην ομηρική αυλή, κρατά.
Ο μνηστήρες σφάζουν τα γουρουνάκια, τα πιο παχιά, όχι μόνο τα τρία, και τα βόδια οι σύντροφοι του Οδυσσέα στου Ήλιου και του νεοπλουτισμού, τα νησιά.
Ο Όμηρος, μέγας εκπολιτιστής του πνεύματος και της  ανθρώπινης σκέψης, που σαν αετός πετά, αγαπά τα ζώα, όταν είναι ζώα πραγματικά, αλλά καθόλου, ανθρώπους με ζωικά  ψυχολογικά χαρακτηριστικά.
Τους θυμίζει πως, που έχουν καταντήσει και, τη διαφορά.
Σκυλιά, τους λέει, όταν πιάνει στα χέρια του, το τόξο με αλάνθαστη τοξοβολιά, στο χωριό του dogville,
Σκυλιά που νομίζατε πως  δεν θα γυρίσω, εσείς και όλο το σκυλολόι σας,
Σκυλιά που τρώγατε και πίνατε βιος μου,
Σκυλιά που θέλατε να  κλέψετε τη ψυχή μου,
είμαι τώρα ΕΔΩ και κανένας ΑΝΘΡΩΠΟΣ δεν μπορεί ΖΩΟ, χωρίς αξιοπρέπεια και τιμή, να καταντά.
Με αυτό τον τρόπο, ο ποιητής, αλάνθαστος στη ψυχολογία  των  ανθρωπίνων ζωών, μεταμορφώνει τα ζώα,- ποντίκια, φίδια, σκύλους, χοίρους, βόδια, άλογα,  τρωκτικά- ανθρώπους, σε Ανθρώπους ΞΑΝΑ και ζητούν πίσω τη χαμένη τους ανθρωπιά σε παραμυθένια χρονικά.
Ο Άργος, το λευκό σκυλί του, που τον αγαπά, κουρνιάζει ευτυχισμένο και ζωντανό στην ομηρική του αγκαλιά και τη τιμή του, αποκαθιστά.
Ανήμερα μια πρωτοχρονιά, μετά από μια μεγάλη νύκτα βαθιά.
Ο Ήλιος, το ταξίδι του  ξαναρχινά, η ημέρα μεγαλώνει  και ο Απόλλων, η Συνείδηση, μας ερωτά:
Είσαι άνθρωπος τελικά;;;;
Πως ζεις μόνο με τα ένστικτα τα βασικά;;;
Ή μήπως είσαι φυτό και απλώς, φυτοζωείς σε άγνοια βαθιά;
Η διαφορά του ΤΟΞΟΥ με το ΒΙΟΣ είναι η  ποιότητα του Βίου και  της  Ζωής.
Η πορεία της ζωής,  τα καταγράφει όλα αυτά, σε Κύκλους  Εποχής.


"ὦ κύνες, οὔ μ' ἔτ' ἐφάσκεθ' ὑπότροπον οἴκαδε νεῖσθαι
δήμου ἄπο Τρώων, ὅτι μοι κατεκείρετε οἶκον
δμῳῇσίν τε γυναιξὶ παρευνάζεσθε βιαίως
αὐτοῦ τε ζώοντος ὑπεμνάασθε γυναῖκα,
οὔτε θεοὺς δείσαντες, οἳ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
οὔτε τιν' ἀνθρώπων νέμεσιν κατόπισθεν ἔσεσθαι. 40
νῦν ὕμιν καὶ πᾶσιν ὀλέθρου πείρατ' ἐφῆπται."

Αστραία

Η Ελλάς ως Κέντρο Ισορροπίας της Γαίας

Ελλάς και Παν-Γαια 

 Ως Γη, στο επίπεδο της λογικής θα ορίζαμε, ένα μικρό πλανήτη σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, μετά την δίδυμη αδελφή της, την Αφροδίτη , ηλικίας 4,5 δισεκατομύρια  έτη. Το εσωτερικό της αποτελείται από τον πυρήνα σε διάπυρο κατάσταση, τον μανδύα και τον φλοιό. Η εμφάνιση και η δημιουργία  στεριάς, αναδυόμενη από τον παγκόσμιο ωκεανό,σημειοδοτείται από την Παγγαία Ήπειρο πριν από 200.000.000 χρόνια ενώ η εμφάνιση των θηλαστικών πολύ πιο μετά, με  κορωνίδα, τους ανθρωπίδες.
Στο επίπεδο της σιωπηλής γνώσης, θα ορίζαμε την ΓΗ, ως ένα ΟΝ με Υπερσυνείδηση καταπληκτική ,χωρίς αναπαραγωγή και  μεταβολισμό, έτσι όπως συνήθως, το εννοεί το ανθρώπινο μυαλό.
Όσοι εκπίπτουν στον χυδαίο υλισμό υπεραμύνονται για τον πρώτο ορισμό και όσοι  ψυχανεμίζονται με ένα, μη γήινο ιδεαλισμό, υπέρ του δευτέρου.
Στην ουσία ισχύουν και τα δυο, επίπεδα του ορισμού και όσοι βρίσκονται ταυτοχρόνως στα δύο κέντρα της γνώσης ομονοούν και συμφωνούν κατά τρόπο ορθολογικό.
Η Γη είναι ένα τεράστιο οικοσύστημα με έμφυτη ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ, φυσική όχι τεχνητή, αυτόνομο και σοφό, που οποιαδήποτε αμετροέπεια και υπερβολή, σε οποιοδήποτε επίπεδο , επιφέρει ΚΑΘΑΡΣΗ και ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ  στη γεωλογική ΣΤΙΓΜΗ με τους δικούς της ρυθμιστικούς παράγοντες.
Τα πάντα στη Γη είναι παγιδευμένα μέσα  στην ατμόσφαιρα της και η ίδια συμπεριφέρεται, ως ένας μεγάλος μαγνήτης δημιουργώντας γύρω της ένα ισχυρό ηλεκτρομαγνητικό πεδίο με τους αντίστοιχους πόλους ,που είναι αντίθετοι από τους γεωγραφικούς και έχουν αλλάξει πολλές φορές στο παρελθόν.
Η ταχύτητα διαφυγής είναι 11.2 km/s και είναι η  μεγίστη, που χρειάζεται κάποιος να φύγει από την ατμοσφαίρα της και τη γήινη έλξη.
Η   βαρύτητα, μια ΔΥΝΑΜΗ ακατανόητη στην έννοια της και τη σημασία της, αναγκάζει όλα τα σώματα να πέφτουν, επειδή η ΓΗ ,τα έλκει  προς το κέντρο της.
Η μόνη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ που υπάρχει στη Γη και δεν υπόκειται σε κανένα περιορισμό είναι η Ελευθερία της Συνείδησης και η ΓΑΙΑ πάντα βοηθά μέσω της ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗΣ της Αντίληψης, τα καλύτερα παιδιά της, σε αυτό τον σκοπό.
Αν δεν τα βοηθούσε, το ανθρώπινο είδος θα είχε εξαφανισθεί από καιρό.
Αυτό μας διδάσκουν οι υπέροχοι  Ελληνικοί Μύθοι στον πυρήνα της Ιστορίας τους., τόσο από τη μια πλευρά  του εγκεφάλου όσο και από την άλλη και καλά είναι, να τα ενώνουμε και τα δυο.
Ως Ελλάδα, στο επίπεδο της λογικής θα ορίζαμε μια γεωγραφική περιοχή, χώρα της ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ, σχετικά μικρή, που περιβρέχεται από θάλασσα με τον ηπειρωτικό κορμό να καταλαμβάνεται από την διπλή οροσειρά της Πίνδου νεότερης Αλπικής ορογένεσης.
Στο επίπεδο της σιωπηλής γνώσης όμως, ΕΛΛΑΣ, είναι η εξέλιξη της Ανθρώπινης Συνείδησης του σοφού ανθρώπου homo sapiens και ττόσο η περιπέτειας της,  όσο  και το ταξίδι της, στον Χωροχρόνο, είναι μεγάλο σε οκτάβες φωτός.
Στη χώρα αυτή, άναψε η Φλόγα τη Γνώσης με κέντρο τον Άνθρωπο και το Σημείο της Αντίληψης της Ανθρωπότητας ξεκίνησε την περιστροφή και περιοδεία του, από Ανατολή  σε Δύση, περνώντας από όλους τους τόπους τους λαούς, τις φυλές  και τις κουλτούρες και τώρα ξαναγυρίζει στην ΘΕΣΗ του, πιο ώριμο και πιο σοφό σε ΠΝΕΥΜΑ, όσο ποτέ.

Η πρώτη αντίληψη, την Εποχή των Ατλάντων, στερεώθηκε στην πρώτη Ήπειρο την Παγγαία και μετακινήθηκε σε όλη τη γη μέσα από τις μετακινήσεις των λιθοσφαιρικών πλακών σε τεκτονικές καταβυθίσεις και αναδύσεις στο πόλεμο των Βορείων και των Νοτίων.
Ο Ελληνισμός είναι το παιδί της ΙΣΟΡΡΟΠΊΑΣ στο τέλος μιας σκοτεινής εποχής και κατάχρησης εξουσίας. Είναι η ΝΙΚΗ της Αθηνάς σε μια Ποσειδώνια πρόκληση και υπερβολή.

Το μεγάλο ταξίδι του Ελληνισμού αντικατοπτίζεται στον ουρανό στα ονόματα των  αστεριών και των αστερισμών με απαύγασμα σοφίας, λαμπρό.
Ο Ελληνισμός, με  ό,τι περιλαμβάνει το σύνολο του, έχει  διαγράψει όχι μόνο μια μεγάλη ιστορική διαδρομή, αλλά έχει διανύσει και μια Μυθική τροχιά αστέρων σε διάνυσμα Γνώσης και  Δύναμης, ευθύ. Ο  Ελληνισμός γεννήθηκε εδώ σε αυτό τον χώρο της Δύναμης και της Γνώσης, την Μεσόγειο, το κέντρο της  συναρμολόγησης της Αντίληψης, στον ΟΜΦΑΛΟ των Δελφών.
Εδώ γεννήθηκε  το Φως  της Αντίληψης και εδώ επιστρέφει από τα παράξενα παιγνίδια  της  Δύναμης.
Η Μεσόγειος, είναι το μέσον  της Γαίας Γης και η Ελλάς,το  κέντρο της Αρμονίας της.
Ο Ελληνισμός, η  ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΣΗ της.
Οποιοδήποτε πρόβλημα στην Ελλάδα επηρεάζει βαθιά όλη τη γη, σε όλα τα επίπεδα, οικονομικά, πολιτικά, πολιτιστικά, ψυχολογικά, φυσικά και η κρίση είναι πρωτίστως σε παγκόσμιο επίπεδο ΕΛΛΗΝΙΚΗ.
Δεν   μπορεί να λυθεί κανένα πρόβλημα στο κόσμο, αν  δεν λυθεί πρώτα στην Ελλάδα .
Οι πραγματικοί εχθροί του Ελληνισμού, και είχε πολλούς εξωτερικούς, μαζί με τα ελαττώματά του, τους εσωτερικούς, το γνωρίζουν αυτό. Όχι μόνο το γνωρίζουν γιατί είναι ευφυείς, αλλά ξέρουν πως αν καταστρέψουν την Ελλάδα, η επόμενη ημέρα δεν θα υπάρξει για αυτούς, γιατί δεν θα υπάρχει ΓΗ και....  το επόμενο πρωί.
Γι αυτό και δεν το κάνουν.  Αυτό που προσπαθούν είναι να  την υποτάξουν , να την κλέψουν και να την  προσεταιριστούν, να την "παντρευτούν".
Γι αυτό και την πολιορκούν με διάφορους   τρόπους, σαν την ΠΗΝΕΛΟΠΗ ως ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ και την κλέβουν σαν την ΕΛΕΝΗ ως ΤΡΩΕΣ μαζί με όλους τους ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ.
Η Ελλάδα όμως  ΣΤΕΡΙΑ αρχαία  ΗΠΕΙΡΟΣ, κραταιά, είναι ΝΗΣΙ ΦΩΤΙΑ, είναι ΠΗΝΕΛΟΠΗ απόρθητη, ατρυτώνη, αγέραστη ομορφιά. Είναι ΕΛΕΝΗ  ΓΝΩΣΗ  λαμπερή, που όλα τα σκοτάδια διαπερνά.
Το μήνυμα λοιπόν της Γαίας είναι,  προς τους εξουσιαστές ειδικά:
Όσο υπάρχει Ελλάδα, ο  Ήλιος θα ανατέλλει κανονικά.
Όσο η Ελλάδα είναι ΟΜΗΡΟΣ σε  ανόητα υπερφίαλα μυαλά, τόσο η Γη θα στενάζει βαριά.
Η Ελλάδα είναι σύζυγος του ΟΔΥΣΣΕΑ και  ανήκει σε διαυγή καθαρά μυαλά.
Ο Οδυσσέας , ο Τηλέμαχος, η Ελένη  και το Σημείο της Αντίληψης του Απόλλωνα, ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ στην Ελλάδα ύστερα από απουσία και ταξίδια μακρινά, μαζί με το ΤΟΞΟ του και τα βΕΛΗ του, ακτίνες ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ φωτεινά.
Η Γαία που  αγαπά όλα τα  σοφά της  παιδιά , τα παίρνει ΑΓΚΑΛΙΑ και τα αστέρια ξαναμετρά, με πρώτο λαμπερό, την ΑΡΤΕΜΗ ΟΥΡΑΝΟ. Ο Απόλλων με τη Λύρα του, δονεί το ΣΥΜΠΑΝ σε ένα κοσμικό μπολερό.

Ξημερώματα του 21ου Αιώνα....  σε πολύχρωμα  γράμματα και μηνύματα ομηρικά.

Αστραία

Σπάστε τις αλυσίδες

 Το  Πνεύμα της Προνοητικής Φωτιάς

 Ο μύθος του Προμηθέα είναι γνωστός και στη τραγωδία  του Αισχύλου περιγράφεται ακριβώς, απουσία θνητών, παρουσία Ερμή, η απελευθέρωση του Προμηθέα από τον Ηρακλή και η κατάργηση της ΒΙΑΣ και του ΚΡΑΤΟΥΣ  στον τελευταίο άθλο του ηρωικού πρωταθλητή.
Πως ελευθερώνεται ο Προμηθέας;
Ελευθερώνεται,  όταν το κράτος της βίας της νοθείας της διαφθοράς, της διαπλοκής  και της  αδικίας  σημαδεύεται με Ηράκλειο Τόξο Αρετής και Ελευθερίας.
Σπάστε τις αλυσίδες!
Με γνώση, αυτοπειθαρχία, αυτογνωσία, μέτρον, αρμονία,  οικονομία,  τα απαραίτητα στοιχεία σε δρόμο με νοημοσύνη, αρετή και  αληθινή φωταγωγία.
 Απελευθερώστε  τον Προμηθέα και την φωτεινή  του ανθρώπου, Ουσία.
Ως ΝΕΟΙ Ηρακλείδες στη Κάθοδο των Ωραίων Όμορφων Όντων με εύσχημη Αθανασία

Αστραία

Η Χρυσή Περικεφαλαία της Αθηνάς

 Χρυσές περικεφαλαίες  του νου και φλεγόμενα οχήματα άρματα σε σύγχρονες αντιληπτικές ερμηνείες του ομηρικού διαλογισμού

 Η Αθηνά, κόρη του Ζήνοος Διός ενδύεται  τα όπλα του πολέμου στη ραψωδία Ε, σοφά.
Ποια είναι αυτά;
Τη χρυσή αμφίφαλη, εγκέφαλη, τετράφαλη περικεφαλαία φορά στην κεφαλή της  στην οποία θα χωρούσαν αποτελεσματικά στρατιώτες πρόμαχοι πεζοί, 100  καστροπόλεων. Πολλοί δηλαδή.
Ποιοι είναι αυτοί;
Είναι η αντιληπτική ικανότητα του πολεμιστή  να μετακινεί  και να δαμάζει το σημείο της αντίληψης του με δόρυ στιβαρό και  όχημα  του νου, φλογερό. Ο πολεμιστής είναι πολεμιστής, όχι μόνο γιατί καταλαβαίνει κάτι, αλλά γιατί καταλαβαίνει και συνδέει πολλά και το  εύρος της αντίληψης του, έχει πλάτος, μήκος, ύψος, έχει, της Αντίληψης, του Αετού, τα Φτερά και χωράει πολλαπλάσια του 100 αρκετά.
Όταν το σημείο της  αντίληψης ξεσκουριάζεται και γίνεται χρυσό, τότε η σοφία, την φώτιση, στο κεφάλι φωτισμένων ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΕΩΝ συναντά, τα ΚΑΣΤΡΑ δε,  καίγονται ή αναφλέγονται, ευθυγραμμιστικά.
Η Αθηνά ανεβαίνει σε φωτισμένο άρμα από τα πόδια και με τα πόδια, με  δόρυ βαρύ μεγάλο και στιβαρό δαμάζει  ομηρικούς στίχους και σειρές ανδρών και ηρώων που την έχουνε θυμώσει, γιατί βόσκουν σαν κότες σε ορνιθοτροφείο κοτέτσι ανόητο και  χαζό
..... την Εποχή των Φωτισμένων Άστρων στον Πόλεμο των Εντειχισμένων Κάστρων.

 Ε Ιλιάδος 743

κρατὶ δ' ἐπ' ἀμφίφαλον κυνέην θέτο τετραφάληρον
χρυσείην, ἑκατὸν πολίων πρυλέεσσ' ἀραρυῖαν·
ἐς δ' ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ' ἔγχος
βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν
ἡρώων, οἷσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

Αστραία

Η Περικεφαλαία του Αυτόφωτου Αυτόλυκου

                                                  Ιστορίες Ομηρικών Πίλων
 Ο Οδυσσέας έχει φορέσει πολλά κράνη, περικεφαλαίες, πίλους  και καπέλα. Ένα από αυτά, αναφέρεται στην ραψωδία Κ αναλυτικά, μαζί με την χαρακτηριστική ιστορία του και του το δίνει, ο Μηριόνης για προστασία του, όταν εισέρχεται στο στρατόπεδο των Τρώων.
Είναι μια καταπληκτική  ιστορία δύναμης  γνώσης και  φώτισης, η οποία έχει περάσει απαρατήρητη από πολλούς αναγνώστες των Ομηρικών Επών και θα δούμε  τόσο την μεγίστη σημασία της, όσο  και της περικεφαλαίας,  ιδιαίτερα και, τον ρόλο του "καπέλου".
Η οριζόντια ανάγνωση του ομηρικού κειμένου,μας δίνει όλες τις πληροφορίες σε επίπεδο Ερμή που πρέπει να έχουμε για την επαγωγική ανάλυση του, λειτουργώντας πολύ καλά  στο ένα ημισφαίριο του εγκεφάλου, την λογική.
Έτσι, η ομηρική ιστορία μας, λέει πως αυτή η περικεφαλαία, κυνή, είναι δώρο του Αμφιδάμαντος στο Μόλο, πατέρα του Μηριόνη και την είχε δώσει ο Αυτόλυκος παππούς και ανάδοχος του Οδυσσέα. Είναι από δόντια  κάπρου, άσπρα, με εσωτερικό σκούφοαπό μαλλί. Ο Αυτόλυκος την είχε κλέψει από τον Αμύντορα Ορμενίδη. Από που κρατάει η σκούφια του γενεολογικού  του δένδρου δηλαδή.
Η κάθετη ανάγνωση των Ομηρικών στίχων μέσα από την σύνθεση και την αναγωγική σκέψη, μας μιλάει  για  τον αφηρημένο πυρήνα τους, σε επίπεδο Αθηνάς και από την  άλλη πλευρά του εγκεφάλου και της αντιληπτικής  του ικανότητος, τη γνώση τη σιωπηλή, που βρίσκεται μέσα τους.
Ο ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ παππούς σημαίνει αυτόφωτος  και  είναι ο  ίδιος, που δίνει το όνομα ΟΔΥΣΣΕΑΣ στον εγγονό. Ο εγγονός φέρει το σημάδι από το κυνήγι του αγριογούρουνου με το οποίο τον αναγνωρίζει η ΕΥΡΥΚΛΕΙΑ .Ένα αγριογούρουνο είχε κυνηγήσει και ο Ηρακλής, τον Ερυμάνθιο Κάπρο. Ο Αυτόλυκος παίρνει το κράνος από τον ΑΜΥΝΤΟΡΑ τον εκδικητή και το χαρίζει στον ΑΜΦΙΔΑΜΑ τον Κυθήριο, που αμφι δέμει, χτίζει ολόγυρα και βασιλεύει. Ο Αμφιδάμας το δίνει στο ΜΟΛΟ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ και ΜΩΛΟΣ είναι ο ΠΟΛΕΜΟΣ. 'Ετσι φθάνει στα χέρια του ΜΗΡΙΟΝΗ
γιου.
 Ο Μηριόνης είναι ιδιαίτερος ομηρικός χαρακτήρας, ικανός πολεμιστής, άριστος τοξότης και φίλος του Ιδομενέα και του Οδυσσέα. Η  χαρακτηριστική του ιδιότητα είναι ο ρυθμός. Πολεμάει σαν να χορεύει και αυτό είναι ένα εντυπωσιακό γεγονός και σημαίνει πως έχει τον ρυθμό και την αρμονία από τα πόδια μέχρι την κορυφή του κεφαλιού, ΑΡΧΕΥΕΙΝ. Εδώ να θυμίσουμε την πράξη των ΝΙΠΤΡΩΝ με την οποία ο  Όμηρος υπογραμμίζει τη σχέση ποδιών και εγκεφαλικής διαύγειας και νοητικής καθαρότητας και τον κυρίαρχο των ποδιών, τον Ποσειδώνα.
Ο ΜΗΡΙΟΝΗΣ είναι ο  ικανός μηρός του πολεμιστή;
Είναι ο ΜΗΡΟΣ του χορευτή Διόνυσου;
Είναι ο  ίδιος ο Ο ΜΗΡΟΣ Ποιητής;
Προσωπική άποψη είναι πως ο Όμηρος έχει κρύψει σε κάθε όνομα και χαρακτήρα προσωπικά και συλλογικά  στοιχεία, τόσο  του εαυτού του, όσο και  της συλλογικής ιστορίας του ανθρώπου.Άρα υπάρχουν στοιχεία του Ομήρου στον Μηριόνη και δίνει την ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ στον Οδυσσέα σε ένα διαρκές γίγνεσθαι στο ΕΔΩ και ΤΩΡΑ.
Οι  μεγάλοι δημιουργοί είναι συνεπείς με αυτά που λένε ή γράφουν, γι αυτό και τα έργα τους είναι μεγάλα και διαχρονικά. Κυρίως είναι ΑΥΤΟΦΩΤΟΙ.
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει πολύ απλά πως  ένας  άνθρωπος της γνώσης, είναι άνθρωπος της γνώσης, Την κατέχει, την έχει κατακτήσει και δεν την κλέβει, δεν την αντιγράφει,  ούτε την παπαγαλίζει. Αυτό που λέει ή γράφει, το κατανοεί βαθιά, αλλά το εφαρμόζει  κι όλας. Με απλά λόγια,  ένας άνθρωπος της γνώσης είναι αυτό που ΕΙΝΑΙ και όχι απλώς αυτό,   που  ΦΑΙΝΕΤΑΙ.Και  τέτοιος άνθρωπος ήταν και ο Όμηρος.  Είχε το δικό του ΠΙΛΟ, καπέλο και μπορούσε να το δώσει ή να το χαρίσει σε όποιον  ήθελε να το  κερδίσει.
Συνεχίζοντας την ομηρική ανάγνωση βλέπουμε, πως ο Μηριόνης δίνει την περικεφαλαία στον Οδυσσέα για να εισέλθει στο εχθρικό στρατόπεδο των Τρώων. Του Οδυσσέα είναι από αγριογούρουνο και του Διομήδη από ταύρο. Το, ποιοι είναι οι ΤΡΩΕΣ, σε άλλο άρθρο έχω αναφερθεί. Στο παρόν, θα εστιαστώ στο θέμα του κράνους.
Κράνος και περικεφαλαία φορούσαν και φορούν οι πολεμιστές για τις ανάγκες του πολέμου και καπέλο στην καθημερινή ζωή, οι άνθρωποι περασμένης εποχής, ως ανάμνηση του γεγονότος αυτού και για την προστασία του κεφαλιού.Πολλές φορές στα Ομηρικά Έπη χρησιμεύει και για την κλήρωση και της λάχεσης, τον  λαχνό.
Από τι να προστατευτεί το κεφάλι;
Ποιος είναι ο κυβερνήτης του κεφαλιού;
Και πως ανεβαίνει   η ενέργεια από τα πόδια και πέλματα στην κορυφή;

Είναι ΓΝΩΣΕΙΣ που ο Οδυσσέας  πρέπει να ξέρει μπαίνοντας στους Τρώες, όπως και  τα 12  ενεργειακά κέντρα (τσάκρας) του ανθρωπίνου σώματος  από τα  πόδια στην κορυφή.
Η τέχνη  του κυνηγού, η ΙΛΙΑΣ, στην οποία ο Οδυσσέας έχει εξασκηθεί,  απαιτεί  και την γνώση της ομάδος  αίματος για τη σωστή του πολεμιστή, διατροφή. Συνήθως οι ΚΥΝΗΓΟΙ έχουν ομάδα αίματος Ο και έχουν ανάμνηση και ΜΝΗΜΗ από την παλαιά  εποχή.
Καθώς οι δύο πολεμιστές, ο Οδυσσέας με τον Διομήδη, ξεκινούν, ένας ερωδιός που στέλνει η  Αθηνά ακούγεται στη νύκτα την βαθιά. Ο Οδυσσέας χάρηκε, γιατί κατάλαβε τι του λέει η Αθηνά και πως δια μέσου του Ομήρου Ποιητή ελεύθερα του μιλά για όλα αυτά,  που ήταν κρυμμένα, τον καιρό της ΓΝΩΣΗΣ  κάτω από το Φως του Ήλιου Απόλλωνα και τώρα, του τα εξηγεί, ΦΑΝΕΡΑ.
 Για να φορά το κράνος, την κυνός περικεφαλαία, και το καπέλο του, σωστά.
Εν παντί καιρώ....

Αστραία


τήν ῥά ποτ' ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο
ἐξέλετ' Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας,
Σκάνδειαν δ' ἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι·
Ἀμφιδάμας δὲ Μόλῳ δῶκε ξεινήϊον εἶναι,
αὐτὰρ ὃ Μηριόνῃ δῶκεν ᾧ παιδὶ φορῆναι·    270
δὴ τότ' Ὀδυσσῆος πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα.

Τὼ δ' ἐπεὶ οὖν ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην,
βάν ῥ' ἰέναι, λιπέτην δὲ κατ' αὐτόθι πάντας ἀρίστους.
τοῖσι δὲ δεξιὸν ἧκεν ἐρωδιὸν ἐγγὺς ὁδοῖο
Παλλὰς Ἀθηναίη· τοὶ δ' οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσι
νύκτα δι' ὀρφναίην, ἀλλὰ κλάγξαντος ἄκουσαν.

χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθ' Ὀδυσεύς, ἠρᾶτο δ' Ἀθήνῃ·
κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ
ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐδέ σε λήθω
κινύμενος· νῦν αὖτε μάλιστά με φῖλαι Ἀθήνη,    280
δὸς δὲ πάλιν ἐπὶ νῆας ἐϋκλεῖας ἀφικέσθαι
ῥέξαντας μέγα ἔργον, ὅ κε Τρώεσσι μελήσῃ.

06 11 2016

Από που κρατά, από που είναι  η περικεφαλαία σου;

Η γυναίκα ως φορέας Συνείδησης

 Ήφαιστος- Αθηνά,  Φωτιά σε κάστρα ενεργειακά

Πύρινες θεότητες  σε φωτισμένα σοφά μυαλά

  Με τον αυστηρά επιστημονικό ορισμό, θα ορίζαμε ως γυναίκα, των ανθρωπίδων το θηλαστικό, με αναπαραγωγή και μεταβολισμό. Τα κύρια χαρακτηριστικά του, είναι ένα γενετικό όργανο εσωτερικό με κοιλότητα, τη μήτρα, η έκκριση θηλυκών ορμονών, των οιστρογόνων, η έμμηνος ρύση, οι καμπύλες του σώματος, το στήθος, η φωνή,  το στρογγυλό σφαιρικό ωάριο και το χρωμόσωμα ΧΧ.
Έτσι το ορίζει η φύση, ως παντοδύναμη θεότητα και βεβαίως υπάρχουν τα  κληρονομικά και επίκτητα χαρακτηριστικά ως αποτέλεσμα της διαλεκτικής σχέσης, αλληλεπίδρασης, ανθρώπου και περιβάλλοντος στην εξέλιξη της Συνείδησης, πχ,  το βάρος ενός ανθρώπου μπορεί να αλλάξει με την ανάλογη διατροφή, το ύψος του  και το χρώμα των ματιών του, όχι.
Η ιστορία των φύλων αρχίζει με την  Μυθιστορία της  θηλυκής Γαίας και του αρσενικού Ουρανού στην πόλωση της ενέργειας τους κατά την κάθοδο στην ΥΛΗ και βρίσκεται σε όλους τους αρχέγονους μύθους και σε διάφορους λαούς, ως κοινή ανάμνηση της ανθρωπότητος και της ΓΝΩΣΗΣ.
Ο Όμηρος μας μιλάει για την Τηθύ χωρισμένη από τον Ωκεανό και η Ήρα το χρησιμοποιεί ως πρόσχημα,  για να απασχολήσει  ερωτικά τον Δία Νου. Θα πάει να τους βρει για να τους συμφιλιώσει  να μη είναι μαλωμένοι, λέει στο ταίρι της  το καταπληκτικό. Το αποτέλεσμα είναι ο Ζευς να εξοργιστεί,  ξυπνώντας, και αφυπνισμένος από την απάτη της Ήρας. Μόνο ο Οδυσσέας συναγωνίζεται την οργή του, όταν η Πηνελόπη, ερευνώντας και  ελέγχοντας την ταυτότητα του, τον βγάζει έξω από το δωμάτιο για να κοιμηθεί μόνος του, χωρίς το άλλο του μισό.
Η ιστορία της ανθρωπότητος περιλαμβάνει τον πόλεμο, ως πατέρα των πάντων, και την ειρήνη ως μητέρα των πάντων. Φυσικά περιλαμβάνει και τον πόλεμο των τάξεων, των αγορών, των συμφερόντων, των φύλων και των μήλων, σε ένα εξουσιαστικό σύστημα ανθρώπινης αγοροπωλησίας με πρώτο εξουσιαστή τον αρσενικό Ουρανό που τρώει τα αρσενικά  παιδιά του.
Είναι φανερό πως η εξουσία φοβάται πάντα τον αρσενικό  γιο, γι αυτό και ευνουχίζει τον ανδρικό πληθυσμό, τον εκθηλυκοποιεί. Το πως, σε άλλο άρθρο, θα αναφερθεί.
Ο Κρόνος συνεχίζει το ίδιο, ο Λάιος εξορίζει τον Οιδίποδα για τον ίδιο λόγο και οι Μνηστήρες στήνουν καρτέρι στον Τηλέμαχο, γιατί ανησυχούν μην επιστρέψει και από τον θρόνο που έχουν καταχραστεί, τους διώξει. 
Ο  άνδρας ως ΧΥ, είναι ευάλωτος σε ένα αδηφάγο σύστημα που σε κάθε του βήμα καραδοκεί να τον αφανίσει, εκτός αν μια γυναίκα, Γαία, Ρέα, Μήτις Αθηνά, τον βοηθήσει. Όμως το σύστημα έχει φροντίσει  την γυναίκα, να την υποβαθμίσει μέσα από φεουδαρχικές  κοινωνίες, πατριαρχικές   θρησκείες, καπιταλιστικές  υπουδουλωτικές φιλελευθερίες, σε Δύση και Ανατολή, γνωστές σε όλους.
Έτσι αναγκάζει τον  άνδρα να πουλάει το σώμα του, το μυαλό του και την μυική του δύναμη σε εργασιακές συνθήκες δουλείας, "δούλος"  στη νοοτροπία, θεού και συστήματος για να μπορεί να αγοράσει μια γυναίκα κυριολεκτικά ως πόρνη, ή ,μεταφορικά, μέσα από ένα γάμο συμφέροντος, ικανοποιώντας τις ανάγκες του βασικού ενστίκτου, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Η νοοτροπία του δούλου μεταφέρεται στην επίδειξη του αφέντη στα κατώτερα στρώματα της ανθρώπινης πυραμίδας, Έτσι ο δούλος του συστήματος γίνεται ο πατέρας "αφέντης" σε μια πατριαρχική οικογένεια βασανίζοντας  γυναίκα και παιδιά, με φαινόμενα τέτοιου είδους, πολύ συχνά στις πολιτισμένες κοινωνίες, ακόμη και σήμερα.
Ο φόβος του άνδρα για την γυναίκα , αποτέλεσμα της καταπίεσης του ίδιου του νοσηρού συστήματος και την κοινωνικής διαμόρφωσης που υφίσταται , τον οδηγεί στην ανταγωνιστικότητα και την χαμένη του αρσενική ταυτότητα, χωρίς να  μπορεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε μία βαρβαρότητα και μία εκφυλιστική  μαλθακότητα.
 Έτσι το  σημερινό πρότυπο του ανδρός, είναι ένας τύπος που βγάζει λεφτά και μπορεί να έχει αμάξια ακριβά και μια γυναίκα που να είναι ωραία, πλούσια και χαζή ξανθιά. Φυσικά  όλα δεν μπορούν να βρεθούν και συμβιβάζεται με περιοδικά πορνογραφικά, στην κάθοδο της αρσενικότητας, ρεαλιστικά.

Η γυναίκα, από την άλλη πλευρά, σπρωγμένη από τους ίδιους κανιβαλιστικούς  μηχανισμούς, πέρασε σε μια χειραφέτηση που της στοίχισε ακριβά. Βγήκε, από το σπίτι που ήταν κλεισμένη," χανούμισσα στον οντά", ανατολίτικης νοοτροπίας, στην παραγωγή εργασίας και στην σεξουαλική απελευθέρωση, δυτικής σκλαβιάς, και δουλεύει σαν σκλάβα , διπλά.
Το αποτέλεσμα όλων αυτών των εξελεγκτικών και ελεγκτικών εφαρμογών,  ήταν και είναι, οι άνθρωποι ,άνδρες και γυναίκες να παραμένουν χωριστά, χωρίς το άλλο τους μισό, στον πόλεμο των Ρόοζ και των δύο  φύλων, των δύο πόλων της ενέργειας, ανταγωνιστικά.
Το ποιος και ποιοι κερδίζουν απ όλα αυτά, είναι  συμπεράσματα,ευλόγως    κατανοητά.
Μέσα από αυτό εξουσιαστικό σύστημα , αγοράς και πώλησης ανθρώπινης ενέργειας, οι άνδρες , ηττημένοι,γίνονται όλο και βίαιοι, χυδαίοι και πιο θηλυκοί και οι γυναίκες όλο και πιο υστερικές, ανισόρροπες και αντρικές, η δε εντροπία βυθίζεται σε ένα θερμοδυναμικό θάνατο απελπιστικά.
Πως μπορεί μια γυναίκα να βοηθήσει ένα άνδρα αποτελεσματικά;
Μόνο με τη Γνώση και ως φορέας Συνείδησης, πύρινης Αθηνάς φωτιάς.
Ούτε με σέξυ ηλίθιες  φωτογραφίες , ούτε με υστερικές κραυγές χαμηλής συναισθηματολογίας ,ούτε με επιδείξεις αντρικής   υπερφίαλης  διανόησης.
Και στην ουσία αυτό ζητάει απεγνωσμένα ένας σωστός άνδρας από μια γυναίκα,  ζητά  να του πει κάτι , να του δείξει  τον δρόμο έτσι που προχωρά στην ομίχλη και στα σκοτεινά.
Δυστυχώς, περισσότερες γυναίκες σήμερα βρίσκονται σε χαμηλό επίπεδο και νόησης και συναισθήματος, κατακρεουργημένες από τους ίδιους προαναφερθέντες λόγους. Όχι μόνο τους άνδρες δεν  μπορούν να βοηθήσουν σωστά , αλλά ούτε και τους εαυτούς τους. Βουλιάζουν συνέχεια σε μια πλήρη εξάρτηση από την οικογένεια και τα παιδιά με ασχολίες και συνταγές μαγειρικής, αμόρφωτες ουσιαστικά. Ωρύονται  στο ΦΒ και αλλού σε απλοϊκούς προβληματισμούς , κυρίως κομματικούς και θρησκευτικούς λυγμούς και καταλήγουν σε μια δήθεν κουλτούρα με ένα διδακτορικό παπαγαλίας που δεν έχουν κατανοήσει ποτέ, όπως και την φύση τους, της γυναικείας ουσίας.
Είναι μια μοναξιά που την πληρώνουμε όλοι μαζί, και οι άνδρες και οι γυναίκες  χωριστά, μέχρι να βρούμε το ταίρι μας και το άλλο  μισό και γίνουμε ΣΟΦΟΙ πραγματικά.
Ο  άνδρας πρέπει να βγάλει, να γεννήσει την Σοφία από την κοιλότητα του  Κεφαλιού του, σε σπέρμα ευθύ και η γυναίκα, να την κυοφορήσει  στην κοιλότητα της Μήτρας της σε πρώτο ΦΑΝΗΤΑ ωάριο ΩΟ, όπως στην ΑΡΧΗ.
Ο Ήφαιστος, ας συνεισφέρει σε αυτό.
Η Αθηνά θεά, ας αναλάβει  τους υπόλοιπους θνητούς, μήπως και φωτιστεί, ο ανδρικός, μισός πληθυσμός της Γαίας γης και δούμε μια φωτεινή ημέρα να ξημερώνει  στον πλανήτη ΓΗ ροδοδάκτυλης αυγής.

03 11 2016

Αστραία

Τα σύμβολα της Εποχής του Ταύρου και η σημασία τους

Ο   Πρίγκιπας  των  Ομηρικών  Ετεοκρητών   Κρίνων

 
 Πριν 6000 περίπου χρόνια ξεκινούσε η Εποχή του Ταύρου με τα χαρακτηριστικά σύμβολα του, τον ταύρο,  τον Λαβύρινθο, τον Θησέα, τον διπλό   πέλεκυ, τα ταυροκαθάψια, τον Μίνωα, τον Μινώταυρο, την Αριάνδη και  την Κρητική κραταιά  Θαλασσοκρατία για να καταλήξει στην Εποχή  του Κριού και στην Αθηναϊκή  Ηγεμονία. Στη πολικότητα του, ο Σκορπιός Αετός με τον Πλούτωνα Ήφαιστο σε ρόλο εναργή.
Όπως σε κάθε ΕΠΟΧΗ  και στο μεταίχμιο τους, συγκρούστηκαν η παλαιά τάξη πραγμάτων με την νέα τάξη πραγμάτων.
Ποιες ήταν αυτές και πιο το αποτέλεσμα της σύγκρουσής; Τι προέκυψε από αυτό;
Ο Μίνωας, αμφιλεγόμενο πρόσωπο για πολλούς ,παρ ΄όλο που ο  Όμηρος, του πλέκει το εγκώμιο και τον θεωρεί συνομιλητή του Διός, υπήρξε γιός του, με μητέρα την Ευρώπη και πατριό τον Αστερίωνα, κριτής του  Άδη. Το  όνομα του σημαίνει ελάχιστος.
Ελάχιστος σε τι; Ελάχιστος στον χρόνο,  Μινόωρος, ολιγόωρος,  ως  ετήσιος εραστής της  Μεγάλης Μητέρας Γης.
 Οι φυλές και οι υποφυλές των Ατλάντων , όσοι και όσες διασώθηκαν μετά την καταστροφή, διασκορπίστηκαν σε όλα τα μέρη της γης και ανάπτυξαν τους επί τόπου, πολιτισμούς με τις ηγετικές κάστες τους.
Δεν είχαν όλοι την ίδια ανάπτυξη, γιατί δεν είχαν και τις  ίδιες γνώσεις και δυνατότητες, αλλά ένα κοινό υπόβαθρο υπήρχε  σε ΑΝΑΜΝΗΣΗ του οριακού κοινού σημείου, πριν η Ατλαντίδα ολοκληρωτικά  βυθιστεί.
Πολλά από αυτά τα  φύλλα, δεν είχαν και συνέχεια στην  κατοπινή  ιστορία και εξαφανίστηκαν.
Άλλα , όπως  τα Ελληνικά, εδώ στην περιοχή της Μεσογείου, αναπτύχθηκαν και μεγαλούργησαν και θα δούμε πωςκαι γιατί.
Οι Άτλαντες είχαν φθάσει σε υψηλό σημείο τεχνολογικής ανάπτυξης, που όμως δεν συμβάδιζε με το πνευματικό επίπεδο  και την ηθική, ούτε με την δικαιοσύνη την κοσμική, κάτι που συμβαίνει και σήμερα, για όποιον το κατανοεί. Η αμετροέπεια αυτή , είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή τους, εν μια νυκτί.

 Με τις γνώσεις που κατείχαν, οι Ετεοκρήτες  και η Κρήτη, που είχε, σύμφωνα με τον Όμηρο αναρίθμητο κόσμο 90 και 100 πόλεις,  σε αναμειγμένη γλώσσα, δημιουργήσαν τον Μινωικό Πολιτισμό στη Κνωσσό και  στην Η-Φαιστό και με τα ταξίδια τους τα μακρινά, επηρέασαν όλη τη γη και την τότε στεριά, συνδέοντας τη γνώση, ξανά.
Ήταν παιδιά της Γαίας, της Ποτνίας θεάς  και η Γη ΜΗΤΕΡΑ τους βοηθούσε γιατί δεν σφάζανε τον ΤΑΥΡΟ στα Ταυροκαθάψια,,αλλά μόνο τον  συλλαμβάνανε, όπως ο Ηρακλής στο  ομώνυμο Άθλο του, συγχρονικά.
Φτιάξανε όμως τον ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ και τακτοποιήσαμε  όλα τα ΔΩΜΑΤΙΑ των Γραμμάτων, των Επιστημών και της ΓΡΑΦΗΣ, συστηματικά.
Η προφορική ΓΝΩΣΗ και παράδοση θα γινόταν  δωμάτια  της γνώσης και του Λαβύρινθου, μοναχικά  και ο ήχος της, θα  περνούσε στην επιστήμη και την  δεξιά, του εγκεφάλου, πλευρά.
  Η πόλις των Αθηνών όμως,  άρχισε να αναπτύσσεται ανταγωνιστικά και δημιουργεί τα Ελευσίνια Μυστήρια, τα μαγικά,  με την ΔΗΜΗΤΡΑ νέα  θεά, περιχαρακώνοντας την γνώση, σε ιερατεία κοσμικά.
Ο ΘΗΣΕΑΣ εξέρχεται από τον  Λαβύθρινθο,  σώος και νικητής, και με γνώσεις περιωπής, αλλά δεν κρατά την αγνότητα Αριάδνη και στη Νάξο, την παρατά.
Είναι ένα λάθος, που θα το πληρώσει μακροπρόσθεσμα, όλη η πόλις του, ακριβά.
Τα ηνία της εξουσίας περνούν  σε χέρια, Αθηναϊκά. Η Αθηνά τους βοηθά και ο Ήφαιστός φτιάχνει τα  12 δωμάτια των Θεών του  Ολύμπου, κάστρα,( τσάκρας) στο ανθρώπινο σώμα, ΦΩΤΕΙΝΑ.
Με διπλό  πέλεκυ σε συντονισμό, μέσα έξω, δονούν το διαπασών  στο ενεργειακό σώμα του ανθρώπου και στο ηλιακό σύστημα των περιπλανώμενων ΝΗΩΝ πλανητών.
Η Εποχή του Ταύρου θα τελείωνε με τον Θησέα να επιστρέφει με  τα πανιά ΙΣΤΙΑ μαύρα,αντί για ΛΕΥΚΑ,  στο πόλεμο των δύο τότε κόσμων.
Η Εποχή του Κριού, η ΙΛΙΑΣ, θα τελείωνε  με τον Αλέξανδρο ΚΡΙΟ και πολιορκητική μηχανή  να γκρεμίζει, τα κάστρα του Δαρείου τα Μηδικά, της τότε παλαιάς  Τροίας.
Η Εποχή των Ιχθύων θα άρχιζε με την ΟΔΥΣΣΕΙΑ   και τον Οδυσσέα, βασανισμένο νου, να θαλασσοδέρνεται στα αγριεμένα κύματα των μονοθεϊστικών θρησκειών, εξουσιαστών  που ανερχόνταν αυτοκρατορικά.
Τελειώνει με την ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ του καθαρού ΝΟΥ, στην ΙΘάκη.
Η επομένη  ΕΠΟΧΗ, θα είναι, του ΗΡΑΚΛΗ, με  τη ΓΝΩΣΗ και  το  ελάφι της Αρτέμιδος  για όλα αυτά, να μας ομιλεί.
Η σύγκρουση της σημερινής παλαιάς και νέας τάξης των πραγμάτων λήγει  με, της ΑΘΗΝΑΣ, την υπογραφή στην ω Οδυσσείας, την ομηρική.
Ο χριστιανισμός, ο σιωνισμός, η θεοσοφία, η μασονία,  η παλαιά τάξη,  θα αλληλοεξοντωθούν με τον ΣΜΙΘ, τις πολυεθνικές, τις φυλές των ΟΡΚ και τον τζιχαντισμό, την νέα τάξη που  δημιουργήσανε για το  χρήμα και το κέρδος το υπερβολικό και αναπτύσσεται  ανεξέλεγκτα και ραγδαίως,εκτός ελέγχου, μαζί  με τον πληθυσμό.
'Οσοι επιβιώσουν θα είναι μόνο, ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ  ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ Σοφίας,  στην ανασύσταση της Ελληνικής Ηγεσίας  και οι ενΣυνείδητοι  άνθρωποι της Γνώσης και  της Αρετής, Αλκίνοης Φαιάς Ουσίας.
Αυτοί θα γράψουν την καινούργια  ΙΣΤΟΡΙΑ σε καινοφανή ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΓΑΛΑΞΙΑ και καθαρό ΝΗΣΙ  της  πατρίδος ΙΘΑΚΗΣ  ΕΣΤΙΑΣ.
Είναι  Σπόροι   Φωτιάς, Ζωντανοί ,της Αθανασίας και της Ηρωικής Παλιγγενεσίας.

01 11 2016

Αστραία

1. Τι αναφέρει ο Όμηρος για την Ευρώπη;

2.Γιατί ο Ζευς δεν λέει το όνομά της; Τι  διαιρεί και τι ενώνει; Τι ενώνεται στις συζεύξεις του Διός;

3.Τα σύμβολα της Εποχής του Ταύρου και  η σημασία τους

 

  Ο ρόλος του Μίνωα, σύντροφος του Διός, στα Ομηρικά Έπη. 

Οι νόμοι και οι εντολές στο Ιδαίον Άντρον

Ποιοι ήταν οι Φοίνικες;

Ο ρόλος της Κρήτης και η καταγωγή του Αίθωνος Οδυσσέως

( το όνομα με το οποίο συστήνεται στην Πηνελόπη)

Ο διαφωτισμός της Ευρώπης και οι επαναστάσεις που ενέπνευσε τον 18ον αιώνα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση , τα αίτια και οι λόγοι που οδήγησαν στον εκφυλισμό και στην αναπόφευκτη πτώση της.

(η αρχή και το τέλος της)