Που αποθηκεύεται η Μνήμη

Η σημασία του μηρού

Που αποθηκεύεται η ΜΝΗΜΗ

Ο Όμηρος ήταν το «πρωτο-κύτταρο της Μνήμης.

Το πρωτοκάριο ή αλλιώς πρωτοκύτταρο, εισέρχεται στο μηρό. 

Το πρωτοκάριο-πρωτοκύτταρο είναι αυτό που ονομάζουμε το πρώτο γονίδιο.

Ο Μηρός της Αθηνάς

Ὅταν ἔρχεται ἡ Ἀθηνᾶ μέ τόν Ἥφαιστο, ἀπό τήν πόλη "Ἀθῆναι" πού βρισκόταν στίς ὄχθες τῆς Κηφισσίδος λίμνης. Στόν κατακλυσμό τοῦ Ὠγύγου βυθίζεται ἡ πόλη, ὅπως καί ἡ Ἐλευσίνα. Ἔρχονται στήν ἀκτή - τότε δέν ὑπῆρχε Ἀθήνα. Ὁ Ἥφαιστος ἐκείνη τήν ἐποχή εἶχε ἐγκαταλειφθεῖ ἀπό τήν γυναίκα του τήν Ἀφροδίτη καί ἤθελε νά συνευρεθεῖ μέ τήν Ἀθηνᾶ. Ἡ Ἀθηνᾶ ὅμως εἶναι παρθένα καί δέν ἐπιθυμεῖ νά ἀπωλέσει τήν ἁγνότητά της. Ὁ Ἥφαιστος ἐκσπερματώνει στόν μηρό της. Ἡ Ἀθηνᾶ τότε βγάζει μιά τούφα μαλλιά, σκουπίζει τό σπέρμα καί ἐναποθέτει τόν γόνο στήν κύστη (στόν σωλήνα). Ἐδῶ ἤδη ἔχουμε τήν διαφοροποίηση γόνου καί σπέρματος. Ἔπειτα ἐναποθέτει τήν κύστη στήν "πάνδροσο", δηλαδή στό ψυγεῖο, "γιά νά ποιήσει τόν Ἐριχθόνιο ἀθάνατο, κρυφά ἀπό τούς ἄλλους Θεούς". Προσέξτε αὐτή τήν ἔκφραση. Θέλει νά "ποιήσει", νά κατασκευάσει τόν Ἐριχθόνιο. Ὄχι νά τόν γεννήσει. Ἔχουμε τήν ἔλευση τοῦ σπέρματος. Ὁ ἄνθρωπος, κατά τόν Ἀριστοτέλη, εἶναι πρότερος τοῦ σπέρματος. Ἀρχίζει ἡ διαδικασία τῆς μεταλλάξεως. Ι. Ι. ΦΟΥΡΑΚΗΣ

Ο  Ζευς έραψε στον Μηρό του τον Διόνυσο

 και μετά γεννήθηκε ο Διόνυσος  ο 13ος θεός

από τον Μηρό του Διός 

Από την Μνημοσύνη των Ομηρικών Επών

Αστραία ©©

Το θεραπευτικό τραγούδι των Ομηρικών Επών

Ποια είναι η  πρώτη λέξη που εκφωνήθηκε από ένα πρότερον άλαλον γένος   δημιουργώντας το ομιλούν  είδος;
Πότε μίλησε για πρώτη φορά ο όρθιος άνθρωπος και τι είπε;
Τι εκφώνησε και πως ακούστηκε αυτός ο ήχος;
Είναι το ερώτημα, τα ερωτήματα που απασχολούν κάποιους κάποια ανήσυχα βράδια και μενεξεδένια δειλινά.

Ταξιδεύοντας πίσω στο χρόνο και παρατηρώντας στο σήμερα τα μωρά, βλέπουμε ταυτοχρόνως με τα βήματα τα πρώτα σύμφωνα και φωνήεντα, τις πρώτες συλλαβές να αντηχούν στα  αυτιά μας. Όμως πριν το παιδί μιλήσει, έχει μάθει  να τραγουδά και η μουσική παίζει σπουδαίο ρόλο ακόμη και στο έμβρυο όταν μεγαλώνει σε μια μητρική κοιλιά.
Έτσι πριν μιλήσει ο άνθρωπος τραγούδησε και τα Ομηρικά Έπη  τραγούδια που σε ραψωδίες έχουν ραφτεί με συνδετικό νήμα σχοινί. Εκείνοι οι  αρχαίοι άνθρωποι, οι  (Αχ) αιοί τα τραγουδούσαν και έτσι  μπορούσαν και να τα θυμηθούν μέσα από  δάκρυα στεναγμούς  αχ αχ  υδάτινες σταγόνες στους μεγάλους της συνείδησης ποταμούς ωκεανούς.
Τα Ομηρικά Έπη ήταν  τραγούδια,  ποιητικές  ωδές , μουσική  συνδεδεμένα με την πρώτη τους σύμπαντος έκρηξη ιαχή.
Το τραγούδι και η μουσική είναι πολύ σημαντικά για την ανθρώπινη ψυχή. Είναι ίαση είναι θεραπεία είναι χαρά είναι ζωή. Μαζί με τον χορό  και το θέατρο αποτελούν  βάλσαμο για κάθε πληγή.
Με μια προϋπόθεση να είναι καλής ποιότητος και η καλή ποιότητα αναγνωρίζεται από την  ενεργειακή στάθμη. Όταν ένα τραγούδι μία μουσική ή ένα θέατρο  κινηματογραφική ταινία ρίχνει την ενέργεια σε άμμο κινητή είναι κακής ποιότητος γιατί επισπεύδει τον θερμοδυναμικό θάνατο και δυστυχώς στην εποχή μας έχουμε πολλά τέτοια  "θανατηφόρα οχήματα" και ακόμη χειρότερα θεωρούνται και έργα τέχνης. Είναι μια νοσηρή κατάσταση μεταδοτική και μολυσματική.
Ο Όμηρος τα αναφέρει ως τα τραγούδια των Σειρήνων και είναι αναγνωρίσιμα όχι μόνο στα τραγούδια αλλά και σε πολλά κείμενα ιδίως θεοσοφικής κατεύθυνσης.
Τρεις είναι οι διάσημοι τραγουδιστές των Ομηρικών Επών, ο Δημόδοκος ο λυράρης των   Φαιάκων, ο Φήμιος που τον σώζει ο Τηλέμαχος από την οργή του Οδυσσέα και ο ίδιος ο ποιητής ο Όμηρος που τα τραγουδούσε στην Σχερία τότε Ελλάδα. Στην Ιλιάδα ο   (Αχ)ιλλέας  μόνος  με  την φόρμιγγα ατενίζει  μελαγχολικά ένα πέλαγο βαθύ.
Σήμερα ποιος  τραγουδά στην Ελλάδα;
Ο Φήμιος, μόνο που δεν τραγουδά αυτά ακριβώς, τα Ομηρικά Έπη, αλλά κάποια άλλα αναγκαστικά υπό την πίεση των μνηστήρων.
Ποιος είναι ο  Φήμιος;
Ο Φήμιος είναι όλοι οι καλοί τραγουδιστές της Ελλάδος οι ωραίες φωνές που έχουν παγιδευτεί σε εταιρίες δισκογραφικές  και λένε τα τραγούδια που τους υπαγορεύουν οι  ληστρικές πολυεθνικές. Πρόσφατα  είδαμε τι έγινε με τα δικαιώματα και την   διεφθαρμένη ΑΕΠΙ και τι γίνεται με την ανόητη Γιουροβιζιον χαμηλής υποστάθμης μουσική.
 Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα Ομηρικά Έπη θεραπευτικά σαν ένα τραγούδι όμορφο που θα μας ενηλικιώσει αποτελεσματικά μέχρι να μπορέσουμε να μιλήσουμε σωστά, να σκεφτούμε καλύτερα, αλλά και να κλείσουμε τις μαύρες τρύπες και τις πληγές αιώνων μαζί με τα λάθη μας και τα σωστά.
Ας ακούσουμε την  λύρα του Δημόδοκου τι έχει να μας πει και να θυμηθούμε την διαδρομή.
Ποια είναι η πρώτη λέξη που αρχίζει  ένα κελάηδημα μιαν αυδή;
Ίσως   ένα φωνήεν μια φωνή από Α
Κάποτε στην Δύση  ένα καιρό και μια φορά......

Αστραία ©©

Ο λόγος, η έννοια και η σημασία των λέξεων στη Λεμουρία και την Ατλαντίδα

Επιγραφή γραμμένη βουστροφηδόν. Βρέθηκε στην Κρήτη: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Ο ήχος των λέξεων στο διηνεκές του χρόνου

Οι λέξεις είναι γράμματα φθόγγοι συλλαβές, ήχοι. Είναι ηχητικά κύματα που μεταδίδονται με ταλαντώσεις σε υλικό πεδίο, τον αέρα, όταν εκφωνούνται, ομιλούμε, γι αυτό και σε ένα   χώρο  κενό, απουσία αέρος όπως στο διάστημα δεν ακούγονται.
Καμιά φορά όμως οι σκέψεις μας που είναι οι γονείς των λέξεων μας και τον λόγων μας  "ακούγονται πολύ δυνατά, απουσία ύλης.
Πως συμβαίνει αυτό;
Έχει σχέση με τον λόγο και τον νου. Για να μιλήσουμε πρέπει να μπορούμε να σκεφτούμε και να ακούμε. Όσο καλύτερα ακούμε και σκεφτόμαστε τόσο καλύτερα μιλούμε μέσα από από να γραπτό ή προφορικό λόγο.
Για τον λόγο αυτό τα  ζώα δεν μιλούν, αλλά και τα μικρά  παιδιά, γιατί δεν μπορούν να σκεφτούν. Μόλις αρχίζει η σκέψη στα παιδιά, περνούν από την άμεση όραση της ενέργειας στην καταγραφή περιγραφή αρχίζουν να μιλούν και και διαχωρίζουν τα αντικείμενα τα υποκείμενα και παύουν να βλέπουν την ενεργειακή τους δομή.
Είναι η  αναπόφευκτη απώλεια της αθωότητος και των μακάρων  παραδεισένιων νήσων ηπείρων.
Η θεοσοφία υποστηρίζει πως πρώτα έγινε ο άνθρωπος ως πνεύμα και μετά εξελίχτηκε ως φυσικό σώμα μέσα από τις διάφορες φυλές με πρώτη την φυλή  την Λεμουροειδή στην Λεμουρία, 7 περίπου φυλές στην Ατλαντίδα και μία τελευταία, τώρα που θέλουν να φτιάξουν με την ανάμειξη όλων.  Σε 16 φυλές αναφέρεται ο Ροδόσταυρος Μαχ Χέιντελ.
Δημιουργήθηκε ξέχωρα πριν  από τα ζώα, αν και ο αυταρχικός  αρσενικός θεός της Παλαιάς Διαθήκης πιάνει πρώτα  χώμα και εμφυσεί    αέρα ζωής, ποιώντας τον άνθρωπο με τα χέρια του ως Πυγμαλίων σε α΄ πληθυντικό αν και  Ένας, Εις, ( Ας κάνουμε είπε..... άνθρωπον) . Τα ζώα είχαν ήδη δημιουργηθεί δια  εντολής  λόγου.
Η σύγχρονη επιστήμη  λέει το αντίθετο. Πρώτα  έχει δημιουργηθεί το  φυτικό και ζωικό βασίλειο και κατόπιν το ανθρώπινο,  ως συνέχεια και εξέλιξη των ειδών και του  ανθρωπίνου πνεύματος λογικά, λέει η λογική.
Πέρα από αυτές τις διαφωνίες και συμφωνίες θεολογίας θεοσοφίας και επιστήμης βλέπουμε σήμερα πως τα ζώα συνεχίζουν  να μη μιλούν και ούτε πρόκειται, η γλώσσα όμως εξελίχτηκε και εξελίσσεται με όλες τις λέξεις της στις διάφορες διαλέκτους της   Γαίας, βουστροφηδόν μέσα από σύμφωνα ιερογλυφικά κραυγές και σύμβολα από την Λεμουρία μέχρι την Ατλαντίδα. Από τα  άφωνα  Σανσκριτικά στα  εύφωνα Έπη τα Ομηρικά
Μία μεγάλη διαφορά των  συμφώνων από τα φωνήεντα είναι πως τα ζώα δεν μπορούν  να προφέρουν φωνήεντα, ενώ βγάζουν ήχους συμφώνων.
Άρα η επιστήμη έχει δίκιο. Όσο εξελίσσεται ο άνθρωπος από το ζωικό βασίλειο, τόσο περισσότερα φωνήεντα μπορεί να προφέρει. Και αυτή η τέχνη και η υπεροχή,  από όλες τις Ατλαντικές φυλές ανήκει στους Έλληνες και την υπέροχη γλώσσα την Ελληνική, η οποία γλώσσα, πρώτα τραγουδήθηκε μελοποιήθηκε και μετά καταγράφηκε  στην παγκόσμια σκηνή  του Λόγου και του Ήχου.
Οι Έλληνες διαμόρφωσαν και την γλώσσα και την σκέψη και τις λέξεις δίνοντας  νέα  ώθηση στην δημιουργία  με τον συνδυασμό φωνηέντων και συμφώνων.
Πήραν τα σύμβολα και τα ιερογλυφικά και φτιάξανε  ΛΕΞΕΙΣ, εκφωνήσανε τον λόγο σαν θεοί.
Έτσι δημιουργήσανε ένα  κόσμημα ΚΟΣΜΟ και γεννήσανε καινούργιους  Γαλαξίες  Ηρωικών Ιδεών.
Τι λέξεις φτιάξανε;
ΟΛΕΣ τις λέξεις που αντιστοιχούν σε μια ακριβή περιγραφή καταγραφή του σύμπαντος.
Όλες οι λέξεις έχουν μέσα στον αφηρημένα πυρήνα τους εν κυοφορία, την έννοια και την σημασία τους. Όταν εκφωνούνται  "γεννούν" . Η γέννηση λαμβάνει χώρα ανάμεσα στον ομιλητή και τον ακροατή. Αναλόγως της ποιότητος του νου, της γενιάς και  της καταγωγής είναι και το αποτέλεσμα, τα "παιδιά" των δύο γεννητόρων.
Τα καλύτερα παιδιά γεννιούνται  μέσα από την κατανόηση των σύζευξη της  έννοιας και της σημασίας τους σε ένα εξωτερικό ή εσωτερικό διάλογο, συζήτηση, η οποία στις ημέρες  μας απουσιάζει  μιας παρακολουθούμε συνέχεια τον διάλογο Βλαντιμίρ  Εστραγκόν στο  μονόπρακτο του κομματικού  παραλόγου της  ευτελούς πολιτικής  σκηνής του τόπου.
Η έννοια είναι η Λογική τους και η σημασία τους είναι η Ουσία τους.
Αυτοί που φτιάξανε τις ΛΕΞΕΙΣ έχουν συνδέσει και τον Σκοπό με αυτές και κρατούν τη Δύναμη τους σε Ξίφος και Βέλος Ηχηρό.
Και ήταν οι μεγάλοι Έλληνες Ποιητές !
Εμείς τις ακούμε προσεκτικά ευήκοοι  με ανοικτά μυαλά για να κάνουμε υγιή ΠΑΙΔΙΑ.
Ενίοτε  καμπυλώνουμε τον Χρόνο, τη Σκέψη, λυγίζουμε το Τόξο και μερικά κουτάλια ακόμη......

Ομηρικές Ερμηνείες

Αστραία ©©

Η Αναγκαιότητα των Ομηρικών Επών

Η λέξη ΑΝΑΓΚΗ απαντάται πλειστάκις στα Ομηρικά Έπη και στην Οδύσσεια και στην Ιλιάδα.Γιατί περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι   "αδήριτη αναγκαιότης" στην οποία και οι θεοί πείθονται, η μελέτη η ανάγνωση η ερμηνεία και η κατανόηση των Ομηρικών Επών:
1. Η εκφυλισμένη εποχή μας  οδεύει προς ένα θερμοδυναμικό θάνατο με την πτώση της ενέργειας  με άθλια πρότυπα είδωλα τραγουδιστών ηθοποιών  καλλιτεχνών υπουργών πρωθυπουργών βουλευτών θρησκευτών νομικών δικαστών    χωρίς αξίες και ιδανικά χωρίς αξιοπρέπεια και τιμή.  Όλα να τα κάνουν για  τα λεφτά και μία καρέκλα εξουσίας  με εικονική αυτοπροβολή μεγάλης κενότητος. Ξεπουλάνε τα πάντα και τους πάντες  και αλληλοεξοντώνονται ως συμμορίες. Δεν έχει μέλλον έτσι καμία κοινωνία
2. Τα Ομηρικά  Έπη  είναι ακριβής οδηγός και  χάρτης για κάθε  ανθρωπινή διαδρομή. Όλοι οι χαρακτήρες είναι αναγνωρίσιμοι με τα ΟΝΟΜΑΤΑ τους , τα λόγια τους, τις πράξεις τους, τις ασχολίες τους, τις επιλογές τους, ακόμη και τον σωματέτυπο τους.
3. Τα Ομηρικά Έπη είναι η καλύτερη διαπαιδαγώγηση  των ανθρώπων, η αρτιότερη αυτοπαιδεία γιατί διδάσκουν την κριτική σκέψη, την υπευθυνότητα και  την αυτογνωσία με ισχυρά πρότυπα στα λάθη και τα σωστά τους.
4. Τα Ομηρικά Έπη κρατούν τη σωστή απόσταση από το θεό και την θρησκοληψία. Ανάμεσα στον υλισμό και τον πνευματισμό. Ούτε μακριά να παγώνουν, η Αθηνά είναι κοντά στον Οδυσσέα, ούτε να καίγονται στον θεοσοφιστή Ποσειδώνα και να κλείνονται στη σπηλιά του Πολύφημου Υιού του. Το μέτρο είναι άνθρωπος και όχι ο θεός και είναι πιο σωστό έτσι και πιο λογικό. Πιο ισορροπημένο.
5. Τα Ομηρικά Έπη μορφοποιούν τους ανθρώπους, τους μορφώνουν, τους κάνουν πιο όμορφους, πιο έξυπνους, πιο υπεύθυνους,  ανοίγουν το μυαλό τους, φτιάχνουν το σώμα τους. Οι αναγνώστες των Ομηρικών Επών, γυμνάζονται σωστά, σκέφτονται αρτιότερα, τρώνε καλύτερα, αυτο εκπαιδεύονται γιατί έχουν σύνδεση με παραδείγματα υγιή, πέρα από τη υπέροχη γλώσσα που έχουν γραφεί, έχουν τραγουδηθεί. Είναι κεντημένα  από ένα μεγάλο πολεμιστή με υφαντική τέχνη  μαγική.
6. Τα Ομηρικά Έπη είναι διαχρονικής αξίας και έχουν τις λύσεις για κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζει ένα άνθρωπος  ατομικά και κάθε κοινωνία συλλογικά.
Ας τα διαβάζουμε   και  ας τα αφουγκραστούμε προσεκτικά!

από το βιβλίο:
ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΙΟΝ

Αστραία ©©

Οι Τάξεις και η Ευταξία των Ομηρικών Επών

Έργον τάξις τάξεις γόνοι και απόγονοι στα Ομηρικά Έπη

ἐλπωρή τοι ἔπειτα τελευτῆσαι τάδε ἔργα. 

β Οδυσσείας  279

Υπάρχει ελπίδα να τελειώσεις τα ΕΡΓΑ αυτά, λέει στον Τηλέμαχο η Αθηνά

Οι  άνθρωποι   κατά  την ιστορική και μυθική διαδρομή της ανθρωπότητος διακρίνονται  σε ΤΑΞΕΙΣ με βάση κάποια υλικά ή πνευματικά χαρακτηριστικά που διαθέτουν, κληρονομικά ή επίκτητα. Η ευταξία  όμως αναζητείται ακόμη σε μια δίκαιη πολιτεία.
Στα Ομηρικά Έπη διακρίνουμε την πρώτη τάξη των Βασιλέων.
Οι βασιλείς των Ομηρικών Επών έχουν την  φυσική και κληρονομική εξουσία  και ενίοτε και την σοφή ηγεσία. Η βασιλεία ήταν κληρονομική, όπως και το σκήπτρον του Διός που είχε ο Αγαμέμνων. Στην πραγματικότητα οι βασιλείς διέθεταν μεγάλα αποθέματα ενέργειας, εμφανή από όλους και είχαν την ΔΥΝΑΜΗ με το μέρος τους, για αυτό και ήταν βασιλείς και αναγνωριζόταν από όλους αδιαφιλονίκητα. Να σημειωθεί πως έχουμε και τη λέξη,   Άναξ, ως προσφώνηση βασιλικού αξιώματος μεγίστη για τους ποιμένες των λαών. Αναφέρεται κυρίως στον Αγαμέμνονα. Στην παρουσίαση των νηών  αναφέρονται ως αρχηγοί, άρχουν, ενώ ο Έκτωρ ηγεμονεύει μέγας  ηγεμών των  Τρώων.
Οι σκληρές συνθήκες της ζωής εκείνης δεν επέτρεπαν λάθη. Βασιλιάς και αρχηγός θα γινόταν ο πιο δυνατός  για το καλό όλης της χώρας ή της  ΠΟΛΗΣ, της πολιτείας. Τα κράτη δεν είχαν εφευρεθεί ακόμη, αλλά υπήρχαν αυτοκρατορίες ανατολικού ή δυτικού τύπου.
Δυτικού τύπου ήταν η Ατλαντίδα, ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑ και Ανατολικού τύπου, η Λεμουρία, η ΜΟΥ.
Ο Όμηρος γνωρίζει και την Ατλαντίδα και την Λεμουρία με αναφορές στον Άτλαντα, την Καλυψώ Ωγυγία, την αποικία τους την Τροία, και αφιέρωμα όλη την Οδύσσεια στον Ποσειδώνα, αλλά γνωρίζει και την Λεμουρία με ακριβή περιγραφή του Κύκλωπα, αλλά και την αποικία τους, τους Φαίακες  στου Οδυσσέως την ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ  απολογία. Οι Φαίακες  δεν τηρούν την εντολή του Ποσειδώνα και τον Οδυσσέα ακούνε και  βοηθούν. Τιμωρούνται με μαρμαροποίηση από τον ανελέητο θεό.
Η Τροία ήταν η   άπληστη υλιστική  εξέλιξη των Ατλάντων  και οι Φαίακες η  σωστά ευδαιμονική χρησιμοποιώντας τον θεό, την ΓΝΩΣΗ δηλ. με λάθος ή σωστό τρόπο.
Το πρώτο  μεγάλο λάθος που έκαναν οι βασιλείς εκείνης της μακρινής εποχής, ήταν η κατάχρηση δύναμης και εξουσίας. Από εγωισμό και φόβο μη τυχόν χάσουν την εξουσία σκότωναν και εξόριζαν τα παιδιά τους, όταν δεν τα θυσίαζαν. Και ο Αγαμέμνων και ο Πρίαμος και ο Λάιος κάνουν το ίδιο λάθος  και  προδιαγράφουν την μοίρα της Ιφιγένειας του Οιδίποδα  και του Πάρη μαζί με την δίκη τους στο παλιό απόηχο του Ουρανού και του Κρόνου.
Ο ιερείς, η δεύτερη τάξη, είχαν τη ΓΝΩΣΗ και μάλιστα κατ΄ ευθείαν από τον θεό, αφού ήταν  μάντεις και μάντισσες, ενδιάμεσοι φορείς της θεϊκής γνώσης και σκέψης. Όσο πιο άψογοι  ήταν τόσο πιο καθαρός έφθανε ο λόγος τους στα αυτιά των ανθρώπων. Οι ιερείς ήταν παρά τω βασιλεί αλλά δεν είχαν την απόλυτη εξουσία παρά μόνο όταν οργανώθηκαν σε επίσημο ιερατείο θεοσοφία. Έτσι ο λόγος τους έγινε απολυταρχικός θεός και διόριζαν τους βασιλείς με  την υπόσχεση της ουράνιας βασιλείας θησαυρίζοντας επί της  γης.
 Ο Αγαμέμνων συμβουλεύεται τον Κάλχα, αλλά τον επιπλήττει κιόλας. Ο Αυτόλυκος  δίδει μόνος του το όνομα στον Οδυσσέα, αυτοβούλως και τον σηκώνει στον αέρα  χωρίς να  καλέσει  κάποιον ιερέα  για την συγκεκριμένη τελετή της ονοματοδοσίας.
Όλοι μιλούν στον β΄Ενικό χωρίς ιδιαίτερες  αυλοκόλακες προσφωνήσεις και συνήθως χρησιμοποιούν ως επίθετο το όνομα του πατέρα ή του παππού. Και όλοι ξέρουν ποιος είναι ποιος και τι κάνει.
Η τρίτη τάξη ήταν οι πολεμιστές ήρωες. Είχαν  την φλόγα, το πυρ της ΗΡΩΙΚΗΣ ψυχής και εξέλιξαν την συνείδηση της ανθρωπότητος μέσα από αυτήν και τους άθλους τους , όπως ο Ηρακλής.
Η τέταρτη τάξη  ήταν οι ΕΡΓΑΤΕΣ, όλοι αυτοί που έχουν παράγει ένα έργο έχουν κάνει κάτι με  τα χέρια  τους το μυαλό τους την ψυχή τους και το πνεύμα τους,όπως ο Λαέρτης. Έχει φτιάξει ένα ολόκληρο κήπο με τα χέρια του και φροντίζει τα δένδρα του,  περιμένοντας τον Οδυσσέα.Έχει παραιτηθεί  για χάρη του Οδυσσέα. Το  ίδιο κάνει και ο Οδυσσέας για τον Τηλέμαχο και δεν  φοβούνται μη τυχόν χάσουν την εξουσία σκοτώνοντας τα παιδιά τους .
Όλοι στην Ιθάκη εργάζονται εκτός από τους ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ. Η Πηνελόπη  υφαίνει στον αργαλειό,  καλλιεργεί τον κήπο της,  επιβλέπει τον οίκο της,  ο Οδυσσέας πολεμά, χειρίζεται το τόξο και το σπαθί καλά, φτιάχνει το κρεββάτι, τη σχεδία με τα χέρια του, ο Τηλέμαχος καλεί τον λαό της Ιθάκης σε συνέλευση ναυλώνει πλοίο για την Πύλο, ο Εύμαιος προσέχει τους χοίρους, ο Φιλοίτιος τα βόδια,η Ευρύκλεια τα πάντα. Και το πιο θαυμαστό είναι η όμορφη συνεργασία που έχουν μεταξύ τους, η ενότητα που τους κρατάει μαζί σε δύσκολες συνθήκες  μνηστηριακής πολιορκίας και αναμονής.
Οι Μνηστήρες δεν είναι βασιλείς, επιδιώκουν την βασιλεία εξουσία με άνομο τρόπο. Είναι αγήνορες  ομηριστί και θα λέγαμε  ευγενείς ανήκουν στην τάξη των ευγενών, μα μόνο  "ευγενείς" δεν είναι. Τρώνε και πίνουν συνέχεια, σπαταλούν  και ζουν δημοσία δαπάνη και κάθε ομοιότητα με την σημερινή πραγματικότητα μόνο τυχαία δεν είναι. Δεν υπάρχει ούτε ένα έργο των Μνηστήρων, συνεχής   σπατάλη από γλέντι σε γλέντι.  Εκμεταλλεύονται την απουσία του Οδυσσέα και παριστάνουν τους  σπουδαίους αγήνορες  μπροστά σε έφηβο μια γυναίκα και ένα παππού με μια αφοσιωμένη γιαγιά.  Στην ουσία οι μνηστήρες δεν έχουν μεγάλη διαφορά από τους δούλους γιατί είναι δούλοι των παθών τους, δεν έχουν αυτοσεβασμό και αυτοκυριαρχία.
Ευγενής σημαίνει από καλό ΓΕΝΟΣ και αποδεικνύεται από την σωστή συμπεριφορά μεταφορικά και κυριολεκτικά.
Αυτοκρατορίες δεν υπήρχαν στην Ελλάδα, μόνο Πολιτείες. Αν και η λέξη αυτοκράτωρ σημαίνει αυτός που κρατεί τον εαυτό του, ο αυτοκράτωρ απόλυτος μονάρχης δεν ήταν αποδεκτός ως θεσμός γιατί οι Έλληνες ήταν και είναι ατίθασος λαός σε σχέσει με υπάκουους υπήκοους ανατολικών χωρών.
Ο Αλέξανδρος βλέπουμε πως ήταν βασιλιάς κληρονομικός αλλά και αποδεκτός. Πολεμούσε  στη πρώτη γραμμή μαζί του και τα περισσότερα τραύματα και σημάδια της μάχης τα είχε αυτός. Καμία  σχέση με τον αυτοκράτορα  Δαρείο  που παρακολουθούσε τη μάχη από την σκηνή και μετά  τρέπεται σε φυγή, όπως ο Έκτωρ το βάζει στα πόδια μόλις βλέπει τον Αχιλλέα.  Είναι διαφορετικά να  πολεμάς έχοντας δίπλα σου τον Αχιλλέα, τον Οδυσσέα, ακόμη και τον Αγαμέμνονα, (και αυτός πολεμούσε πρώτος),  τον Αλέξανδρο ή τον Θεμιστοκλή από το να είσαι ευνούχος στον Δαρείο που δίνει  από μακριά την εντολή.
Οι Τρώες είναι κυρίως  δειλοί και κρύβονται πίσω από τα τείχη  Ασφαλείας μαζί με την μεγάλη ΕΛΕΝΗ κλοπή. Χαρακτηριστικός εκπρόσωπος ο  δειλός Πάρις  με τα παρδαλά ρούχα,αντί να αναλάβει την ευθύνη του, τρέχει  να κρυφτεί πίσω από τον Έκτορα που τον επιπλήττει για αυτό. Ο Έκτωρ εφορμά μόνο όταν βεβαιώνεται πως ο Αχιλλέας  απουσιάζει ολοκληρωτικά. Σκοτώνει τον μισοπεθαμένο Πάτροκλο σαδιστικά και καμαρώνει για αυτό άνοα  χλευαστικά. Ο  εξαγορασμένος Πρίαμος είναι γέρος πολύ για να πολεμά, αλλά δεν σοφός σαν τον Νέστορα,  ούτε δίκαιος  αρκετά. Θυμίζει τον Πάπα που είναι εναντίον των όπλων  και φυλάσσεται από πάνοπλους φρουρούς ασφυκτικά στα τείχη του Βατικανού τα  ψηλά.  Ενώ ο Λαέρτης μαζί με τα παιδιά του πολεμά και τον Ευπείθη κτυπά. Η γενναιότητα χρόνια και ηλικία  δεν κοιτά.
Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά των Ελλήνων  βασιλιάδων  από όλους τους υπόλοιπους της  Ιλιάδος Γαίας,  βάση  της ύλης και του λαού της.
Οι Έλληνες βασιλείς δεν ήταν βασιλείς μόνο γιατί είχαν τον τίτλο, αλλά γιατί ανά πάσα στιγμή θα έπρεπε να αποδείξουν πως έχουν και την δύναμη και την ενέργεια και την γενναιότητα να μπορούν να σταθούν  στη πρώτη γραμμή της μάχης και των προβλημάτων  της πολιτείας και συζητούσαν τα θέματα  στην αγορά. Και ο Τηλέμαχος ζητά συνέλευση και ο Αγαμέμνων  σε  βουλή που συγκαλεί μιλά και με τον Αχιλλέα φιλονικεί άγρια και γερά. Του ζητά συγνώμη όμως μετά, παραδεχόμενος  το λάθος του, πράγμα που κανένας ανατολίτης ηγεμόνας δεν θα έκανε  έτσι απλά.
Οι Έλληνες  αρχηγοί είχαν κληρονομήσει την σωστή αγωγή καθώς και οι  Ατλαντείς βασιλείς όπως μας περιγράφει ο Πλάτων δίκαζαν και δικαζόταν το βράδυ στο κυνήγι του ταύρου που θα έπρεπε να τον πιάσουν με τα χέρια τους, πράγμα αδιανόητο για  ανατολίτες μονάρχες  και φαραώ.
Τα Ομηρικά Έπη περιγράφουν  μία  παλαιά εποχή με διαχρονικά μηνύματα όμως μέσα από τον μάντη Όμηρο τον ποιητή.
Βλέπουμε πως οι βασιλείς χάνουν την δύναμη τους, εκφυλίζονται. Είναι γυμνοί  γιατί δεν είναι σοφοί. Οι  θεοσοφιστές ιερείς το παρακάνουν με τα πλούτη που συσσωρεύουν  χρησιμοποιώντας τον θεό άμετρα και η Ιερή  Αγία Τροία πέφτει.
Συνεχίζουν  μόνο οι Ήρωες και οι  Εργάτες του Πνεύματος, ΕΜΕΙΣ και όσοι αντέχουν αυτό το ταξίδι της Γνώσης και της  Ηρωικής Ψυχής.
Και όπως λέει και στον Τηλέμαχο η Αθηνά για το έργο του και τον  λόγο του Οδυσσέα και την δική του καταγωγή στη ευταξία των  ομηρικών έργων

β Οδυσσείας 270
«Τηλέμαχ᾿, οὐδ᾿ ὄπιθεν κακὸς ἔσσεαι οὐδ᾿ ἀνοήμων,
εἰ δή τοι σοῦ πατρὸς ἐνέστακται μένος ἠύ,
οἷος κεῖνος ἔην τελέσαι ἔργον τε ἔπος τε:
οὔ τοι ἔπειθ᾿ ἁλίη ὁδὸς ἔσσεται οὐδ᾿ ἀτέλεστος.
εἰ δ᾿ οὐ κείνου γ᾿ ἐσσὶ γόνος καὶ Πηνελοπείης

 Τηλέμαχε, δε θα  είσαι,  κακός και ανοήμων
φτάνει μονάχα του πατέρα σου να  έχεις το κουράγιο,
που ήταν παράξιος και στον  λόγον  και  στο έργον του 

να τα ολοκληρώνει ωραία
Έτσι, η οδός σου το ταξίδι μάταιο  και ατελέσφορο δε θα  είναι.
Και αν   από τούτον δε γεννήθηκες και από την Πηνελόπη....

Ομηρικές Ερμηνείες


Αστραία ©©

Τι λέει ο 'Ομηρος και ο Ησίοδος για τις μαύρες τρύπες

Τα Ερέβη και οι  μαύρες νύχτες  των Γαλαξιακών Επών
Ο  Ομηρικός Φωτισμός τους

λ Οδυσσείας 1-20

«αὐτὰρ ἐπεί ῥ᾿ ἐπὶ νῆα κατήλθομεν ἠδὲ θάλασσαν, νῆα μὲν ἂρ πάμπρωτον ἐρύσσαμεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ᾿ ἱστὸν τιθέμεσθα καὶ ἱστία νηὶ μελαίνῃ, ἐν δὲ τὰ μῆλα λαβόντες ἐβήσαμεν, ἂν δὲ καὶ αὐτοὶ ἠέρι καὶ νεφέλῃ κεκαλυμμένοι:
 οὐδέ ποτ᾿ αὐτοὺς ἠέλιος φαέθων καταδέρκεται ἀκτίνεσσιν, οὔθ᾿ ὁπότ᾿ ἂν στείχῃσι πρὸς οὐρανὸν ἀστερόεντα, οὔθ᾿ ὅτ᾿ ἂν ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπ᾿ οὐρανόθεν προτράπηται, ἀλλ᾿ ἐπὶ νὺξ ὀλοὴ τέταται δειλοῖσι βροτοῖσι.
 Σαν κατεβήκαμε στη θάλασσα και στο πλεούμενο μας, σύραμε πρώτα το πλεούμενο στο θείο το κύμα μέσα και στήσαμε κατάρτι και ιστία στο μελανό καράβι᾿ τα πρόβατα μετά φορτώσαμε και μπήκαμε και αυτοί μας συντυλιγμένα μέσα  σε σύγνεφο και αντάρα᾿
δεν τους βλέπει ο Ήλιος ποτέ ο φωτοπερίχυτος με τις λαμπρές του αχτίδες, μηδέ σαν παίρνει τον ανήφορο προς τ᾿ αστεράτα ουράνια, μηδέ σα στρέφει απ᾿ τα μεσούρανα στης γης ξανά τα μέρη, μόνο νύχτα φοβερή στους άμοιρους θνητούς απλώνει πάντα.


Τι είναι οι μαύρες τρύπες;
Είναι τούνελ που συνδέουν τα  48 παράλληλα σύμπαντα;
Είναι ο Άδης;
Είναι το Έρεβος και η Νύκτα;
Τι είναι οι μαύρες τρύπες στο ανθρώπινο σώμα και πως δημιουργούνται;
Πως θεραπεύονται;

Ο Οδυσσέας επισκέπτεται  με μελανό πλοίο , την  μαύρη τρύπα του ομηρικού χωροχρόνου, παντοτινή νύκτα, που ποτέ ο Ήλιος δεν βλέπει, δεν ανατέλλει και δεν δύει,  βλέπει τις σκιές των νεκρών και συμβουλεύεται τον Τειρεσία για την επιστροφή.  Αφηγείται στους  Φαίακες  κατά την προσωπική του ανακεφαλαίωση ό,τι συνάντησε και όλη τη διαδρομή.
Οι μαύρες τρύπες δημιουργούνται στο ανθρώπινο σώμα  από την κάθε κακή συνδιαλλαγή και είναι τρύπες μεγάλης  ενεργειακής απώλειας και διαρροής. Είναι μόλυνση κυρίως ψυχική. Είναι υπεύθυνες για κάθε ψυχική διαταραχή και φυσική υγεία κακή.
Ειδικά τα παιδιά που είναι ευάλωτα  και ανυπεράσπιστα σε κάθε κακόβουλη   επιρροή και θέλουν μεγάλη προσοχή.
Θεραπεύονται μέσω της  ανακεφαλαίωσης και με τη σωστή αναπνοή.  Κλείνουν οι μαύρες τρύπες  και ο άνθρωπος  θεραπεύει  τη πληγή.

 Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νυξ είναι γνωστή η θεότητα που προσωποποιούσε τη νύχτα. Η Νυξ αναφέρεται ιδιαίτερα από τους αρχαίους Έλληνες ποιητές, αλλά η μεγάλη σημασία της στην Ελληνική Μυθολογία υπερβαίνει τα απλά λογοτεχνικά πλαίσια. Η Νυξ ήταν κυρίαρχη, αρχέγονη και κοσμογονική οντότητα, την οποία σεβόταν και φοβόταν ακόμη και ο ίδιος ο θεός Δίας. 
Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησιόδου, η Νυξ είχε γεννηθεί από το Χάος και ήταν μητέρα  μαύρων οντοτήτων: 
Ο Έρεβος αναπαριστάται ως φτερωτό, σκοτεινό και τεράστιο ον, δίδυμο της Νύχτας προερχόμενος από τον Χρόνο και την Αδράστεια - Ανάγκη. 
 Μαύρη τρύπα ,ή μελανή οπή,ονομάζεται το σημείο του χωροχρόνου, στο οποίο οι βαρυτικές δυνάμεις είναι τόσο μεγάλες, ώστε τίποτε -ούτε καν τα σωματίδια και η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, όπως το φως- να μην μπορεί να ξεφεύγει από αυτό. Ο όρος «μαύρη τρύπα» είναι ευρύτατα διαδεδομένος και επινοήθηκε το 1967 από τον Αμερικανό αστρονόμο και θεωρητικό φυσικό, Τζον Γουίλερ. Δεν αναφέρεται σε τρύπα με τη συνήθη έννοια (οπή), αλλά σε μια περιοχή του χώρου, από την οποία τίποτα δεν μπορεί να επιστρέψει.

Ομηρικές Ερμηνείες

Αστραία ©©

Το Κλειδί του Ομήρου

Η Πηνελόπη κρατά το κλειδί των Ομήρου και ανεβαίνει τα σκαλιά  για να πάρει το τόξο, δώρο του Απόλλωνος από την κάμαρα των ομηρικών θησαυρών στη γιορτή του. Το κατεβάζει με την ερμηνεία των Ομηρικών Επών.  Μόνο ΟΔΥΣΣΕΙΣ μπορούν να την κατανοήσουν και να χειριστούν το ΤΟΞΟ εύστοχα. Οι υπόλοιποι αδυνατούν.

Το κλειδί του Ομήρου στην Κασσώπη Ηπείρου, Λακωνική κλεις

Κασσιέπεια ή Κασσιόπεια από το κασία, κανέλα, γλυκειά σε έπη, η Κασσώπη είναι η μητέρα της Ανδρομέδας που βασιλεύει στους άνδρες, σύζυγος του Κηφέος που σημαίνει σκυφτός, κρυφός, βασιλιάς στην Αιθιοπία χώρα προτίμησης του Ποσειδώνα. Ο Σοφοκλής και ο Ευριπίδης το αναφέρουν και παντού στην αρχαία Ελλάδα το βασικό σχήμα στον αστερισμό αντιστοιχούσε σε μία γυναίκα καθισμένη πάνω σε ένα θρόνο, («Η του θρόνου»). Ωστόσο παλαιότερα ο αστερισμός ήταν γνωστός ως Λακωνική Κλεις από την ομοιότητά του με αυτό το αρχαίο αντικείμενο. Ο Άρατος επίσης τον παρομοιάζει με πόρτα με κλειδί και, προχωρώντας περισσότερο, ο Γάλλος επίσκοπος Huet, δάσκαλος του τότε διαδόχου Λουδοβίκου ΙΕ΄, έλεγε πιο συγκεκριμένα ότι ήταν το κλειδί που ο Όμηρος περιγράφει στα χέρια της Πηνελόπης στην Οδύσσεια.
   Η Κασσιόπη είναι αστερισμός που σημειώθηκε για πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Η Κασσιόπη βρίσκεται ολόκληρη στο βόρειο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας, είναι μάλιστα τόσο βόρειος αστερισμός, ώστε στα χρόνια μας είναι σχεδόν αειφανής από την Ελλάδα. Στους λόφους του σημερινού χωριού Καμαρίνα του Δήμου Ζαλόγγου Πρέβεζας υπάρχουν τα ερείπια της αρχαίας πόλης Κασσώπης, η οποία ιδρύθηκε από τους Κασσωπαίους, ένα Ηπειρωτικό φύλο, κλάδο των Θεσπρωτών και πιθανώς αργότερα εποικίσθηκε και από εποίκους Ηλείους και Αρκάδες .
 Η πόλη είχε δικό της νομισματοκοπείο. Το νόμισμα της Κασσώπης απεικόνιζε τον Δία και αετό σε κεραυνό. Η πόλη διατηρούσε πολιτική αγορά, πρυτανεία, δύο θέατρα, ξενώνα, ναούς λατρείας της Αφροδίτης και του Σωτήρος Διός. Η Κασσώπη διαθέτει αξιόλογα Μνημεία που δεσπόζουν στο οροπέδιο. Αυτά είναι τα Τείχη, η Βόρεια Στοά, η Δυτική Στοά, το Πρυτανείον, το Ωδείον, το Θέατρο, ο Βωμός της Αφροδίτης (Θεά της Ομορφιάς, του Έρωτα και της Γονιμότητας), ο Βωμός του Απόλλωνα, όπως και Ναό της Αφροδίτης, εκτός της ακροπόλεως στο Ζάλογγο.
  Ο αρχιτέκτονας της αρχαιότητας Ιππόδαμος από τη Μίλητο, έχει ¨χαράξει¨ με τον ίδιο τρόπο παρόμοιες πόλεις όπως τη Πρίνα στη Μ. Ασία, όπου έχει χωρίσει τον όλο χώρο σε τετράγωνα κτίσματα έτσι τοποθετημένα ώστε να ανταποκρίνονται και στην ουράνια θέση του αστερισμού Κασσιόπης- Κηφέα- Ανδρομέδας. Από το χωριό Αρχάγγελος μπορείτε να δείτε αυτούς τους αστέρες μια βραδιά που έχει καθαρό ουρανό. Η Κασσιόπη όπως προαναφέραμε κτίστηκε με το Ιπποδάμειο σύστημα το έτος 360 π.Χ. όπου και άκμασε, ιδιαίτερα από το 232 π.Χ. έως το 168 π.Χ. Το 168 π.Χ. καταστράφηκε από τους Ρωμαίους.

Γη Απειρωτάν

 Αστραία ©©

Πηγές
 ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
Αετός των Τζουμέρκων

Η συνείδηση ως θεμελιώδες μέγεθος

της νέας φυσικής και της  καινούργιας εποχής σε διεθνείς μονάδες μέτρησης  και ποσοστά αυτογνωσίας

Τι είναι συνείδηση;
Υπάρχουν τρεις δέσμες συνείδησης , όπως κωδικοποιούνται στην Ελληνική  Μυθολογία, από τα τρία αδέλφια, τον Ποσειδώνα,τον Πλούτωνα και τον Δία και αναφέρονται σε οργανικούς και ανόργανους κόσμους και τα είδη τους και, δύο κατηγορίες, η έμφυτη και η εξελισσόμενη.
Η ανθρώπινη συνείδηση, μας ενδιαφέρει ως μετρήσιμο μέγεθος γιατί παρατηρεί τον κόσμο και τον επηρεάζει αντιστοίχως και αναλόγως.
Όταν είναι απούσα θα πρέπει να θεωρείται ποινικό αδίκημα και όταν είναι παρούσα είναι Φως, Τόξο και  Τοξοβολία του  συν ΕΙΔΕΝΑΙ, ενδιαφέρουσα και κυοφορούσα.
Ποτέ η συνείδηση  δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Ο μύθος της γεννήσεως του Απόλλωνος τονίζει το γεγονός σε μάτια θεατών, ανοικτά. Κανείς δεν θέλει να γεννηθεί η συνείδηση και το φως. Καμία στεριά δεν τον δέχεται, ούτε τη ΛΗΤΩ.
Γιατί;
Διότι φοβούνται. Είναι το σκοτάδι της ασυνειδησίας και φοβούνται το ΦΩΣ που θα τους ξεσκεπάσει.
Ο φόβος τους αποδεικνύει την ενοχή τους και ο Όμηρος την κατονομάζει στην ετυμηγορία του με τα ΟΝΟΜΑΤΑ  τους, στην ραψωδία Χ, ένα ένα , όταν τους καλεί.
Ποτέ  δεν ήταν τόσο  "βασιλιάδες γυμνοί", όσο σήμερα  στα ψεύτικα ρούχα του αυτοκράτορα.
Έζησαν  ασυνείδητα στην αμετροέπεια, στην κατάχρηση εξουσίας και στην υπερβολή.
Αυτός που ζει ασυνείδητα, είναι σαν να μην έχει ζήσει ποτέ, γιατί το δώρο της ζωής περιλαμβάνει την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ως φορέα και η Αθανασία, την ΕΠΙΓΝΩΣΗ της.
24 10 2016
Αστραία

Ταξίδι στη Γνώση

 

Άποψη του ΑΠΘ,  φωτογραφία ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ 

-Πιστεύεις πως εσύ και εγώ, είμαστε ίσοι;
Ρωτά  ο μέντορας του, ο Δον Χουάν , ένας Ινδιάνος σαμάνος,  τον Κάρλος Καστανέντα, καθηγητή  κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες.
-Μα φυσικά, απαντά ο Κάρλος, αγκαλιάζοντας τον συγκαταβατικά. Σε θεωρώ τον πιο σημαντικό  άνθρωπο  που έχω συναντήσει στην ζωή μου.
-Όχι, φίλε μου, απαντά ο Δον Χουάν, με το γνωστό  του, αιχμηρό ύφος. Δεν είμαστε ίσοι.
Εγώ είμαι ένας άνθρωπος της γνώσης και εσύ είσαι, ένας μαστροπός της γνώσης .
Την πουλάς, την  εμπορεύεσαι ,την εκπορνεύεις.
Αργότερα,  ο Κάρλος, ως αρχηγός της νέα ομάδας , όρισε σαν όρο  των μελών της, την  είσοδο στο πανεπιστήμιο της περιοχής τους, δίνοντας τον  κάτωθι  ορισμό για το πανεπιστήμιο:
Πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος μεσοαστικών αντιλήψεων, ακόλουθων μανδαρίνων  της κομματικής  και θρησκευτικής εξουσίας,   όπου αλληλοβραβεύονται, αλληλοταξιδεύουν, αλληλοτρώγουν, σπουδαιοφανείς  άνθρωποι ,  συνήθως τύπου  ΛΑΙΣΤΡΥΓΟΝΕΣ  σε κατάχρηση  έδρας και βίου, επιχορηγούμενοι αφειδώς με αντίτιμο ένα ΙΠΠΟΛΥΤΟ νεκρό, την ΠΑΙΔΕΙΑ και ένα ΘΗΣΕΑ γκρεμισμένο από τα  βράχια του Λυκομήδη με μεγάλη ηλικία.
-Μα αν είναι έτσι, γιατί πρέπει να φοιτήσουμε σε ένα πανεπιστήμιο, ρωτά  η Φλορίντα, ένα  μέλος της ομάδας.
-Γιατί πρέπει να  γνωρίσεις καλά κάτι πριν το απορρίψεις ή το δεχτείς για να δικαιούσαι να  ομιλείς, απαντά ο Καστανέντα. Πέραν τούτου, ο πολεμιστής επιβάλλεται να καλλιεργεί  μυαλό του ποικιλοτρόπως προς όλες τις κατευθύνσεις  και να συνδέει όλα τα δωμάτια της Γνώσης και του Λαβύρινθου.
Σε διασκευή και ελεύθερη απόδοση, από το έργο του  Κάρλος Καστανέντα , μισές αλήθειες και ψέμματα για τον Δον Χουάν και την φυσική  του  παρουσία, το ανωτέρω κείμενο.
Τελειώνοντας το ΑΠΘ  το 1983,  την  σχολή θετικών επιστημών, το  τμήμα της Γεωλογίας,  συνάντησα  την ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ένα βιβλίο του που το πουλούσαν στο πάγκο της φοιτητικής  λέσχης.
Είχα διαβάσει πολλά και ποικίλα βιβλία μέχρι τότε,   εκτός από τα σχολικά και πανεπιστημιακά, αλλά αυτό με προβλημάτισε.  Το άφησα όμως στην άκρη γιατί τότε  η ΛΟΓΙΚΗ του με ξεπερνούσε. Αργότερα μετά λίγα χρόνια, ένας γνωστός  της  αδελφής μου ξέχασε το ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΙΞΤΛΑΝ, στο τραπέζι του σπιτιού  μας και δεν το αναζήτησε ποτέ. Το διάβασα προσεκτικά και συνειδητοποίησα πολλά.Έτσι  ξαναγυρίζοντας  πίσω στην ξεχωριστή πραγματικότητα  του Κάρλος, μελέτησα συνολικά όλο το έργο του.
Μετά το υποχρεωτικό διάβασμα εξετάσεων και πτυχίων, εξοντωτικό και εξαντλητικό τις περισσότερες φορές, είχα πλέον την πολυτέλεια να διαβάζω για μένα και σκέπτομαι  πλέον ελευθέρα.
Ήταν και είναι ΧΑΡΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ να μαθαίνω και θεωρώ  μια μέρα χαμένη, αν δεν έχεις μάθει κάτι καινούργιο.
Μετά την Οδύσσεια, την αριστουργηματική ταινία του  Φ. Κόπολα, το 1997 και μελετώντας τα Ομηρικά Έπη με καινούργια ματιά   άρχισα να καταλαβαίνω  τι σημαίνει το ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ και το ταξίδι  της γνώσης του Ομήρου.
Το κυριότερο άρχισα να καταλαβαίνω τα μαθήματα που δίδασκα, Χημεία,Φυσική, Βιολογία, Γεωγραφία με ένα άλλο τρόπο . Δεν ήξερα τίποτα.  Τόσα χρόνια σχολείο, γυμνάσιο, λύκειο  πανελλήνιες, πανεπιστήμιο και να μην ξέρω τίποτα. Τόσα χρόνια χαμένα στο  ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ηλιθίως,  για να ακούω την κόρη της φίλης μου να ομολογεί με απελπισία:
-Μαμά, έχω  κουραστεί  από τα βιβλία  του σχολείου, τα  άθλια φροντιστήρια, την  παπαγαλία την αποστήθιση, τα έχω σιχαθεί. Όταν τελειώσουν οι πανελλήνιες θα κάνω  delete , και δεν θα ξαναπιάσω βιβλίο στα χέρια μου.
 Η κραυγή των παιδιών μας.
Αισθάνθηκα αποτυχημένη, ως καθηγήτρια εκπαιδευτικός,  σε σύστημα παιδείας  που φθάνει ένα παιδί στα όρια του, να μισεί  την γνώση  και τα βιβλία και να την βλέπει μόνο χρησιμοθηρικά  βαθμοθηρικά για μια θέση, ένα  πτυχίο και μια δουλειά.
Η γνώση είναι ένας  ΕΡΩΤΑΣ  μεγάλος και μόνο άνθρωποι ερωτευμένοι μαζί της  μπορούν να κάνουν ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΛΜΗΡΑ  με όχημα   το πλοίο του ΝΟΥ στην κοσμική θάλασσα της ποσειδώνιας Αντίληψης και να αντέξουν τα κύματα σε Άγνωστα του θυμικού νερά.
 Είναι μεγάλη περιπέτεια ρεαλισμού και κβαντικής  φαντασίας.
Φυσικά ο Καστανέντα ποτέ δεν μίλησε δεν έγραψε κάτι για τον Όμηρο και την Ελληνική Μυθολογία. Ο συνειρμός, η σύνδεση και η  πρωτότυπη ερμηνεία των Ομηρικών Επών  σε κοινωνικό, προσωπικό,  ψυχολογικό , πολιτικό και συλλογικό επίπεδο  είναι δικής μου εμπνεύσεως και είναι    copyright που  έχει κατοχυρωθεί  στα πνευματικά δικαιώματα, όπως και όλο το έργο για όσους δεν το γνωρίζουν και για όσους  νομίζουν πως μπορούν να το κλέψουν ή να το αντιγράψουν ατιμωρητί και χωρίς να  αναφέρουν την πηγή.  Ήταν και   μια ώθηση για να πάρω φόρα  σαν το τρίτο πόδι της κότας που ζωγράφισε η ανιψιά του Μπρεχτ. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά με το  έργο ΟΙ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ το 2000 και  πήρε το  πρώτο βραβείο στον διεθνή  διαγωνισμό  Ελληνικής Μυθολογίας  στην Ν. Υόρκη,  και στους ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ το 2008 από το ιστολόγιο  ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΙΟΝ.
Και ...συνεχίζεται

Αν η γνώση δημιουργεί προβλήματα, η άγνοια αναμφίβολα δεν μπορεί να τα λύσει

ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Κάρλος Καστανέντα
Φλορίντα  Ντόνερ
Αμπελάρ Ταίσα

Αστραία
08 11 2015