Που αποθηκεύεται η Μνήμη

Η σημασία του μηρού

Που αποθηκεύεται η ΜΝΗΜΗ

Ο Όμηρος ήταν το «πρωτο-κύτταρο της Μνήμης.

Το πρωτοκάριο ή αλλιώς πρωτοκύτταρο, εισέρχεται στο μηρό. 

Το πρωτοκάριο-πρωτοκύτταρο είναι αυτό που ονομάζουμε το πρώτο γονίδιο.

Ο Μηρός της Αθηνάς

Ὅταν ἔρχεται ἡ Ἀθηνᾶ μέ τόν Ἥφαιστο, ἀπό τήν πόλη "Ἀθῆναι" πού βρισκόταν στίς ὄχθες τῆς Κηφισσίδος λίμνης. Στόν κατακλυσμό τοῦ Ὠγύγου βυθίζεται ἡ πόλη, ὅπως καί ἡ Ἐλευσίνα. Ἔρχονται στήν ἀκτή - τότε δέν ὑπῆρχε Ἀθήνα. Ὁ Ἥφαιστος ἐκείνη τήν ἐποχή εἶχε ἐγκαταλειφθεῖ ἀπό τήν γυναίκα του τήν Ἀφροδίτη καί ἤθελε νά συνευρεθεῖ μέ τήν Ἀθηνᾶ. Ἡ Ἀθηνᾶ ὅμως εἶναι παρθένα καί δέν ἐπιθυμεῖ νά ἀπωλέσει τήν ἁγνότητά της. Ὁ Ἥφαιστος ἐκσπερματώνει στόν μηρό της. Ἡ Ἀθηνᾶ τότε βγάζει μιά τούφα μαλλιά, σκουπίζει τό σπέρμα καί ἐναποθέτει τόν γόνο στήν κύστη (στόν σωλήνα). Ἐδῶ ἤδη ἔχουμε τήν διαφοροποίηση γόνου καί σπέρματος. Ἔπειτα ἐναποθέτει τήν κύστη στήν "πάνδροσο", δηλαδή στό ψυγεῖο, "γιά νά ποιήσει τόν Ἐριχθόνιο ἀθάνατο, κρυφά ἀπό τούς ἄλλους Θεούς". Προσέξτε αὐτή τήν ἔκφραση. Θέλει νά "ποιήσει", νά κατασκευάσει τόν Ἐριχθόνιο. Ὄχι νά τόν γεννήσει. Ἔχουμε τήν ἔλευση τοῦ σπέρματος. Ὁ ἄνθρωπος, κατά τόν Ἀριστοτέλη, εἶναι πρότερος τοῦ σπέρματος. Ἀρχίζει ἡ διαδικασία τῆς μεταλλάξεως. Ι. Ι. ΦΟΥΡΑΚΗΣ

Ο  Ζευς έραψε στον Μηρό του τον Διόνυσο

 και μετά γεννήθηκε ο Διόνυσος  ο 13ος θεός

από τον Μηρό του Διός 

Από την Μνημοσύνη των Ομηρικών Επών

Αστραία ©©

Υπερρεαλιστικός Όμηρος

ΕΚΣΤΑΣΗ” ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΗΛΙΑΔΗ

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΟΥ  FLEMISH SCHOOL 

   Musee d’Art et d’Archeologie,Moulins, France

Ο Μαγικός Ρεαλισμός του Ομήρου

Είναι τα Ομηρικά Έπη μια Αλληγορία Μυθιστορίας με ιστορικές αναφορές ή είναι μια κυριολεξία;  Περιγραφή ανθρωπίνων ιδιοτήτων για πρόσωπα ανθρώπους και θεούς.

Τα Ομηρικά Έπη δεσπόζουν στην παγκόσμια σκηνή του Πνεύματος, της λογοτεχνίας της ποίησης της μυθιστορίας με τον μαγικό υπερρεαλισμό  μιας ακαταμάχητης  Δημιουργικής Σκέψης περιγραφής καταγραφής όλων  των ανθρώπινων χαρακτήρων  προβλημάτων  και λύσεων της  ανθρώπινης ύπαρξης και ζωής στο άεναον  γίγνεσθαι της Ιστορίας.

Πόσο ορθολογιστής είναι ο Όμηρος, πόσο μεταφυσικός πόσο ιστορικός πόσο ευσεβής  και  πόσο σουρεαλιστής;

Ο ορθολογισμός  ανήκει στη δεξιά πλευρά του ανθρώπου  την ύλη , την λογική, την μετάφραση της ενέργειας   και είναι το ένα  μέρος  του  ανθρωπίνου εγκεφάλου, το άλλο δεν είναι. Ανήκει  στο  «ΕΙΝΑΙ » των Όντων όπως αναρωτήθηκε ο  Χάιντεγκερ με όλες  τις υπερβολές του στο σημαντικό έργο του « Εισαγωγή  στην μεταφυσική» για την οποία οι σπουδαίοι  προγόνοι μας  γνώριζαν και  κατείχαν  σπουδαίες γνώσεις  . Η καινούργια κβαντική φυσική ίσως δώσει μια απάντηση στις μεταφυσικές του ανησυχίες μαζί με την θεωρία παιγνίων και πιθανοτήτων στην μεταομηρική εποχή.

 Ο σουρεαλισμός είναι ένα παράθυρο, μία αλληγορία μέσα από το οποίο οι ποιητές κοιτάζουν την μεταφυσική και τις απόρροιες ενός αετού χωρίς να καούν. Το σύμπαν στην βασική του δομή είναι καθαρή ενέργεια για να μιλήσουμε με όρους φυσικής . Αυτό που βλέπουμε είναι, αυτό που μεταφράζουμε με τα προγράμματα που διαθέτουμε και « τα γυαλιά»  που φοράμε.  Η  ύλη μετατρέπεται σε ενέργεια και η ενέργεια σε ύλη. Τίποτα δεν μπορεί να  χαθεί  σε αυτή την  διαδρομή και μετατροπή.

Η αντιληπτική ικανότητα ενός ανθρώπου, η αντίληψη του είναι αριστερόστροφη και δεξιόστροφη, αναλόγως αν η γνώση  είναι άμεση ή έμμεση. Σιωπηλή ενορατική ή λογική ορθολογιστική.

Η ένωση τους δε στο μέσον της γης  ή  του εγκεφάλου   σε ευφυή συνεργασία  ,  τα μέγιστα μας  ωφελεί. Το "δεξιά και αριστερά" δεν έχει κομματολογική χροιά αλλά  νευρολογική αφού αναφέρεται στο αριστερό και δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου και στις αντιληπτικές τους ικανότητες εκατέρωθεν   καθώς και στην πολικότητα των ηλεκτρικών και μαγνητικών ενεργειακών πεδίων. 

Σουρεαλισμός ή  υπερρεαλισμός; 

Ο υπερρεαλισμός ή σουρρεαλισμός, από τις γαλλικές λέξεις sur (επάνω, επί) και réalisme(ρεαλισμός, πραγματικότητα). Άρα θα πρέπει να  το λέμε «πάνω ή πέρα από την πραγματικότητα» κατά το Ελληνοπρεπές και είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο  πως οξύνει την αντίληψη και διευρύνει το πνεύμα.

Ποια είναι η διαφορά του ρεαλισμού από τον υπερρεαλισμό; 4 γράμματα, (υ,π,ε,ρ); Όχι, 2 γράμματα είναι η διαφορά. Ήτοι ως και ωσαν,  (α,ν). 

Ως παιδί είναι κυριολεξία, ρεαλισμός.

 Ωσάν, σαν  είναι παρομοίωση μεταφορά σουρεαλισμός. 

 Ο Όμηρος το χρησιμοποιεί κατά κόρον στις ομηρικές του παρομοιώσεις.

Μόνο ένα παιδί μπορεί να δει τα ανύπαρκτα ρούχα του αυτοκράτορα και να το πει. Πρέπει να θυμηθούμε πως βλέπαμε τον κόσμο όταν ήμασταν παιδιά, όταν  δεν είχαμε εγκλωβιστεί στην σοβαροφάνεια τον δογματισμό την κοινοτυπία την ρουτίνα τις συνήθειες  και τον τυπολατρισμό. Άλλωστε ο  Όμηρος  ξεκινά  την σκέψη του με την α ραψωδία της  Οδυσσείας, με ένα παιδί, τον Τηλέμαχο, στην Τηλεμαχία.

Πλοία που  ωσάν φτερά είναι γρήγορα, ωσάν την  σκέψη το νόημα  τον  στοχασμό των ανθρώπων οργώνουν τις θάλασσες  οι νήες  των Φαιάκων.

 η Οδυσσείας 36

Με διάθεση αυτοπροσδιορισμού θα έλεγα πως μία από τις βασικές μου αρχές είναι να μη γίνομαι κακοπροαίρετη και αφήνω τον χρόνο   σαν το μέγα δικαστή και καλλιτέχνη σε κάτι ή κάποιον να αποδείξει την καλή ή την κακή του πλευρά. Αποφεύγω   να  διακατέχομαι από σύνδρομα συνωμοσιολογίας  θρησκοληψίας  στείρας  προγονολατρείας  κομματοσωτηρίας και άλλων τινών  συνδρόμων.Λατρεύω τον σουρεαλισμό εφ΄ όσον ορίζεται ρητά  ως έτσι  με πρώτο μεγάλο σουρεαλιστή τον ΄Όμηρο Ποιητή μας.

«Όλοι μιλούν για ορθολογισμό σε ένα  κόσμο τόσο ανεξέλεκτα τρελό.»

Δυστυχώς ή ευτυχώς  ο κόσμος δεν είναι μόνο ορθολογικός  διαφορετικά δεν θα υπήρχαν τόσοι πολλοί  ιδεαλιστές, θρησκευόμενοι,  θρησκευτές,    και ονειροπόλοι  ρομαντικοί  συγγραφείς  και ποιητές. Αγαπώ τους  ονειροπόλους ,τους αθεράπευτα ρομαντικούς,  τους  ανορθολογικά τρελούς τον Όμηρο τον Αλέξανδρο τον Λεωνίδα τον   Κολοκοτρώνη  και σας όλους μαζί γιατί είναι σίγουρο πως κάτι μέσα στο αίμα  μας κυλά από  μια  φλόγα  αυτή   που έχει υψωθεί σε αυτό τον  μεσογειακό τόπο, το μέσον της γης

 από τα χρόνια τα παλιά.

Όποιος και να ήταν ο Όμηρος ό,τι και να ήταν, επειδή και τα ελάχιστα λόγια γραπτά ή προφορικά προδίδουν τα βάθη της καρδιάς  έζησε ως κυνηγός πολεμιστής και μίλησε ως ονειρευτής ποιητής.

Είμαστε οι επιλογές μας. Είμαστε ό,τι γράφουμε, ό,τι λέμε αλλά και ό,τι σκεπτόμαστε και ο κόσμος γύρω μας , Η πραγματικότητα είναι αποτέλεσμα αυτών  των απορροιών. Εμείς τον δημιουργούμε εμείς τον συντηρούμε εμείς τον υποστηρίζουμε, εμείς τον καταστρέφουμε με τον τρόπο που σκεφτόμαστε που μιλούμε και γράφουμε.

Όλα είναι  ΣΚΕΨΗ και Όλα είναι ΔΡΟΜΟΣ αρκεί να είναι ένα μονοπάτι με καρδιά για να μας κάνει ευτυχισμένους.

Σας ασπάζομαι Αστραία

Καιρός  ίσως για ένα υπερρεαλιστικό μανιφέστο  "πάνω ή πέρα από την πραγματικότητα".

"Τρισμακάριστε λαέ των Ελλήνων! Τι δύναμη θα είναι για σας η δύναμη του Διόνυσου αν ο θεός της Δήλου κρίνει αναγκαίο να μεταχειρίζεται τέτοιες γητειές για να γιάνει πάνω σας την διθυραμβική σας μέθη. Και ένας αθηναίος γέροντας θα απαντούσε στηλώνοντας πάνω του το υπέροχο βλέμμα του Αισχύλου: Πόσο θα υπέφερε αυτός ο λαός για να μπορέσει να γίνει τόσο ωραίος" !  Και τώρα συντρόφεψε με στην τραγωδία και έλα μαζί μου να θυσιάσουμε στο βωμό των δύο θεοτήτων.» «Νίτσε «η γένεση της τραγωδίας» και ο αντιπενθεϊκός αντιεξουσιαστή Διόνυσος στις Βάκχες με δύο  Ήλιους στον ουρανό.

 Στην συνείδηση, τον Απόλλωνα και  στον Διόνυσο, την διονυσιακή τρέλα, συγκάτοικοι και οι δυο στους Δελφούς.

Και τώρα συντρόφεψε με,  ποιητή

  σε ένα σουρεαλισμό  χωρίς όρια  και έλα μαζί μου  στην πέρα πάνω μέσα  πραγματικότητα στην  Πολιτεία την Ομηρική.

Για ένα υπερρεαλισμό χωρίς όρια!

 

Ομηρική Πολιτεία

9. Τηλέκλειτος Τηλέμαχος

 

Κινηματογράφος  ΤΗΛΟΘΕΝ

-Ποια είναι η διαφορά, μου είπε αμέσως μόλις  με είδε  να πλησιάζω το ομηρικό παγκάκι απαλά    στις μύτες των ποδιών μου μη τυχόν και ποδοπατήσω τα όνειρα του σε βίαιη  γκροτέσκα βάρβαρη συμπεριφορά, του  σημερινού κινηματογράφου και της 7 ης τέχνης  με την παλαιά του διονυσιακού  θεάτρου ;

Αυτό ήταν εύκολο και προφανές και απάντησα αμέσως  με αέρα σιγουριάς και ύφος  περιδαές.

-Μα φυσικά η απόσταση ,ο κινηματογράφος είναι από μακριά ΤΗΛΟΘΕΝ και το θέατρο από πλησίον ΑΓΧΙ κοντά.

-Και ποια είναι η διαφορά της μάσκας του ηθοποιού από την περσόνα  του κάθε  ανθρώπου που φορεί σε κάθε συνδιαλλαγή του Γνωστού πραγματικού;

Και αυτό το  ήξερα  και το ανέπτυξα με μάσκα περισπούδαστη.

-Ο ηθοποιός και η μάσκα του, η ερμηνεία του  είναι τέχνη και η ΤΕΧΝΗ ανήκει στο  Άγνωστο, όπως και η Ποίηση , η γλυπτική η μουσική, η μαγεία,  η θρησκεία, είναι γνώση της αριστερής  πλευράς του ανθρώπου  γοητευτική  και επικίνδυνη αλλά και λυτρωτική αν στις σωστές της  διαστάσεις  κατανοηθεί  πάντα  με δικλείδα ασφαλείας σε μια σκηνή. Η περσόνα του ανθρώπου ανήκει στο  υποσυνείδητο  μέρος της ψυχής του μαζί  με την σκιά του και την  χρησιμοποιεί εν αγνοία του στις συναλλαγές του με το Γνωστό  στο κόσμο του πραγματικού. Ειδικά όταν δεν χρησιμοποιεί με  μέτρο και αυτογνωσία  την γνώση της δεξιάς πλευράς  πολιτική  φιλοσοφία επιστήμη τεχνολογία και όλη την υλιστική κατασκευή.

Δεν έδειξε ικανοποιημένος από την  ερμηνεία   -  ανάλυση της  θηλυκής  αναγωγικής  σκέψης.

-Κάτι λείπει,  λέει για να γίνει  ουσιαστική. Λείπει το  ορθολογιστικό   επαγωγικό  αρσενικό, για να δέσει  στερεώνοντας  την αμφίδρομη   γέφυρα της γνώσης, σκεπτικό. Είναι πολύ αόριστο όλο αυτό . Χρειάζεται κάτι πιο χειροπιαστό.

Τι θα έλεγες να το δούμε από την πλευρά του κέρδους  ακολουθώντας την συμβουλή του  αβά που έδωσε στον συγκρατούμενο του τον  κόμη Μόντε  Χρίστο, όταν αναρωτιόταν ποιος τον είχε φυλακίσει.Του είπε  να ψάξει  να  τον βρει στα πρόσωπα που είχαν κέρδος συμφέρον από αυτό.

Κατάλαβα τι ήταν αυτό που έλειπε και το συμπλήρωσα.

-Ο άνθρωπος χρησιμοποιεί  εν γνώσει του την μάσκα της φιλανθρωπίας  της  κολακείας της προσποιητής ευγένειας της φιλίας  όταν νομίζει πως κάτι θα κερδίσει από αυτό και εν αγνοία του την περσόνα  σε επίδειξη δύναμης και εξουσίας όταν είναι ξένος με τον εαυτό του. Και επειδή παραμένει ξένος με τον εαυτό του αναπτύσσεται υπέρμετρα η σκιά, ιδίως όταν την καταπιέζει λόγω της κοινωνικής   διαμόρφωσης άγρια και στενά. Ο ηθοποιός   την χρησιμοποιεί μαζί με τα κοστούμια για τις ανάγκες του ρόλου  του  "ποιών ήθος και φως". Υπάρχει το κέρδος με την μορφή της αναγνώρισης και του χειροκροτήματος  αλλά δεν υπάρχει το ψέμα και η υποκρισία της καθημερινής ζωής επειδή υπάρχει συμφωνία  μέθεξη μεταξύ θεατών και ηθοποιών.

-Ας μιλήσουμε για τις ομοιότητες των νεαρών  μυθικών μαχητών  περιπλανώμενων  από κοντά ή μακριά μαχητών , του Τηλέμαχου του Διόνυσου . Ποιες είναι;

-Οπωσδήποτε  είναι το νεαρό της ηλικίας, το παιγνίδι, το παιδί με τη Κατάφαση του Πνεύματος στις Μεταμορφώσεις του, όπως είχε οραματιστεί και ο Νίτσε, την καμήλα να γίνεται λιοντάρι και μετά  παιδί. Ο αυθορμητισμός   η δυναμική  ενέργεια  και ο  πηγαίος μαχητισμός.

Συμφώνησε   προσθέτοντας πως το θέατρο  και ο καλός κινηματογράφος είναι η εκπαίδευση της Συνείδησης μέχρι να δει τον εαυτό της και να γίνει Αυτοσυνείδηση, το ταξίδι του φωτός  στην έρημο του πραγματικού  με  την πυξίδα φάρο ενός Λόγου Ομηρικού.

Από μακριά  ακουγόταν μια μελωδία  νοσταλγική και μείναμε λίγη ώρα  οι δυό μας σιωπηλοί....

Σαν παλιό σινεμά
Σαν παλιό σινεμά και σαν τη Χαλιμά
που μιλάει με τα παιδιά
σου κρύβω την αλήθεια 
κι αφήνω από τα στήθια μου να βγουν
παραμύθια για κείνους π' αγαπούν

 Cinema Paradiso "soundtrack final" "Tema finale" "final theme"