 |
| Ομηρική Ηώς |
.....και η αρμονία δράσης και μη δράσης
Ως σταθερή ιδιότητα, θα ορίζαμε ένα σταθερό σημείο στο κέντρο του κύκλου, ακίνητο και σιωπηλό. πχ, την Πηνελόπη, την Ιθάκη.
Ως σταθερό σημείο θα επιλέγαμε την προτίμηση μας, το ταλέντο μας, κάτι που να μας αρέσει και το αγαπούμε βαθιά και θα το τοποθετούσαμε σταθερά, σε σύστημα με αναφορά. πχ, την φιλοσοφία, την επιστήμη, τον χορό, την γλυπτική, τις πολεμικές τέχνες, την πολιτική, τα μαθηματικά.
Ως σύστημα αναφοράς, θα διαλέγαμε ένα γνωστικό πεδίο ευρύ, να εργαστούμε με σύνδεση συμπεριεκτική πχ, τα Ομηρικά Έπη, την κβαντική φυσική, την νευτώνεια φυσική, την αριστοτελική λογική.
Με σύνδεση συμπεριεκτική, θα συνδέαμε όλα τα θέματα μεγαλώνοντας την ακτίνα του κύκλου με τρεις κινήσεις ιδιότητες:
Την μεταβλητή, παρατηρώντας την δράση και αντίδραση ταυτοχρόνως, σε διαλεκτική αλληλεπίδραση παρατηρητή και παρατηρούμενου στην συγχρονιστική ροή των φαινομένων στον χώρο.
Την παρορμητική, ακολουθώντας την έμπνευση της στιγμής από τη ρωγμή του χρόνου και κουνώντας “τα φτερά της κβαντικής πεταλούδας”.
Κρατούμε, πάντα σταθερό το κέντρο του κύκλου για να μη χαθούμε.
Έτσι, αποφεύγουμε την μονολιθικότητα και την στενότητα, την φτώχεια του πνεύματος. Διευρύνουμε το πνεύμα, χωρίς να γινόμαστε επιπόλαιοι τυχοδιώκτες και το ανυψώνουμε χωρίς να κερδοσκοπούμε εις βάρος του.
Τοιουτοτρόπως, ανυψώνουμε την συνείδηση φωτίζοντας την, σε αυτοσυνείδηση και δίνουμε ύψος στο flat επίπεδο, της άχρωμης μουντής καθημερινότητας.
Με αυτό τον τρόπο, όλες μας οι πράξεις και δράσεις αποκτούν, χρώμα και το ΒΑΘΟΣ, της μη δράσης.
Μεταφέρονται από την ενέργεια στην ύλη και δημιουργούν την πολύτροπη πραγματικότητα .
