Οι τρεις δέσμες της συνείδησης

και τα τρία αδέλφια της  γαλαξιακής κοσμοκρατορίας

Το αποτέλεσμα της Τιτανομαχίας ήταν η νίκη των Ολυμπίων και το μοίρασμα της εξουσίας.
Ο Ζευς πατήρ θεών και ανθρώπων, οργανικών όντων στον φωτισμένο Όλυμπο, ο Ποσειδών, άρχων των υδάτων και των ανόργανων  όντων και ο Πλούτων αόρατος Αϊδης των, βασιλιάς του κάτω κόσμου και των νεκρών.
Η Τιτανομαχία είναι ο μεγάλος πόλεμος  των στοιχείων που έγινε πριν την εμφάνιση του ανθρώπου με τις μεγάλες τεκτονικές αλλαγές, τις  μεγάλες ορογενέσεις, την  Ερκύνια την Καληδόνια, την Αλπική και τη δημιουργία και τον διαχωρισμό των ηπείρων.
Ο άνθρωπος με τη σημερινή του μορφή, ήταν απών. Και όταν λέμε σημερινή μορφή, εννοούμε δύο μάτια, δύο χέρια,  χωρίς ουρά, 23  ζεύγη χρωμοσωμάτων  και με καθορισμένο φύλο, ΧΧ και ΧΥ, τα φυλετικά. Κύρια ομάδα αίματος Ο. Οι υπόλοιπες τρεις, δημιουργήθηκαν μετά τη ηρωική εποχή.
Η εξέλιξη των ειδών, Κύκλωπες Εκατόγχειρες αμφίβια δεινόσαυροι ερπετά θηλαστικά homo erectus, Homo neanderthalensis μέσα από την κοσμική θάλασσα της αντίληψης και την αντιύλης, μέσω της Ποσειδώνιας Συνείδησης οδήγησε στο Homo sapiens  τον πολυμήτη Δία και την εποχή των ηρώων, όπως περιγράφεται αναλυτικά μέσα από τα Ομηρικά Έπη και την Ελληνική Μυθολογία.
Τα τρία  αδέλφια δεν είναι μόνο επίπεδα συνείδησης , αλλά είναι και επίπεδα, βαθμίδες γνώσης.
Ο Ζευς αντιπροσωπεύει την έννοη ανθρώπινη λογική τάξη, τη δικαιοσύνη και τον πολιτισμό. Είναι ο νους του ανθρώπου το μυαλό που ενώνεται με νέες ιδέες παρθένες και ωραίε και  γεννά θεϊκά όμορφα παιδιά. Είναι το Γνωστό, η δεξιά πλευρά.
Ο Ποσειδών είναι το Άγνωστο, το μυστήριο, το οποίο μπορεί να εξερευνηθεί προσεκτικά, να κατανοηθεί, η αριστερή πλευρά.
Ο Πλούτων είναι αυτό που δεν  μπορεί να γίνει γνωστό με την ανθρώπινη μορφή. Μόνο φευγαλέες ματιές μπορεί να ρίξει κανείς στην  άβυσσο, βιαστικές και πολύ, μα πάρα πολύ προσεκτικές.
Και η εξερεύνηση του Γνωστού και του Αγνώστου, είναι πολύ δύσκολη υπόθεση για ένα άνθρωπο, η Πλουτώνια δε, είναι αδύνατη.
Ο φόβος όμως του θανάτου, ο πόνος, η αγωνία του ανθρώπου  για το μεγάλο μυστήριο της ζωής  και της απουσίας   της, είναι η βασική αιτία που οδήγησαν στην δημιουργία όλων των θρησκειών των ταγμάτων των μυστικών, των στοών και μέσω αυτών οι εκάστοτε εξουσιαστές χειραγωγούν απομυζούν  και καλλιεργούν τα πλήθη για ίδιον όφελος και σκοπόν.
Το πρώτο οικοδόμημα γνώσης, ο Λαβύρινθος, εξερευνήθηκε από τον Θησέα. Δημιουργήθηκε από  τον Μίνωα σύντροφο του Διός και εκεί κλείστηκε ο καρπός, του έρωτα της Πασιφάης με τον Ταύρο του Ποσειδώνος, δηλ,  εισήχθησαν οι λεμουριακές πρακτικές και  θεοσοφίες  στην   τότε φιλοσοφία και πολιτισμό της εποχής. Ο Θησέας βγαίνει νικητής με την βοήθεια της Αριάδνης κόρης του Μίνωα.
Ο Θησέας όμως έχει προσπαθήσει να κλέψει και την Περσεφόνη για χάρη του φίλου του Πειρίθοου και έχει κατεβεί στον Άδη.Έχει απαγάγει και την Ωραία Ελένη με σκοπό να την νυμφευτεί. Αυτό σημαίνει πως ο Θησέας και οι Αθηναίοι φλέρταραν με την Γνώση που δεν μπορεί να γίνει Γνωστή και με το βασίλειο του  Πλούτωνος, πράγμα που  διαγράφεται  και στον θεοσοφιστή Πλάτωνα  με  απαρχή την ορφική θεοσοφία των νεκρομαντών.
Για να το κατανοήσουμε αυτό το σημείο καλά, ας σκεφτούμε ποιοι ήρωες ημίθεοι και θνητοί κατεβήκανε στον Άδη και γιατί.
Κατέβηκε ο πονηρός Σίσυφος, παλαιός  αρνητής του θανάτου. Ευτυχώς απέτυχε. Κατέβηκε ο Θησέας. Τον  σώζει ο Ηρακλής, ευτυχώς. Όχι όμως τον Πειρίθου, ( περί θεού). Κατέβηκε ο Ηρακλής, όχι για την αθανασία, αλλά για φέρει τον Κέρβερο, τα μυστήρια της σεξουαλικής ενέργειας στο φως και τον ξαναγύρισε πίσω, σοφός. Κατέβηκε ο Ορφέας από τρελό έρωτα και αυτός για την ψυχή Ευρυδίκη. Απέτυχε παταγωγώς.  Πήρε στο λαιμό του και τον Ιάσονα δυστυχώς και τον πάντρεψε με την Μήδεια. Τίποτα καλό δεν βγήκε από αυτόν τον γάμο.
Κατέβηκε ο Οδυσσέας, όχι για να γίνει αθάνατος, αλλά για να πάρει χρησμό να επιστρέψει στην Ιθάκη. Ο Οδυσσέας είναι ο μόνος θνητός που έχει μια υγιή σχέση με το μυστήριο του θανάτου και τον Πλούτωνα, όχι μόνο δεν ιδρύει σκοτεινές τελετές και τελετουργίες πλουτώνιες, αλλά αρνείται και την αθανασία που του τάζει η Καλυψώ. Μεγάλο ΟΧΙ για ένα θνητό. Ο Οδυσσέας αποδέχεται την θνητότητα του,  θέλει να γυρίσει στη πατρίδα του, στο σπίτι, στο παιδί του, στην γυναίκα του, τόσο όμορφο και απλό. Είναι ένας απλός άνθρωπος, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της  ύπαρξης του και δεν υπάρχει τίποτα ανώτερο από αυτό, στον κόσμο της  ύλης.
Ο Οδυσσέας έχει μια καθαρότητα.  Είναι ένας άνθρωπος και αυτό τα λέει όλα.Πουθενά δεν θα τον δούμε να συμμετέχει σε σκοτεινές τελετές και τελετουργίες μυστικές, Πολεμά με το τόξο και  σπαθί του, ταξιδεύει εξερευνά  το Άγνωστο, κάνει λάθη σκέπτεται,  παίρνει μέρος σε αγώνες και στην Τροία και στους  Φαίακες,  αλλά  κρατά μια απόσταση ασφαλείας από τον μυστικισμό και τυφλώνει   τον λεμούριο αποκρυφισμό.
Ο αποκρυφισμός ανήκει στον Ποσειδώνα, όπως και το Άγνωστο. Η μαεστρία  ενός ανθρώπου της γνώσης είναι να το κατανοήσει χωρίς να βουλιάξει , να παγιδευτεί σε αυτό. Από την στιγμή που ένας άνθρωπος θα εμπλακεί με τον αποκρυφισμό,  τη θεοσοφία και την θρησκοληψία γίνεται έρμαιο του θυμικού και των μαζικών σκεπτομορφών, της λειψανολατρείας και θα ανασταίνει βρυκόλακες και δράκουλες, δούλος αυτών. Δεν υπάρχει τίποτα πιο νοσηρό θέαμα από αυτό και τόσο, τόσο αντινοικό.

Η εμπλοκή με τον αποκρυφισμό οδηγεί στον νοσηρό τελετουργικό από τον παλαιό σαμανισμό μέχρι και τον σύγχρονο θρησκευτικό. Όλα τα μυστήρια οι μυήσεις οι θρησκείες τα τάγματα και οι στοές έχουν σχέση με τον Πλούτωνα θεό. Όποιος τον κοιτάξει καίγεται ή τυφλώνεται  και υπάρχουν μυθολογικές αναφορές των ανθρώπων αυτών. Οι βίβλοι οι θιβετιανοί οι σημιτικοί οι ορφικοί και σμαραγδένιοι  πίνακες των φαραώ  έχουν κάψει πολλούς   φιλοαμέριμνους ατενιστές  στο λεπτό.
Ακόμη και ο Καποδίστριας, μέλος των μυστηρίων αυτών, κατάλαβε τον κίνδυνο και τις παρενέργειες αυτής της εμπλοκής  των θεών,με τον Ποσειδώνα και τον Πλούτωνα και έδωσε εντολή να κλείσουν όλες οι στοές. Αυτές οι σκοτεινές,οι μαύρες, των μεγάλων διδάσκαλων με τους βαρύγδουπους τίτλους   και των ύπατων και τις  κακόγουστες ενδυμασίες. Όντως αποτελούν πρόβλημα και πληγή για την ανθρωπότητα με τόσο έρωτα για τα ζώα, τον θεό και της αθανασίας τους, τον καημό.
Ο άνθρωπος πρέπει να κρατήσει  μια απόσταση σωστή από  τα ζώα και από το πνεύμα και τον θεό και το άρμα του σωστά να οδηγεί, χωρίς να εμπλακεί σε καμιά  θεοσοφία χριστιανική ή αρχαιο ελληνική και καμιά θεοσοφία δυτική ή ανατολική. Τους νεκρούς μας τους τιμούμε, τους σεβόμαστε τους θυμόμαστε, αλλά δεν τους  "ανασταίνουμε",  ούτε προσδοκώμεν  την ανάσταση τους, σισύφειοι αρνητές του θανάτου να κουβαλάμε τη πέτρα μας,  ανοήτοι, εγωιστές και  αλαζόνες.
Να αναλάβει την ευθύνη της ύπαρξης του, να μη φοβάται τον θάνατον, να τον συμβουλεύεται και να μην ζητιανεύει την αθανασία.  Είναι αθάνατος μέσα από την αυτογνωσία του, την πορεία και την διαδρομή του γι αυτή.
Αυτό είναι το μεγαλείο του και  αυτό το εισιτήριο για την αθανασία του και την ελευθερία του.
Η αψογοσύνη  του και η αυτογνωσία του. 
Και.... πως ποτέ δεν καμώθηκε πως είναι κάτι παραπάνω από μια απλή φλόγα κεριού  
έμπροσθεν στο φως δις άστρων που τον κοιτάζουν και τα κοιτάζει όρθιος και αυτός.


 από το βιβλίο: Παλιά και Νέα Ατλαντίδα


Αστραία ©©

Ο Ποσειδών και ο ταύρος

Οι ιερές αγελάδες της Ανατολής, το θηλυκό ημισφαίριο της γης
Οι ιεροί ταύροι της Δύσης στο αρσενικό ημισφαίριο της γης
Σε αναδρομή  γεωμυθιστορίας

Και η πανίδα και η χλωρίδα αποτελούν αξιοσημείωτες αναφορές τόσο στην Ελληνική Μυθολογία, την πληρέστερη, όσο και στη παγκόσμια, γενικότερα.
Μαγικά φίλτρα, άνθη δένδρα αλλά και αετοί γεράκια δελφίνια δράκοι φίδια άλογα παρελαύνουν σε γοητευτικές ιστορίες στα ίχνη της γεωλογίας παλαιοντολογίας  ζωολογίας και ανθρωπολογίας.
Είναι  φανερό πως η εξέλιξη των ειδών ξεκινά από το νερό, τον ωκεανό, την ποσειδώνια θάλασσα της αντίληψης αλλά και η αστρόσκονη, ο λόγος των άστρων γονιμοποιεί τον νου των ανθρώπων και όχι μόνο τη φαντασία.
Ένα ιδιαιτέρα δημοφιλές ζώον της οικογένειας των βοοειδών απαντάται σε όλες τις  μυθιστορίες  της   αρχαϊκής Ατλαντίδος  και συνδέεται  στενά με την παλαιοζωική Λεμουρία.
Η Ιώ  μεταμορφωμένη σε αγελάδα, η αγελάδα του Κάδμου με την ημισέληνο, η αγελάδα του Ίλου στο λόφο της Άτης που κτίστηκε η Τροία, η χώρα των Ταύρων στη  Ταυρική,  η ιερή αγελάδα των Ινδών, ο ταύρος του Μίθρα με τον ανίκητο Ήλιο, το μάτι του ταύρου Αλντεμπαράν, ο ταύρος του Ηρακλή  που τον σκοτώνει ο Θησέας στον Μαραθώνα, ο ταύρος Ζευς  που απαγάγει την Ευρώπη, ο ταύρος   Ώρος βασιλιάς της Αιγύπτου, ο  Ψαμμήνιτος υπό Καμβύση που πεθαίνει από αίμα ταύρου ,  ο χρυσός μόσχος του Βαάλ.
Ο  ταύρος Άπις, ένας ζωντανός ταύρος που έφερε ιδιαίτερα σημάδια, φυλασσόταν στη Μέμφιδα και λατρευόταν ως ο ενσαρκωμένος θεός Όσιρις, αν και σε ορισμένους μύθους συνδέεται επίσης με τον θεό Φθα. Όταν πέθαινε, κήρυτταν δημόσιο πένθος και του έκαναν εντυπωσιακή ταφή στην κοντινή Σακκάρα. Ο Μνέβις ή Μνεύις στην Αρχαία Αίγυπτο ήταν ο ιερός ταύρος που λάτρευαν οι κάτοικοι της Ηλιούπολις. Μνημονεύεται στα ιερογλυφικά κείμενα των Πυραμίδων από την εποχή του παλαιού βασιλείου. Περιγράφεται ως μαύρος ταύρος με ισχυρό αυχένα και υπερμεγέθους όρχεις. Ανάμεσα στα κέρατα φέρει τον δίσκο του ήλιου. Μεμονωμένα εικονίζεται ως άνθρωπος με κεφάλι ταύρου.
 Τα Βόδια που τρώνε οι σύντροφοι του Οδυσσέα, τα βόδια που βόσκει ο βουκόλος Φιλοίτιος και τον ταύρο που ερωτεύεται η Πασιφάη δώρο του Ποσείδωνος. Η  μασκότ του πανεπιστημίου του Τέξας, οι ταυρομαχίες στην Ισπανία,οι αγελάδες των Αθηνών το 2006 cou parade σε 46 πόλεις του κόσμου.
Ο Βους ο ταύρος (Bos taurus) η επιστημονική ονομασία που έχει δοθεί στο σύνολο των οικόσιτων βοοινών του Παλαίου Κόσμου που κατάγονται από τον άγριο άουροχς. Είναι ένα είδος μεγαλόσωμων μηρυκαστικών θηλαστικών.
 Διακρίνονται δύο κύρια υποείδη : η οικόσιτη αγελάδα της Ευρώπης (Βους ο πρωτογενής ο ταύρος) και το ζεμπού (Βους ο ταύρος ο ινδικός, ), στα οποία κάποιοι συγγραφείς προσθέτουν το Άουροχς που εξαφανίστηκε τον 17ο αιώνα σε άγρια κατάσταση, αλλά οι κτηνοτρόφοι επιχειρούν να ανασυστήσουν μία φυλή πολύ κοντινή.
Ο Βους ο ταύρος έχει εξημερωθεί εδώ και 10.000 χρόνια στην Μέση Ανατολή, και ύστερα η εκτροφή τους αναπτύχθηκε σταδιακά σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Τι συνδέει τον ταύρο και τις αγελάδες με  όλες αυτές τις αναφορές και ιστορίες;

Το κυνήγι του ταύρου   είναι  χαρακτηριστική  σκηνή στην Ατλαντίδα έτσι όπως περιγράφεται από τον Πλάτωνα, καθώς και η εκατόμβη θυσία στον Ποσειδώνα στη Πύλο άμα τη αφίξει του Τηλέμαχου 

Πως όμως  συνδέεται ο Ποσειδώνας ένα  θεός της θαλάσσης με το ένα τόσο γήινο κατ΄ εξοχήν στοιχείο; Είναι απορίας άξιον.

Για να κατανοήσουμε τη βαθύτερη φύση  του και τον αφηρημένο πυρήνα του μύθου, θα πρέπει να κατανοήσουμε τη ζωή στην Λεμουρία πριν την εμφάνιση του ανθρώπου και του Ταύρου.

Το χρώμα του Ποσειδώνα

                                                             Ποσειδών ο Κυανοχαίτης

               

Το χρώμα είναι η είσοδος σε παράλληλα  κέντρα σύμπαντα

Λέει ο Κριτίας πως, οι αρχές και οι τιμές διακοσμήθηκαν μεταξύ των 10 βασιλιάδων της Ατλαντίδας συμφώνως με τους γραπτούς νόμους, επιστολές του Ποσειδώνος που ήταν χαραγμένοι σε στήλες από ορείχαλκο στο ναό και κέντρο του νησιού. Κάθε 5 ή 6 χρόνια συνελέγοντο, επειδή τιμούσαν και τους άρτιους αριθμούς και τους περιττούς, συζητούσαν τα κοινά τους συμφέροντα, εξέταζαν τις παραβάσεις των νόμων και δίκαζαν. Πριν δικάσουν άφηναν τους ταύρους μέσα στον ναό και παρακαλούσαν τον θεό να διαλέξει το σφαγίον που τον ευχαριστούσε. Κατόπιν κυνηγούσανε και οι 10 βασιλείς, τους ταύρους, άοπλοι . Όποιον έπιαναν, τον πήγαιναν στη στήλη και τον έσφαζαν στο μέρος που ήταν χαραγμένος ο νόμος. Στη στήλη ήταν χαραγμένος ο όρκος που καταριόταν με φοβερά λόγια όποιον τον καταπατούσε. Μόλις νύκτωνε και έσβηνε η φωτιά γύρω από τα σφαγεία, φορούσαν μια καλλίστη κυανή στολή και καθόταν δίπλα στα απομεινάρια της θυσίας όλη τη νύκτα δικάζοντας και δικαζόμενοι. Μόλις ξημέρωνε έγραφαν την απόφαση σε χρυσό πίνακα και την αφιέρωναν στο θεό μαζί με τις στολές τους.
Η στολή που φορούσαν κυανή γαλάζια όπως και το χρώμα του πλανήτη.
Το μπλε γαλάζιο ως κυριάρχο χρώμα το συναντούμε και στην παλαιά Λεμουρία της Ανατολής. Η θεά Κάλι απεικονίζεται με μπλε γαλάζιο χρώμα, την εποχή των πολλών, εκατό χεριών (εκατόχειρες)  και ματιών  (Κύκλωπες)
Η σημαία της Μογγολίας. Μια σημαία 2 χρωμάτων  με κόκκινο μπλε, Άρης Ποσειδώνας και σύμβολο το γιν γιανγκ , τον ήλιο, τη σελήνη ενωτικά σε ανυψωτική φλόγα, προτίμηση και του Τσένγκις Χαν.  Εθνόσημο με ένα φτερωτό άλογο σαν τον Πήγασο, 3 χρώματα, προσθήκη του πρασίνου, περίγραμμα με αγκυλωτό μαίανδρο, ένα τιμόνι πλοίου  παράξενο σε τόσο ηπειρωτική περιοχή, με 12 λευκοπέταλα.

Και στην ταινία Αβατάρ, οι Λεμούριοι έχουν μπλε χρώμα είναι ψηλοί  με ουρά.

Ξανά γυρίζοντας στην Δύση βλέπουμε πως οι  Τουαρέγκ Βέρβεροι, ατλάντεια φυλή, έχουν μια προτίμηση στο γαλάζιο χρώμα και λέγονται μπλε γαλάζιοι άνθρωποι.

Μπλε σημαία έχει Μεγάλη Μασονία Βρετανία, τα απάνθρωπα  Ηνωμένα Εθνη ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή υποκρίτρια   Ένωση, φυσικά η Ατλαντική Συμμαχία Συμμορία το ΝΑΤΟ και  οπωσδήποτε το Ισραήλ, κατ ΄εξοχήν θεοσοφιστικό κράτος.

Επίσης  από 5 μπλε  λωρίδες  και 4 λευκές, αποτελείται η ποσειδώνια  Ελληνική σημαία. Μπλε με  Λευκό, Ποσειδών και Εστία. Το λευκό  είναι το χρώμα της Εστίας Παρθένου.

Ο σταυρός είναι παλαιό σύμβολο των  Λεμουρίων  από την εποχή του Ορφέως,  ο οποίος δεινοπάθησε μαζί τους και κατασπαράχθηκε από πρωτόγονο κανιβαλισμό στις τελετές  της  παλαιάς  εποχής της Λεμουρίας.

Τα αστέρια..... είναι της   Νέας Ατλαντίδος, νέας κοπής και  τεχνολογίας.

Κάποτε .......την Εποχή του Μπλε Ποσειδώνος  

στην άγρια Δύση και   την Ανατολή της γαλάζιας χρωματολογίας

Αστραία ©©

Ο Ποσειδών, οι Δράκοι και τα Τέρατα

Κάθε καλό παραμύθι έχει ένα Δράκο.....

Ο  αστερισμός  του Δράκοντος  είχε  τη διάκριση ότι περιείχε  τον Βόρειο Ουράνιο Πόλο της εκλειπτικής μέχρι  πριν 4000 χρόνια. Σήμερα είναι ο Πολάρις της Μικρής Άρκτου, το αστέρι του Βορρά, πολικός αστέρας,  που λεγόταν και  "το φτερό του Δράκου " παλαιότερον.
Ο Βορράς είναι πολύ σημαντικός γιατί  αποτελεί το κέντρο του υλικού κόσμου και κατά συνέπεια είναι το πεδίο των μαχών και των υπερβόρειων πολεμιστών.
Ορισμένοι αστέρες του Δράκοντος ήταν γνωστοί στην Κίνα ως Yuen Wei, μέσα από τους οποίους αναφέρεται ότι πέρασε ένας μέγας κομήτης το έτος 1337 μ.Χ.. Βέβαια το ίδιο το πλάσμα ήταν το επίσημο έμβλημα της χώρας (πρβλ. «Η χρονιά του Δράκου»), αλλά το κινέζικο ζώδιο Δράκος βρισκόταν κάπου στον δικό μας Ζυγό. Κατά τον Βρετανό ιεραπόστολο Joseph Edkins ο σημερινός αστρονομικός Δράκων αντιστοιχεί στο Tsi Kung, το «Ανάκτορο Του Ουράνιου Αυτοκράτορα», «το οποίο ορίζεται από 15 αστέρες του Δράκοντος που διαμορφώνουν ένα ωοειδές σχήμα περί τον Πολικό Αστέρα. Από αυτούς, οι αστέρες ξ, ο, σ και s Δράκοντος ονομάζονται Tai yi, απέχουν περί τις 10 μοίρες από την ουρά της Αρκτου και 22 από τον σημερινό Βόρειο Ουράνιο Πόλο, και όριζαν οι ίδιοι τον Πόλο αυτό κατά την εποχή των απαρχών της κινεζικής Αστρονομίας» (ίσως γι’ αυτό και ο βαρύγδουπος τίτλος).

Το λάβαρο του δράκου που χρησιμοποιούσε ο στρατός του Αρθούρου, αποτελούσε σακικό-σαρματικό σύμβολο, που υιοθετήθηκε από την Κίνα έως τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και τη Βαρβαρική Ευρώπη. Οι Σαρμάτες ιππείς έφεραν ως «εθνικό» τους λάβαρο τον Δράκο, κατασκευασμένο ως ανεμόσακος προσαρμοσμένος σε ξύλινο στέλεχος. Ο δράκος είχε μεταλλική κεφαλή και κόκκινο υφασμάτινο σώμα, το οποίο διογκωνόταν όταν ο άνεμος εισερχόταν σε αυτό μέσα από τα σαγόνια του (το οποίο συνέβαινε κατά τον καλπασμό). Το λάβαρο, ο οπλισμός και η θωράκιση των Σαρματών και των αλόγων τους ομοιάζουν εκπληκτικά με μερικά από τα χαρακτηριστικότερα στοιχεία των αναφορών για τον Αρθούρο και τους ιππότες του.

Πενδράγκον, 5 δράκοι  ήταν ο πατέρας του.

Η Ντιον Φόρτσιουν, κλασσική θεοσοφίστρια, λέει πως ο μάγος Μέρλιν ήταν ιερέας στην Ατλαντίδα ( κάτι θα ξέρει ) και οι θεοσοφικοί κύκλοι, ως κατ ΄εξοχήν ποσειδώνιοι τύποι, έχουν μεγάλη αδυναμία στο Άβαλον και το ιερό δισκοπότηρο. Αρθούρος είναι φυσικά ο Αρκτούρος, η αρκούδα με το αρκουδάκι, η Καλλιστώ και ο προσέλην Αρκάς της μυθικής Αρκαδίας .

Κάθε καλό παραμύθι έχει τον κακό δράκο του…

Η λέξη Δράκων προέρχεται από το ρήμα ΔΕΡΚΟΜΑΙ που σημαίνει ατενίζω, κοιτάζω καλά και αφορά την οξύτητα βλέμματος. Στην παλαιοντολογική πανίδα του Ελλαδικού χώρου έχουν βρεθεί λιοντάρια, μικροί ελέφαντες και φυσικά φίδια που υπάρχουν ακόμη και σήμερα, και μερικοί τυραννόσαυροι. Όλοι οι δεινόσαυροι, έχουν εξαφανισθεί και οι επιστήμονες αναζητούν την αιτία και το γιατί.
Οι δεινόσαυροι ήταν σπονδυλωτά ζώα που κυριάρχησαν στο γήινο οικοσύστημα για πάνω από 160 εκατομμύρια χρόνια. Πρωτοεμφανίστηκαν πριν 230 εκατομμύρια χρόνια. Στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου πριν 65 εκατομμύρια χρόνια, οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν, πράγμα που σήμανε το τέλος της κυριαρχίας τους στον πλανήτη.
Γνωστοί δράκοι ήταν:

η Λερναία Ύδρα, υδάτινη δράκαινα  με πατέρα τον Τυφώνα και την Έχιδνα

 ο Πύθων που σκότωσε ο Απόλλων

ο Εσπέριος δράκων (Λάδων) με πατέρα τον Φόρκυ

ο Κολχικός δράκων που προστάτευε το Χρυσόμαλλο Δέρας 

ο Ισμένιος Αιώνιος δράκων ο οποίος φρουρούσε την Αρεία πηγή της Θήβας και σκότωσε ο Κάδμος

και οι δράκοι, τα θαλάσσια κήτη που στέλνει ο Ποσειδών  να καταβροχθίσουν την Ανδρομέδα και την Ησιόνη.

Διάσημος δράκος είναι και Νοσφιστής από έργο του Τολκίν: Ο Άρχων των δακτυλιδιών.

Ο δράκος αποτελεί έμβλημα πολλών ΟΙΚΩΝ  και θεοσοφιστικών κύκλων.

Που βρίσκονται οι δράκοι σήμερα και τι κάνουν;

Πολυεθνικές στην Παλαιά Λεμουρία και στην Νέα Ατλαντίδα και ελέγχουν τις χρηματοπιστωτικές αγορές.  "Ανθίσανε"  την Εποχή του Ποσειδώνα  και των Ιχθύο Σαύρων κυριολεκτικά με όχημα τη θεοσοφία και την ανθρώπινη καταναλωτική  ματαιοδοξία.

Οι Δράκοι των Ομηρικών Επών

Στον αστερισμό του Δράκου

Αστραία ©©

Ο Ποσειδών και η Απειρωτάν Γαία

Ποσειδών και  Γαία

Γεωλογικοί Αιώνες
Συχνά κάθε Αιώνας τελειώνει με μια σημαντική εξαφάνιση, η οποία εξαλείφει τις κυρίαρχες μορφές της ζωής εκείνης της εποχής και προετοιμάζει το έδαφος για τις νεοφερμένες μορφές.

Από την αρχή....πριν 4, 6 δισ έτη

Προκάμβριο, 

Εποχή του Άδη ή Καταρχαιοζωικός Αιώνας,  3η δέσμη συνείδησης Πλούτων
Αυτή η εποχή αρχίζει με το σχηματισμό του ηλιακού συστήματος και της Γης - που προσδιορίζεται ότι έγινε πριν 4,567 δισεκατομμύρια χρόνια - τον σχηματισμό της πρώτης ατμόσφαιρας και ωκεανών καθώς επίσης και το βομβαρδισμό από τους εναπομείναντες πλανητοειδείς και τα συντρίμμια. Τελείωσε δε πριν 3,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Το όνομα του το πήρε γιατί ήταν μια καταχθόνια περίοδος, που κράτησε περίπου 760 εκατομμύρια χρόνια, όταν η Γη υπέφερε από συχνό και άγριο βομβαρδισμό από κομήτες, αστεροειδείς και άλλα πλανητικά συντρίμμια. Κάποια στιγμή, στις αρχές αυτής της εποχής σχηματίστηκε το φεγγάρι, όταν έπεσε πάνω στην αρχική Γη ένα αντικείμενο σαν τον Άρη μεγάλο, που κονιορτοποίησε και τα δύο. Μπορεί να ακούγεται απίστευτο, αλλά η πρώτη πρωτόγονη ζωή προέκυψε τότε σε αυτό το αρχικό στάδιο. Ήταν μια εποχή που χαρακτηρίστηκε από μεγάλη ηφαιστειακή δραστηριότητα και το σχηματισμό των πρώτων ηπείρων. Μέχρι το τέλος της Εποχής του Άδη, η Γη είχε μια ατμόσφαιρα (δεν θα μπορούσαν να την αναπνεύσουν οι περισσότεροι σημερινοί οργανισμοί), και οι ωκεανοί γέμισαν με προκαρυωτικές μορφές ζωής.Ο πρώτος μεγάλος σταθμός στην εξέλιξη της ζωής είναι το πέρασμα από την "αβιοτική χημική εξέλιξη" στην οργανική.

Ωρεία (~ 3 δις. χρόνια πριν), θεωρείται ως η αρχαιότερη γνωστή ξηρά.
Ροδίνια(~ 1,1 δις. χρόνια ~ 750 εκατομμύρια χρόνια πριν)
Προκάμβριο  Κρυπτοζωικός (από 4,6 δισ. χρόνια πριν, μέχρι 600 εκατ. χρόνια πριν).
Λέγεται και προτεροζωικός αιώνας, δηλαδή αιώνας που προηγήθηκε της ζωής, ή μεγααιώνας, γιατί η διάρκεια του είναι μεγαλύτερη απ’ ό,τι η διάρκεια όλων των άλλων αιώνων μαζί. Εδώ δημιουργείται ο πρώτος φλοιός της Γης. Υπάρχει έντονο ανάγλυφο με βουνά και πεδιάδες αχνιστής λάβας. Με την ψύξη του πρώτου φλοιού, υγροποιούνται οι υδρατμοί που υπάρχουν στην πυκνή ατμόσφαιρα και δημιουργούν τη θάλασσα και τους ποταμούς.
Επειδή τα πετρώματα αυτής της εποχής έχουν ανακυκλωθεί είναι δύσκολη η εξαγωγή συμπερασμάτων. Πάντως φαίνεται ότι η ζωή ξεκινά κάποτε σ' αυτή την εποχή, μέσα στη θάλασσα και είναι υποτυπώδης. Προς το τέλος εμφανίζονται κάποια είδη μαλακίων. Στην ξηρά δεν υπάρχει ζωή. Καληδόνια πτύχωση.

  Φανεροζωικός αιώνας (από 600 εκατ. χρόνια πριν μέχρι σήμερα).
2η δέσμη συνείδησης Ωκεανός Ποσειδών Πανθάλασσα Τηθύς

 Γκοντβάνα (~ 600 – ~ 30 εκατομμύρια χρόνια πριν)

Λαυρασία(~ 300 – ~ 60 εκατομμύρια χρόνια πριν)

 Πανγαία (~ 300 – ~ 180 εκατομμύρια χρόνια πριν)

Δεινόσαυροι Δράκοι Ερπετά Χελώνες  Ερκύνια  πτύχωση 350 εκατ . Θηλαστικά

Καινοζωικός αιώνας (από 65 εκατ. χρόνια πριν μέχρι σήμερα).
Τα περισσότερα από τα σημερινά είδη φυτών και ζώων είναι απόγονοι των ειδών του αιώνα αυτού. Σχηματίζεται ο Ινδικός, ο Ατλαντικός ωκεανός και τα Ιμαλάια. Αργότερα ξεκινάει εκείνη η φάση της αλπικής πτύχωσης που έδωσε τον κορμό των ελληνικών οροσειρών (Πίνδος, όρη Δυτικής Πελοποννήσου και Κρή­της). Σε μεγάλη έκταση της Γης επικρατούν τροπικές συνθήκες. Κυριαρχούν τα φυλλοβόλα δέντρα και τα ανθοφόρα φυτά.
Εμφανίζονται οι πρόγονοι όλων των ειδών των εντόμων που ξέρουμε σήμερα και λαμβάνουν μέρος στην επικονίαση των φυτών.
Αργότερα τα δάση μειώνονται και δημιουργούνται λιβάδια όπου βόσκουν τα φυτοφάγα θηλαστικά. Εξαφανίζονται τα θαλάσσια ερπετά, εκτός από τις χελώνες και τους κροκόδειλους. Τη θέση τους παίρνουν μεγάλα θηλαστικά, πρόγονοι των φαλαινών και των θαλάσσιων αγελάδων. Υπάρχει μεγάλη αφθονία σε καρχαρίες. Στην Κρήτη βρέθηκε δόντι που υπολογίζεται ότι ανήκε σε καρχαρία μήκους 20 μέτρων.
Εμφανίζονται τα προβοσκιδωτά και οι ελέφαντες και οι πρώτοι πίθηκοι και γίβωνες.
Τα τελευταία δύο εκατομμύρια χρόνια, στο βόρειο κυρίως ημισφαίριο έχουμε τέσσερις εναλλαγές παγετωδών και μεσοπαγετωδών εποχών. Στις παγετώδεις έχουμε αύξηση της ξηράς, μιας και το νερό συγκεντρώνεται στους παγετώνες των πόλων κι έτσι ενοποιούνται οι δρόμοι επικοινωνίας μεταξύ των ηπείρων. Γι' αυτό έχουμε και πολλές μετακινήσεις ζώων από ήπειρο σε ήπειρο.

Λεμουρία ήπειρος, Αλπική πτύχωση 65 εκατ. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΔΕΣ

Ατλαντίδα πριν 2- 1 εκατομμύρια χρόνια  ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ

1η δέσμη  ανθρώπινης συνείδησης Ζευς  ΗΟΜΟ SAPIENS

Βύθιση του τελευταίου υπολείμματος της Ατλαντίδος πριν 12.00 χρόνια. Είχε  απομείνει ένα μικρό νησί στον Ατλαντικό, αυτό που αναφέρει ο Πλάτωνας. 

Μετά τον σχηματισμό της πύρινης Γαίας, ο Ωκεανός κάλυψε όλη την επιφάνεια. Η Παγκαία Ήπειρος Εστία  ήταν το πρώτο νησί  στεριά ΔΗΛΟΣ που φανερώθηκε στη γήινη επιφάνεια και η Τηθύς θάλασσα.
Αφήνοντας πίσω την  Ροδινία, την Γκοντβάντα, την Λαυρασία, την Υπερβορεία  Θούλη  φθάνουμε στην Λεμουρία και στην Ατλαντίδα  του Ειρηνικού και του Ατλαντικού Ωκεανού  αντιστοίχως που για ένα διάστημα συνυπήρχαν. Η διαφορά τους ήταν  διαφορά ύλης και  νόησης. Στη Λεμουρία τα όντα ήταν αμφίφυλα ερμαφρόδιτα αμφίβια, με ένα   κυκλώπειο μάτι, ή 4 και αργότερα   γίγαντες  πίθηκοι δεινόσαυροι και σαύρες.
Η Λεμουρία ήταν ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ  των ποσειδώνιων όντων, αλλά δεν ήταν άνθρωποι  όρθιοι με 2 πόδια και δύο  οφθαλμούς.
Στην Ατλαντίδα η νοητική εξέλιξη δημιούργησε την  σύγχρονη ανθρώπινη φυλή με κορωνίδα την Ελληνική και τον Ελληνικό πολιτισμό.Η διαμάχη των Ελλήνων με τους  Ατλάντιους ήταν ένας "εμφύλιος" πόλεμος εξ αιτίας της προτίμησης των Ελλήνων για την ΑΘηνά. Οι Ατλάντιοι είχαν ξεπέσει σε ποσειδώνιες σοφιστείες και ο μύθος του Άτλαντα με τον Ηρακλή  περιγράφει το γεγονός  καταπληκτικά. Οι Λεμούριοι,  υπερβολικά ζωόφιλοι,  άφυλοι, ερμαφρόδιτοι, φυτοφάγοι αποκρυφιστές, ξαναήλθαν στο προσκήνιο  πριν 100 χρόνια  μέσω της θεοσοφίας και ηγήθηκαν της  εκφυλισμένης μασονίας, ποσειδώνια κατάλοιπα μιας  παρωχημένης  ζωολογίας, η ουρά της  γοργόνας και της  ποσειδώνιας Εποχής στο τέλος της.
Υπήρξαν διάφορες ατλαντικές φυλές με καταγωγή, διασταυρώσεις από τους πιθήκους από τους δεινοσαύρους , από τους όφεις, τα  ερπετά και από κατοίκους των  διαφόρων αστερισμών με διαφορετική εξέλιξη η καθεμιά. Οι αποικίες ήταν πάντοτε διαγαλαξιακή υπόθεση όπως και ο εποικισμός. Ο Νοήμων Άνθρωπος παραμένει υπόθεση  μέτρου αυτογνωσία και αρμονίας. Τόσο, όσο πρέπει τη κάθε φορά.
Ο Όμηρος  αναφέρει την απειρωτάν  άπειρο γαία  σε σημαντικό σταθμό της  η Οδυσσείας

αὐτὴ δ᾽ ἐς θάλαμον ἑὸν ἤιε· δαῖε δέ οἱ πῦρ

                                      γρῆυς Ἀπειραίη, θαλαμηπόλος Εὐρυμέδουσα,
                                 τήν ποτ᾽ Ἀπείρηθεν νέες ἤγαγον ἀμφιέλισσαι·

Ἀλκινόῳ δ᾽ αὐτὴν γέρας ἔξελον, οὕνεκα πᾶσιν
Φαιήκεσσιν ἄνασσε, θεοῦ δ᾽ ὣς δῆμος ἄκουεν·
ἣ τρέφε Ναυσικάαν λευκώλενον ἐν μεγάροισιν.
ἥ οἱ πῦρ ἀνέκαιε καὶ εἴσω δόρπον ἐκόσμει. 14

Η Ευρυμέδουσα, μεγάλη βασίλισσα, θαλαμηπόλος  της Ναυσικάς  δώρο στον Αλκίνοο που φέρανε από την Άπειρο Ήπειρο  Γαία

Ο Οδυσσέας κοντά στις στάχτες μιας εστίας φωτιάς στο τζάκι των Φαιάκων.
Το πυρ το άναβε η γραία Απειραία από την πρώτη ήπειρο πανγαία ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ.
Ποια ήπειρο και ποια γαία άραγε  εννοεί;
Αστραία

Πηγές:
Παλαιά και Νέα Ατλαντίδα,  Αστραία
Η φυσική στο διαδίκτυο

Ο Ποσειδών και η Τροία

Το όνομα ΤΡΩΕΣ παραπέμπει σε όρνια , σε αρπακτικά που κάνουν κύκλους και τρώνε. Δαρδάνιοι είναι αυτοί που ξεσκίζουν καταβροχθίζουν( δαρδάπτω), ενώ οι Τεύκροι είναι οι άνθρωποι της φωτιάς και οπλοποιοί ( τεύχω), όλες τους ανδρικές ιδιότητες. Και για να χρησιμοποιήσουμε το ενοποιημένο μυθολογικό πεδίο, όταν οι ηττημένοι Τρώες το σκάνε και κρύβονται γίνονται Λατιανοί από τη θεά (Λατόνα) η Λατίνοι οι άνθρωποι της Λητούς. Εδώ έχουμε μια ανατροπή. Πρόκειται πάλι για σύμπτωση; Ίσως στην λογική της μυθολογίας τίποτα να μην είναι τυχαίο, αφού αργότερα εμφανίζονται οι Ρωμαίοι με νέα σύμβολα δύναμης. σελ.155  Ν. Βαλαωρίτης.
Ο ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ

Υπάρχουν πολλές Τροίες και πόλεις στην περιοχή της Τρωάδας σε φυσικό επίπεδο στην στρατηγική θέση των Δαρδανελίων. Κατά αντιστοιχία  θα υπάρχουν και πολλές ΤΡΟΙΕΣ στο αλληγορικό συμβολικό επίπεδο και πολλοί ΤΡΩΕΣ.
Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή   συνδέοντας και  διηθώντας πληροφορίες και γνώσεις, βλέπουμε ότι:
1. Η Τροία παίρνει το όνομά της από τον Τρώα γιος του Εριχθόνιου,  εγγονός του Δάρδανου. Παντρεύτηκε την κόρη του ποτάμιου θεού Σκάμανδρου Καλλιρρόη.  Ένα από τα  παιδιά του ήταν ο  ο Ίλος, γι αυτό λέγεται και Ίλιον.
2. Εξ αιτίας μιας  αγελάδος που περπάτησε προς τα βόρεια και στάθηκε σε ένα λόφο που ήταν γνωστός ως «Λόφος της `Ατης», ο Ίλος  έχτισε εκεί την πόλη Τροία ή Ίλιον. Το Ίλιον βρισκόταν περίπου 25 χιλιόμετρα νότια από τη Δάρδανο, πόλη που είχε ιδρύσει ο προπάππους του. ενσάρκωση της βλάβης. Άτη σημαίνει  τη «σύγχυσιν φρενών», την απερισκεψία που οφειλόταν σε πλάνη που απέστελναν οι θεοί. Είναι η προσωποποίηση της βλάβης του μυαλού και των απερίσκεπτων πράξεων, καθώς και των αποτελεσμάτων αυτών των πράξεων. Οδηγούσε τόσο τους ανθρώπους, όσο και τους θεούς, στην παρεκτροπή και σε ανεύθυνες πράξεις. Η Άτη ήταν συμφορά που χτυπούσε κατακέφαλα, τυφλώνοντας το νου και επιφέροντας την καταστροφή.
3. Ο Λαομέδων διαδέχθηκε στον θρόνο της Τροίας τον πατέρα του και μετά θέλησε να κτίσει μεγάλα τείχη γύρω από την πόλη. Προσέλαβε λοιπόν με μισθό τους θεούς Ποσειδώνα και Απόλλωνα, τους οποίους ο Δίας είχε τιμωρήσει να υπηρετήσουν θνητό. Οι δύο αθάνατοι εργάσθηκαν πραγματικά επί ένα ολόκληρο χρόνο. Ο Όμηρος αναφέρει ότι ο Ποσειδώνας έκτισε τα τείχη, ενώ ο Απόλλωνας έβοσκε τα κοπάδια του Λαομέδοντα στο όρος Ίδη. Βοηθός αμφοτέρων ήταν ο θνητός Αιακός. Μόλις όμως πέρασε ο χρόνος, ο Λαομέδοντας αρνήθηκε να τους δώσει όσα τους είχε υποσχεθεί και μάλιστα απείλησε τον Απόλλωνα ότι θα τον έδενε και θα τον πουλούσε για δούλο στα νησιά! Τότε οργίσθηκαν οι δύο θεοί και ο μεν Απόλλωνας έστειλε λοιμό στην πόλη, ο δε Ποσειδώνας έστειλε ένα θαλάσσιο τέρας που έβγαινε με την πλημμυρίδα και έτρωγε ανθρώπους. Σύμφωνα με τον χρησμό που έλαβε τότε ο Λαομέδων, η πόλη θα λυτρωνόταν από το θηρίο αν έδινε σε αυτό ως γεύμα την κόρη του Ησιόνη. Εκείνο τον καιρό πέρασε ο Ηρακλής από την Τροία μαζί με τους Αργοναύτες και υποσχέθηκε στον βασιλιά να σώσει την κόρη του αν του έδινε τα άλογα που είχε λάβει ως δώρο από τον Δία επειδή τον βοήθησε να αρπάξει τον ανιψιό του (κατά μία εκδοχή γιο του), τον Γανυμήδη. Ο Λαομέδων το υποσχέθηκε και ο ήρωας σκότωσε το θηρίο απελευθερώνοντας την κόρη, αλλά ο κακόβουλος βασιλιάς αθέτησε και πάλι την υπόσχεσή του. Ο Ηρακλής θύμωσε και επέστρεψε μετά από καιρό ως αρχηγός στρατού, κυρίευσε την Τροία (πολύ πριν τον περίφημο Τρωικό Πόλεμο) και σκότωσε με τα βέλη του τον Λαομέδοντα και όλους τους γιους του εκτός από τον Ποδάρκη, τον εξαγορασμένο Πρίαμο.
4.Ο Δάρδανος ήταν γιος του Δία και της Ηλέκτρας, θυγατέρας του Άτλαντος, και ιδρυτής της πόλεως Δαρδάνου στο Όρος Ίδα της Τρωάδος. Από την Αρκαδία ο Δάρδανος Πολυάρκης Κάβειρος μεταβαίνει στη Σαμοθράκη και κατόπιν στην Τρωάδα,όπου συναντά τον Τεύκρο. Ο ομώνυμος κατακλυσμός συνδέεται με το όνομα του, καθώς και οι Δαρδάνιαι Σκαιαί Πύλαι της Τροίας.
5. Η Ηλεκτρυώνη, όπως την αποκαλεί ο Ελλάνικος είναι η νήσος  Σαμοθράκη, της Ατλαντίδος Ηλέκτρας που λεγόταν και ΣΤΡΑΤΗΓΙΣ καθώς και Λευκοσία.
6. Ποσειδών Αξιόκερσος
Θεωρείται ως ένας, ο πρώτος, από τους Μεγάλους Θεούς της Σαμοθράκης, όπου λατρευόταν με το μυστηριακό όνομα Αξιόκερσος ήδη από τα προαρχαϊκά χρόνια και μέχρι τον 4ο αι. μ.Χ., όπως μαρτυρούν τα ονόματα των μυημένων στα Μυστήρια, τόσο από τον χώρο του θρύλου (Οδυσσέας, Κάδμος, Θάσος, Φιλοκτήτης, Ορφέας, Αγαμέμνονας, Ταλθύβιος, Επειός, Αινείας) όσο και της ιστορίας, και μάλιστα φορέων της εξουσίας (Όμηρος, Ηρόδοτος, Λύσανδρος, Ανταλκίδας, Ολυμπιάδα, Φίλιππος, Ουάρρων, Πείσων, Ρωμαίοι διοικητές).
Ατλαντίς Αρκαδία Δάρδανος Σαμοθράκη, Αξιόκερσος Ποσειδών, Τρώας, Ίλιον , Λαοδάμων Άτη
Συμπεράσματα:
1. Η Τροία συνδέεται με την Ατλαντίδα
2.Η Αρκαδία έχει σχέση με την Ατλαντίδα
3.Η Σαμοθράκη έχει σχέση και με την Ατλαντίδα και με την Λεμουρία
4.Ο Ποσειδών θεοκτίστης της Τροίας
5. Αχαιοί και Τρώες είναι ατλαντικά φύλα
6. Η Τροία καταστρέφεται και ξανακτίζεται πολλές φορές
Ερμηνεία:
Η  Τροία κτίζεται πάνω στην ΑΤΗ κάθε φορά από αρπακτικά καταβροχθιστικά θεοσοφικά συστήματα με ΣΚΑΙΟ τρόπο χρησιμοποιώντας   την τεχνολογία των Ατλάντων και τη θεοσοφία των Λεμουρίων χειραγωγώντας το θυμικό των ανθρώπων. Το χαρακτηριστικό τους είναι τα Τεύκρη ΤΕΙΧΗ τα ψηλά. Αφορά όλα τα θρησκευτικά συστήματα που ήταν στη βάση τους μέχρι πρότινος  χρηματοπιστωτικά.  Η Εποχή των Ιχθύων ευνόησε την Τροία και έτσι ξανακτίστηκε η Νέα Τροία, το πατριαρχείο και το βατικανό. Το τέλος της Εποχή όμως τους βρίσκει μόνους, χωρίς  τις πολυεθνικές αγορές που κτίζουν τους δικούς τους  χρηματοπιστωτικούς πύργους, ΜΕΔΟΥΣΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. Ο Λαομέδων δεν τους δίνει  μία και την συμφωνία αθετεί  ο δε  Ποσειδών, έχει μαζί τους , με τους Τρώες, οργισθεί. Να σημειωθεί πως όλοι οι θεοσοφιστές ανατολικού και δυτικού τύπου έχουν μια  έμφυτη συμπάθεια στη Τροία  στους  Τρώες και στον Έκτορα  λόγω μακρινής  συγγένειας  προφανώς. Τον Αχιλλέα δεν τον  θέλουν, δεν ταιριάζει στο ειδυλλιακό  ερμαφρόδιτο λεμουριακό περιβάλλον τους,  όπου ο Κύκλωπας βόσκει τα πρόβατα  με το τρίτο και τέταρτο μάτι του και τον Οδυσσέα προσπαθούν να τον αμαυρώσουν, ούτε να  ακούσουν για μυαλό.  Θυμούνται τον Παλαμήδη,  τον Ιάσωνα, τον Ξενοφώντα   και άλλους  ήρωες και  συγγραφείς .... με πόνο ψυχής. Και όταν  κάνουν τη καρδιά τους πέτρα, να παραδεχθούν  αναγκαστικά και τον Οδυσσέα και τον Αχιλλέα, τη δύναμη και το μυαλό, θα υπονοήσουν και κάτι άλλο, τον δε Οδυσσέα θα τον  "παντρέψουν" με  το κυρίαρχο θεοσοφιστικό σύστημα των τελευταίων αιώνων, τον χριστιανισμό, γιατί  έχουν ασυμμάζευτο Ποσεισώνα και θυμικό.
'Όταν κτίζεις την Τροία  δεν ακούς τον θόρυβο των τειχών που σε κλείνουνε μέσα"

Αστραία ©©

Ο Ποσειδών και τα πόδια

Η καλή υγεία αρχίζει από την κοιλία ΕΣΤΙΑ, η ψυχική υγεία  και ισορροπία από τα πόδια τα καθαρά

Είναι φανερό ότι τα πόδια ανήκουν στην επικράτεια του Θεού, εφόσον ο Σωκράτης λέγει στον «Κρατύλο» Ο Ποσειδών είναι ποσίδεσμος, δένει τα πόδια των θνητών για να μην χρησιμοποιούν την λογική αλλά μόνο το συναίσθημα, του οποίου ο ίδιος είναι ο Άρχων.«Λοιπόν το όνομα Ποσειδών δόθηκε από κάποιον που ενώ βάδιζε τον σταμάτησε η φύση της θάλασσας και δεν τον άφησε να προχωρήσει παραπέρα, αλλά του έγινε δεσμός στα πόδια του. Και έτσι ονόμασε Ποσειδώνα τον θεό ως δένοντα τα πόδια «ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΡΑΤΥΛΟΣ»
Το ενεργειακό κέντρο (τσάκρας) του Ποσειδώνα βρίσκεται στα πέλματα και  είναι η ΘΕΣΗ του για να λειτουργεί αρμονικά σε ένα ανθρώπινο ΝΟΗΜΟΝ ΟΝ.
Ο άρχων των υδάτων και του παγκόσμιου Ωκεανού κυβερνά όλα τα πλάσματα τα ανόργανα και τα  οργανικά με το συναίσθημα θυμικό.
Άμα τα χερσαία όντα  εγκατέλειψαν το νερό σε πρώτη φάση αμφίβια, μετά  ερπετά  και κατόπιν όρθια χερσαία σπονδυλωτά  θηλαστικά την Εποχή του Homo Sapiens Διός, εγκατέλειψαν και την ΟΥΡΑ , ενώ η Λεμουρία βυθιζόταν στα ποσειδώνια νερά, αναδυόταν η Ατλαντίδα και οι άνθρωποι με αντιτακτό αντίχειρα και εγκέφαλο  ανεπτυγμένο αρκετά. Η γοργόνα έκλαιγε γοερά για αυτόν τον αναπόφευκτο χωρισμό, αλλά η εξέλιξη της συνείδησης τραβά μπροστά.
Οι ποσειδώνιες ανατολικές θεοσοφίες νοσταλγοί του Λεμούριου παρελθόντος, πάντοτε ζωγραφίζουν ένα άνθρωπό καθιστό να διαλογίζεται με 7 τσάκρας χωρίς πόδια, πως  "όλα είναι ένα".  Που::: Στον κόσμο της ύλης;;;;;; Μόνο στο κόσμο του πνεύματος και ίσως.
Βολεύει αυτός ο διαλογισμός το σύστημα  εξουσίας αρκετά, για να κρατά σε αυτούπνωση πλήθη  πολλά, όπως  είπε και ο προωθούμενος μεσσίας τους Κρισναμούρτι, ένα φτωχό ορφανό παιδί που το άρπαξε η θεοσοφία για να εξυπηρετήσει τα σχέδια της και τον έκανε δυστυχισμένο πολύ.
Η ευφυής Ελληνική Μυθολογία είναι πιο κατατοπιστική  για  τα πόδια. Η μεγάλη τραγωδία του Ελληνισμού, αλλά και του ανθρώπου,  είναι τα πρησμένα πόδια όπως περιγράφεται χαρακτηριστικά στο Οιδίποδα,  θύμα ενός πατρός που τον εξορίζει φοβούμενος μη χάσει την εξουσία. Ο φόβος της  απώλειας της εξουσίας αρχίζει από τον Ουρανό και τελειώνει με τον ουρανό που ο Ηρακλής αναγκάζει τον Άτλαντα να κρατεί στο κεφάλι του, γιατί η σωστή ροή της ενέργειας αρχίζει από τα πόδια και φθάνει στην κεφαλή.
Ο Ποσειδών σε απόρροια των θεοσοφιστών και  των θεοσοφιστικών θρησκειών  ζητά ανθρωποθυσίες και πολλές ΘΥΣΙΕΣ καθώς  η Ανδρομέδα και η Ησιόνη θυσιάζονται στα υδάτινα τέρατα του θολωμένου μυαλού και πολλά άλλα παιδιά αρσενικά και θηλυκά.
Μόνο όταν το κέντρο των πελμάτων λειτουργεί καλά με τον Ποσειδώνα στη θέση του, έχουμε διαύγεια μυαλού,  λογική,  ψυχική υγεία,  έμπνευση, καθαρότητα  ενόραση, καλό ύπνο ήρεμο, νηφαλιότητα, όχι παθητικότητα, κρίση, διάκριση αρμονία και  ορθή ανθρωπιά.
Η κακή θέση του Ποσειδώνα  σε ένα άνδρα θα μεγαλώσει την σκιά του με αποτέλεσμα θολή κρίση, θρησκοληψία,  νοσηρές τελετουργίες και  αποκρυφισμός, παθητικότητα, ροπή στις εξαρτησιογόνες ουσίας,  αλκοόλ, ναρκωτικά,  βίαια ξεσπάσματα ,  ανηθικότητα, αμοραλισμό, τρέλα, διπολική διαταραχή και άλλες ψυχικές ασθένειες,  κακής ποιότητος  "τέχνη", θηλυπρέπεια, οίκτο και αυτοοίκτο, θύτης και θύμα σε εναλλαγή ρόλων.
Σε μια γυναίκα επειδή αντιπροσωπεύει τον άνιμους θα έλκει άνδρες με  τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Συνήθως θυσιάζεται για να τους σώσει και ποτέ δεν σώζονται.
Η καλή ροή του ποσειδώνιου κέντρου επιτυγχάνεται με τη σωστή  μορφή της τέχνης, την καλή μουσική, καθαρά πόδια,  ρεφλεξολογία των ποδιών, φυσική άσκηση, καλό ύπνο και  το γαλάζιο χρώμα  στο κατάλληλο σημείο να τοποθετηθεί για να  μπορέσει να αφομοιωθεί. Ο άνθρωπος με τον σωστό ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ  είναι πέρα από την αντίνοη λογική του θύματός και του θύτη. Δεν βλέπει ποτέ τον εαυτό του  ως  θύμα και δεν γίνεται θύτης επουδενί γιατί στο θυμικό του κυριαρχεί.
Πόδια καθαρά, μυαλά υγιή και  καλά

Αστραία ©©

Αγαμέμνων και Ποσειδών

Που βρίσκεται ο Ποσειδών ως  κέντρο ενέργειας στο σώμα του Αγαμέμνονος

Ο Ποσειδών  στην Ιλιάδα ήταν με το μέρος των Αχαιών αν και ως θεοσοφιστής έκτισε τα Τείχη της Ιεράς Τροίας δημιουργώντας τα ισχυρά θεοσοφικά συστήματα. Αυτά, που οι θεοί απαιτούν ΘΥΣΙΕΣ για να είναι ευνοϊκοί. Ο χριστιανικός θεός θεός θυσιάζει τον μονογενή αρσενικό για να σώσει τον άνθρωπο,  λες και δεν υπήρχαν πιο ευφυείς λύσεις για  ένα θεό, ο Αγαμέμνων την κόρη για την επιτυχία της εκστρατείας και ο Αβράξογλου  επίσης τον γιο, γιατί του ζήτησε ο  πανάγαθος  θεός για  να τον δοκιμάσει.  Όταν ο Ποσειδών δεν είναι στη θέση του,  το ενεργειακό κέντρο μπλοκάρεται, η ενέργεια δεν ρέει αρμονικά και  δημιουργεί  παραισθήσεις,  αλαζονικούς  αρχηγούς και  ανίερους θρησκευτές.

Επίσης να σημειωθεί ότι  ο Αγαμέμνων φορεί θώρακα  με δράκους  στα πλευρά του, Λ στιχ.26 και ότι ο Ποσειδών με τους δράκους έχει στενές επαφές   Δέλτα τύπου από την Εποχή της  Λεμουρίας.

Ο Αγαμέμνων παρουσιάζεται στους μακρυμάλληδες «κάρυ κομώοντες» Αχαιούς με λαμπρή φορεσιά και αστραφτερά πέδιλα στα πόδια του τα λιπαρά. Οι θεοί εμφανίζονται , διαγράφονται στο αιθερικό του σώμα, ο Ζευς στο κεφάλι ,ο Άρης στην μέση και ο Ποσειδών στο στέρνο.
Ίσως αν ήταν ο Ποσειδών στα πέλματα, ο Άρης στο κεφάλι και ο Ζευς κυβερνήτης του ήπατος στις επιγονατίδες και ο Απόλλων στην καρδιά, η ροή της ενέργειας του να ήταν πιο αρμονική και αποτελεσματική .
Η ομορφιά είναι η καλή μορφή του όντος κι η ασχημοσύνη , η έλλειψη σχήματος, η αρμονία ή δυσαρμονία της ενεργειακής ροής .
Η γνώση της ύλης , της ενέργειας και των μετατροπών της.
Η εξερεύνηση της ύλης είναι ένα εξωτερικό ταξίδι της ύπαρξης και η κατανόηση της ενέργειας ένα εσωτερικό ταξίδι στο κέντρο του εαυτού.
Εξωτερική και εσωτερική ευθυγράμμιση της αντίληψης.
Και τα δύο ταυτοχρόνως ολοκληρώνουν ένα άνθρωπο στης ζωής του
τον δρόμο και τον σκοπό.
Το αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα ολοκληρωμένα παρουσιάζει και τις δυο διαδρομές με ένα τρόπο μαγευτικό και διαχρονικό.
Αν και η λέξη “θρησκεία” εμπεριέχεται στην λέξη “άνθρωπος” αυτός που άνω θρώσκει, δεν υφίστατο στους παλαιότερους χρόνους . Οι Έλληνες δεν είχαν θρησκεία, είχαν ιστορία και μυθιστορία και αυτή ήταν και είναι η γνώση τους και η παρακαταθήκη τους και η διαθήκη τους.
Θρησκείες με αυτή την μορφή της φονταμενταλιστικής θεοκρατίας γνώρισε η ανθρωπότητα την εποχή των Ιχθύων με την εμφάνιση του χριστιανισμού και του μουσουλμανισμού αμφότερες ποσειδώνιες ομιχλώδεις εξαρτήσεις του θυμικού στέρνου και προεκβολές ενός συστήματος παραγωγής δούλων του “θεού” .
Β Ιλιάδος

Τοὺς δ’ ὥς τ’ αἰπόλια πλατέ’ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρες
ῥεῖα διακρίνωσιν ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν,
ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθα
ὑσμίνην δ’ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων
ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ,
Ἄρεϊ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.
ἠΰτε βοῦς ἀγέληφι μέγ’ ἔξοχος ἔπλετο πάντων 480
ταῦρος• ὃ γάρ τε βόεσσι μεταπρέπει ἀγρομένῃσι•
τοῖον ἄρ’ Ἀτρεΐδην θῆκε Ζεὺς ἤματι κείνῳ
ἐκπρεπέ’ ἐν πολλοῖσι καὶ ἔξοχον ἡρώεσσιν.
Ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ’ ἔχουσαι•


Αστραία ©©

Ξύπνα αγάπη μου

Η βαθειά ύπνωση της ανθρωπότητος και η οδυσσειακή πορεία και  μοναξιά
Ο 12ος οίκος είναι   ο ύπνος και η ύπνωση. 2000 χρόνια τώρα , 20  αιώνες χήνες από το όνειρο της Πηνελόπης,  η ανθρωπότητα να ταξιδεύει  μέσα στην ομίχλη του Ποσειδώνα. Ακόμη και όταν φθάνει ο Οδυσσέας στην Ιθάκη δεν την αναγνωρίζει τυλιγμένη μέσα στην ομίχλη και η Αθηνά του μιλά και  του  ξεκαθαρίζει το  τοπίο το θολό.
Ιχθείς, μοναξιά προδοσία αφωνία,  θεοσοφία, θρησκοληψία,  τυραννία,  φυλακή και κελιά.
Ο 11ος οίκος οι Φαίακες . Ο  Οδυσσέα  ξεβράζεται μισοπεθαμένος σε μια αμμουδιά. Η Ναυσικά ξυπνάει από την Αθηνά και αποφασίζει να πλύνει τα ρούχα της για να είναι καθαρά.
Ο Νίο ξυπνάει, στο ΜΑΤΡΙΞ το κουνέλι κυνηγά και την Τρίνιτι συναντά.
Η Ωραία Κοιμωμένη με το φιλί ανασηκώνεται και τον πρίγκιπα αγκαλιάζει με χαρά.
Η Πηνελόπη ξυπνά από την Ευρύκλεια που της μεταφέρει τα νέα, τα ανατρεπτικά.
Τι σημαίνει αφύπνιση;
Σημαίνει επίγνωση, υπευθυνότητα,  όραση, αυξημένη, αντίληψη  ευθυγράμμιση και ανοικτά μυαλά.
Η Εποχή του Υδροχόου ξεκινά!
Ξύπνα Νίο

Αστραία ©©

Η Αποκάλυψη του Ουρανού

                           Wind of Change 

Ο πλανήτης Ουρανός αποκαλύπτεται στις 13 Μαρτίου του 1781 από τον μουσικό και αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ και σημειοδοτεί ιδιαίτερες ιστορικές εξελίξεις σε συγχρονιστικά φαινόμενα και τότε και τώρα. Ήταν ο πρώτος πλανήτης που ανακαλύφθηκε με  ΤΗΛΕσκόπιο!!!
 Ο 7ος πλανήτης σήμερα, ήταν πριν ο 8ος αφού υπήρχε πλανήτης ( H ΕΣΤΙΑ) στην περιοχή των αστεροειδών, την παλαιοατλανική εποχή που πήρε και όνομα του πρώτου εξουσιαστή. Σήμερα φυσικά, στην νεοατλαντική Εποχή του Ζήνοος Διός και του HOMO SAPIENS είναι η Άρτεμις γιατί η Εποχή του Κρόνου και του Ουρανού έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Τα συγχρονιστικά και σημαντικά γεγονότα εκείνης της περιόδου ήταν η Αμερικάνικη, η Γαλλική και η Ελληνική Επανάσταση αποτέλεσμα του Διαφωτισμού. Αλληγορικά θα λέγαμε πως ο Οδυσσέας φθάνει στο νησί των Φαιάκων και αναγνωρίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα στα λευκά χαρτιά της Λευκοθέης. Ο Οδυσσέας για πρώτη φορά, αφού έχασε και τους συντρόφους του, συναντά ανθρώπους και περπατά και μιλά άνθρωπος ανάμεσα σε ανθρώπους,  πράγμα  πολύ σημαντικό.
Η εξουσία του χριστιανισμού κατ εξοχήν ποσειδώνια θρησκεία του ανεξέλεγκτου θυμικού που έδρασε την Εποχή των Ιχθύων μέσα από τον Πολύφημο Υιό, τις Σειρήνες της  (Αγάπης ) και την Καλυψώ φθάνει στο τέλος της. Ο Ναπολέων  ο Βοναπάρτης με την συμβολική και σημαντική κίνηση του να βάλει μόνος του το στέμμα και να αναγκάσει τον πάπα  Πίο Ζ΄ να μεταβεί στο Παρίσι αναγκάζει τον χριστιανισμό να μοιραστεί την εξουσία του με ένα νέο σύστημα πολιτικό.
Έτσι δίνεται το σύνταγμα και ιδρύονται τα κοινοβούλια με περιορισμένο το ρόλο της θρησκευτικής εξουσίας πράγμα που το φέρνουν βαρέως  οι χριστιανοί εξουσιαστές και πνέουν τα μένεα για τον διαφωτισμό.
Σαφώς οι ανερχόμενοι κοινοβουλευτικοί πρόεδροι και πρωθυπουργοί είναι μασόνοι με τις γνωστές παρενέργειες λόγω της ανθρώπινης φύσης, αλλά γλυτώσαμε και από τους θρησκευτές  ιεροεξεταστές, δεν είναι λίγο.
Ο Ποσειδών αγριεμένος πετρώνει το πλοίο της επιστροφής των Φαιάκων. Ως πλανήτης αποκαλύπτεται  στις 23 Σεπτεμβρίου του 1846  ( από λάθος ) και παίζει το τελευταίο του χαρτί με την ίδρυση της θεοσοφίας το  1875 στο μεγάλο ΜΗΛΟ της Νέας Υόρκης. Παράλληλα ο μαύρος χρυσός, το πετρέλαιο θα γεμίσει το παλάτι της γης από τους μαύρους μνηστήρες της χρηματοσπιστωτικής εξουσίας.
 Η εμφάνιση του Πλούτωνα το 1930 θα σημειοδοτήσει 2 σημαντικά θέματα. Την έκρηξη της σεξουαλικής απελευθέρωσης με τα μεροβίγγεια πάρτυ στο αιώνα του απόντος εαυτού και την πυροδότηση των 2 παγκοσμίων πολέμων με αίτημα τον παγκόσμιο ηγέτη της μιας φυλής. Κρισναμούρτι, Χίτλερ, Λένιν, Γκάντι ,Δαλάι Λάμα ,  Μάο τσε Τουγκ, ΟΗΕ και η Ατλαντική  Ευρωπαϊκή Συμμαχία συνδέονται στενά με την Θεοσοφία στα τελευταία της.
Αυτός ο πόλεμος με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο θα λήξει, και ο χριστιανισμός και η θεοσοφία  έχουν πλέον να αντιμετωπίσουν το ΤΕΡΑΣ που  δημιούργησαν και ανέθρεψαν και έχει ξεφύγει από τον έλεγχο τους, ειδικά μετά την  κατάργηση του κανόνος του χρυσού με τον Νίξον  το 1971 . Είναι ο ΣΜΙΘ και οι χρηματοπιστωτικές ΜΗΧΑΝΕΣ.
Βέβαια όσο θεοσοφιστής  ΝΟΣΦΙΣΤΗΣ είναι ο Ποσειδών, τόσο αντιθεοσοφιστής και ανεξάρτητος είναι ο Ουρανός. Το γεγονός ότι είναι η ΑΡΤΕΜΙΣ θα σηματοδοτήσει γεγονότα  ταχύτατα και ανατρεπτικά στο τομέα της πολιτικής ειδικά  και του κοινοβουλίου που είναι αρμοδιότητα της ελεύθερης κόρης του Διός.
Συνεπώς   έχουνε να δούμε μεγάλες αλλαγές σε ανέμους συμπαντικής αλλαγής.
Παλαιά και Νέα Ατλαντίδα, 2018

Αστραία ©©

Η Παρθένος Εστία

Πανσέληνος σήμερα στον άξονα Παρθένου- Ιχθύος, το ζευγάρι των ονειρευτών οραματιστών, Ποσειδών- Εστία.

Τι  είναι ο Ποσειδών, η δεύτερη δέσμη Συνείδησης του Αετού;

Ενέργεια, ναγουάλ, ο ωκεανός της Παγκόσμιας  Ζωής.

Τι είναι Εστία πρυτανεύουσα, η ιερή;

Η ύλη, το τονάλ, ένα νησί που αναδύεται από τον Ωκεανό και πρέπει να μένει εργονομικά τακτοποιημένο,λευκό  και καθαρό.

Τρείς θεές του Ολύμπου υπογραμμίζουν την καθαρότητα  του νησιού με την παρθενία τους. Η Εστία, η Άρτεμις και η Αθηνά.

Το χρώμα της Παρθένου είναι το λευκό που περικλείει όλα τα χρώματα στη σύνθεση του φωτός. Το χρώμα του Ποσειδώνα είναι το γαλάζιο της θάλασσας ωκεανού και του ουρανού.

Τα χρώματα της Ελληνικής σημαίας είναι το γαλάζιο και το λευκό και ορίσθηκαν έτσι κατά την διαδρομή του Ελληνικού Οδυσσειακού Πνεύματος την Εποχή των Ιχθύων με διώκτη του Οδυσσέα, τον Ποσειδώνα και στόχο και προορισμό ένα καθαρό εύνομο της Ιθάκης νησί,  ηθικό.

Στην παλαιά Ατλαντίδα οι αρχηγοί βασιλείς δίκαζαν αλλά και δικαζόταν  όλο το βράδυ, μετά το κυνήγι του Ταύρου και αφιερώνανε  στην φωτιά της ιερής Εστίας τις γαλάζιες στολές τους  το πρωί.

Στην Νέα Ατλαντίδα οι πρόεδροι αρχηγοί έχουν χάσει την καθαρότητα  της διαύγειας  και του πνεύματος γιατί δεν είναι  ενάρετοι, δίκαιοι  και σοφοί.

Το τελευταίο λόγο έχει η ΓΑΙΑ Γη.

Το σημείο της Αντίληψης επιστρέφει στην Ελλάδα και σε αυτή την Ιερή γη για τα επόμενα 2000 χρόνια. Η Ελλάς θα είναι η πρωτεύουσα όλης της  Δήμητρας  Γης μαζί με τον Ηρακλή και με όσους  έχουν αυξημένη συνείδηση,  λευκή και καθαρή.

Χαρείτε και ρωτήστε πρώτα  την Συνείδηση σας.

Είναι σωστή;

Αστραία ©©

βιβλιογραφία
Παλαιά και Νέα Ατλαντίδα, Αστραία, 2008- 2018

Παλαιά και Νέα Ατλαντίδα

Ατλαντίδα

     Ο μύθος της Ατλαντίδος περνά μέσα από τον  μεταφυσικό θεοσοφιστή Πλάτωνα και φθάνει μέχρι τον Άρχοντα των Δακτυλιδιών τον ευφάνταστο  οραματιστή Τολκίν.

Ο μύθος, δεν είναι ιστορία, δεν είναι επιστημονική απόδειξη, δεν είναι η απόλυτη αλήθεια, δεν είναι τελείως ψέματα, δεν είναι κυριολεξία. Ο μύθος,  είναι μια αλήθεια ντυμένη με συμβολισμούς και αλληγορία. Είναι μια μετάφραση της αριστερής  πλευρά του ανθρώπου στη δεξιά. Είναι η σιωπηλή γνώση της ανθρωπότητος. Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές εκδοχές του ιδίου μύθου αποδεικνύει και την ύπαρξη διαφορετικών χαρακτήρων, λαών και μεταφραστών με ένα κοινό υπόβαθρο της παγκόσμιας ιστορίας. Ο καθένας  ανάλογα με την προσωπικότητα του, τον χαρακτήρα του, αλλά και την εποχή που έζησε και γεννήθηκε, διαλέγει και κατανοεί, την εκδοχή του μύθου που του ταιριάζει περισσότερο. Όσο πιο ευρύ πνεύμα είναι και όσο πιο ελεύθερος από τα δεσμά της κοινωνικής διαμόρφωσης του σπηλαίου της εποχής του, τόσο πιο αντικειμενικός  και  τόσο πιο κοντά στην αλήθεια και στην ουσία, τον πυρήνα του μύθου, βρίσκεται. Αυτό αφορά φυσικά και την γράφουσα, για να μη χάνουμε την αυτογνωσία.

Η  γεωλογική ιστορία της Γης αρχίζει πριν 4, 5 δισεκατομμύρια έτη με την  στερεοποίηση της. Μια πύρινη  σφαίρα  υπερβατικής συνείδησης και το πρώτο ζευγάρι της ενέργειας και της  ύλης,  παρουσιάζεται στην παγκόσμια σκηνή της μεγάλης σκηνοθεσίας δημιουργίας,  στο ταγκό του Ουρανού και της Γαίας. Η ταξινόμηση  των 4 στοιχείων δημιουργεί το επόμενο ζευγάρι, τον Κρόνο και την Ρέα. Η φωτιά υποχωρεί στο εσωτερικό του  πλανήτη και ο Άρχων των Δακτυλιδιών, φωτιά στον ουρανό, ο Κρόνος  δημιουργεί την πρώτη στεριά ήπειρο, την Παγγαία, όπως αναφέρεται στον Όμηρο κατά την άφιξη του Οδυσσέα στην  Σχερία.

Ορίζεται ο Χρόνος στον Χώρο και ο Ζεύς παίρνει την εξουσία με όχημα την Νοημοσύνη σε ατομική  ανθρώπινη γνωσιολογία.

Εγένετο άνθρωπος!

Όχι όπως είναι σήμερα. Ο πρώτος άνθρωπος, από αστερόσκονη, ήταν αποτέλεσμα του αδελφού Ποσειδώνα, κυρίου των υδάτων και συνυπήρχε με τα υδάτινα στοιχεία της ανόργανης συνείδησης στην Ποσειδωνία της Ατλαντίδος, κατοικία.

Οι πρώτοι  άνθρωποι επί της γης,  ήταν οι Άτλαντες και φθάσαν σε υψηλά επίπεδα πολιτισμού και τεχνογνωσίας με τους βασιλείς και τους ιερείς τους. Οι ιερείς τους, ήταν άνθρωποι της γνώσης, είχαν τη γνώση και οι βασιλείς τους, ήταν άνθρωποι της δύναμης, είχαν την ενέργεια. Και οι δυο κάνανε κατάχρηση της γνώσης, της δύναμης και της εξουσίας , εκφυλίστηκαν και καταστράφηκαν. Κάποιοι διασώθηκαν σε διάφορα μέρη της γης και οι μεγάλες τεκτονικές κινήσεις των λιθοσφαιρικών  πλακών, τους διαχώρισαν  οριστικά σε διαφορετικές κάστες και ηπείρους που είχαν και διαφορετική εξέλιξη. Μερικές δεν είχαν και συνέχεια. Οι Άτλαντες στα εξελιγμένα εργαστήρια της  γενετικής τους,   δημιουργήσανε από διάφορες διασταυρώσεις διάφορες υποφυλές,  καθώς και  αποικίες. Όσοι διασώθηκαν δημιούργησαν τον δικό τους πολτισμό  με  τη γνώση που είχαν και την Μνήμη,  «ανάμνηση» που διέθεταν.

Οι άνθρωποι της γνώσης, σαμάνοι μάγοι ιερείς θρησκευτές δημιουργήσανε τα ιερατεία και τις θρησκείες και ο άνθρωποι της δύναμης δημιουργήσανε τα βασίλεια, γίνανε ηγεμόνες, φαραώ  αρχηγοί και βασιλείς. Εξελίχθηκαν με βάση τις επιλογές τους, προσωπικές και συλλογικές,  τις κλιματολογικές συνθήκες και τον χαρακτήρα τους, οι  υπερβόρειοι, οι κινέζοι, οι μογγόλοι,  οι βαβυλώνιοι, οι σουμέριοι, οι αιγύπτιοι, οι ινδιάνοι, οι ινδοί, οι εβραίοι σημίτες, οι προέλληνες και πολλοί άλλοι, επιβεβαιώνοντας εν μέρει τη δαρβινική θεωρία.

Ειδικά ,οι Έλληνες μετά την διαμάχη  διαγωνισμό του Ποσειδώνα και της Αθηνάς και την προτίμηση επιλογή τους, φθάσανε σε μεγάλα επίπεδα ανθρώπινου πολιτισμού και ακριβώς γι αυτό τον λόγο.

Η ιστορία και η νοητική εξέλιξη των Ελλήνων βρίσκεται κρυμμένη στο άντρο των Ομηρικών Επών φυλαγμένη από τον Οδυσσέα και την Αθηνά για ελεύθερους ανθρώπους  που θα φθάσουν στην Ιθάκη. Το κλειδί, το κρατά η Πηνελόπη  και ανοίγει τα υψηλά δωμάτια του νου, όταν ανεβαίνει και  κατεβάζει το τόξο. Η  οδυσσσειακή διαδρομή του ομήρου ανθρώπου είναι και η ηράκλεια τελική επιλογή του, στης  Ατλάντειας Καλυψούς ,το νησί,  όχι   για του κόσμου,  την κυριαρχία. Θα συνεχίσει για τη γνώση και την αυτογνωσία.

Με την   ανακάλυψη της Ομηρικής Αμερικής και ειδικά μετά την εμφάνιση, είσοδο  του πλανήτη  Ποσειδώνα  στην συλλογική συνείδηση, το 1850 και του υγρού μαύρου στοιχείου του πετρελαίου,  στην  συλλογική τεχνολογία, η παλαιά Ατλαντίδα επανήλθε στο προσκήνιο με την μορφή των Μνηστήρων της ανθρωπότητος με τα ίδια  λάθη και χαρακτηριστικά. Ο Οδυσσέας  στο τελευταίο Σταθμό του φθάνει στην Ιθάκη και  συναντά τον Τηλέμαχο , την σύγχρονη ΤΗΛΕ επι-κοινωνία, στο φτωχικό καλύβι του νου, το  διαδικτύου του Εύμαιου.

Περί Ατλαντίδος

ε΄ Ομηρική Προσοχή 

Η  Ερμηνείας της Σοφίας

Ερμής προς Καλυψώ:

Να φοβάσαι  την οργή μήνιν του Διός

μη τον κάνεις και θυμώσει

ξέρεις που θα βρεθείς 

αν τον Οδυσσέα παράνομα  συνεχίζεις να  παρακρατείς

 ε Οδυσσείας 145
τὴν δ' αὖτε προσέειπε διάκτορος Ἀργεϊφόντης·
"οὕτω νῦν ἀπόπεμπε, Διὸς δ' ἐποπίζεο μῆνιν,
μή πώς τοι μετόπισθε κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ."

 

Ατλαντική  Αυτοκρατορία

 

 Η παρέμβαση της Αθηνάς στην Αγορά Πνύκα των Θεών

α Οδυσσείας

τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
"ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη, ὕπατε κρειόντων,
καὶ λίην κεῖνός γε ἐοικότι κεῖται ὀλέθρῳ,
ὡς ἀπόλοιτο καὶ ἄλλος ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι.
ἀλλά μοι ἀμφ' Ὀδυσῆϊ δαΐφρονι δαίεται ἦτορ,
δυσμόρῳ, ὃς δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχει
νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ, ὅθι τ' ὀμφαλός ἐστι θαλάσσης,        50
νῆσος δενδρήεσσα, θεὰ δ' ἐν δώματα ναίει,
Ἄτλαντος θυγάτηρ ὀλοόφρονος, ὅς τε θαλάσσης
πάσης βένθεα οἶδεν, ἔχει δέ τε κίονας αὐτὸς
μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσι.
τοῦ θυγάτηρ δύστηνον ὀδυρόμενον κατερύκει,
αἰεὶ δὲ μαλακοῖσι καὶ αἱμυλίοισι λόγοισι
θέλγει, ὅπως Ἰθάκης ἐπιλήσεται· αὐτὰρ Ὀδυσσεύς,
ἱέμενος καὶ καπνὸν ἀποθρῴσκοντα νοῆσαι
ἧς γαίης, θανέειν ἱμείρεται. οὐδέ νυ σοί περ
ἐντρέπεται φίλον ἦτορ, Ὀλύμπιε; οὔ νύ τ' Ὀδυσσεὺς        60
Ἀργείων παρὰ νηυσὶ χαρίζετο ἱερὰ ῥέζων
Τροίῃ ἐν εὐρείῃ; τί νύ οἱ τόσον ὠδύσαο, Ζεῦ;"

ΕυρωΑτλαντική Συμμαχία

κατηγορείται για  κατάχρηση εξουσίας διαφθοράς  κλοπής και απληστίας

ε Οδυσσείας

ἦ ῥα, καὶ Ἑρμείαν, υἱὸν φίλον, ἀντίον ηὔδα·
"Ἑρμεία· σὺ γὰρ αὖτε τά τ' ἄλλα περ ἄγγελός ἐσσι·
νύμφῃ ἐϋπλοκάμῳ εἰπεῖν νημερτέα βουλήν,        30
νόστον Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὥς κε νέηται,
οὔτε θεῶν πομπῇ οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων·
ἀλλ' ὅ γ' ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου πήματα πάσχων
ἤματι εἰκοστῷ Σχερίην ἐρίβωλον ἵκοιτο,
Φαιήκων ἐς γαῖαν, οἳ ἀγχίθεοι γεγάασιν·
οἵ κέν μιν περὶ κῆρι θεὸν ὣς τιμήσουσι,
πέμψουσιν δ' ἐν νηῒ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν,
χαλκόν τε χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά τε δόντες,
πόλλ', ὅσ' ἂν οὐδέ ποτε Τροίης ἐξήρατ' Ὀδυσσεύς,
εἴ περ ἀπήμων ἦλθε, λαχὼν ἀπὸ ληΐδος αἶσαν.        40
ὣς γάρ οἱ μοῖρ' ἐστὶ φίλους τ' ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν."

ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε διάκτορος Ἀργεϊφόντης.
αὐτίκ' ἔπειθ' ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ' ὑγρὴν
ἠδ' ἐπ' ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇσ' ἀνέμοιο.
εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τ' ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει,
ὧν ἐθέλει, τοὺς δ' αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει·
τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς Ἀργεϊφόντης.
Πιερίην δ' ἐπιβὰς ἐξ αἰθέρος ἔμπεσε πόντῳ·        50
σεύατ' ἔπειτ' ἐπὶ κῦμα λάρῳ ὄρνιθι ἐοικώς,
ὅς τε κατὰ δεινοὺς κόλπους ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
ἰχθῦς ἀγρώσσων πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ·
τῷ ἴκελος πολέεσσιν ὀχήσατο κύμασιν Ἑρμῆς.

 

Στο πυθμένα της θάλασσας της  Τηθύος

Το μήνυμα του Ερμή στην Καλυψώ με εντολή του Διός:

καὶ τότε δή μιν ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπεν·

"εἰρωτᾷς μ' ἐλθόντα θεὰ θεόν· αὐτὰρ ἐγώ τοι
νημερτέως τὸν μῦθον ἐνισπήσω· κέλεαι γάρ.
Ζεὺς ἐμέ γ' ἠνώγει δεῦρ' ἐλθέμεν οὐκ ἐθέλοντα·
τίς δ' ἂν ἑκὼν τοσσόνδε διαδράμοι ἁλμυρὸν ὕδωρ        100
ἄσπετον; οὐδέ τις ἄγχι βροτῶν πόλις, οἵ τε θεοῖσιν
ἱερά τε ῥέζουσι καὶ ἐξαίτους ἑκατόμβας.
ἀλλὰ μάλ' οὔ πως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο
οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθ' ἁλιῶσαι.
φησί τοι ἄνδρα παρεῖναι ὀϊζυρώτατον ἄλλων,
τῶν ἀνδρῶν, οἳ ἄστυ πέρι Πριάμοιο μάχοντο
εἰνάετες, δεκάτῳ δὲ πόλιν πέρσαντες ἔβησαν
οἴκαδ'· ἀτὰρ ἐν νόστῳ Ἀθηναίην ἀλίτοντο,
ἥ σφιν ἐπῶρσ' ἄνεμόν τε κακὸν καὶ κύματα μακρά.
ἔνθ' ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι,        110
τὸν δ' ἄρα δεῦρ' ἄνεμός τε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε.
τὸν νῦν σ' ἠνώγειν ἀποπεμπέμεν ὅττι τάχιστα·
οὐ γάρ οἱ τῇδ' αἶσα φίλων ἀπονόσφιν ὀλέσθαι,
ἀλλ' ἔτι οἱ μοῖρ' ἐστὶ φίλους τ' ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν."

 

Και .....ο Ηρακλής αφήνει  τον πονηρό Άτλαντα  να κρατά τον ουρανό

με τα Μήλα των Εσπερίδων στη θέση τους

και τον δρόμο παίρνει για τον ολυμπιακό γυρισμό 

La Dispute de Minerve et de Neptune pour donner un nom à la ville d'Athènes, Halle Noël (1711-1781), huile sur toile, Hauteur 1.56 m.; Longueur 1.97 m., Paris, musée du Louvre
(C) RMN - Christian Jean, Culture.fr/collections, France 

Η Αθηνά κερδίζει τους ποσειδώνιους  πολέμους  με την σοφία που στα χέρια της κρατά

Στις ευροατλαντικές  εκλογές  ....Ψηφίζουμε  κορυθαίολο ΑΘΗΝΑ σταθερά

Ευρώπη και Ατλαντίς