Οι τρεις δέσμες της συνείδησης

και τα τρία αδέλφια της  γαλαξιακής κοσμοκρατορίας

Το αποτέλεσμα της Τιτανομαχίας ήταν η νίκη των Ολυμπίων και το μοίρασμα της εξουσίας.
Ο Ζευς πατήρ θεών και ανθρώπων, οργανικών όντων στον φωτισμένο Όλυμπο, ο Ποσειδών, άρχων των υδάτων και των ανόργανων  όντων και ο Πλούτων αόρατος Αϊδης των, βασιλιάς του κάτω κόσμου και των νεκρών.
Η Τιτανομαχία είναι ο μεγάλος πόλεμος  των στοιχείων που έγινε πριν την εμφάνιση του ανθρώπου με τις μεγάλες τεκτονικές αλλαγές, τις  μεγάλες ορογενέσεις, την  Ερκύνια την Καληδόνια, την Αλπική και τη δημιουργία και τον διαχωρισμό των ηπείρων.
Ο άνθρωπος με τη σημερινή του μορφή, ήταν απών. Και όταν λέμε σημερινή μορφή, εννοούμε δύο μάτια, δύο χέρια,  χωρίς ουρά, 23  ζεύγη χρωμοσωμάτων  και με καθορισμένο φύλο, ΧΧ και ΧΥ, τα φυλετικά. Κύρια ομάδα αίματος Ο. Οι υπόλοιπες τρεις, δημιουργήθηκαν μετά τη ηρωική εποχή.
Η εξέλιξη των ειδών, Κύκλωπες Εκατόγχειρες αμφίβια δεινόσαυροι ερπετά θηλαστικά homo erectus, Homo neanderthalensis μέσα από την κοσμική θάλασσα της αντίληψης και την αντιύλης, μέσω της Ποσειδώνιας Συνείδησης οδήγησε στο Homo sapiens  τον πολυμήτη Δία και την εποχή των ηρώων, όπως περιγράφεται αναλυτικά μέσα από τα Ομηρικά Έπη και την Ελληνική Μυθολογία.
Τα τρία  αδέλφια δεν είναι μόνο επίπεδα συνείδησης , αλλά είναι και επίπεδα, βαθμίδες γνώσης.
Ο Ζευς αντιπροσωπεύει την έννοη ανθρώπινη λογική τάξη, τη δικαιοσύνη και τον πολιτισμό. Είναι ο νους του ανθρώπου το μυαλό που ενώνεται με νέες ιδέες παρθένες και ωραίε και  γεννά θεϊκά όμορφα παιδιά. Είναι το Γνωστό, η δεξιά πλευρά.
Ο Ποσειδών είναι το Άγνωστο, το μυστήριο, το οποίο μπορεί να εξερευνηθεί προσεκτικά, να κατανοηθεί, η αριστερή πλευρά.
Ο Πλούτων είναι αυτό που δεν  μπορεί να γίνει γνωστό με την ανθρώπινη μορφή. Μόνο φευγαλέες ματιές μπορεί να ρίξει κανείς στην  άβυσσο, βιαστικές και πολύ, μα πάρα πολύ προσεκτικές.
Και η εξερεύνηση του Γνωστού και του Αγνώστου, είναι πολύ δύσκολη υπόθεση για ένα άνθρωπο, η Πλουτώνια δε, είναι αδύνατη.
Ο φόβος όμως του θανάτου, ο πόνος, η αγωνία του ανθρώπου  για το μεγάλο μυστήριο της ζωής  και της απουσίας   της, είναι η βασική αιτία που οδήγησαν στην δημιουργία όλων των θρησκειών των ταγμάτων των μυστικών, των στοών και μέσω αυτών οι εκάστοτε εξουσιαστές χειραγωγούν απομυζούν  και καλλιεργούν τα πλήθη για ίδιον όφελος και σκοπόν.
Το πρώτο οικοδόμημα γνώσης, ο Λαβύρινθος, εξερευνήθηκε από τον Θησέα. Δημιουργήθηκε από  τον Μίνωα σύντροφο του Διός και εκεί κλείστηκε ο καρπός, του έρωτα της Πασιφάης με τον Ταύρο του Ποσειδώνος, δηλ,  εισήχθησαν οι λεμουριακές πρακτικές και  θεοσοφίες  στην   τότε φιλοσοφία και πολιτισμό της εποχής. Ο Θησέας βγαίνει νικητής με την βοήθεια της Αριάδνης κόρης του Μίνωα.
Ο Θησέας όμως έχει προσπαθήσει να κλέψει και την Περσεφόνη για χάρη του φίλου του Πειρίθοου και έχει κατεβεί στον Άδη.Έχει απαγάγει και την Ωραία Ελένη με σκοπό να την νυμφευτεί. Αυτό σημαίνει πως ο Θησέας και οι Αθηναίοι φλέρταραν με την Γνώση που δεν μπορεί να γίνει Γνωστή και με το βασίλειο του  Πλούτωνος, πράγμα που  διαγράφεται  και στον θεοσοφιστή Πλάτωνα  με  απαρχή την ορφική θεοσοφία των νεκρομαντών.
Για να το κατανοήσουμε αυτό το σημείο καλά, ας σκεφτούμε ποιοι ήρωες ημίθεοι και θνητοί κατεβήκανε στον Άδη και γιατί.
Κατέβηκε ο πονηρός Σίσυφος, παλαιός  αρνητής του θανάτου. Ευτυχώς απέτυχε. Κατέβηκε ο Θησέας. Τον  σώζει ο Ηρακλής, ευτυχώς. Όχι όμως τον Πειρίθου, ( περί θεού). Κατέβηκε ο Ηρακλής, όχι για την αθανασία, αλλά για φέρει τον Κέρβερο, τα μυστήρια της σεξουαλικής ενέργειας στο φως και τον ξαναγύρισε πίσω, σοφός. Κατέβηκε ο Ορφέας από τρελό έρωτα και αυτός για την ψυχή Ευρυδίκη. Απέτυχε παταγωγώς.  Πήρε στο λαιμό του και τον Ιάσονα δυστυχώς και τον πάντρεψε με την Μήδεια. Τίποτα καλό δεν βγήκε από αυτόν τον γάμο.
Κατέβηκε ο Οδυσσέας, όχι για να γίνει αθάνατος, αλλά για να πάρει χρησμό να επιστρέψει στην Ιθάκη. Ο Οδυσσέας είναι ο μόνος θνητός που έχει μια υγιή σχέση με το μυστήριο του θανάτου και τον Πλούτωνα, όχι μόνο δεν ιδρύει σκοτεινές τελετές και τελετουργίες πλουτώνιες, αλλά αρνείται και την αθανασία που του τάζει η Καλυψώ. Μεγάλο ΟΧΙ για ένα θνητό. Ο Οδυσσέας αποδέχεται την θνητότητα του,  θέλει να γυρίσει στη πατρίδα του, στο σπίτι, στο παιδί του, στην γυναίκα του, τόσο όμορφο και απλό. Είναι ένας απλός άνθρωπος, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της  ύπαρξης του και δεν υπάρχει τίποτα ανώτερο από αυτό, στον κόσμο της  ύλης.
Ο Οδυσσέας έχει μια καθαρότητα.  Είναι ένας άνθρωπος και αυτό τα λέει όλα.Πουθενά δεν θα τον δούμε να συμμετέχει σε σκοτεινές τελετές και τελετουργίες μυστικές, Πολεμά με το τόξο και  σπαθί του, ταξιδεύει εξερευνά  το Άγνωστο, κάνει λάθη σκέπτεται,  παίρνει μέρος σε αγώνες και στην Τροία και στους  Φαίακες,  αλλά  κρατά μια απόσταση ασφαλείας από τον μυστικισμό και τυφλώνει   τον λεμούριο αποκρυφισμό.
Ο αποκρυφισμός ανήκει στον Ποσειδώνα, όπως και το Άγνωστο. Η μαεστρία  ενός ανθρώπου της γνώσης είναι να το κατανοήσει χωρίς να βουλιάξει , να παγιδευτεί σε αυτό. Από την στιγμή που ένας άνθρωπος θα εμπλακεί με τον αποκρυφισμό,  τη θεοσοφία και την θρησκοληψία γίνεται έρμαιο του θυμικού και των μαζικών σκεπτομορφών, της λειψανολατρείας και θα ανασταίνει βρυκόλακες και δράκουλες, δούλος αυτών. Δεν υπάρχει τίποτα πιο νοσηρό θέαμα από αυτό και τόσο, τόσο αντινοικό.

Η εμπλοκή με τον αποκρυφισμό οδηγεί στον νοσηρό τελετουργικό από τον παλαιό σαμανισμό μέχρι και τον σύγχρονο θρησκευτικό. Όλα τα μυστήρια οι μυήσεις οι θρησκείες τα τάγματα και οι στοές έχουν σχέση με τον Πλούτωνα θεό. Όποιος τον κοιτάξει καίγεται ή τυφλώνεται  και υπάρχουν μυθολογικές αναφορές των ανθρώπων αυτών. Οι βίβλοι οι θιβετιανοί οι σημιτικοί οι ορφικοί και σμαραγδένιοι  πίνακες των φαραώ  έχουν κάψει πολλούς   φιλοαμέριμνους ατενιστές  στο λεπτό.
Ακόμη και ο Καποδίστριας, μέλος των μυστηρίων αυτών, κατάλαβε τον κίνδυνο και τις παρενέργειες αυτής της εμπλοκής  των θεών,με τον Ποσειδώνα και τον Πλούτωνα και έδωσε εντολή να κλείσουν όλες οι στοές. Αυτές οι σκοτεινές,οι μαύρες, των μεγάλων διδάσκαλων με τους βαρύγδουπους τίτλους   και των ύπατων και τις  κακόγουστες ενδυμασίες. Όντως αποτελούν πρόβλημα και πληγή για την ανθρωπότητα με τόσο έρωτα για τα ζώα, τον θεό και της αθανασίας τους, τον καημό.
Ο άνθρωπος πρέπει να κρατήσει  μια απόσταση σωστή από  τα ζώα και από το πνεύμα και τον θεό και το άρμα του σωστά να οδηγεί, χωρίς να εμπλακεί σε καμιά  θεοσοφία χριστιανική ή αρχαιο ελληνική και καμιά θεοσοφία δυτική ή ανατολική. Τους νεκρούς μας τους τιμούμε, τους σεβόμαστε τους θυμόμαστε, αλλά δεν τους  "ανασταίνουμε",  ούτε προσδοκώμεν  την ανάσταση τους, σισύφειοι αρνητές του θανάτου να κουβαλάμε τη πέτρα μας,  ανοήτοι, εγωιστές και  αλαζόνες.
Να αναλάβει την ευθύνη της ύπαρξης του, να μη φοβάται τον θάνατον, να τον συμβουλεύεται και να μην ζητιανεύει την αθανασία.  Είναι αθάνατος μέσα από την αυτογνωσία του, την πορεία και την διαδρομή του γι αυτή.
Αυτό είναι το μεγαλείο του και  αυτό το εισιτήριο για την αθανασία του και την ελευθερία του.
Η αψογοσύνη  του και η αυτογνωσία του. 
Και.... πως ποτέ δεν καμώθηκε πως είναι κάτι παραπάνω από μια απλή φλόγα κεριού  
έμπροσθεν στο φως δις άστρων που τον κοιτάζουν και τα κοιτάζει όρθιος και αυτός.


 από το βιβλίο: Παλιά και Νέα Ατλαντίδα


Αστραία ©©

Στον Αστερισμό του Τοξότη

                                                            Αθηνά σκεπτόμενη

Μόνο ένας σκεπτόμενος άνθρωπος μπορεί να λυγίσει το ΤΟΞΟ ( μαζί  με το κουτάλι) και να πετάξει το ΒΕΛΟΣ της σκέψης, εύστοχα και  μακριά

Παραδοσιακά, από την αστρολογία των Ατλάντων την παλαιά, θεωρείται πως  ο Ζευς είναι κυβερνήτης του Τοξότη και όχι η Αθηνά. Όμως χρειάζεται να δούμε την αστρολογία του 21^ου αιώνος  με μια καινούργια  καθαρή ματιά.

Είναι ο Δίας κυβερνήτης του Τοξότη και του 9^ου οίκου;

Λογικά δεν στέκει, ο άρχων του Ολύμπου  να μην κυβερνά από το ζενίθ και τον 10^ον οίκο, όπως  έχω πει σε προηγούμενο άρθρο μου,αναλυτικά.

Ας δούμε την Αθηνά. Ο 9^ος οίκος έχει όλα τα χαρακτηριστικά που της ταιριάζουν. Βρίσκεται στο  χώρο της, φιλοσοφία, επιστήμη, ανώτατη εκπαίδευση, και ανωτάτη δικαιοσύνη. Ποιος άλλος, εκτός από την Αθηνά θα μπορούσε αυτόν τον χώρο να κυβερνά, παρά τω πλευρώ του πατρός Διός φυσικά, συμβουλάτωρ και κλειδοκράτωρ του  φωτισμένου Ολύμπου;

Εκείνο που μένει να δούμε είναι το σύμβολον. Αναντίρρητα ο Τοξότης συμβολίζεται από το τόξο. Διάσημοι  ήρωες, ιστορικά και μυθικά πρόσωπα και θεοί κράτησαν τόξο. Ο Απόλλων, η Άρτεμις, ο Ηρακλής, ο Φιλοκτήτης, ο Κένταυρος  Χείρων  και άλλοι πολλοί. Η Αθηνά δεν φημίζεται για το τόξο της. Κρατά δόρυ, περικεφαλαία,  τον αργαλειό, την  αιγίδα και την ασπίδα.

Που βρίσκεται  κρυμμένο το τόξο στην Αθηνά και πως;

Το πιο διάσημο τόξο είναι το  απολλώνιο τόξο με το οποίο ο Οδυσσέας σκοτώνει τους Μνηστήρες και είναι δώρο του Ίφιτου.  Απονέμοντας, τι;

Απονέμοντας δικαιοσύνη για την κατάχρηση της εξουσίας, την υπερβολή των αγήνορων  και την έλλειψη αυτογνωσίας.

Η Αθηνά είναι παρούσα και εποπτεύει σαν χελιδόνι από ψηλά και από απόσταση μακριά.

Η απόσταση και η αποστασιοποίηση είναι δικλείδα ασφαλείας της γνώσης, είναι νηφαλιότητα, γνώρισμα της σοφίας.

Πρέπει να πας κοντά για να γνωρίσεις τα πράγματα, απαιτείται να σταθείς μακριά για να κατανοήσεις  βαθιά  χωρίς τους κλυδωνισμούς του άγριου ποσειδώνιου θυμικού.

Η διαφορά της  γνώσης με την απλή πληροφορία είναι η διαφορά του Ερμή και του 3^ου οίκου με την Αθηνά και τον 9^ον.

Η διαφορά του τόξου από τα άλλα όπλα είναι ότι βάλλει από μακριά. Παλαιά, ειδικά την Εποχή του Κριού που οι μάχες γινόταν σώμα με σώμα αυτό θεωρείτο επιλήψιμο και όχι ανδρείο. Ο Πάρις εικάζεται πως  σκότωσε τον Αχιλλέα με αυτόν τον τρόπο. 

Ο Οδυσσέας  κλείνει τις πόρτες του παλατιού και περνά την δοκιμασία του τόξου, δίνοντας όμως την ευκαιρία στους μνηστήρες να αποχωρήσουν, συμβουλεύει και τον Αμφίνομο να φύγει , αλλά δεν εισακούεται. Η αναλογία δεν είναι υπέρ του, με 108 μνηστήρες έναντι 2-3 ατόμων με  τη μάχη  να εξελίσσεται σε σώμα σώμα.

Στην αλληγορική του εκδοχή, αυτό σημαίνει πως ο Οδυσσέας νους ΤΟΞΟΤΗΣ από μακριά και τηλεμαχικά ( να αναρωτηθούμε για το όνομα του γιου του) εξοντώνει τους μνηστήρες σε ένα  άλλο πνευματικό επίπεδο, από πολύ βαθιά. Οι μνηστήρες έχουν εξουσία, απληστία και λεφτά. Ο Οδυσσέας δεν έχει τίποτα από αυτά. Έχει όμως ένα Πνεύμα φλογερό, ηλιακή  ΦΩΤΙΑ.

Οι Μνηστήρες είναι εν πνεύματι πτωχοί και οι δούλοι  ακόμη πιο πολύ. Αδυνατούν να κατανοήσουν αυτό που εκτοξεύει ο Οδυσσέας, προσπαθούν να το υποβαθμίσουν, όμως η Αθηνά Σοφία παίρνει  τα ηνία της σκέψης και περνά το βέλος με μια σαϊτιά. Σάις, λεγόταν στην Αίγυπτο όπως αναφέρει ο Πλάτων χαρακτηριστικά.

Έτσι γίνεται η Τοξότης Αθηνά την Εποχή του Υδροχόου, ανατρεπτικά.

Τα συγχρονιστικά φαινόμενα της εισόδου του Διός στον Τοξότη  τώρα, είναι η ενεργοποίηση της δικαιοσύνης για την διαφθορά, αν και άργησε αρκετά, αλλά, κάλιο αργά παρά ποτέ και ο διαχωρισμός της εκκλησίας με το κράτος  μαζί με τον   κλαυθμό του Αντίνοου για την περιουσία που χάνει,  (καιρός ήταν) και που δεν ήταν ποτέ δική του.  Να σημειώσουμε πως η θρησκεία ως αποκρυφισμός, ανήκει στον 12^ον και τους Ιχθείς, με κυβερνήτη  τον Ποσειδώνα,  αλλά, ως φιλοσοφία περιλαμβάνεται στον 9^ον οίκο μαζί με τα  θεολογικά. Για  τον ένα  χρόνο παραμονής του  Διός στο ζώδιο του Τοξότη θα δούμε και άλλα  θέματα που σχετίζονται με τον χώρο να λαμβάνουν χώρα σταδιακά.  Ζευς και Αθηνά είναι δυναμικός συνδυασμός, εξόχως φιλοσοφικός.

Τοξότης  είναι  νότιος αστερισμός του Ζωδιακού Κύκλου αστερισμός που σημειώθηκε στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Συνορεύει με τους αστερισμούς Ασπίδα, Όφι (το τμήμα της Ουράς), Οφιούχο, Σκορπιό, Νότιο Στέφανο, Τηλεσκόπιον, Μικροσκόπιον, Αιγόκερω και Αετό.

O Άρατος δίνει για τον Τοξότη τα ονόματα Τοξευτής και Ρύτωρ τόξου (αυτός που τεντώνει το τόξο). Σε άλλους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς συναντάμε και την παραλλαγή Τοξευτήρ, ενώ οι Ερατοσθένης, Ίππαρχος, Πλούταρχος και Πτολεμαίος συμφωνούν στο Τοξότης. Ο Βρετανός ανατολιστής Thomas Hyde (1636-1703) παραθέτει την ελληνική ονομασία Βελοκράτωρ.

Ωσάν ΒΕΛΟΣ φτερωτό  ταξιδεύει και  η σκέψη  εν παντί καιρώ

Αστραία ©©

 ΠΗΓΕΣ:
Παλαιά και Νέα Ατλαντίδα, Αστραία ( 2008-2018)
Η Αστρολογία τον 21ον Αιώνα, Αστραία (1998-2018)
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Στο Αστερισμό του Αιγόκερω

                                                                      
                                                                       Αιγίοχος Ζευς
 Ο Αιγόκερως, είναι αστερισμός 81 άστρων που σημειώθηκε πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που αναγνώρισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Το όνομά του σημαίνει «Αίγα (γίδα) με κέρατα» και οφείλεται στον `Αρατο. Στους Ίωνες απαντά ως Αιγοερεύς. Ο Ερατοσθένης τον γνώριζε με το όνομα Παν ή Αιγι-Παν, δηλ. ο τραγοπόδαρος θεός Πάνας μεταμορφωμένος κατά το ήμισυ σε ψάρι από τη βουτιά του στο Νείλο.
Οι Πλατωνικοί πίστευαν ότι οι ψυχές των ανθρώπων όταν ελευθερώνονταν από το σώμα ανέβαιναν στα ουράνια περνώντας ανάμεσα από τα άστρα του Αιγόκερω, και γι' αυτό ονομαζόταν «Πύλη των Θεών». Ο Σουετώνιος στη Ζωή του Αυγούστου γράφει ότι ο αυτοκράτορας αυτός έκοψε αργυρά νομίσματα με τη μορφή του Αιγόκερω, επειδή αυτό ήταν το ζώδιό του. Ο Σενέκας αναφέρει ότι ο Βηρωσσός είχε μάθει από τα παλιά βιβλία του Σαργών πως ο κόσμος θα καταστρεφόταν από μια μεγάλη φωτιά όταν όλοι οι πλανήτες θα συγκεντρώνονταν στον Αιγόκερω.
 Μία άλλη «διάκριση» για τον Αιγόκερω είναι ότι σε αυτόν βρισκόταν ο πλανήτης Ποσειδώνας, όταν ανακαλύφθηκε, στις 23 Σεπτεμβρίου 1846, από τον Galle , καθώς και το ότι είναι ένας κύκλος της γήινης σφαίρας, ο Τροπικός του Αιγόκερω που  φέρει το όνομά του Είναι νότιος αστερισμός του Ζωδιακού Κύκλου, αμφιφανής στην Ελλάδα και ζώδιο, τμήμα της εκλειπτικής σε τόξο 30 μοιρών.
Είναι ο 10ος οίκος και αντιπροσωπεύει την εξουσία στην χειρότερη περίπτωση και στην καλύτερη, μια σοφή ηγεσία, αφού βρίσκεται στο Ζενίθ ενός ωροσκοπίου και στην Πύλη του Βορρά.
 Ο Α. Σταγειρίτης στο βιβλίο του Ωγυγία, από τα κρυμμένα αρχεία που διάβασε του Βατικανού, αναφέρει την Αίγα, τον Αιγιπάν και τον Αιγόκερω. Λέει περί Αιγός, πως υπήρξε σύζυγος του Πανός και ερωμένη του Διός, όστις εγέννησε εξ αυτής τον Αιγιπάνα. Κατά άλλους, ήτο θυγατέρα του Ήλιου με λάμψη μεγάλη και δεν μπορούσαν να την υποφέρουν οι Τιτάνες ή ότι η Αμάλθεια της έδωσε τον Δία να τον αναθρέψει. Στον πόλεμο κατά των Τιτάνων χρησιμοποίησε το άτρωτο δέρμα της και ονομάσθη  Αιγίοχος Ζευς, ο δε Αιγόκερως κατασκεύασε τον Κόχλο, κοχλάριον,  ως σάλπιγγα πολεμώντας   παρά τω πλευρώ του Διός. Επειδή δε, έλαβε τον Κόχλο από την (ποσειδώνεια) θάλασσα της αντίληψης έχει παράσημο, την ουρά ιχθύος, όχι τη σιγή.
Παραδοσιακά θεωρείται πως ο Κρόνος είναι  κυβερνήτης του Αιγόκερου, αυτό όμως δεν ευσταθεί πια, για τους εξής λόγους, απλής λογικής και νοημοσύνης:
1. Η εξουσία του Κρόνου έχει λήξει, μιας και έχει αντικατασταθεί από τον Δία. Σύμφωνα με τον Ησίοδο, την Εποχή του, δεν υπήρχαν άνθρωποι , μόνο πνεύματα  χρυσά.
2. Δεν μπορεί ο Ζευς, άρχων του Ολύμπου να κυβερνά από τον 9ον οίκο και τον Τοξότη.
3. Τα 12 ζώδια δεν μπορεί να έχουν ανισορροπία θηλυκών και αρσενικών δυνάμεων και η αλλαγή πρέπει να είναι αρμονική  σε  εναλλασσόμενη τάση ρεύματος. Πχ. στον οριζόντιο άξονα ο ζωδιακός ξεκινά με τον Κριό Άρ, ζώδιο αρσενικό γιανγκ, -. Αμέσως μετά ακολουθεί ο Ταύρος Δήμητρα. Θηλυκό γιν, + . Έπεται Δίδυμοι Ερμής, αρσενικό, γιανγκ , - μέχρι την Παρθένο Εστία, θηλυκό, γιν, +. Ο κάθετος άξονας αρχίζει με τον Ζυγό Αφροδίτη, θηλυκό γιν, + και πολικό του Κριού Άρη, ίσοι και αντίθετοι, πόλοι της πηγής, για να υπάρχει διαφορά δυναμικού και ροή της ενέργειας. Ακολουθεί, Σκορπιός Πλούτων αρσενικό, γιανγκ, - και μετά Τοξότης Αθηνά, θηλυκό, γιν, + με τον Αικόκερω Δία αρσενικό, γιανγκ -, στο ζενίθ.
4. Ο 10ος οίκος αντιπροσωπεύει και τον πατέρα και ο 4ος, τη μητέρα. Έτσι ο Άρης έχει  σωστά πατέρα τον Δία Αιγόκερω και μητέρα Ήρα Καρκίνο.
Η αστρολογία είναι μια αρχαία γνώση από τους Άτλαντες.
 Ό,τι διασώθηκε βρισκόταν κρυμμένο στα αρχεία των εκάστοτε ιερατείων και των ιερέων τους, που για λόγους σκοπιμότητας, για να εξουσιάζουν δηλ. αδιαφιλονίκητα, κρατούσαν τη γνώση για πάρτη τους . Εσωτερικά χρησιμοποιούσαν και γνώριζαν αστρολογία και εξωτερικά, την αφόριζαν με μακιαβελική μαεστρία.
 Πέρα από την νευτώνια αιτιοκρατία στον κόσμο της ύλης, το τονάλ, υπάρχει και η συγχρονικότητα, στο κόσμο της ενέργειας, στο ναγουάλ. Όροι, ( τονάλ, ναγουάλ) από τους Τολτέκους, υποατλάντεια φυλή της Αμερικής που καταβροχθίσθηκαν  από τους γιους του Πολύφημου Ποσειδώνα σε ολοκαύτωμα απληστίας αθέμιστο.
Η Εποχή των Ιχθύων, ήταν η απόλυτη εξουσία τους, με τον κυβερνήτη τον Ποσειδώνα,  απόλυτο άρχοντα της Ατλαντίδος και γνωστό διώκτη του Οδυσσέα.
Στο τέλος αυτής της Εποχής και μετά το 1800, αναγκάστηκαν με την άνοδο της μασονίας σε συγκυβέρνηση, να δώσουν την επιστήμη στην ανθρωπότητα μαζί με το σύνταγμα για την ελευθερία, την ισότητα και αδελφότητα και το γνωστό μας κοινοβούλιο. Οι περισσότεροι τότε επιστήμονες και νέοι ανερχόμενοι πολιτικοί, όλοι σχεδόν, ήταν υψηλόβαθμοι μασόνοι και  περισσότερο πατριώτες και μορφωμένοι,από ότι οι σημερινοί ταγοί . Βλέπε Γ. Ουάσιγκτον.
 Όμως, η επιστήμη που έδωσαν καπελώθηκε από την διεθνιστική θεοσοφία και τον ομιχλώδη απάτριδο αποκρυφισμό, με την ίδρυση της στην Ν. Υόρκη, το μεγάλο ΜΗΛΟ ( the big apple), το 1875 και χάθηκε η καθαρότητα της γνώσης καταλήγοντας στην μεγάλη αντίφαση του ΑΝΤΙΦΑΤΗ, βασιλιά των Λαιστρυγόνων και του Σίνη του Πυτιοκάμπτη που σχίζει το μυαλό στα δύο. Έτσι έχουμε και, θεοκρατία και, επιστήμη και, θεοκρατία της επιστήμης και πίσω από αυτά, ένας νοσηρός αόρατος αποκρυφισμός να τροφοδοτεί την σκοτεινή πλευρά της δύναμης και της εξουσίας του ΣΗΘ, του ΣΑΟΥΡΟΝ και του ΣΜΙΘ με τις γνωστές παρενέργειες που βιώνουμε όλοι σήμερα και είναι εκτός ελέγχου πια, δυστυχώς.
Ο Πλούτων είναι από τις αρχές του 2008 στον Αιγόκερω, πράγμα που σημαίνει πως εξουσία δεν στεριώνει, αν δεν αναθεωρηθεί σε βαθιά σοφή ηγεσία. Η Αθηνά ( Κρόνος ) βρίσκεται ήδη εκεί να ρυθμίσει σωστά το ρολόι του Χρόνου και ο Τροχός γυρίζει στα αυλάκια κανάλια του.
 Ένα από αυτά είναι ο Γαλαξίας 2374 σε ιστορίες αυξημένης αντίληψης, γνώσης και αυτογνωσίας. Εγγραφείτε στο νέο κανάλι και πάρτε μέρος στο άλμα συνείδησης κβαντικής εδώ.
Ο Αιγόκερως αντιστοιχεί στον Ερυμάνθιο Κάπρο από τους Άθλους του Ηρακλή, γιατί ο Ηρακλής πιάνει τον χοίρο σε χιονισμένες κορυφές παγωμένης εξουσίας και στην Καλυψώ, από τους Σταθμούς του Οδυσσέα, γιατί η Καλυψώ,  κόρη Άτλαντος, τον κρατά όμηρο και του τάζει την Αθανασία. Ό, τι έκανε, ειδικά μετά τον μεσαίωνα Κύκλωπα, η καλυπτροφόρα Εκκλησία , πατριαρχείο και βατικανό σε αγαστή συνεργασία συνεξουσίας. Κράτησε κοντά της, γιατί  τον αγάπησε, 7 χρόνια ( αιώνες ) τον Οδυσσέα και το μυαλό του ανθρώπου, μέχρι το 1800 περίπου, που πήγε στο νησί των Φαιάκων να υπογράψει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Του έμαθε όμως  καλή αστρολογία. Τον συμβούλεψε, πώς να βρίσκει τον δρόμο κοιτάζοντας και διαβάζοντας τα άστρα για να μη χαθεί.
 Εμείς σήμερα, πως βρίσκουμε τον δρόμο μας, τι διαβάζουμε και πως; 
Απαντήσεις και ερωτήσεις για ΝΟΗΜΟΝΕΣ ανθρώπους, Ηρακλείδες της καινούργιας εποχής                                      σε ΓΑΛΑΞΙΕΣ έκρηξης συμπαντικής!

Αστραία ©©

Πηγές:
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
ΩΓΥΓΙΑ, Α. Σταγειρίτης, 1815
Παλαιά και Νέα Ατλαντίδα, Αστραία ( 2008-2018)
Η Αστρολογία τον 21ον Αιώνα, Αστραία (1998-2018)