Ο λόγος, η έννοια και η σημασία των λέξεων στη Λεμουρία και την Ατλαντίδα

Επιγραφή γραμμένη βουστροφηδόν. Βρέθηκε στην Κρήτη: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Ο ήχος των λέξεων στο διηνεκές του χρόνου

Οι λέξεις είναι γράμματα φθόγγοι συλλαβές, ήχοι. Είναι ηχητικά κύματα που μεταδίδονται με ταλαντώσεις σε υλικό πεδίο, τον αέρα, όταν εκφωνούνται, ομιλούμε, γι αυτό και σε ένα   χώρο  κενό, απουσία αέρος όπως στο διάστημα δεν ακούγονται.
Καμιά φορά όμως οι σκέψεις μας που είναι οι γονείς των λέξεων μας και τον λόγων μας  "ακούγονται πολύ δυνατά, απουσία ύλης.
Πως συμβαίνει αυτό;
Έχει σχέση με τον λόγο και τον νου. Για να μιλήσουμε πρέπει να μπορούμε να σκεφτούμε και να ακούμε. Όσο καλύτερα ακούμε και σκεφτόμαστε τόσο καλύτερα μιλούμε μέσα από από να γραπτό ή προφορικό λόγο.
Για τον λόγο αυτό τα  ζώα δεν μιλούν, αλλά και τα μικρά  παιδιά, γιατί δεν μπορούν να σκεφτούν. Μόλις αρχίζει η σκέψη στα παιδιά, περνούν από την άμεση όραση της ενέργειας στην καταγραφή περιγραφή αρχίζουν να μιλούν και και διαχωρίζουν τα αντικείμενα τα υποκείμενα και παύουν να βλέπουν την ενεργειακή τους δομή.
Είναι η  αναπόφευκτη απώλεια της αθωότητος και των μακάρων  παραδεισένιων νήσων ηπείρων.
Η θεοσοφία υποστηρίζει πως πρώτα έγινε ο άνθρωπος ως πνεύμα και μετά εξελίχτηκε ως φυσικό σώμα μέσα από τις διάφορες φυλές με πρώτη την φυλή  την Λεμουροειδή στην Λεμουρία, 7 περίπου φυλές στην Ατλαντίδα και μία τελευταία, τώρα που θέλουν να φτιάξουν με την ανάμειξη όλων.  Σε 16 φυλές αναφέρεται ο Ροδόσταυρος Μαχ Χέιντελ.
Δημιουργήθηκε ξέχωρα πριν  από τα ζώα, αν και ο αυταρχικός  αρσενικός θεός της Παλαιάς Διαθήκης πιάνει πρώτα  χώμα και εμφυσεί    αέρα ζωής, ποιώντας τον άνθρωπο με τα χέρια του ως Πυγμαλίων σε α΄ πληθυντικό αν και  Ένας, Εις, ( Ας κάνουμε είπε..... άνθρωπον) . Τα ζώα είχαν ήδη δημιουργηθεί δια  εντολής  λόγου.
Η σύγχρονη επιστήμη  λέει το αντίθετο. Πρώτα  έχει δημιουργηθεί το  φυτικό και ζωικό βασίλειο και κατόπιν το ανθρώπινο,  ως συνέχεια και εξέλιξη των ειδών και του  ανθρωπίνου πνεύματος λογικά, λέει η λογική.
Πέρα από αυτές τις διαφωνίες και συμφωνίες θεολογίας θεοσοφίας και επιστήμης βλέπουμε σήμερα πως τα ζώα συνεχίζουν  να μη μιλούν και ούτε πρόκειται, η γλώσσα όμως εξελίχτηκε και εξελίσσεται με όλες τις λέξεις της στις διάφορες διαλέκτους της   Γαίας, βουστροφηδόν μέσα από σύμφωνα ιερογλυφικά κραυγές και σύμβολα από την Λεμουρία μέχρι την Ατλαντίδα. Από τα  άφωνα  Σανσκριτικά στα  εύφωνα Έπη τα Ομηρικά
Μία μεγάλη διαφορά των  συμφώνων από τα φωνήεντα είναι πως τα ζώα δεν μπορούν  να προφέρουν φωνήεντα, ενώ βγάζουν ήχους συμφώνων.
Άρα η επιστήμη έχει δίκιο. Όσο εξελίσσεται ο άνθρωπος από το ζωικό βασίλειο, τόσο περισσότερα φωνήεντα μπορεί να προφέρει. Και αυτή η τέχνη και η υπεροχή,  από όλες τις Ατλαντικές φυλές ανήκει στους Έλληνες και την υπέροχη γλώσσα την Ελληνική, η οποία γλώσσα, πρώτα τραγουδήθηκε μελοποιήθηκε και μετά καταγράφηκε  στην παγκόσμια σκηνή  του Λόγου και του Ήχου.
Οι Έλληνες διαμόρφωσαν και την γλώσσα και την σκέψη και τις λέξεις δίνοντας  νέα  ώθηση στην δημιουργία  με τον συνδυασμό φωνηέντων και συμφώνων.
Πήραν τα σύμβολα και τα ιερογλυφικά και φτιάξανε  ΛΕΞΕΙΣ, εκφωνήσανε τον λόγο σαν θεοί.
Έτσι δημιουργήσανε ένα  κόσμημα ΚΟΣΜΟ και γεννήσανε καινούργιους  Γαλαξίες  Ηρωικών Ιδεών.
Τι λέξεις φτιάξανε;
ΟΛΕΣ τις λέξεις που αντιστοιχούν σε μια ακριβή περιγραφή καταγραφή του σύμπαντος.
Όλες οι λέξεις έχουν μέσα στον αφηρημένα πυρήνα τους εν κυοφορία, την έννοια και την σημασία τους. Όταν εκφωνούνται  "γεννούν" . Η γέννηση λαμβάνει χώρα ανάμεσα στον ομιλητή και τον ακροατή. Αναλόγως της ποιότητος του νου, της γενιάς και  της καταγωγής είναι και το αποτέλεσμα, τα "παιδιά" των δύο γεννητόρων.
Τα καλύτερα παιδιά γεννιούνται  μέσα από την κατανόηση των σύζευξη της  έννοιας και της σημασίας τους σε ένα εξωτερικό ή εσωτερικό διάλογο, συζήτηση, η οποία στις ημέρες  μας απουσιάζει  μιας παρακολουθούμε συνέχεια τον διάλογο Βλαντιμίρ  Εστραγκόν στο  μονόπρακτο του κομματικού  παραλόγου της  ευτελούς πολιτικής  σκηνής του τόπου.
Η έννοια είναι η Λογική τους και η σημασία τους είναι η Ουσία τους.
Αυτοί που φτιάξανε τις ΛΕΞΕΙΣ έχουν συνδέσει και τον Σκοπό με αυτές και κρατούν τη Δύναμη τους σε Ξίφος και Βέλος Ηχηρό.
Και ήταν οι μεγάλοι Έλληνες Ποιητές !
Εμείς τις ακούμε προσεκτικά ευήκοοι  με ανοικτά μυαλά για να κάνουμε υγιή ΠΑΙΔΙΑ.
Ενίοτε  καμπυλώνουμε τον Χρόνο, τη Σκέψη, λυγίζουμε το Τόξο και μερικά κουτάλια ακόμη......

Ομηρικές Ερμηνείες

Αστραία ©©

12. Το Τόξο των Ομηρικών Λέξεων

 

Το σιωπηλό τόξο των ομηρικών λέξεων και τα ομιλούντα βέλη της  έννοιας της λογικής  και σημασία  τους 

Τα μυστικά ενός τόξου από την φαρέτρα των Ομηρικών Επών

Κοιτούσα  το   ψάθινο καπέλο του και μου φαινόταν πολύ αστείο στου λυκαυγές το πρωινό με  τα  κρόσσια  από φύλλα και κλαδιά κισσού καθώς τον άκουγα να μου εξηγεί  με ύφος σοβαρό γιατί οι άνθρωποι φορούν καπέλα από τον χρόνο τον παλιό.

-Μιμούνται μου λέει,  τον τρόπο τον ηρωικό που κορυθαίολοι πολεμιστές φορούσαν  κράνος  με  λοφοσείστη    ανεμίζοντα  προστατευτικό και τον ενθυμούνται σαν  ανάμνηση απόηχο  εκστρατευτικό.

Το ήξερα θυμόμουν ποια διάσημα μυθικά ιστορικά πρόσωπα και ποιοι  θεοί έχουν φορέσει περικεφαλαία διάσημα επική. Ο Αχιλλέας ο Αλέξανδρος ο Οδυσσέας , ο Άρης η Αθηνά ο Κολοκοτρώνης, ο Περικλής και συνειδητοποίησα  την μη πράξη  κρίκου την συνδεκτική σε ενεργειακή μορφή. Συνέχισε να εξηγεί…

-Η μεταβλητή ενέργεια των δρόμων των λεωφόρων  των μονοπατιών  οδηγούν πάντα στο άρπαγμα του κυβικού της τύχης του Φιλοίτιου και της ομηρικής  ελευθερίας που έχουμε στο κόσμο της μοίρας.  Όλα τα ομηρικά  ονόματα  όχι μόνο  δεν είναι τυχαία αλλά είναι αριστοτεχνικά συναρμολογημένα  σε όρμο περιδέραιο  αρμονίας για να κλείνουν και να ανοίγουν τις Πύλες του Χωροχρόνου  στο αιώνιο ΤΩΡΑ προκαλώντας  μη αιτιοκρατικά αλλά  φαινόμενα κβαντικής πεταλούδας συγχρονιστικά. Είναι ΛΕΞΕΙΣ με τονισμό και οπλισμό που οπλοφορούν, όχι μόνο  πρότυπα  Ιδεών αλλά και   αρχέτυπα  χαρακτήρων . Και αυτή είναι η διαφορά  της ΠΟΙΗΣΗΣ από την ….ποίηση σε ιστορική δημιουργία οίησης.

Κατάλαβα τι έλεγε, το είχα σκεφθεί παλαιότερα βλέποντας το παραμύθι με το λυχνάρι του Αλαντίν  και την λέξη που πρέπει να ειπωθεί  για να ανοίξει το αιθερικό τζίνι την πύλη  της ύλης.

Το είχα δει σε πειράματα συντονισμού με το διαπασών του ήχου  και το σπάσιμο του ποτηριού δονούμενο στην ίδια νότα καθώς και το διαφορετικό βηματισμό στην γέφυρα στρατιωτών  για να μην καταλήξει το γεφύρι της Άρτας.Την ημέρα να το κτίζεις και το βράδυ να γκρεμίζεται.

Η μαγική δύναμη των ΛΕΞΕΩΝ που φτιάχνουν ή γκρεμίζουν ένα γεφύρι ή ένα κόσμο και οι μάγοι που σπάζουν  με την φωτιά τους πάγους σκουριασμένων σημείων της αντίληψης.

-Άρα λέω όλοι είμαστε μάγοι, όσοι μιλούμε γράφουμε και συγγράφουμε, είμαστε μάγοι γιατί μεταμορφώνουμε και τροποιούμε τον κόσμο με τον λόγο μας παρατηρώντας τον σε αέναο ανεμοστρόβιλου πνοή.

-Μετατρέπουμε την ενέργεια σε ύλη συμπλήρωσε γιατί σκεπτόμαστε πρωτίστως κυματικά. Εν αρχή ην η σκέψις που τον κόσμο ορά στην παρατήρηση του παρατηρητή. Την ενέργεια της σκέψης  με του Ερμή το μαγικό ραβδί. Μόνο ο άνθρωπος αυτό το μπορεί   έλλογος και έννοος  σε ιθυφαλλική του εγκεφάλου ομφαλού  φαλλού διαδρομή.

-Όμως αναρωτιέμαι φωναχτά αφού όλοι γράφουν και μιλούν μπορούν τις ίδιες λέξεις για διαφορετικό σκοπό να χρησιμοποιούν αποκλίνοντας  κατά πολύ από την μήτρα την αρχετυπική και πλαστό κόσμο να ποιούν.

Ίσιωσε το καπέλο του πριν μου απαντήσει με  ερώτηση ρητορική.

-Ποια είναι η διαφορά  ενός γνησίου χαρτονομίσματος από ένα πλαστό;

Η αξία που μπορεί να εξαργυρωθεί σε ισότιμη τιμή γιατί αυτός που έχει το γνήσιο  έχει  και για αυτό κουραστεί. Μπορεί να κλέψει κάποιος τις λέξεις  να πατήσει πάνω σε ένα ξένο στίχο,  να τις χρησιμοποιήσει  αλλά δεν μπορεί να έχει κανένα αποτέλεσμα αν δεν είναι κτήμα του, αν δεν  έχει κουραστεί  για να τις κατανοήσει και όχι να τις παπαγαλίσει.Αν δεν τις έχει πραγματικά κατακτήσει για να του ανήκουν μαζί με την δύναμη του λόγου.Για να μπορεί να τις  ζυγίσει να τις λυγίσει και να τις τεντώσει σε βέλη αιχμηρά και αποτελεσματικά στην μόρφωση μορφοποίηση του  κόσμου και στις μεταμορφώσεις του σπερματικού  πνεύματος  που βρίσκονται στο πυρήνα τους.

Το τόξο το λυγίζεις αμφί δείλην  στην σιωπή  απόλυτα  συγκεντρωμένος  στην ένταση των ομηρικών συναισθημάτων και  αδυσώπητα αποστασιοποιημένος  στο λυκάβας των…. "κι όμως",  μεταβλητών αισθημάτων .Κι όμως θα μπορούσε να ήταν αλλιώς....

Το βέλος το περνάς  στην αμφί λύκην λογική  των παρορμητικών περασμάτων πελέκεων μαγικών αλλά πριν, σπάζεις το φράγμα της αντίληψης και το κέλυφος από ένα ωό Φάνητος δημιουργικό με τον μουσικό συντονισμό στην άνοδο της ενέργειας σε ευθεία  του χωροχρόνου διαδρομή  από τα πέλματα μέχρι την καμπυλότητα  την εγκεφαλική.

Μου είπε, και έβγαλε το καπέλο του σε κίνηση θεαματική.

Έμεινα άναυδη  κάτι έσπασε μέσα μου και ένιωσα να ξεδιπλώνω  τα φτερά της αντίληψης σαν  κοχύλι βεντάλια σε κίνηση  νωχελικά αργή.

Πέρασε αρκετή ώρα μέχρι να μπορέσω να τον ξαναρωτήσω.

-Σκοπεύεις να βγάλεις κανένα κουνέλι ή λαγό  μέσα από τον πίλο  που φοράς τον ομηρικό;

Μειδίασε αινιγματικά.

-Όχι δα μου είπε, ο πολεμιστής δεν γίνεται ποτέ τόσο  προβλέψιμος ,τόσο  στερεότυπος και κοινότυπος,  αυτά είναι κόλπα παλαιών μάγων   ξεπερασμένα  αναχρονιστικά και τελείως  κλισέ. Είναι δε αρκετά ευφάνταστος  και εφευρετικός  πολύ περισσότερο απ΄ό,τι μπορείς να φανταστείς. Στο κάτω κάτω συνέχισε κάποτε στην Δύση once upon a time όπως λένε τα καλά παραμύθια στην Ανατολή, ένας, της τρίτης προσοχής στάθηκε στο μέσον  του πουθενά  εκφώνησε την πρόθεση και τον σκοπό  φόρεσε μια κόκκινη χλαίνη και της ομηρικής αγάπης την αρματωσιά λύγισε το ΤΟΞΟ και πέρασε το ΒΕΛΟΣ σαν αστραπή  και άστρο του Βορρά από τον Νοτιά.. Από τότε αυτό το βέλος ταξιδεύει και βρίσκει πάντα τον στόχο  ακουλουθώντας την πιο σύντομη διαδρομή  ακόμη και αν διαθλάται καμια φορά σε διαφορετικό υλικό για να φθάσει στο τελικό προορισμό.

Θα βγάλω μια πεταλούδα  Μαχάων  για να δούμε τι καιρό θα κάνει αύριο στην 12^η γαλαξιακή  ομοσπονδία  σε παράλληλη διπλή  του σύμπαντος  γραμμή.

Κοίταξα το χέρι μου και μια πεταλούδα με πανέμορφα  φτερά κάθισε απαλά  και με περιεργαζόταν σαν να έβλεπε άνθρωπο στην ζωή της για πρώτη φορά.
Την άκουσα να με ερωτά και να μου απαντά γιατί ο Φάνης  Νους είναι ο δημιουργός αυτού  του κόσμου  από την αρχή.
Γιατί είναι ερωτευμένος  με την συμπαντική ψυχή και η ίδια τον αγαπάει αξιόπιστα  πιστή.
 Είναι ο Έρωτας κάτι πιο αρχαίο από την ανθρωπότητα.Κάτι πιο αιώνιο από την έρημο και ο Σαντιάγο ο Αλχημιστής συμφωνεί  
πως όλο  το σύμπαν για να  βρεθούν μαζί  συνωμοτεί.