Απήδαλοι Φαίακες

ΑΠΗΔΑΛΟΙ, ΟΧΙ ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΟΙ!

Ποιοι είναι οι σημερινοί απήδαλοι Φαίακες

Από τα πλοία ΝΗΕΣ  των Φαιάκων στην κοσμική θάλασσα της Αντίληψης του Ποσειδώνα

Μπορεί ένα πλοίο να ταξιδεύει χωρίς πηδάλιο; Μπορεί να γνωρίζει τον προορισμό του χωρίς να το κυβερνά κάποιος; Και μπορεί ο ανθρώπινος νους να ταξιδεύει ελεύθερος χωρίς να είναι ακυβέρνητος;

Ο Όμηρος μάς προσφέρει ένα από τα ωραιότερα αινίγματα της Οδύσσειας: τα θαυμαστά πλοία των Φαιάκων.

Στη ραψωδία θ, ο Αλκίνοος εξηγεί στον Οδυσσέα ότι τα πλοία τους δεν χρειάζονται κυβερνήτες και πηδάλια όπως τα συνηθισμένα καράβια. Γνωρίζουν τις σκέψεις και τις επιθυμίες των ανθρώπων, αναγνωρίζουν τις πόλεις και τις χώρες και διασχίζουν τη θάλασσα ακόμη και μέσα στην ομίχλη.

Τι παράξενη σύλληψη!

Πλοία που γνωρίζουν. Πλοία που αντιλαμβάνονται. Πλοία που ταξιδεύουν χωρίς να χρειάζονται το συνηθισμένο μέσο καθοδήγησης.

Απήδαλα, αλλά όχι ακυβέρνητα!

Και εδώ αρχίζει η ομηρική μας ανατροπή!

Πού βρίσκονται πραγματικά αυτά τα πλοία; Μήπως, πέρα από την κυριολεκτική θάλασσα της ομηρικής αφήγησης, μπορούμε να τα φανταστούμε να αρμενίζουν σε μια άλλη θάλασσα;

Στη θάλασσα του Νου. Στην κοσμική θάλασσα της Αντίληψης.

Αυτή είναι η δική μας φιλοσοφική και ποιητική ανάγνωση. Δεν ισχυριζόμαστε ότι ο Όμηρος περιγράφει κάποια σύγχρονη τεχνολογία ή ότι αυτή είναι η μοναδική ερμηνεία των στίχων του. Αναρωτιόμαστε, όμως, τι μπορεί να γεννήσει σήμερα η εκπληκτική φαντασία του.

Και ξαφνικά συναντούμε τον Τζιμ Τζάρμους και την ταινία του Ghost Dog: The Way of the Samurai.

Ένα πλοίο βρίσκεται σε μια ταράτσα. Δεν έχει θάλασσα, δεν έχει λιμάνι, δεν έχει ορατό θαλάσσιο δρόμο. Κι όμως, υπάρχει. Κάποιος το κατασκευάζει σε σουρεαλιστικό ναυπηγείο  κινηματογραφικής τέχνης και ο  πολύτροπος  Όμηρος συναντά τον Σαμουράι με τον τρόπο του. ( Οι 7  υπέροχοι θα ακολουθήσουν με τον  τρόπο του Κουροσάβα...)

Γιατί;

Μήπως κάθε πλοίο πρέπει υποχρεωτικά να βρίσκεται στη θάλασσα; Μήπως κάθε ταξίδι πρέπει να μετριέται σε ναυτικά μίλια; Μήπως η πραγματικότητα εξαντλείται σε όσα επιτρέπουν οι συνηθισμένοι κανόνες της;

Το πλοίο της ταράτσας δεν χρειάζεται να αρμενίσει για να μας ταξιδέψει.

Το ταξίδι δεν θέλει πάντοτε νερό. Θέλει ΝΟΥ!

Και κάπως έτσι, μέσα από τη δημιουργική φαντασία, το πλοίο του Τζάρμους συναντά τα πλοία των Φαιάκων.

Ο Οδυσσέας αρμενίζει στην κοσμική θάλασσα της Αντίληψης. Ο Ποσειδώνας παρακολουθεί με την τρίαινά του. Το πλοίο στην ταράτσα περιμένει, ενώ η σκέψη έχει ήδη ανοίξει πανιά.

Και εμείς;

Εμείς ταξιδεύουμε μαζί τους.

Όχι επειδή εγκαταλείψαμε τη λογική, αλλά επειδή η λογική και η φαντασία δεν είναι εχθροί. Η μία εξετάζει, η άλλη δημιουργεί. Η μία ελέγχει τις δυνατότητες, η άλλη αναζητά καινούργιες.

Ο νους δεν χρειάζεται να είναι δεμένος σε ένα εξωτερικό πηδάλιο για να γνωρίζει την κατεύθυνσή του.

Ο Νους κυβερνά. Η Αντίληψη προσανατολίζει. Η Φαντασία ανοίγει τα πανιά. Η Κρίση ελέγχει την πορεία.

Αυτή είναι η ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στον απήδαλο και στον ακυβέρνητο.

Ο ακυβέρνητος παρασύρεται χωρίς να μπορεί να καθορίσει την πορεία του.

Ο απήδαλος δεν διαθέτει πηδάλιο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι στερείται κατεύθυνσης, γνώσης ή σκοπού.

Η ελευθερία δεν είναι η απουσία σκέψης, ούτε η άρνηση κάθε προσανατολισμού. Είναι η δυνατότητα να επιλέγεις συνειδητά τον δρόμο σου, να αναθεωρείς την πορεία σου και να αναλαμβάνεις την ευθύνη των επιλογών σου.

Και εδώ συναντούμε ξανά το Hagakure, τον Δρόμο του Σαμουράι.

Ο πολεμιστής καλείται να καλλιεργεί διαρκώς την αυτογνωσία του, να μη βολεύεται στις απόψεις του, να μελετά, να εξασκείται και να αναζητά σε ολόκληρη τη ζωή του πώς θα ακολουθήσει καλύτερα τον Δρόμο.

Δεν αρκεί να έχεις δύναμη. Χρειάζεται να γνωρίζεις πώς τη χρησιμοποιείς.

Δεν αρκεί να είσαι ελεύθερος. Χρειάζεται να γνωρίζεις τι κάνεις με την ελευθερία σου.

Δεν αρκεί να ταξιδεύεις. Χρειάζεται να αναρωτιέσαι πού πηγαίνεις και γιατί.

Και ο Οδυσσέας;

Ο πολύτροπος Οδυσσέας μάς υπενθυμίζει ότι ακόμη και ο προορισμός δεν καταργεί την περιπέτεια της γνώσης. Η Ιθάκη είναι ο στόχος της επιστροφής του, αλλά το ταξίδι του είναι γεμάτο επιλογές, δοκιμασίες, λάθη, ανακαλύψεις και μεταμορφώσεις.

Δεν είναι κάθε ταξιδιώτης εξερευνητής. Δεν είναι κάθε ελεύθερος άνθρωπος και αυτόνομος στοχαστής.

Και δεν είναι κάθε άνθρωπος χωρίς πηδάλιο ακυβέρνητος.

Ας αναρωτηθούμε λοιπόν:

Ποιος κυβερνά τον ανθρώπινο νου; Η συνήθεια; Ο φόβος; Η επιθυμία; Η εξουσία των άλλων; Ή η καλλιεργημένη ικανότητα της αντίληψης και της κρίσης;

Πόσοι άνθρωποι διαθέτουν πηδάλιο, αλλά δεν γνωρίζουν πού πηγαίνουν;

Και πόσοι ταξιδεύουν χωρίς πηδάλιο, έχοντας βαθιά επίγνωση της πορείας τους;

ΑΠΗΔΑΛΟΙ, ΟΧΙ ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΟΙ!

Αυτό είναι το δικό μας φιλοσοφικό παράδοξο.

Δεν αρνούμαστε την κατεύθυνση. Αρνούμαστε να συγχέουμε την κατεύθυνση με την εξωτερική χειραγώγηση.

Δεν απορρίπτουμε τη λογική. Την επιστρατεύουμε για να εξετάζουμε ακόμη και τις πιο τολμηρές δημιουργίες της φαντασίας.

Και δεν αναζητούμε έτοιμες απαντήσεις για κάθε ερώτημα.

Γιατί το ωραιότερο ταξίδι αρχίζει συχνά από μια ερώτηση.

Κι αν η πραγματική θάλασσα βρίσκεται μέσα στον άνθρωπο;

Τότε ίσως τα πλοία των Φαιάκων να εξακολουθούν να ταξιδεύουν.

Όχι ως ιστορικά τεκμηριωμένα σκάφη, αλλά ως αθάνατες δημιουργίες της ποιητικής φαντασίας.

Στον Ωκεανό της Αντίληψης.

Εκεί όπου ο Νους δεν έχει ανάγκη από δεσμά για να αποκτήσει προσανατολισμό.

Απήδαλοι, λοιπόν. Ποτέ ακυβέρνητοι!

Απήδαλα Ομηρικά Έπη στη σύγχρονη θάλασσα της Αντίληψης 

Αστραία ©©

Το Πολίτευμα της Ιθάκης: Το Δώρο των Φαιάκων στον Οδυσσέα

"Κρατίστην εἶναι δημοκρατίαν ὅπου τοῖς πονηροῖς οὐκ ἔξεστιν ἄρχειν καὶ τοῖς ἀγαθοῖς οὐκ ἔξεστιν μὴ ἄρχειν" ΠιττακόςΗ καλύτερη δημοκρατία είναι εκείνη, όπου στους κακούς δεν επιτρέπεται να παίρνουν την εξουσία και στους καλούς δεν επιτρέπεται ν’ αρνούνται τη διακυβέρνηση του τόπου τους.

Τι πολίτευμα είχε η Φαιακία;
Τι πολίτευμα είχε η Ατλαντίδα;
Τι  καθεστώς επικρατούσε στη Λεμουρία;
 Οι Φαίακες  είναι ο μυθικός λαός που επισκέφθηκε ο Οδυσσέας στον προτελευταίο του σταθμό. Φθάνει ταλαιπωρημένος από τα άγρια ποσειδώνια κύματα και ξεβράζεται μισοπεθαμένος. Τον βρίσκει η Ναυσικά παίζοντας με το τόπι και φιλοξενείται από τον Αλκίνοο βασιλιά. Η Αρήτη τον ερωτά εξονυχιστικά και ο Δημόδοκος τραγουδά.
Ο Οδυσσέας βρίσκεται ανάμεσα σε ανθρώπους και αποκαλύπτει τον όνομα του στη μεγάλη ανακεφαλαίωση της οδυσσειακής του πορείας.
Ποιοι ήταν οι Φαίακες;
Τι πολίτευμα είχαν;
Πόσο ευσεβείς ήταν;
Τι τεχνολογία διέθεταν;
Η  καταγωγή όπως περιγράφεται στη Οδύσσεια  είναι γνωστή.
Η παρουσία του Κύκλωπα σημαίνει Λεμουρία και  σημειοδοτεί το πρωτόγονο στάδιο της ανθρωπότητος μαζί με τους  γίγαντες.  Σαφώς οι ενορατικές ικανότητες είναι δυνατές όπως τονίζεται από το τρίτο μάτι του και ο σαμανισμός ανθεί.
Η σχέση με τον Κύκλωπα δείχνει ότι η παρουσία του Ποσειδώνα ισχυρή. Όμως οι Φαίακες φεύγουν από εκεί μεταφέρονται  από τον Ναυσίθοο, εξ  αιτίας της βίας που επικρατεί στους σιταροφάγους και κανιβάλους  Κύκλωπες. Η Περίβοια ήταν ή μητέρα του Ναυσίθοου κόρη του γίγαντος Ευρυμέδοντος. Ευρυμέδουσα ήταν και η θαλαμηπόλος της Ναυσικάς που άναβε το πυρ φερμένη από την Απειρωτάν γαία, την αρχέγονο Λεμουρία.
Ο Οδυσσέας έρχεται από την Ατλαντίδα και την Καλυψώ στη Σχερία. Ποια Ατλαντίδα όμως; Τι έχει απομείνει από αυτή την Ατλαντίδα;  Έχει βυθιστεί όλη,  και μένει μια νύφη μοναχική σε ένα έρημο νησί.
Δεν υπάρχει τεχνολογία καμία. Ο Οδυσσέας μόνος του φτιάχνει την σχεδία για την Σχερία.
Το παλάτι του Αλκίνοου δεν είναι η σπηλιά της  Ατλαντίδος Καλυψούς, ούτε του Κύκλωπα φυσικά. Περισσότερο μοιάζει με το παλάτι του Μενέλαου στη Σπάρτη. Οι  κάτοικοι δεν συμπαθούν τους ξένους, είναι επιφυλακτική. Η Ναυσικά τον συμβουλεύει να μιλήσει πρώτα στη μητέρα. Η θέση της γυναίκα εδώ είναι σεβαστή και είναι η θέση της μεγάλης μητέρας είναι στον απόηχο της Λεμουρίας. Συνδέεται έμμεσα και με τον Μινωικό πολιτισμό, την Πασιφάη και τα Καβείρια και την Δήμητρα.
Το πρώτο ιερό που συναντά είναι του Ποσειδώνα. Υπάρχει και το άλσος της Αθηνάς, αλλά η Αθηνά δεν εμφανίζεται στην έκκληση του Οδυσσέα από διακριτικότητα στο αδελφό του πατέρα της. Μεταμφιεσμένη όμως  ποικιλοτρόπως τον βοηθά. Οι Φαίακες θυσιάζουν και στον Ερμή τον Αργοφονιά, αλλά τον τελευταίο λόγο τον έχει ο Ζευς, αφού ο Ποσειδών  ζητά την έγκριση του για να πετρώσει το πλοίο της επιστροφής.  Η Άρτεμις παρούσα στην συνάντηση του Οδυσσέα με την Ναυσικά που της μοιάζει και γλαφυρή  στον Απόλλωνα και την γέννηση του στη η αναφορά.
Οι Φαίακες είναι ναυτικοί ιδιαίτεροι ναυτικοί όπως με ιδιαίτερα πλοία. Ειρηνικοί  αθλητικοί και γλεντζέδες. Μιλούν την ίδια γλώσσα αλλά γνωρίζουν για την Τροία και τον Δούρειο Ίππο. Δεν πήραν μέρος όμως στον Τρωικό πόλεμο. Γιατί άραγε;
Ο Αλκίνοος λέει πως είναι ο 13ος βασιλιάς μεταξύ 12 αριπρεπών διακεκριμένων  αρχηγών
 και γνωρίζει τις σκέψεις των θεών σε δημοκρατική βασιλεία. Η Ατλαντίδα είχε 10 βασιλείς.
Ο Κριτίας  λέει πως, οι αρχές και οι τιμές διακοσμήθηκαν μεταξύ των 10 βασιλιάδων της Ατλαντίδας συμφώνως με τους γραπτούς νόμους, επιστολές του Ποσειδώνος που ήταν χαραγμένοι σε στήλες από ορείχαλκο στο ναό και κέντρο του νησιού. Κάθε 5 ή 6 χρόνια συνελέγοντο, επειδή τιμούσαν και τους άρτιους αριθμούς και τους περιττούς, συζητούσαν τα κοινά τους συμφέροντα, εξέταζαν τις παραβάσεις των νόμων και δίκαζαν και δικαζόταν.
Το συμπέρασμα που βγαίνει μέσα από την κάθετη και οριζόντια μελέτη  των Ομηρικών κειμένων είναι ότι η  Παλαιά Ατλαντίδα έχει καταστραφεί,  αλλά η γνώση δεν έχει χαθεί. Ο Όμηρος Οδυσσέας το γνωρίζει αυτό και  όλα τα αρχεία της γνώσης κρατεί. Το πολίτευμα της ήταν  αξιοκρατική βασιλεία. Ο πιο άξιος γινόταν βασιλιάς μέχρι που ο εγωισμός  και η απληστία θα οδηγήσουν την Ατλαντίδα στο πυθμένα κάτω σε μια θάλασσα Τηθύα.
 Οι Φαίακες κρατούν το καλύτερο από την Ατλαντίδα, την τεχνογνωσία τεχνολογία και  το καλύτερο από την Λεμουρία, τον σεβασμό  στην φύση και την  απλότητα. Και το κυριότερο είναι όμορφοι άνθρωποι, ούτε γίγαντες ούτε κύκλωπες ούτε ερμαφρόδιτα με ουρές να γεννούν ωά. Θα λέγαμε πως είναι μια ιδανική πολιτεία, ευδαίμων πραγματικά. Που βρίσκεται και γιατί εξαφανίζεται μετά τον απόπλου του Οδυσσέα με το πρωτόπλουν πλοίον;
Η προσωπική μου  άποψη είναι , επειδή τα Ομηρικά Έπη είναι και μια ενορατική πρόβλεψη προφητεία του μάντη ποιητή,   ότι οι Φαίακες είναι  όλη η αρχαία Ελλάδα την εποχή που συνετέθησαν  τα Ομηρικά Έπη  πριν 2800 χρόνια και ο ποιητής την παρουσιάζει  αλληγορικά εξιδανικευμένα  γι αυτό και δεν πήραν μέρος στην τρωική εκστρατεία που είχε γίνει ήδη. Τη γνωρίζουν όμως πολύ καλά.  Είναι μια ιδανική Πολιτεία.
Τα πλοία των  Φαιάκων στέλνουν τον Οδυσσέα και την πολυμήχανη Ελληνική Σκέψη σε όλο τον κόσμο και την Ιθάκη Γαία με την θαυμαστή Ελληνική Γραμματεία. Ο Ποσειδών  μαρμαρώνει  το ΠΛΟΙΟ  ( τα μάρμαρα  μαζί με τα αγάλματα) θέμα για 2000  χρόνια την Εποχή των Ιχθύων  και ο Οδυσσέας φθάνει στην Ελλάδα επιστρέφοντας μέσα από την σύγχρονη ΤΗΛΕμαχική  διαδικτυακή επικοινωνία την Εποχή του Υδροχόου.
Ο Οδυσσέας δεν ξέχασε τους  Φαίακες, το υποσχέθηκε και στην Ναυσικά.
Με τα δώρα των Φαιάκων που κρύβει στο άντρο των Ναίδων  κτίζει  την καινούργια Ελλάδα Ιθάκη .
Ένα από τα δώρα αυτά είναι και το πολίτευμα.
 Αριστοκρατική Δημοκρατία. Όλος  ο πολιτισμός της  Γαίας  είναι η εξέλιξη της Ελληνικής Σκέψης και Φιλοσοφίας και οι περιπέτειες της.
Οι  12 αριπρεπείς  άριστοι του  δήμου  με 13ον  πρόεδρο τον καλύτερο, κυβερνούν με αλκίνοο αρετή μια  ευδαίμονα πολιτεία με ευτυχισμένους πολίτες όμορφους  στη μεταομηρική εποχή.

Οδύσσεια, θ, στιχ.  390-91

δώδεκα γὰρ κατὰ δῆμον ἀριπρεπέες βασιλῆες
ἀρχοὶ κραίνουσι, τρισκαιδέκατος δ᾽ ἐγὼ αὐτός·

Ομηρικές Ερμηνείες

Αστραία ©©

Οι Φαίακες και η Ατλαντίδα

Η Φαιά Ουσία των Ομηρικών Επών

Φαίακες και Λεμουρία Υπέρεια, Κύκλωπας και Γίγαντες, Ποσειδών Θεοσοφία.
Ο Μαχ   Χέιντελ, θεοσοφιστής ροδόσταυρος περιγράφει γλαφυρά το καθεστώς στην Λεμουρία και τον "παράδεισο" στο κήπο της Εδέμ μαζί με τα ερμαφρόδιτα όντα  με τα 4 μάτια και το τρίτο το κυκλώπεια μεσαίο, καθώς και την δημιουργία της μίας φυλής με την βοήθεια της θεοσοφίας και συμφώνως με την διακήρυξη της, το 1875,  της παγκόσμιας αδελφότητος στο Μεγάλο Μήλο, προς αποφυγή λέει, των πολέμων, λες και οι μεγαλύτεροι πόλεμοι δεν έχουν γίνει μεταξύ  ατόμων της ιδίας φυλής, οι εμφύλιοι.
Αλλά όταν ταίζουν  ποσειδώνιο χόρτο   τους  πιστούς  οπαδούς, αυτά λένε στη ομίχλη απάτη της Εποχής του Ποσειδώνα.
Σήμερα οι ΝΟΗΜΟΝΕΣ κατανοούν το γεγονός να επιστρέψουμε με την υπεραναπτυγμένη  ατλάντεια τεχνολογία στην μία ερμοφρόδιτη άφυλη " φυλή" φυλή απάτριδων  Λεμουροειδών, μόνο τις ΜΗΧΑΝΕΣ πολυεθνικές ευνοούν και ουδόλως τον  Νοήμονα Ανθρωπο και η Γη θα καταστραφεί ολοσχερώς.
Φαίκες και Ποσειδωνία Ατλαντίδα, Θαλαμηπόλος Ευρυμέδουσα από Απείρη Γαία.
Γιατί ο Απόλλων σκοτώνει τον Ρηξήνορα;
Γιατί  ο Ρηξήνωρ σχίζει τα ιμάτια του νου και καταστρέφει τους άνδρες  με τα θεοσοφικά κείμενα.
Ευτυχώς αρχηγός γίνεται ο Αλκίνοος και  ο Οδυσσέας επιστρέφει στην πατρίδα του.
Η Ναυσικά   "καίει"  τα πλοία των ανδρών,αλλά ο Οδυσσέας λέει ΟΧΙ στην γοητεία της. Το πιο δύσκολο   "όχι" που είπε στην πορεία του και αυτό είναι που τον κάνει ΟΔΥΣΣΕΑ.
Ρωτήστε τους επίδοξους  "Οδυσσείς" μιας και τα Ομηρικά Έπη είναι  πλέον  in θέμα, πόσα   "όχι"  και πόσα  "ναι " έχουν πει στην ζωή τους και ας μας δώσουν ένα προσωπικό χειροπιαστό παράδειγμα ΖΩΗΣ.
"Θα εκτιμούσα ένα φιλόσοφο,  βουλευτή, πρόεδρο, πρωθυπουργό, θρησκευτή, υπουργό στο μέτρο που θα μπορούσε να μας δώσει ένα προσωπικό παράδειγμα  συνέπειας, πράξεων λόγων και έργων".

Οι Φαίακες Φαίηκες «ναυσικλυτοί», ήταν οι αγαπημένοι των θεών και φίλοι των ανθρώπων. Κατοικούσαν στην απομακρυσμένη Υπέρεια, στα πέρατα του κόσμου. Ως συγγενείς των θεών, αποκαλούνταν «αγχίθεοι», όπως οι Κύκλωπες και οι Γίγαντες.
Μια εποχή που βασιλιάς τους ήταν ο Ναυσίθοος, οι Φαίακες εκδιώχθηκαν από την Υπέρεια από τους Κύκλωπες και μετοίκησαν σε ένα νησί, τη Σχερία, που αποκλήθηκε από αυτούς και «Νήσος των Φαιάκων». Εκεί έχτισαν πόλη και ναούς με βασιλιά τους τον Αλκίνοο, τον γιο του Ναυσιθόου. 

Παλαιά και Νέα Ατλαντίδα, 2008-2018


Αστραία ©©

Η Αποκάλυψη του Ουρανού

                           Wind of Change 

Ο πλανήτης Ουρανός αποκαλύπτεται στις 13 Μαρτίου του 1781 από τον μουσικό και αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ και σημειοδοτεί ιδιαίτερες ιστορικές εξελίξεις σε συγχρονιστικά φαινόμενα και τότε και τώρα. Ήταν ο πρώτος πλανήτης που ανακαλύφθηκε με  ΤΗΛΕσκόπιο!!!
 Ο 7ος πλανήτης σήμερα, ήταν πριν ο 8ος αφού υπήρχε πλανήτης ( H ΕΣΤΙΑ) στην περιοχή των αστεροειδών, την παλαιοατλανική εποχή που πήρε και όνομα του πρώτου εξουσιαστή. Σήμερα φυσικά, στην νεοατλαντική Εποχή του Ζήνοος Διός και του HOMO SAPIENS είναι η Άρτεμις γιατί η Εποχή του Κρόνου και του Ουρανού έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Τα συγχρονιστικά και σημαντικά γεγονότα εκείνης της περιόδου ήταν η Αμερικάνικη, η Γαλλική και η Ελληνική Επανάσταση αποτέλεσμα του Διαφωτισμού. Αλληγορικά θα λέγαμε πως ο Οδυσσέας φθάνει στο νησί των Φαιάκων και αναγνωρίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα στα λευκά χαρτιά της Λευκοθέης. Ο Οδυσσέας για πρώτη φορά, αφού έχασε και τους συντρόφους του, συναντά ανθρώπους και περπατά και μιλά άνθρωπος ανάμεσα σε ανθρώπους,  πράγμα  πολύ σημαντικό.
Η εξουσία του χριστιανισμού κατ εξοχήν ποσειδώνια θρησκεία του ανεξέλεγκτου θυμικού που έδρασε την Εποχή των Ιχθύων μέσα από τον Πολύφημο Υιό, τις Σειρήνες της  (Αγάπης ) και την Καλυψώ φθάνει στο τέλος της. Ο Ναπολέων  ο Βοναπάρτης με την συμβολική και σημαντική κίνηση του να βάλει μόνος του το στέμμα και να αναγκάσει τον πάπα  Πίο Ζ΄ να μεταβεί στο Παρίσι αναγκάζει τον χριστιανισμό να μοιραστεί την εξουσία του με ένα νέο σύστημα πολιτικό.
Έτσι δίνεται το σύνταγμα και ιδρύονται τα κοινοβούλια με περιορισμένο το ρόλο της θρησκευτικής εξουσίας πράγμα που το φέρνουν βαρέως  οι χριστιανοί εξουσιαστές και πνέουν τα μένεα για τον διαφωτισμό.
Σαφώς οι ανερχόμενοι κοινοβουλευτικοί πρόεδροι και πρωθυπουργοί είναι μασόνοι με τις γνωστές παρενέργειες λόγω της ανθρώπινης φύσης, αλλά γλυτώσαμε και από τους θρησκευτές  ιεροεξεταστές, δεν είναι λίγο.
Ο Ποσειδών αγριεμένος πετρώνει το πλοίο της επιστροφής των Φαιάκων. Ως πλανήτης αποκαλύπτεται  στις 23 Σεπτεμβρίου του 1846  ( από λάθος ) και παίζει το τελευταίο του χαρτί με την ίδρυση της θεοσοφίας το  1875 στο μεγάλο ΜΗΛΟ της Νέας Υόρκης. Παράλληλα ο μαύρος χρυσός, το πετρέλαιο θα γεμίσει το παλάτι της γης από τους μαύρους μνηστήρες της χρηματοσπιστωτικής εξουσίας.
 Η εμφάνιση του Πλούτωνα το 1930 θα σημειοδοτήσει 2 σημαντικά θέματα. Την έκρηξη της σεξουαλικής απελευθέρωσης με τα μεροβίγγεια πάρτυ στο αιώνα του απόντος εαυτού και την πυροδότηση των 2 παγκοσμίων πολέμων με αίτημα τον παγκόσμιο ηγέτη της μιας φυλής. Κρισναμούρτι, Χίτλερ, Λένιν, Γκάντι ,Δαλάι Λάμα ,  Μάο τσε Τουγκ, ΟΗΕ και η Ατλαντική  Ευρωπαϊκή Συμμαχία συνδέονται στενά με την Θεοσοφία στα τελευταία της.
Αυτός ο πόλεμος με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο θα λήξει, και ο χριστιανισμός και η θεοσοφία  έχουν πλέον να αντιμετωπίσουν το ΤΕΡΑΣ που  δημιούργησαν και ανέθρεψαν και έχει ξεφύγει από τον έλεγχο τους, ειδικά μετά την  κατάργηση του κανόνος του χρυσού με τον Νίξον  το 1971 . Είναι ο ΣΜΙΘ και οι χρηματοπιστωτικές ΜΗΧΑΝΕΣ.
Βέβαια όσο θεοσοφιστής  ΝΟΣΦΙΣΤΗΣ είναι ο Ποσειδών, τόσο αντιθεοσοφιστής και ανεξάρτητος είναι ο Ουρανός. Το γεγονός ότι είναι η ΑΡΤΕΜΙΣ θα σηματοδοτήσει γεγονότα  ταχύτατα και ανατρεπτικά στο τομέα της πολιτικής ειδικά  και του κοινοβουλίου που είναι αρμοδιότητα της ελεύθερης κόρης του Διός.
Συνεπώς   έχουνε να δούμε μεγάλες αλλαγές σε ανέμους συμπαντικής αλλαγής.
Παλαιά και Νέα Ατλαντίδα, 2018

Αστραία ©©

Ζητείται Ιθάκη

Φαίακες Ελλάδα Ιθάκη

                            
                               για παλαιούς και νέους πρωθυπουργούς εν μέσω Συμπληγάδων

     Από το νησί των Φαιάκων, την πανέμορφη Ναυσικά-Κέρκυρα, το μήνυμα του πρωθυπουργού της Ελλάδος για την επιστροφή της Περσεφόνης στην γη, είναι  "εμπνευσμένο" από μία παλαιότερη ομιλία αρθρογραφία μου. Χαίρομαι που οι σύμβουλοι του,  με μελετούν επισταμένως και ενημερώνονται  για τα ομηρικά, εν Ελλάδι, τεκταινόμενα.

Ας πάρουμε τα  πράγματα από την Αρχή.

Την Ιθάκη πολύ ηγάπησαν, ελάχιστοι, την  διαδρομή.

Γιατί;

Διότι είναι δύσκολη πολύ και ένα  όρο απαράβατο, απαιτεί, καθώς και  ένα βιογραφικό-οικοδόμημα  γερά  να  στηριχθεί. Κίονες 12 και, 12 Ομηρικοί Σταθμοί, πρέπει να περιέχονται  και να θεμελιώνονται σε ισορροπία λεπτή. Αυτά  τα τσεκούρια η Πηνελόπη, τοποθετεί. Αυτά γνωρίζει ο Οδυσσέας γιατί έχει περάσει από εκεί.  Αυτό μας διδάσκει ο Όμηρος και είναι η δοκιμασία του τόξου για όποιο  "Οδυσσέα" τον τίπλο διεκδικεί. Μέχρι στιγμής έχουν προσπαθήσει πολλοί, όμως το τόξο δεν λυγίζει, γιατί δεν υπάρχει το αντίκρυσμα στο ΒΙΟΣ τους, τη ζωή.

Ο Οδυσσέας φθάνει στην Σχερία, μετά από μια   «Ηράκλεια» στην Καλυψώ, Επιλογή. Πριν, στον Άδη είχε κατεβεί.

Φεύγει από το νησί  του Αλκίνοου,  μετά από  μια εξονυχιστική έρευνα από την σύζυγο του Αλκίνοου που την λένε, Αρετή.

Κανείς δεν φθάνει και κανείς δεν αναχωρεί από αυτό το νησί, αν αυτές τις ομηρικές προδιαγραφές, δεν πληρεί.

Ο κ. Γιωργάκης Παπανδρέου, ο εγγονός και ο γιoς του κομματικού κατεστημένου, αναζήτησε την Ιθάκη, αλλά δεν την βρήκε. Αντιθέτως, βρήκε τις αγορές τις χρηματοπιστωτικές, που τις έσωσε στα 10 λεπτά αποφάσεων που ρήμαξαν την Ελλάδα.

Ο κ. Αντωνάκης Σαμαράς, πλούσιος συγγενής, της μεγάλης των κομμάτων, αυλής, αναζήτησε τους πολεμιστές, αλλά δεν τους βρήκε, γιατί είναι φτιαγμένοι από υλικό άλλης, αντοχής.

Ο κ. Αλέξης Τσίπρας,  επαναστάτης χωρίς ιδεολογία, της μεγάλης των κομμάτων σχολής, στην ομηρική αναφορά του, ανάμεσα από τις συμπληγάδες, κλέβοντας τις λέξεις,  μιαν Ιθάκη, αναζητεί.

Για να αναζητήσεις την Ιθάκη, χρειάζεται να έχεις φύγει από αυτή σε μακρινό ταξίδι  και εξερευνητική αποστολή..

Δύο είδη ανθρώπων δεν φεύγουν ποτέ από αυτή. Το πρώτο, είναι η Πηνελόπη, η Ευρύκλεια, ο Εύμαιος, ο Λαέρτης και ο Φιλοίτιος. Το δεύτερο είναι, οι  υπερφίαλοι Μνηστήρες και οι  διεφθαρμένοι δούλοι  και οι δούλες.

Ο Οδυσσέας και ο Τηλέμαχος φεύγουν και ξαναγυρίζουν μαζί.

Αυτό που ξεχωρίζει τον Οδυσσέα, από   τους Μνηστήρες και τους ζητιάνους δούλους, είναι το ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ  του,  είναι το Τόξο που ξέρει να χεiριστεί. Έχει τη  Διαδρομή και  είναι οι πέλεκεις- Σταθμοί.

Δεν το έχουν, ακόμη και αν ανήκουν σε σοσιαληστρική διεθνή.

Και η  Πηνελόπη το ζητά, ως απόδειξη ισχυρή , αλλά και η  δίκαιη Αλκίνοη Αρετή.

Χωρίς Γνώση και Αρετή, δεν υπάρχει Οδυσσειακή Διαδρομή, διότι δεν υπάρχει,  Αυτογνωσία, Θάρρος, Διαύγεια,  η Δύναμη της Αυτοσυνείδησης  και  η Καρδιά,  η Καθαρή.

Χωρίς αυτούς τους 12 Κίονες της Ομηρικής ενδελεχούς κατασκευής, ο νους πλανάται από στις Συμπληγάδες πλαγκτές πέτρες και συντρίβεται στη στιγμή. Κανένα Βέλος δεν περνά από 12 τσεκούρια  σε ευθεία γραμμή.

Ο σπόρος της Περσεφόνης που αναδύεται,  άμα τη επιστροφή της,  από το βασίλειο του Πλούτωνος, δεν πρέπει να είναι καμένος, για  να βλαστήσει στο φώς.

Έτσι αποδεικνύει,  ότι είναι ζωντανός.

Και είναι η Συνείδηση του, που τον ρωτάει για το γιατί και το πώς.

Μερικοί την λένε, Πηνελόπη, άλλοι Αρετή, εγώ, την λέω,

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και  είναι, του Τόξου o χειρισμός,  ευθύτητα, καμπύλη, στόχος, ευστοχία  και  o ενδελεχής  σκοπός

Αστραία ©©

3. Γαιώμηλα Γηθοσύνης

σ  280
ὣς φάτο, γήθησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
οὕνεκα τῶν μὲν δῶρα παρέλκετο, θέλγε δὲ θυμὸν
μειλιχίοισ' ἐπέεσσι, νόος δέ οἱ ἄλλα μενοίνα.

Και χάρηκε ο πολύτλας Οδυσσεύς γιατί η Πηνελόπη δώρα έλκυσε

 μιλώντας τους νηφάλια ενώ άλλα σκεπτόταν

Γαίων  περιχαρής  Ερμής

Πήρε στο χέρι του το μαγικό ραβδί του παιγνιδιάρικου  Ερμή ράπισε  την αιθερική πνοή  να γίνει υλική  αυδή και μαστίγωσε τα άλογα της σκέψης. Εμπρός μας ξεπρόβαλε με μιας ένα παλάτι αλκίνοης ουσίας αργυρόλευκης  Φαιάς . Ήταν ο μάγος του λόγου και ήμουν η μικρή Αλίκη στις χίλιες και μια νύκτες της αρχέγονης  μυθοδημιουργίας   Οδύσσεια μαζί και Ιλιάς.

-Αν θέλεις να κρύψεις κάτι  πραγματικά κάντο ολοφάνερο και δεν θα το προσέξει κανείς,  μου είπε, γιατί οι άνθρωποι σπάνια προσέχουν αυτό που είναι μπροστά στα μάτια τους, είναι πάντα τόσο απασχολημένοι στην αυτοανάκλαση τους και τόσο απορροφημένοι στην αυταρέσκεια τους και τις ορνιθοασχολίες τους. Αν  πάλι  έχεις σοβαρούς λόγους να δώσεις κάτι  κρύψτο και βάλε  "φρουρούς"  να το φυλάνε. Όλοι θα έλθουν να το κλέψουν και το γαιώμηλο  να φάνε.

Κατάλαβα τι εννοούσε με το άγαλμα του Ι.  Καποδίστρια να ατενίζει τα κύματα του Ιονίου μπροστά μας στην χαραυγή  ενός μενεξεδένιου πρωινού την χαρμόσυνη   ώρα  της  γηθοσύνης Ανατολής.

 Ήταν το τέχνασμα του  να κρύψει  τα γεώμηλα για να γίνουν ανάρπαστα  και η πλάγια σκέψη μιας αλκίνοης  ενάρετης σοφίας μαεστρίας.

Ο Οδυσσέας, ως μεγάλος πολεμιστής έκρυψε τα δώρα των  Φαιάκων στο άντρο των Νυμφών . Ως  οξυδερκής  συγγραφέας όμως τα έκρυψε στις ΛΕΞΕΙΣ του και  αφήνει  τους ανθρώπους να τις  κλέβουν να τρέφονται  πνευματικά από αυτές  και να τις διαδίδουν μαζί με τις Ιδέες τους. Ως  ο πραγματικός δημιουργός όμως αυτών των ΛΕΞΕΩΝ οποιοδήποτε  στιγμή  μπορεί να τις πάρει  πίσω  γιατί  είναι κάτοχος της  έννοιας της δύναμης τους , κυρίαρχος της  ΣΗΜΑΣΙΑΣ   και της ΛΟΓΙΚΗΣ τους.

Δεν μίλησα, αισθάνθηκα  μια ριπή ανέμου και ένιωσα το  ενάρετο πνεύμα του Ι. Καποδίστρια χαρούμενο γαίον  και δικαιωμένο να διασχίζει με μια δρασκελιά απελευθερωτική  ένα αλκίνοο της πατρίδος του νησί.

Χαρούμενος  Ερμηνευτής  Γεωμήλων και Ομηρικών  Φύλλων

Αστραία