Που αποθηκεύεται η Μνήμη

Η σημασία του μηρού

Που αποθηκεύεται η ΜΝΗΜΗ

Ο Όμηρος ήταν το «πρωτο-κύτταρο της Μνήμης.

Το πρωτοκάριο ή αλλιώς πρωτοκύτταρο, εισέρχεται στο μηρό. 

Το πρωτοκάριο-πρωτοκύτταρο είναι αυτό που ονομάζουμε το πρώτο γονίδιο.

Ο Μηρός της Αθηνάς

Ὅταν ἔρχεται ἡ Ἀθηνᾶ μέ τόν Ἥφαιστο, ἀπό τήν πόλη "Ἀθῆναι" πού βρισκόταν στίς ὄχθες τῆς Κηφισσίδος λίμνης. Στόν κατακλυσμό τοῦ Ὠγύγου βυθίζεται ἡ πόλη, ὅπως καί ἡ Ἐλευσίνα. Ἔρχονται στήν ἀκτή - τότε δέν ὑπῆρχε Ἀθήνα. Ὁ Ἥφαιστος ἐκείνη τήν ἐποχή εἶχε ἐγκαταλειφθεῖ ἀπό τήν γυναίκα του τήν Ἀφροδίτη καί ἤθελε νά συνευρεθεῖ μέ τήν Ἀθηνᾶ. Ἡ Ἀθηνᾶ ὅμως εἶναι παρθένα καί δέν ἐπιθυμεῖ νά ἀπωλέσει τήν ἁγνότητά της. Ὁ Ἥφαιστος ἐκσπερματώνει στόν μηρό της. Ἡ Ἀθηνᾶ τότε βγάζει μιά τούφα μαλλιά, σκουπίζει τό σπέρμα καί ἐναποθέτει τόν γόνο στήν κύστη (στόν σωλήνα). Ἐδῶ ἤδη ἔχουμε τήν διαφοροποίηση γόνου καί σπέρματος. Ἔπειτα ἐναποθέτει τήν κύστη στήν "πάνδροσο", δηλαδή στό ψυγεῖο, "γιά νά ποιήσει τόν Ἐριχθόνιο ἀθάνατο, κρυφά ἀπό τούς ἄλλους Θεούς". Προσέξτε αὐτή τήν ἔκφραση. Θέλει νά "ποιήσει", νά κατασκευάσει τόν Ἐριχθόνιο. Ὄχι νά τόν γεννήσει. Ἔχουμε τήν ἔλευση τοῦ σπέρματος. Ὁ ἄνθρωπος, κατά τόν Ἀριστοτέλη, εἶναι πρότερος τοῦ σπέρματος. Ἀρχίζει ἡ διαδικασία τῆς μεταλλάξεως. Ι. Ι. ΦΟΥΡΑΚΗΣ

Ο  Ζευς έραψε στον Μηρό του τον Διόνυσο

 και μετά γεννήθηκε ο Διόνυσος  ο 13ος θεός

από τον Μηρό του Διός 

Από την Μνημοσύνη των Ομηρικών Επών

Αστραία ©©

Η Αθηνά Τοξότης

Τι αντιπροσωπεύει η Αθηνά, η μεγάλη των Ελλήνων θεά;

Την ανώτερη μορφή της γνώσης, τη σοφία, την επιστήμη, την ανώτερη δικαιοσύνη, τον ανώτερο στοχασμό, τη φιλοσοφία και την παρθενικότητα ενός καθαρού νου που πρέπει να  είναι διαυγής για να μπορεί να στοχάζεται καλά.

Να συλλογάται ελεύθερα και στοχαστικά.

Τα όπλα της πολλά. Δόρυ, αιγίδα, περικεφαλαία,  ασπίδα. Προστατεύει το κεφάλι από τις άλογες σκέψεις του  μυαλού κορυθαίολος. Με  το δόρυ κτυπά  από κοντά σε  άμεση ευθύτητα. Με την ασπίδα  κρατά τις σκεπτομορφές του   ταραχώδους  θυμικού μακριά και από τα συναισθήματα τα νοσηρά και τους μεγάλους πολεμιστές της ζωής  προστατεύει, συμβουλεύει και αγαπά. 

Τον Περσέα, τον Θησέα, τον Ηρακλή, τον Αχιλλέα,  τον Τηλέμαχο, τον Οδυσσέα.
Στους ώμους ρίχνει μια χλαίνη, γερή της αγάπης αρματωσιά.

Αναδύεται μέσα από τη κεφαλή του Διός και αυτό σημαίνει πως πρέπει να προσπαθήσει ένας άνδρας για να γίνει σοφός και ειδικά ένας άνδρας της εξουσίας.

Δυστυχώς δεν  έχουμε πολλά παραδείγματα σοφής ηγεσίας στο πέρασμα της ιστορίας και το έχουμε πληρώσει όλοι ακριβά.

Το επίπεδο συνείδησης των ανδρών είναι απελπιστικά χαμηλό και δεν μπορεί να υπάρξει σύνδεση με την σοφία σε ευφυή συντονισμό, το δε γυναικών, ανύπαρκτο, αν κρίνει κανείς από τις αναρτήσεις και τα ενδιαφέροντα του ΦΒ.

Αυτό σημαίνει πως η στάθμη της ενέργειας κατεβαίνει απελπιστικά  και η  κοινωνία  νοσεί βαριά.

Η Πηνελόπη, λέει ο Όμηρος  κατοικεί στα ανώτερα δώματα του ανακτόρου. Κάτω στην αυλή είναι   είναι οι μνηστήρες και οι δούλοι σε κατάχρηση και υπερβολή. Όταν κατεβαίνει τα σκαλιά μαζί με το ΤΟΞΟ, ομοία με την Αφροδίτη, την Άρτεμη και την Αθηνά η καρδιά της θλίβεται με  αυτά που βλέπει και  ορά.

Ο Οδυσσέας πολυμήτις όπως ο Δίας πάντα συμβουλεύεται και ακούει την αγαπημένη του θεά, γιατί ένας άνδρας για να καταφέρει να επιβιώσει από την μανιασμένη θάλασσα του Ποσειδώνα πρέπει να έχει οδηγό ανιχνευτή μπροστά, ένα  σωστό γυναικείο μυαλό να του δείχνει τις παγίδες και τους υφάλους που  στο δρόμο του συναντά.

Ο  Κρόνος δίνει τη θέση του στην Αθηνά στο πέρασμα  του  Χρόνου και σε ένα ανθρωπογενές περιβάλλον από τη θέση του Τοξότη και ο Ζευς το σκήπτρο της  σοφής ηγεσίας στον Αιγόκερω κρατά.

 Σάις, λεγόταν στην Αίγυπτο όπως αναφέρει ο Πλάτων χαρακτηριστικά.

Έτσι γίνεται η Τοξότης Αθηνά την Εποχή του Υδροχόου, ανατρεπτικά.

Υπογράφει την τελευταία ΠΡΑΞΗ της Οδύσσειας, το τέλος της Εποχής των Ιχθύων  και την αρχή  της καινοφανούς  Ηράκλειας Εποχής σε νέους Γαλαξίες αστεριών, αποφασιστικά.

Γκρεμίζοντας  τους άρχοντες των δακτυλιδιών σε  ερέβη σκοτεινά.

Ένα καινούργιο πρωινό αρχίζει να ροδίζει σε ανθρωπογενές περιβάλλον και φυσικό και σύμπαν σοφό.

Ένα καινούργιο ταξίδι ξεκινά. 

Με αποσκευές, τη γνώση, το μέτρον, την αυτογνωσία και τη δίκαιη ανθρωπιά.
Με όχημα, τη συνείδηση, μιας ουσίας λευκής.

Επιβάτες;

Τοξότες πολεμιστές σε δίκτυα τηλεπικοινωνιακά.

Αστραία ©©

Η Αστρολογία τον 21ον Αιώνα, Αστραία (1998-2018)

Στον Αστερισμό του Τοξότη

                                                            Αθηνά σκεπτόμενη

Μόνο ένας σκεπτόμενος άνθρωπος μπορεί να λυγίσει το ΤΟΞΟ ( μαζί  με το κουτάλι) και να πετάξει το ΒΕΛΟΣ της σκέψης, εύστοχα και  μακριά

Παραδοσιακά, από την αστρολογία των Ατλάντων την παλαιά, θεωρείται πως  ο Ζευς είναι κυβερνήτης του Τοξότη και όχι η Αθηνά. Όμως χρειάζεται να δούμε την αστρολογία του 21^ου αιώνος  με μια καινούργια  καθαρή ματιά.

Είναι ο Δίας κυβερνήτης του Τοξότη και του 9^ου οίκου;

Λογικά δεν στέκει, ο άρχων του Ολύμπου  να μην κυβερνά από το ζενίθ και τον 10^ον οίκο, όπως  έχω πει σε προηγούμενο άρθρο μου,αναλυτικά.

Ας δούμε την Αθηνά. Ο 9^ος οίκος έχει όλα τα χαρακτηριστικά που της ταιριάζουν. Βρίσκεται στο  χώρο της, φιλοσοφία, επιστήμη, ανώτατη εκπαίδευση, και ανωτάτη δικαιοσύνη. Ποιος άλλος, εκτός από την Αθηνά θα μπορούσε αυτόν τον χώρο να κυβερνά, παρά τω πλευρώ του πατρός Διός φυσικά, συμβουλάτωρ και κλειδοκράτωρ του  φωτισμένου Ολύμπου;

Εκείνο που μένει να δούμε είναι το σύμβολον. Αναντίρρητα ο Τοξότης συμβολίζεται από το τόξο. Διάσημοι  ήρωες, ιστορικά και μυθικά πρόσωπα και θεοί κράτησαν τόξο. Ο Απόλλων, η Άρτεμις, ο Ηρακλής, ο Φιλοκτήτης, ο Κένταυρος  Χείρων  και άλλοι πολλοί. Η Αθηνά δεν φημίζεται για το τόξο της. Κρατά δόρυ, περικεφαλαία,  τον αργαλειό, την  αιγίδα και την ασπίδα.

Που βρίσκεται  κρυμμένο το τόξο στην Αθηνά και πως;

Το πιο διάσημο τόξο είναι το  απολλώνιο τόξο με το οποίο ο Οδυσσέας σκοτώνει τους Μνηστήρες και είναι δώρο του Ίφιτου.  Απονέμοντας, τι;

Απονέμοντας δικαιοσύνη για την κατάχρηση της εξουσίας, την υπερβολή των αγήνορων  και την έλλειψη αυτογνωσίας.

Η Αθηνά είναι παρούσα και εποπτεύει σαν χελιδόνι από ψηλά και από απόσταση μακριά.

Η απόσταση και η αποστασιοποίηση είναι δικλείδα ασφαλείας της γνώσης, είναι νηφαλιότητα, γνώρισμα της σοφίας.

Πρέπει να πας κοντά για να γνωρίσεις τα πράγματα, απαιτείται να σταθείς μακριά για να κατανοήσεις  βαθιά  χωρίς τους κλυδωνισμούς του άγριου ποσειδώνιου θυμικού.

Η διαφορά της  γνώσης με την απλή πληροφορία είναι η διαφορά του Ερμή και του 3^ου οίκου με την Αθηνά και τον 9^ον.

Η διαφορά του τόξου από τα άλλα όπλα είναι ότι βάλλει από μακριά. Παλαιά, ειδικά την Εποχή του Κριού που οι μάχες γινόταν σώμα με σώμα αυτό θεωρείτο επιλήψιμο και όχι ανδρείο. Ο Πάρις εικάζεται πως  σκότωσε τον Αχιλλέα με αυτόν τον τρόπο. 

Ο Οδυσσέας  κλείνει τις πόρτες του παλατιού και περνά την δοκιμασία του τόξου, δίνοντας όμως την ευκαιρία στους μνηστήρες να αποχωρήσουν, συμβουλεύει και τον Αμφίνομο να φύγει , αλλά δεν εισακούεται. Η αναλογία δεν είναι υπέρ του, με 108 μνηστήρες έναντι 2-3 ατόμων με  τη μάχη  να εξελίσσεται σε σώμα σώμα.

Στην αλληγορική του εκδοχή, αυτό σημαίνει πως ο Οδυσσέας νους ΤΟΞΟΤΗΣ από μακριά και τηλεμαχικά ( να αναρωτηθούμε για το όνομα του γιου του) εξοντώνει τους μνηστήρες σε ένα  άλλο πνευματικό επίπεδο, από πολύ βαθιά. Οι μνηστήρες έχουν εξουσία, απληστία και λεφτά. Ο Οδυσσέας δεν έχει τίποτα από αυτά. Έχει όμως ένα Πνεύμα φλογερό, ηλιακή  ΦΩΤΙΑ.

Οι Μνηστήρες είναι εν πνεύματι πτωχοί και οι δούλοι  ακόμη πιο πολύ. Αδυνατούν να κατανοήσουν αυτό που εκτοξεύει ο Οδυσσέας, προσπαθούν να το υποβαθμίσουν, όμως η Αθηνά Σοφία παίρνει  τα ηνία της σκέψης και περνά το βέλος με μια σαϊτιά. Σάις, λεγόταν στην Αίγυπτο όπως αναφέρει ο Πλάτων χαρακτηριστικά.

Έτσι γίνεται η Τοξότης Αθηνά την Εποχή του Υδροχόου, ανατρεπτικά.

Τα συγχρονιστικά φαινόμενα της εισόδου του Διός στον Τοξότη  τώρα, είναι η ενεργοποίηση της δικαιοσύνης για την διαφθορά, αν και άργησε αρκετά, αλλά, κάλιο αργά παρά ποτέ και ο διαχωρισμός της εκκλησίας με το κράτος  μαζί με τον   κλαυθμό του Αντίνοου για την περιουσία που χάνει,  (καιρός ήταν) και που δεν ήταν ποτέ δική του.  Να σημειώσουμε πως η θρησκεία ως αποκρυφισμός, ανήκει στον 12^ον και τους Ιχθείς, με κυβερνήτη  τον Ποσειδώνα,  αλλά, ως φιλοσοφία περιλαμβάνεται στον 9^ον οίκο μαζί με τα  θεολογικά. Για  τον ένα  χρόνο παραμονής του  Διός στο ζώδιο του Τοξότη θα δούμε και άλλα  θέματα που σχετίζονται με τον χώρο να λαμβάνουν χώρα σταδιακά.  Ζευς και Αθηνά είναι δυναμικός συνδυασμός, εξόχως φιλοσοφικός.

Τοξότης  είναι  νότιος αστερισμός του Ζωδιακού Κύκλου αστερισμός που σημειώθηκε στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Συνορεύει με τους αστερισμούς Ασπίδα, Όφι (το τμήμα της Ουράς), Οφιούχο, Σκορπιό, Νότιο Στέφανο, Τηλεσκόπιον, Μικροσκόπιον, Αιγόκερω και Αετό.

O Άρατος δίνει για τον Τοξότη τα ονόματα Τοξευτής και Ρύτωρ τόξου (αυτός που τεντώνει το τόξο). Σε άλλους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς συναντάμε και την παραλλαγή Τοξευτήρ, ενώ οι Ερατοσθένης, Ίππαρχος, Πλούταρχος και Πτολεμαίος συμφωνούν στο Τοξότης. Ο Βρετανός ανατολιστής Thomas Hyde (1636-1703) παραθέτει την ελληνική ονομασία Βελοκράτωρ.

Ωσάν ΒΕΛΟΣ φτερωτό  ταξιδεύει και  η σκέψη  εν παντί καιρώ

Αστραία ©©

 ΠΗΓΕΣ:
Παλαιά και Νέα Ατλαντίδα, Αστραία ( 2008-2018)
Η Αστρολογία τον 21ον Αιώνα, Αστραία (1998-2018)
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Παλαιά και Νέα Ατλαντίδα

Ατλαντίδα

     Ο μύθος της Ατλαντίδος περνά μέσα από τον  μεταφυσικό θεοσοφιστή Πλάτωνα και φθάνει μέχρι τον Άρχοντα των Δακτυλιδιών τον ευφάνταστο  οραματιστή Τολκίν.

Ο μύθος, δεν είναι ιστορία, δεν είναι επιστημονική απόδειξη, δεν είναι η απόλυτη αλήθεια, δεν είναι τελείως ψέματα, δεν είναι κυριολεξία. Ο μύθος,  είναι μια αλήθεια ντυμένη με συμβολισμούς και αλληγορία. Είναι μια μετάφραση της αριστερής  πλευρά του ανθρώπου στη δεξιά. Είναι η σιωπηλή γνώση της ανθρωπότητος. Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές εκδοχές του ιδίου μύθου αποδεικνύει και την ύπαρξη διαφορετικών χαρακτήρων, λαών και μεταφραστών με ένα κοινό υπόβαθρο της παγκόσμιας ιστορίας. Ο καθένας  ανάλογα με την προσωπικότητα του, τον χαρακτήρα του, αλλά και την εποχή που έζησε και γεννήθηκε, διαλέγει και κατανοεί, την εκδοχή του μύθου που του ταιριάζει περισσότερο. Όσο πιο ευρύ πνεύμα είναι και όσο πιο ελεύθερος από τα δεσμά της κοινωνικής διαμόρφωσης του σπηλαίου της εποχής του, τόσο πιο αντικειμενικός  και  τόσο πιο κοντά στην αλήθεια και στην ουσία, τον πυρήνα του μύθου, βρίσκεται. Αυτό αφορά φυσικά και την γράφουσα, για να μη χάνουμε την αυτογνωσία.

Η  γεωλογική ιστορία της Γης αρχίζει πριν 4, 5 δισεκατομμύρια έτη με την  στερεοποίηση της. Μια πύρινη  σφαίρα  υπερβατικής συνείδησης και το πρώτο ζευγάρι της ενέργειας και της  ύλης,  παρουσιάζεται στην παγκόσμια σκηνή της μεγάλης σκηνοθεσίας δημιουργίας,  στο ταγκό του Ουρανού και της Γαίας. Η ταξινόμηση  των 4 στοιχείων δημιουργεί το επόμενο ζευγάρι, τον Κρόνο και την Ρέα. Η φωτιά υποχωρεί στο εσωτερικό του  πλανήτη και ο Άρχων των Δακτυλιδιών, φωτιά στον ουρανό, ο Κρόνος  δημιουργεί την πρώτη στεριά ήπειρο, την Παγγαία, όπως αναφέρεται στον Όμηρο κατά την άφιξη του Οδυσσέα στην  Σχερία.

Ορίζεται ο Χρόνος στον Χώρο και ο Ζεύς παίρνει την εξουσία με όχημα την Νοημοσύνη σε ατομική  ανθρώπινη γνωσιολογία.

Εγένετο άνθρωπος!

Όχι όπως είναι σήμερα. Ο πρώτος άνθρωπος, από αστερόσκονη, ήταν αποτέλεσμα του αδελφού Ποσειδώνα, κυρίου των υδάτων και συνυπήρχε με τα υδάτινα στοιχεία της ανόργανης συνείδησης στην Ποσειδωνία της Ατλαντίδος, κατοικία.

Οι πρώτοι  άνθρωποι επί της γης,  ήταν οι Άτλαντες και φθάσαν σε υψηλά επίπεδα πολιτισμού και τεχνογνωσίας με τους βασιλείς και τους ιερείς τους. Οι ιερείς τους, ήταν άνθρωποι της γνώσης, είχαν τη γνώση και οι βασιλείς τους, ήταν άνθρωποι της δύναμης, είχαν την ενέργεια. Και οι δυο κάνανε κατάχρηση της γνώσης, της δύναμης και της εξουσίας , εκφυλίστηκαν και καταστράφηκαν. Κάποιοι διασώθηκαν σε διάφορα μέρη της γης και οι μεγάλες τεκτονικές κινήσεις των λιθοσφαιρικών  πλακών, τους διαχώρισαν  οριστικά σε διαφορετικές κάστες και ηπείρους που είχαν και διαφορετική εξέλιξη. Μερικές δεν είχαν και συνέχεια. Οι Άτλαντες στα εξελιγμένα εργαστήρια της  γενετικής τους,   δημιουργήσανε από διάφορες διασταυρώσεις διάφορες υποφυλές,  καθώς και  αποικίες. Όσοι διασώθηκαν δημιούργησαν τον δικό τους πολτισμό  με  τη γνώση που είχαν και την Μνήμη,  «ανάμνηση» που διέθεταν.

Οι άνθρωποι της γνώσης, σαμάνοι μάγοι ιερείς θρησκευτές δημιουργήσανε τα ιερατεία και τις θρησκείες και ο άνθρωποι της δύναμης δημιουργήσανε τα βασίλεια, γίνανε ηγεμόνες, φαραώ  αρχηγοί και βασιλείς. Εξελίχθηκαν με βάση τις επιλογές τους, προσωπικές και συλλογικές,  τις κλιματολογικές συνθήκες και τον χαρακτήρα τους, οι  υπερβόρειοι, οι κινέζοι, οι μογγόλοι,  οι βαβυλώνιοι, οι σουμέριοι, οι αιγύπτιοι, οι ινδιάνοι, οι ινδοί, οι εβραίοι σημίτες, οι προέλληνες και πολλοί άλλοι, επιβεβαιώνοντας εν μέρει τη δαρβινική θεωρία.

Ειδικά ,οι Έλληνες μετά την διαμάχη  διαγωνισμό του Ποσειδώνα και της Αθηνάς και την προτίμηση επιλογή τους, φθάσανε σε μεγάλα επίπεδα ανθρώπινου πολιτισμού και ακριβώς γι αυτό τον λόγο.

Η ιστορία και η νοητική εξέλιξη των Ελλήνων βρίσκεται κρυμμένη στο άντρο των Ομηρικών Επών φυλαγμένη από τον Οδυσσέα και την Αθηνά για ελεύθερους ανθρώπους  που θα φθάσουν στην Ιθάκη. Το κλειδί, το κρατά η Πηνελόπη  και ανοίγει τα υψηλά δωμάτια του νου, όταν ανεβαίνει και  κατεβάζει το τόξο. Η  οδυσσσειακή διαδρομή του ομήρου ανθρώπου είναι και η ηράκλεια τελική επιλογή του, στης  Ατλάντειας Καλυψούς ,το νησί,  όχι   για του κόσμου,  την κυριαρχία. Θα συνεχίσει για τη γνώση και την αυτογνωσία.

Με την   ανακάλυψη της Ομηρικής Αμερικής και ειδικά μετά την εμφάνιση, είσοδο  του πλανήτη  Ποσειδώνα  στην συλλογική συνείδηση, το 1850 και του υγρού μαύρου στοιχείου του πετρελαίου,  στην  συλλογική τεχνολογία, η παλαιά Ατλαντίδα επανήλθε στο προσκήνιο με την μορφή των Μνηστήρων της ανθρωπότητος με τα ίδια  λάθη και χαρακτηριστικά. Ο Οδυσσέας  στο τελευταίο Σταθμό του φθάνει στην Ιθάκη και  συναντά τον Τηλέμαχο , την σύγχρονη ΤΗΛΕ επι-κοινωνία, στο φτωχικό καλύβι του νου, το  διαδικτύου του Εύμαιου.

Η Χρυσή Περικεφαλαία της Αθηνάς

 Χρυσές περικεφαλαίες  του νου και φλεγόμενα οχήματα άρματα σε σύγχρονες αντιληπτικές ερμηνείες του ομηρικού διαλογισμού

 Η Αθηνά, κόρη του Ζήνοος Διός ενδύεται  τα όπλα του πολέμου στη ραψωδία Ε, σοφά.
Ποια είναι αυτά;
Τη χρυσή αμφίφαλη, εγκέφαλη, τετράφαλη περικεφαλαία φορά στην κεφαλή της  στην οποία θα χωρούσαν αποτελεσματικά στρατιώτες πρόμαχοι πεζοί, 100  καστροπόλεων. Πολλοί δηλαδή.
Ποιοι είναι αυτοί;
Είναι η αντιληπτική ικανότητα του πολεμιστή  να μετακινεί  και να δαμάζει το σημείο της αντίληψης του με δόρυ στιβαρό και  όχημα  του νου, φλογερό. Ο πολεμιστής είναι πολεμιστής, όχι μόνο γιατί καταλαβαίνει κάτι, αλλά γιατί καταλαβαίνει και συνδέει πολλά και το  εύρος της αντίληψης του, έχει πλάτος, μήκος, ύψος, έχει, της Αντίληψης, του Αετού, τα Φτερά και χωράει πολλαπλάσια του 100 αρκετά.
Όταν το σημείο της  αντίληψης ξεσκουριάζεται και γίνεται χρυσό, τότε η σοφία, την φώτιση, στο κεφάλι φωτισμένων ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΕΩΝ συναντά, τα ΚΑΣΤΡΑ δε,  καίγονται ή αναφλέγονται, ευθυγραμμιστικά.
Η Αθηνά ανεβαίνει σε φωτισμένο άρμα από τα πόδια και με τα πόδια, με  δόρυ βαρύ μεγάλο και στιβαρό δαμάζει  ομηρικούς στίχους και σειρές ανδρών και ηρώων που την έχουνε θυμώσει, γιατί βόσκουν σαν κότες σε ορνιθοτροφείο κοτέτσι ανόητο και  χαζό
..... την Εποχή των Φωτισμένων Άστρων στον Πόλεμο των Εντειχισμένων Κάστρων.

 Ε Ιλιάδος 743

κρατὶ δ' ἐπ' ἀμφίφαλον κυνέην θέτο τετραφάληρον
χρυσείην, ἑκατὸν πολίων πρυλέεσσ' ἀραρυῖαν·
ἐς δ' ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ' ἔγχος
βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν
ἡρώων, οἷσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

Αστραία

Ραιστήρ Ηφαίστου

 

Ο Ήφαιστος επί τω έργω  με αμόνι και σφυρί

Θέλει το σφυρηλάτημα της η ψυχή, για να γίνει ωραία και ηρωική, στου ανθρώπου  τη μορφή

 Σ Ιλιάδος

 χαλκὸν δ' ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τε

 καὶ χρυσὸν τιμῆντα καὶ ἄργυρον· αὐτὰρ ἔπειτα

θῆκεν ἐν ἀκμοθέτῳ μέγαν ἄκμονα, γέντο δὲ χειρὶ

ῥαιστῆρα κρατερήν, ἑτέρηφι δὲ γέντο πυράγρην.

Που βρίσκεται κρυμμένο του Ηφαίστου το σφυρί;

Ο Όμηρος σαν μεγάλος πυρουργός  το αναφέρει στη ραψωδία Σ 

όταν με το χέρι του Ήφαιστου  πιάνει  ραιστήρα κρατερή και με το άλλο την πυράγρη μαζί με χαλκό κασσίτερο χρυσό  πολύτιμο και άργυρο πάνω σε ακμοθέτη  άκμονα αμόνι μέγα.

γ Οδυσσείας

 ἦλθε μὲν ἂρ βοῦς        430

ἐκ πεδίου, ἦλθον δὲ θοῆς παρὰ νηὸς ἐΐσης
Τηλεμάχου ἕταροι μεγαλήτορος, ἦλθε δὲ χαλκεὺς
ὅπλ' ἐν χερσὶν ἔχων χαλκήϊα, πείρατα τέχνης,
ἄκμονά τε σφῦράν τ' εὐποίητόν τε πυράγρην,
οἷσίν τε χρυσὸν ἐργάζετο· ἦλθε δ' Ἀθήνη
ἱρῶν ἀντιόωσα. γέρων δ' ἱππηλάτα Νέστωρ
χρυσὸν ἔδωχ'· ὁ δ' ἔπειτα βοὸς κέρασιν περίχευεν
ἀσκήσας, ἵν' ἄγαλμα θεὰ κεχάροιτο ἰδοῦσα.

Ήλθε λοιπόν ο βους εκ πεδίου, ήλθον και ταχείας γρήγορης νηός του μεγαλόκαρδου Τηλέμαχου οι σύντροφοι ήλθε και χαλκεύς,  όπλα έχων στα χέρια του  χάλκινα όργανα της τέχνης, άκμονα και σφυρί και ευποίητη πυράγρα που με αυτά τον χρυσό κατεργάζοντο.
Ήλθε και η Αθηνά στις  ιερές θυσίες να απαντήσει και ο γέρων Νέστωρ χρυσό του  έδωσε και αυτός χρύσωνε του βοδιού τα κέρατα με τέχνη μαστοριά,  αγαλιάζουσα άγαλμα, η Αθηνά χαρά να νιώσει ιδούσα.

Με αμόνι και σφυρί ο χαλκουργός του  Νέστορος παρουσία του Τηλέμαχου θυσία στη σοφία  ποιεί προς αγαλλίαση της Αθηνάς . Όμως το σφυρί ραιστήρ είναι κρυμμένο στη ραψωδία Τ Ιλιάδος και τ Οδύσσειας και όποιος το βρει αποτελεσματικά μπορεί να το χρησιμοποιεί για την εξαγωγή σοφίας  στο Πι και Φι.
Ο κάθε πραγματικός δημιουργός ξέρει τι ξέρει και πως να χρησιμοποιήσει  αυτά που ξέρει, ξέρει που τα έχει κρύψει και  πως τα έχει τακτοποιήσει  και,  ποιον θα αφήσει να τα βρει και να ανοίξει την κάμαρη των θησαυρών της γνώσης  με ένα κλειδί. Ο Όμηρος, εύμαια βοηθά στη γέννηση της Αθηνάς, από το κεφάλι νοήμονος όντος, να βγει η Σοφία των Ομηρικών Επών, με την μαεστρία την τέχνη των μεγάλων  τεχνουργών, την παλιά.
Κάθε γνώση και πληροφορία δεν είναι Σοφία αλλά κάθε Σοφία είναι γνώση και κυρίως αυτογνωσία. Η αληθινή γνώση είναι δρόμος ζωής, καρδιά  και εμπειρία. Δεν μπορεί να κλαπεί, να αντιγραφεί, να χαριστεί,  να αμαυρωθεί. Μπορεί μόνο να κερδηθεί  μέσα από μια κατάθεση σφυρηλάτηση  ψυχής  με έπαθλο την  Ελευθερία

Αστραία 16 12 2015

Περί Ατλαντίδος

ε΄ Ομηρική Προσοχή 

Η  Ερμηνείας της Σοφίας

Ερμής προς Καλυψώ:

Να φοβάσαι  την οργή μήνιν του Διός

μη τον κάνεις και θυμώσει

ξέρεις που θα βρεθείς 

αν τον Οδυσσέα παράνομα  συνεχίζεις να  παρακρατείς

 ε Οδυσσείας 145
τὴν δ' αὖτε προσέειπε διάκτορος Ἀργεϊφόντης·
"οὕτω νῦν ἀπόπεμπε, Διὸς δ' ἐποπίζεο μῆνιν,
μή πώς τοι μετόπισθε κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ."

 

Ατλαντική  Αυτοκρατορία

 

 Η παρέμβαση της Αθηνάς στην Αγορά Πνύκα των Θεών

α Οδυσσείας

τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
"ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη, ὕπατε κρειόντων,
καὶ λίην κεῖνός γε ἐοικότι κεῖται ὀλέθρῳ,
ὡς ἀπόλοιτο καὶ ἄλλος ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι.
ἀλλά μοι ἀμφ' Ὀδυσῆϊ δαΐφρονι δαίεται ἦτορ,
δυσμόρῳ, ὃς δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχει
νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ, ὅθι τ' ὀμφαλός ἐστι θαλάσσης,        50
νῆσος δενδρήεσσα, θεὰ δ' ἐν δώματα ναίει,
Ἄτλαντος θυγάτηρ ὀλοόφρονος, ὅς τε θαλάσσης
πάσης βένθεα οἶδεν, ἔχει δέ τε κίονας αὐτὸς
μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσι.
τοῦ θυγάτηρ δύστηνον ὀδυρόμενον κατερύκει,
αἰεὶ δὲ μαλακοῖσι καὶ αἱμυλίοισι λόγοισι
θέλγει, ὅπως Ἰθάκης ἐπιλήσεται· αὐτὰρ Ὀδυσσεύς,
ἱέμενος καὶ καπνὸν ἀποθρῴσκοντα νοῆσαι
ἧς γαίης, θανέειν ἱμείρεται. οὐδέ νυ σοί περ
ἐντρέπεται φίλον ἦτορ, Ὀλύμπιε; οὔ νύ τ' Ὀδυσσεὺς        60
Ἀργείων παρὰ νηυσὶ χαρίζετο ἱερὰ ῥέζων
Τροίῃ ἐν εὐρείῃ; τί νύ οἱ τόσον ὠδύσαο, Ζεῦ;"

ΕυρωΑτλαντική Συμμαχία

κατηγορείται για  κατάχρηση εξουσίας διαφθοράς  κλοπής και απληστίας

ε Οδυσσείας

ἦ ῥα, καὶ Ἑρμείαν, υἱὸν φίλον, ἀντίον ηὔδα·
"Ἑρμεία· σὺ γὰρ αὖτε τά τ' ἄλλα περ ἄγγελός ἐσσι·
νύμφῃ ἐϋπλοκάμῳ εἰπεῖν νημερτέα βουλήν,        30
νόστον Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὥς κε νέηται,
οὔτε θεῶν πομπῇ οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων·
ἀλλ' ὅ γ' ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου πήματα πάσχων
ἤματι εἰκοστῷ Σχερίην ἐρίβωλον ἵκοιτο,
Φαιήκων ἐς γαῖαν, οἳ ἀγχίθεοι γεγάασιν·
οἵ κέν μιν περὶ κῆρι θεὸν ὣς τιμήσουσι,
πέμψουσιν δ' ἐν νηῒ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν,
χαλκόν τε χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά τε δόντες,
πόλλ', ὅσ' ἂν οὐδέ ποτε Τροίης ἐξήρατ' Ὀδυσσεύς,
εἴ περ ἀπήμων ἦλθε, λαχὼν ἀπὸ ληΐδος αἶσαν.        40
ὣς γάρ οἱ μοῖρ' ἐστὶ φίλους τ' ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν."

ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε διάκτορος Ἀργεϊφόντης.
αὐτίκ' ἔπειθ' ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ' ὑγρὴν
ἠδ' ἐπ' ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇσ' ἀνέμοιο.
εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τ' ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει,
ὧν ἐθέλει, τοὺς δ' αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει·
τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς Ἀργεϊφόντης.
Πιερίην δ' ἐπιβὰς ἐξ αἰθέρος ἔμπεσε πόντῳ·        50
σεύατ' ἔπειτ' ἐπὶ κῦμα λάρῳ ὄρνιθι ἐοικώς,
ὅς τε κατὰ δεινοὺς κόλπους ἁλὸς ἀτρυγέτοιο
ἰχθῦς ἀγρώσσων πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ·
τῷ ἴκελος πολέεσσιν ὀχήσατο κύμασιν Ἑρμῆς.

 

Στο πυθμένα της θάλασσας της  Τηθύος

Το μήνυμα του Ερμή στην Καλυψώ με εντολή του Διός:

καὶ τότε δή μιν ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπεν·

"εἰρωτᾷς μ' ἐλθόντα θεὰ θεόν· αὐτὰρ ἐγώ τοι
νημερτέως τὸν μῦθον ἐνισπήσω· κέλεαι γάρ.
Ζεὺς ἐμέ γ' ἠνώγει δεῦρ' ἐλθέμεν οὐκ ἐθέλοντα·
τίς δ' ἂν ἑκὼν τοσσόνδε διαδράμοι ἁλμυρὸν ὕδωρ        100
ἄσπετον; οὐδέ τις ἄγχι βροτῶν πόλις, οἵ τε θεοῖσιν
ἱερά τε ῥέζουσι καὶ ἐξαίτους ἑκατόμβας.
ἀλλὰ μάλ' οὔ πως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο
οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθ' ἁλιῶσαι.
φησί τοι ἄνδρα παρεῖναι ὀϊζυρώτατον ἄλλων,
τῶν ἀνδρῶν, οἳ ἄστυ πέρι Πριάμοιο μάχοντο
εἰνάετες, δεκάτῳ δὲ πόλιν πέρσαντες ἔβησαν
οἴκαδ'· ἀτὰρ ἐν νόστῳ Ἀθηναίην ἀλίτοντο,
ἥ σφιν ἐπῶρσ' ἄνεμόν τε κακὸν καὶ κύματα μακρά.
ἔνθ' ἄλλοι μὲν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοὶ ἑταῖροι,        110
τὸν δ' ἄρα δεῦρ' ἄνεμός τε φέρων καὶ κῦμα πέλασσε.
τὸν νῦν σ' ἠνώγειν ἀποπεμπέμεν ὅττι τάχιστα·
οὐ γάρ οἱ τῇδ' αἶσα φίλων ἀπονόσφιν ὀλέσθαι,
ἀλλ' ἔτι οἱ μοῖρ' ἐστὶ φίλους τ' ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν."

 

Και .....ο Ηρακλής αφήνει  τον πονηρό Άτλαντα  να κρατά τον ουρανό

με τα Μήλα των Εσπερίδων στη θέση τους

και τον δρόμο παίρνει για τον ολυμπιακό γυρισμό 

La Dispute de Minerve et de Neptune pour donner un nom à la ville d'Athènes, Halle Noël (1711-1781), huile sur toile, Hauteur 1.56 m.; Longueur 1.97 m., Paris, musée du Louvre
(C) RMN - Christian Jean, Culture.fr/collections, France 

Η Αθηνά κερδίζει τους ποσειδώνιους  πολέμους  με την σοφία που στα χέρια της κρατά

Στις ευροατλαντικές  εκλογές  ....Ψηφίζουμε  κορυθαίολο ΑΘΗΝΑ σταθερά

Ευρώπη και Ατλαντίς