Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλιογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλιογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 20 Απριλίου 2016

Τα χίλια και ένα πρόσωπα του Ήρωα


 
φωτογραφία; ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
 Sébastien Slodtz (1655–1726)

Château de Versailles

Πρωτέας

 Ο ρόλος του ήρωα στη παγκόσμια μυθολογία

Ο καταστροφέας  των σκιών
      Δεν υπάρχει  και ούτε πρόκειται  ποτέ να υπάρξει συγκεκριμένο σύστημα ερμηνείας  των μύθων. Η μυθολογία είναι σαν τον θεό Πρωτέα, τον  γέροντα της θάλασσας, με τη γλυκιά λαλιά. Ο θεός θα πει μια λέξη και  θα πάρει το σχήμα κάθε πράγματος που βαδίζει στη γη, κολυμπάει στο νερό ή καίει σαν τη φωτιά.
     Ο ταξιδιώτης της ζωής , που επιθυμεί να διδαχθεί από τον Πρωτέα, πρέπει να  τον αρπάξει με δύναμη και να τον πιέσει όσο μπορεί, ώστε να εμφανιστεί με την κανονική του μορφή. Αυτός ο πανέξυπνος θεός, όμως δεν αποκαλύπτει  ποτέ , ακόμη και στον πιο  ικανό αναζητητή, όλη την  έκταση της σοφίας του. Η απάντηση που θα δώσει αφορά μόνο την ερώτηση που θα του έχει τεθεί και αυτό που αποκαλύπτει θα είναι σημαντικό ή ασήμαντο, ανάλογα με την ερώτηση.
   Οπότε ο ήλιος ανατέλλει  και στέκεται ψηλά, στη μέση του ωκεανού, η αρχαία μορφή αναδύεται  από την αλμύρα  της θάλασσας, εκείνη με τη γλυκιά λαλιά, πριν έλθει η ανάσα του Δυτικού Ανέμου και τον καλύψουν τα σκοτεινά κύματα της θάλασσας. Και μόλις βγαίνει, ξαπλώνει στα βαθουλώματα των σπηλαίων για να κοιμηθεί, πλαισιωμένος από τις φώκιες, η σπορά  της όμορφης κόρης του αλμυρού νερού, που κλάπησαν βίαια από τα νερά της γκρίζας θάλασσας, και είναι  πικρά  τα αρώματα που οσφραίνονται στους βυθούς  της αλμυρής θάλασσας.
  Ο Έλληνας πολεμιστής , ο βασιλιάς Μενέλαος, με την καθοδήγηση μιας εξυπηρετικής θυγατέρας του γέροντα θαλασσινού θεού, έμαθε τον τρόπο να αποκτήσει την εύνοια του θεού, επειδή μοναδική του επιθυμία  ήταν να μάθει τα μυστικά των προσωπικών του δυσκολιών και τις περιπλανήσεις των φίλων του. Ο θεός δεν αρνήθηκε να απαντήσει.

   Ο μοντέρνος νους, θεωρεί τη μυθολογία σαν μια αδέξια και πρωτόγονη προσπάθεια ερμηνείας του κόσμου της φύσης(Φρέιζερ), σαν ένα δημιούργημα της ποιητικής φαντασίας  των προϊστορικών χρόνων, που παρεξηγήθηκε με το πέρασμα του χρόνου (Μίλερ), σαν ένα αρχείο αλληγορικής  καθοδήγησης για να δώσει το άτομο μορφή στην ομάδα του(Ντίρκχαιμ), σαν ένα  ομαδικό όνειρο, σύμπτωμα των αρχετυπικών αγώνων μέσα από τα βάθη  της ανθρώπινης ψυχής (Γιουγκ), σαν τον παραδοσιακό φορέα των βαθύτερων  μεταφυσικών ενοράσεων του ανθρώπου (Κουμαρασβάνι), σαν την αποκάλυψη του θεού στα τέκνα του ( Εκκλησία). Η μυθολογία είναι όλα αυτά. Οι διάφορες θεωρίες καθορίζονται από την προσωπικότητα  του δημιουργού τους. Γιατί όταν δεν διερευνάται με βάση το τι  πραγματικά είναι αλλά πως λειτουργεί, πως  υπηρέτησε στον παρελθόν την ανθρωπότητα ή πως μπορεί να τη βοηθήσει σήμερα, τότε η μυθολογία εμφανίζεται τόσο  πειθήνια, όσο και η ίδια η ζωή στα πάθη και τις απαιτήσεις  του ατόμου, της ψυχής και της εποχής.

σελ. 457-458

Επίλογος
Από το βιβλίο του Τζόζεφ Κάμπελ
Ο  ήρωας με τα χίλια πρόσωπα
Εκδόσεις  ΙΑΒΛΙΧΟΣ,  2001 

Αστραία
20  04 2016
Βιβλιογραφία

Δευτέρα 18 Απριλίου 2016

Πολεμική Πρακτική




" Το να θεωρείς τον εαυτό σου πεπρωμένο, το να μη θέλεις να είσαι " διαφορετικός", είναι μεγάλη λογική"

Ισότητα σε σχέση με τον εχθρό: η πρώτη προϋπόθεση μιας τίμιας μονομαχίας. Όπου νιώθει κανείς περιφρόνηση δεν μπορεί να κάνει πόλεμο, όπου διατάζει κανείς, όπου βλέπει κάτι  να είναι κατώτερο από αυτόν, δεν έχει καμιά δουλειά να κάνει πόλεμο.
Η πολεμική μου πρακτική μπορεί να συνοψιστεί σε τέσσερις προτάσεις:
1. Χτυπώ μόνο υποθέσεις που είναι νικηφόρες, μπορεί ακόμη και να περιμένω μέχρι να νικήσουν.
2. Χτυπώ μόνο υποθέσεις, εναντίον των οποίων είναι  αδύνατον βρω συμμάχους, κινδυνεύω  μόνος μου,ποτέ δεν έκανα ένα βήμα που να μη με έβαλε σε κίνδυνο. Αυτό είναι το κριτήριο μου ό,τι κάνω το σωστό.
3. Δεν χτυπώ πρόσωπα ποτέ. Χρησιμοποιώ απλώς το πρόσωπο σαν μεγενθυτικό φακό που επιτρέπει να γίνει ορατή μια καθολική,  αλλά υφέρπουσα και διαφεύγουσα συμπεριφορά.
4. Χτυπώ πράγματα μόνο όταν αποκλείεται κάθε προσωπική διένεξη, μόνο όταν λείπει κάθε υπόβαθρο κακών εμπειριών.
σελ. 25
Φ. Νίτσε
Ιδέ   ο  άνθρωπος
Εκδοτική Θεσσαλονίκης

Αστραία
18 04 2016

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2015

Φύλλα Ομήρου



ΕΡΙΝΕΟΙ
   
Νέα Ομηρικά Φύλλα
 
Ελπίζουμε λοιπόν πως όταν οι Κλασσικές Σπουδές  καταρρεύσουν παρασέροντας κι εμάς μαζί τους, οι σκοτεινοί αιώνες του Ελληνισμού, έστω και μετά από δεκαετίες  παλιδρομήσεων, θα δώσουν τη θέση τους στην εποχή των παιδιών μας σε ένα νέο Όμηρο. Από εκείνο το χάος θα αναδυθεί ένας νέος Έλληνας, ένας Όμηρος που δεν θα αποτελεί μέρος του μυκηναϊκού ανακτόρου , αλλά θα είναι προσιτός στον καθένα και ιδιοκτησία όων, πιο κοντά στο πνεύμα της ελληνικής πόλης. Θα βλαστήσουν νέα φύλλα σε μια διαφορετική άνοιξη , γιατί οι ρίζες των Ελλήνων είναι βαθιές και δεν μπορούν να μολυνθούν τόσο  εύκολα. Όπως λέει και ο ίδιος ο Όμηρος για αυτό τον κύκλο:

Όπως είναι των  φύλλων η γενιά,
έτσι είναι και των ανθρώπων. 
Τα φύλλα άλλα τα ρίχνει ο άνεμος στη γη 
και άλλα βγάζει το ολόχλωρο χορτάρι δάσος, 
σαν έρθει η εποχή της  άνοιξης.
Έτσι και των ανθρώπων η γενιά, 
η μια φυτρώνει, η άλλη τελειώνει
 
Όμηρος Ιλιάς Ζ 146-150
  
 Επίλογος του βιβλίου

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ποιος σκότωσε τον Όμηρο

Victor Davis Hanson
John Heath

Αστραία  08 11 2015

Ταξίδι στη Γνώση

Άποψη του ΑΠΘ,  φωτογραφία ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ 

-Πιστεύεις πως εσύ και εγώ, είμαστε ίσοι;
Ρωτά  ο μέντορας του, ο Δον Χουάν , ένας Ινδιάνος σαμάνος,  τον Κάρλος Καστανέντα, καθηγητή  κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες.
-Μα φυσικά, απαντά ο Κάρλος, αγκαλιάζοντας τον συγκαταβατικά. Σε θεωρώ τον πιο σημαντικό  άνθρωπο  που έχω συναντήσει στην ζωή μου.
-Όχι, φίλε μου, απαντά ο Δον Χουάν, με το γνωστό  του, αιχμηρό ύφος. Δεν είμαστε ίσοι.
Εγώ είμαι ένας άνθρωπος της γνώσης και εσύ είσαι, ένας μαστροπός της γνώσης .
Την πουλάς, την  εμπορεύεσαι ,την εκπορνεύεις.
Αργότερα,  ο Κάρλος, ως αρχηγός της νέα ομάδας , όρισε σαν όρο  των μελών της, την  είσοδο στο πανεπιστήμιο της περιοχής τους, δίνοντας τον  κάτωθι  ορισμό για το πανεπιστήμιο:
Πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος μεσοαστικών αντιλήψεων, ακόλουθων μανδαρίνων  της κομματικής  και θρησκευτικής εξουσίας,   όπου αλληλοβραβεύονται, αλληλοταξιδεύουν, αλληλοτρώγουν, σπουδαιοφανείς  άνθρωποι ,  συνήθως τύπου  ΛΑΙΣΤΡΥΓΟΝΕΣ  σε κατάχρηση  έδρας και βίου, επιχορηγούμενοι αφειδώς με αντίτιμο ένα ΙΠΠΟΛΥΤΟ νεκρό, την ΠΑΙΔΕΙΑ και ένα ΘΗΣΕΑ γκρεμισμένο από τα  βράχια του Λυκομήδη με μεγάλη ηλικία.
-Μα αν είναι έτσι, γιατί πρέπει να φοιτήσουμε σε ένα πανεπιστήμιο, ρωτά  η Φλορίντα, ένα  μέλος της ομάδας.
-Γιατί πρέπει να  γνωρίσεις καλά κάτι πριν το απορρίψεις ή το δεχτείς για να δικαιούσαι να  ομιλείς, απαντά ο Καστανέντα. Πέραν τούτου, ο πολεμιστής επιβάλλεται να καλλιεργεί  μυαλό του ποικιλοτρόπως προς όλες τις κατευθύνσεις  και να συνδέει όλα τα δωμάτια της Γνώσης και του Λαβύρινθου.

Σε διασκευή και ελεύθερη απόδοση, από το έργο του  Κάρλος Καστανέντα , μισές αλήθειες και ψέμματα για τον Δον Χουάν και την φυσική  του  παρουσία, το ανωτέρω κείμενο.

Τελειώνοντας το ΑΠΘ  το 1983,  την  σχολή θετικών επιστημών, το  τμήμα της Γεωλογίας,  συνάντησα  την ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ένα βιβλίο του που το πουλούσαν στο πάγκο της φοιτητικής  λέσχης.

Είχα διαβάσει πολλά και ποικίλα βιβλία μέχρι τότε,   εκτός από τα σχολικά και πανεπιστημιακά, αλλά αυτό με προβλημάτισε.  Το άφησα όμως στην άκρη γιατί τότε  η ΛΟΓΙΚΗ του με ξεπερνούσε. Αργότερα μετά λίγα χρόνια, ένας γνωστός  της  αδελφής μου ξέχασε το ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΙΞΤΛΑΝ, στο τραπέζι του σπιτιού  μας και δεν το αναζήτησε ποτέ. Το διάβασα προσεκτικά και συνειδητοποίησα πολλά.Έτσι  ξαναγυρίζοντας  πίσω στην ξεχωριστή πραγματικότητα  του Κάρλος, μελέτησα συνολικά όλο το έργο του.
Μετά το υποχρεωτικό διάβασμα εξετάσεων και πτυχίων, εξοντωτικό και εξαντλητικό τις περισσότερες φορές, είχα πλέον την πολυτέλεια να διαβάζω για μένα και σκέπτομαι  πλέον ελευθέρα.
Ήταν και είναι ΧΑΡΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ να μαθαίνω και θεωρώ  μια μέρα χαμένη, αν δεν έχεις μάθει κάτι καινούργιο.
Μετά την Οδύσσεια, την αριστουργηματική ταινία του  Φ. Κόπολα, το 1997 και μελετώντας τα Ομηρικά Έπη με καινούργια ματιά   άρχισα να καταλαβαίνω  τι σημαίνει το ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ και το ταξίδι  της γνώσης του Ομήρου.
Το κυριότερο άρχισα να καταλαβαίνω τα μαθήματα που δίδασκα, Χημεία,Φυσική, Βιολογία, Γεωγραφία με ένα άλλο τρόπο . Δεν ήξερα τίποτα.  Τόσα χρόνια σχολείο, γυμνάσιο, λύκειο  πανελλήνιες, πανεπιστήμιο και να μην ξέρω τίποτα. Τόσα χρόνια χαμένα στο  ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ηλιθίως,  για να ακούω την κόρη της φίλης μου να ομολογεί με απελπισία:
-Μαμά, έχω  κουραστεί  από τα βιβλία  του σχολείου, τα  άθλια φροντιστήρια, την  παπαγαλία την αποστήθιση, τα έχω σιχαθεί. Όταν τελειώσουν οι πανελλήνιες θα κάνω  delete , και δεν θα ξαναπιάσω βιβλίο στα χέρια μου.

 Η κραυγή των παιδιών μας.
Αισθάνθηκα αποτυχημένη, ως καθηγήτρια εκπαιδευτικός,  σε σύστημα παιδείας  που φθάνει ένα παιδί στα όρια του, να μισεί  την γνώση  και τα βιβλία και να την βλέπει μόνο χρησιμοθηρικά  βαθμοθηρικά για μια θέση, ένα  πτυχίο και μια δουλειά.
Η γνώση είναι ένας  ΕΡΩΤΑΣ  μεγάλος και μόνο άνθρωποι ερωτευμένοι μαζί της  μπορούν να κάνουν ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΛΜΗΡΑ  με όχημα   το πλοίο του ΝΟΥ στην κοσμική θάλασσα της ποσειδώνιας Αντίληψης και να αντέξουν τα κύματα σε Άγνωστα του θυμικού νερά.
 Είναι μεγάλη περιπέτεια ρεαλισμού και κβαντικής  φαντασίας.

Φυσικά ο Καστανέντα ποτέ δεν μίλησε δεν έγραψε κάτι για τον Όμηρο και την Ελληνική Μυθολογία. Ο συνειρμός, η σύνδεση και η  πρωτότυπη ερμηνεία των Ομηρικών Επών  σε κοινωνικό, προσωπικό,  ψυχολογικό , πολιτικό και συλλογικό επίπεδο  είναι δικής μου εμπνεύσεως και είναι    copyright που  έχει κατοχυρωθεί  στα πνευματικά δικαιώματα, όπως και όλο το έργο για όσους δεν το γνωρίζουν και για όσους  νομίζουν πως μπορούν να το κλέψουν ή να το αντιγράψουν ατιμωρητί και χωρίς να  αναφέρουν την πηγή.  Ήταν και   μια ώθηση για να πάρω φόρα  σαν το τρίτο πόδι της κότας που ζωγράφισε η ανιψιά του Μπρεχτ. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά με το  έργο ΟΙ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ το 2000 και  πήρε το  πρώτο βραβείο στον διεθνή  διαγωνισμό  Ελληνικής Μυθολογίας  στην Ν. Υόρκη,  και στους ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ το 2008 από το ιστολόγιο  ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΙΟΝ.
Και ...συνεχίζεται

Αν η γνώση δημιουργεί προβλήματα, η άγνοια αναμφίβολα δεν μπορεί να τα λύσει

ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Κάρλος Καστανέντα
Φλορίντα  Ντόνερ
Αμπελάρ Ταίσα

Αστραία
08 11 2015