Οι τρεις δέσμες της συνείδησης

και τα τρία αδέλφια της  γαλαξιακής κοσμοκρατορίας

Το αποτέλεσμα της Τιτανομαχίας ήταν η νίκη των Ολυμπίων και το μοίρασμα της εξουσίας.
Ο Ζευς πατήρ θεών και ανθρώπων, οργανικών όντων στον φωτισμένο Όλυμπο, ο Ποσειδών, άρχων των υδάτων και των ανόργανων  όντων και ο Πλούτων αόρατος Αϊδης των, βασιλιάς του κάτω κόσμου και των νεκρών.
Η Τιτανομαχία είναι ο μεγάλος πόλεμος  των στοιχείων που έγινε πριν την εμφάνιση του ανθρώπου με τις μεγάλες τεκτονικές αλλαγές, τις  μεγάλες ορογενέσεις, την  Ερκύνια την Καληδόνια, την Αλπική και τη δημιουργία και τον διαχωρισμό των ηπείρων.
Ο άνθρωπος με τη σημερινή του μορφή, ήταν απών. Και όταν λέμε σημερινή μορφή, εννοούμε δύο μάτια, δύο χέρια,  χωρίς ουρά, 23  ζεύγη χρωμοσωμάτων  και με καθορισμένο φύλο, ΧΧ και ΧΥ, τα φυλετικά. Κύρια ομάδα αίματος Ο. Οι υπόλοιπες τρεις, δημιουργήθηκαν μετά τη ηρωική εποχή.
Η εξέλιξη των ειδών, Κύκλωπες Εκατόγχειρες αμφίβια δεινόσαυροι ερπετά θηλαστικά homo erectus, Homo neanderthalensis μέσα από την κοσμική θάλασσα της αντίληψης και την αντιύλης, μέσω της Ποσειδώνιας Συνείδησης οδήγησε στο Homo sapiens  τον πολυμήτη Δία και την εποχή των ηρώων, όπως περιγράφεται αναλυτικά μέσα από τα Ομηρικά Έπη και την Ελληνική Μυθολογία.
Τα τρία  αδέλφια δεν είναι μόνο επίπεδα συνείδησης , αλλά είναι και επίπεδα, βαθμίδες γνώσης.
Ο Ζευς αντιπροσωπεύει την έννοη ανθρώπινη λογική τάξη, τη δικαιοσύνη και τον πολιτισμό. Είναι ο νους του ανθρώπου το μυαλό που ενώνεται με νέες ιδέες παρθένες και ωραίε και  γεννά θεϊκά όμορφα παιδιά. Είναι το Γνωστό, η δεξιά πλευρά.
Ο Ποσειδών είναι το Άγνωστο, το μυστήριο, το οποίο μπορεί να εξερευνηθεί προσεκτικά, να κατανοηθεί, η αριστερή πλευρά.
Ο Πλούτων είναι αυτό που δεν  μπορεί να γίνει γνωστό με την ανθρώπινη μορφή. Μόνο φευγαλέες ματιές μπορεί να ρίξει κανείς στην  άβυσσο, βιαστικές και πολύ, μα πάρα πολύ προσεκτικές.
Και η εξερεύνηση του Γνωστού και του Αγνώστου, είναι πολύ δύσκολη υπόθεση για ένα άνθρωπο, η Πλουτώνια δε, είναι αδύνατη.
Ο φόβος όμως του θανάτου, ο πόνος, η αγωνία του ανθρώπου  για το μεγάλο μυστήριο της ζωής  και της απουσίας   της, είναι η βασική αιτία που οδήγησαν στην δημιουργία όλων των θρησκειών των ταγμάτων των μυστικών, των στοών και μέσω αυτών οι εκάστοτε εξουσιαστές χειραγωγούν απομυζούν  και καλλιεργούν τα πλήθη για ίδιον όφελος και σκοπόν.
Το πρώτο οικοδόμημα γνώσης, ο Λαβύρινθος, εξερευνήθηκε από τον Θησέα. Δημιουργήθηκε από  τον Μίνωα σύντροφο του Διός και εκεί κλείστηκε ο καρπός, του έρωτα της Πασιφάης με τον Ταύρο του Ποσειδώνος, δηλ,  εισήχθησαν οι λεμουριακές πρακτικές και  θεοσοφίες  στην   τότε φιλοσοφία και πολιτισμό της εποχής. Ο Θησέας βγαίνει νικητής με την βοήθεια της Αριάδνης κόρης του Μίνωα.
Ο Θησέας όμως έχει προσπαθήσει να κλέψει και την Περσεφόνη για χάρη του φίλου του Πειρίθοου και έχει κατεβεί στον Άδη.Έχει απαγάγει και την Ωραία Ελένη με σκοπό να την νυμφευτεί. Αυτό σημαίνει πως ο Θησέας και οι Αθηναίοι φλέρταραν με την Γνώση που δεν μπορεί να γίνει Γνωστή και με το βασίλειο του  Πλούτωνος, πράγμα που  διαγράφεται  και στον θεοσοφιστή Πλάτωνα  με  απαρχή την ορφική θεοσοφία των νεκρομαντών.
Για να το κατανοήσουμε αυτό το σημείο καλά, ας σκεφτούμε ποιοι ήρωες ημίθεοι και θνητοί κατεβήκανε στον Άδη και γιατί.
Κατέβηκε ο πονηρός Σίσυφος, παλαιός  αρνητής του θανάτου. Ευτυχώς απέτυχε. Κατέβηκε ο Θησέας. Τον  σώζει ο Ηρακλής, ευτυχώς. Όχι όμως τον Πειρίθου, ( περί θεού). Κατέβηκε ο Ηρακλής, όχι για την αθανασία, αλλά για φέρει τον Κέρβερο, τα μυστήρια της σεξουαλικής ενέργειας στο φως και τον ξαναγύρισε πίσω, σοφός. Κατέβηκε ο Ορφέας από τρελό έρωτα και αυτός για την ψυχή Ευρυδίκη. Απέτυχε παταγωγώς.  Πήρε στο λαιμό του και τον Ιάσονα δυστυχώς και τον πάντρεψε με την Μήδεια. Τίποτα καλό δεν βγήκε από αυτόν τον γάμο.
Κατέβηκε ο Οδυσσέας, όχι για να γίνει αθάνατος, αλλά για να πάρει χρησμό να επιστρέψει στην Ιθάκη. Ο Οδυσσέας είναι ο μόνος θνητός που έχει μια υγιή σχέση με το μυστήριο του θανάτου και τον Πλούτωνα, όχι μόνο δεν ιδρύει σκοτεινές τελετές και τελετουργίες πλουτώνιες, αλλά αρνείται και την αθανασία που του τάζει η Καλυψώ. Μεγάλο ΟΧΙ για ένα θνητό. Ο Οδυσσέας αποδέχεται την θνητότητα του,  θέλει να γυρίσει στη πατρίδα του, στο σπίτι, στο παιδί του, στην γυναίκα του, τόσο όμορφο και απλό. Είναι ένας απλός άνθρωπος, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της  ύπαρξης του και δεν υπάρχει τίποτα ανώτερο από αυτό, στον κόσμο της  ύλης.
Ο Οδυσσέας έχει μια καθαρότητα.  Είναι ένας άνθρωπος και αυτό τα λέει όλα.Πουθενά δεν θα τον δούμε να συμμετέχει σε σκοτεινές τελετές και τελετουργίες μυστικές, Πολεμά με το τόξο και  σπαθί του, ταξιδεύει εξερευνά  το Άγνωστο, κάνει λάθη σκέπτεται,  παίρνει μέρος σε αγώνες και στην Τροία και στους  Φαίακες,  αλλά  κρατά μια απόσταση ασφαλείας από τον μυστικισμό και τυφλώνει   τον λεμούριο αποκρυφισμό.
Ο αποκρυφισμός ανήκει στον Ποσειδώνα, όπως και το Άγνωστο. Η μαεστρία  ενός ανθρώπου της γνώσης είναι να το κατανοήσει χωρίς να βουλιάξει , να παγιδευτεί σε αυτό. Από την στιγμή που ένας άνθρωπος θα εμπλακεί με τον αποκρυφισμό,  τη θεοσοφία και την θρησκοληψία γίνεται έρμαιο του θυμικού και των μαζικών σκεπτομορφών, της λειψανολατρείας και θα ανασταίνει βρυκόλακες και δράκουλες, δούλος αυτών. Δεν υπάρχει τίποτα πιο νοσηρό θέαμα από αυτό και τόσο, τόσο αντινοικό.

Η εμπλοκή με τον αποκρυφισμό οδηγεί στον νοσηρό τελετουργικό από τον παλαιό σαμανισμό μέχρι και τον σύγχρονο θρησκευτικό. Όλα τα μυστήρια οι μυήσεις οι θρησκείες τα τάγματα και οι στοές έχουν σχέση με τον Πλούτωνα θεό. Όποιος τον κοιτάξει καίγεται ή τυφλώνεται  και υπάρχουν μυθολογικές αναφορές των ανθρώπων αυτών. Οι βίβλοι οι θιβετιανοί οι σημιτικοί οι ορφικοί και σμαραγδένιοι  πίνακες των φαραώ  έχουν κάψει πολλούς   φιλοαμέριμνους ατενιστές  στο λεπτό.
Ακόμη και ο Καποδίστριας, μέλος των μυστηρίων αυτών, κατάλαβε τον κίνδυνο και τις παρενέργειες αυτής της εμπλοκής  των θεών,με τον Ποσειδώνα και τον Πλούτωνα και έδωσε εντολή να κλείσουν όλες οι στοές. Αυτές οι σκοτεινές,οι μαύρες, των μεγάλων διδάσκαλων με τους βαρύγδουπους τίτλους   και των ύπατων και τις  κακόγουστες ενδυμασίες. Όντως αποτελούν πρόβλημα και πληγή για την ανθρωπότητα με τόσο έρωτα για τα ζώα, τον θεό και της αθανασίας τους, τον καημό.
Ο άνθρωπος πρέπει να κρατήσει  μια απόσταση σωστή από  τα ζώα και από το πνεύμα και τον θεό και το άρμα του σωστά να οδηγεί, χωρίς να εμπλακεί σε καμιά  θεοσοφία χριστιανική ή αρχαιο ελληνική και καμιά θεοσοφία δυτική ή ανατολική. Τους νεκρούς μας τους τιμούμε, τους σεβόμαστε τους θυμόμαστε, αλλά δεν τους  "ανασταίνουμε",  ούτε προσδοκώμεν  την ανάσταση τους, σισύφειοι αρνητές του θανάτου να κουβαλάμε τη πέτρα μας,  ανοήτοι, εγωιστές και  αλαζόνες.
Να αναλάβει την ευθύνη της ύπαρξης του, να μη φοβάται τον θάνατον, να τον συμβουλεύεται και να μην ζητιανεύει την αθανασία.  Είναι αθάνατος μέσα από την αυτογνωσία του, την πορεία και την διαδρομή του γι αυτή.
Αυτό είναι το μεγαλείο του και  αυτό το εισιτήριο για την αθανασία του και την ελευθερία του.
Η αψογοσύνη  του και η αυτογνωσία του. 
Και.... πως ποτέ δεν καμώθηκε πως είναι κάτι παραπάνω από μια απλή φλόγα κεριού  
έμπροσθεν στο φως δις άστρων που τον κοιτάζουν και τα κοιτάζει όρθιος και αυτός.


 από το βιβλίο: Παλιά και Νέα Ατλαντίδα


Αστραία ©©

Η γυναίκα ως φορέας Συνείδησης

 Ήφαιστος- Αθηνά,  Φωτιά σε κάστρα ενεργειακά

Πύρινες θεότητες  σε φωτισμένα σοφά μυαλά

  Με τον αυστηρά επιστημονικό ορισμό, θα ορίζαμε ως γυναίκα, των ανθρωπίδων το θηλαστικό, με αναπαραγωγή και μεταβολισμό. Τα κύρια χαρακτηριστικά του, είναι ένα γενετικό όργανο εσωτερικό με κοιλότητα, τη μήτρα, η έκκριση θηλυκών ορμονών, των οιστρογόνων, η έμμηνος ρύση, οι καμπύλες του σώματος, το στήθος, η φωνή,  το στρογγυλό σφαιρικό ωάριο και το χρωμόσωμα ΧΧ.
Έτσι το ορίζει η φύση, ως παντοδύναμη θεότητα και βεβαίως υπάρχουν τα  κληρονομικά και επίκτητα χαρακτηριστικά ως αποτέλεσμα της διαλεκτικής σχέσης, αλληλεπίδρασης, ανθρώπου και περιβάλλοντος στην εξέλιξη της Συνείδησης, πχ,  το βάρος ενός ανθρώπου μπορεί να αλλάξει με την ανάλογη διατροφή, το ύψος του  και το χρώμα των ματιών του, όχι.
Η ιστορία των φύλων αρχίζει με την  Μυθιστορία της  θηλυκής Γαίας και του αρσενικού Ουρανού στην πόλωση της ενέργειας τους κατά την κάθοδο στην ΥΛΗ και βρίσκεται σε όλους τους αρχέγονους μύθους και σε διάφορους λαούς, ως κοινή ανάμνηση της ανθρωπότητος και της ΓΝΩΣΗΣ.
Ο Όμηρος μας μιλάει για την Τηθύ χωρισμένη από τον Ωκεανό και η Ήρα το χρησιμοποιεί ως πρόσχημα,  για να απασχολήσει  ερωτικά τον Δία Νου. Θα πάει να τους βρει για να τους συμφιλιώσει  να μη είναι μαλωμένοι, λέει στο ταίρι της  το καταπληκτικό. Το αποτέλεσμα είναι ο Ζευς να εξοργιστεί,  ξυπνώντας, και αφυπνισμένος από την απάτη της Ήρας. Μόνο ο Οδυσσέας συναγωνίζεται την οργή του, όταν η Πηνελόπη, ερευνώντας και  ελέγχοντας την ταυτότητα του, τον βγάζει έξω από το δωμάτιο για να κοιμηθεί μόνος του, χωρίς το άλλο του μισό.
Η ιστορία της ανθρωπότητος περιλαμβάνει τον πόλεμο, ως πατέρα των πάντων, και την ειρήνη ως μητέρα των πάντων. Φυσικά περιλαμβάνει και τον πόλεμο των τάξεων, των αγορών, των συμφερόντων, των φύλων και των μήλων, σε ένα εξουσιαστικό σύστημα ανθρώπινης αγοροπωλησίας με πρώτο εξουσιαστή τον αρσενικό Ουρανό που τρώει τα αρσενικά  παιδιά του.
Είναι φανερό πως η εξουσία φοβάται πάντα τον αρσενικό  γιο, γι αυτό και ευνουχίζει τον ανδρικό πληθυσμό, τον εκθηλυκοποιεί. Το πως, σε άλλο άρθρο, θα αναφερθεί.
Ο Κρόνος συνεχίζει το ίδιο, ο Λάιος εξορίζει τον Οιδίποδα για τον ίδιο λόγο και οι Μνηστήρες στήνουν καρτέρι στον Τηλέμαχο, γιατί ανησυχούν μην επιστρέψει και από τον θρόνο που έχουν καταχραστεί, τους διώξει. 
Ο  άνδρας ως ΧΥ, είναι ευάλωτος σε ένα αδηφάγο σύστημα που σε κάθε του βήμα καραδοκεί να τον αφανίσει, εκτός αν μια γυναίκα, Γαία, Ρέα, Μήτις Αθηνά, τον βοηθήσει. Όμως το σύστημα έχει φροντίσει  την γυναίκα, να την υποβαθμίσει μέσα από φεουδαρχικές  κοινωνίες, πατριαρχικές   θρησκείες, καπιταλιστικές  υπουδουλωτικές φιλελευθερίες, σε Δύση και Ανατολή, γνωστές σε όλους.
Έτσι αναγκάζει τον  άνδρα να πουλάει το σώμα του, το μυαλό του και την μυική του δύναμη σε εργασιακές συνθήκες δουλείας, "δούλος"  στη νοοτροπία, θεού και συστήματος για να μπορεί να αγοράσει μια γυναίκα κυριολεκτικά ως πόρνη, ή ,μεταφορικά, μέσα από ένα γάμο συμφέροντος, ικανοποιώντας τις ανάγκες του βασικού ενστίκτου, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Η νοοτροπία του δούλου μεταφέρεται στην επίδειξη του αφέντη στα κατώτερα στρώματα της ανθρώπινης πυραμίδας, Έτσι ο δούλος του συστήματος γίνεται ο πατέρας "αφέντης" σε μια πατριαρχική οικογένεια βασανίζοντας  γυναίκα και παιδιά, με φαινόμενα τέτοιου είδους, πολύ συχνά στις πολιτισμένες κοινωνίες, ακόμη και σήμερα.
Ο φόβος του άνδρα για την γυναίκα , αποτέλεσμα της καταπίεσης του ίδιου του νοσηρού συστήματος και την κοινωνικής διαμόρφωσης που υφίσταται , τον οδηγεί στην ανταγωνιστικότητα και την χαμένη του αρσενική ταυτότητα, χωρίς να  μπορεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε μία βαρβαρότητα και μία εκφυλιστική  μαλθακότητα.
 Έτσι το  σημερινό πρότυπο του ανδρός, είναι ένας τύπος που βγάζει λεφτά και μπορεί να έχει αμάξια ακριβά και μια γυναίκα που να είναι ωραία, πλούσια και χαζή ξανθιά. Φυσικά  όλα δεν μπορούν να βρεθούν και συμβιβάζεται με περιοδικά πορνογραφικά, στην κάθοδο της αρσενικότητας, ρεαλιστικά.

Η γυναίκα, από την άλλη πλευρά, σπρωγμένη από τους ίδιους κανιβαλιστικούς  μηχανισμούς, πέρασε σε μια χειραφέτηση που της στοίχισε ακριβά. Βγήκε, από το σπίτι που ήταν κλεισμένη," χανούμισσα στον οντά", ανατολίτικης νοοτροπίας, στην παραγωγή εργασίας και στην σεξουαλική απελευθέρωση, δυτικής σκλαβιάς, και δουλεύει σαν σκλάβα , διπλά.
Το αποτέλεσμα όλων αυτών των εξελεγκτικών και ελεγκτικών εφαρμογών,  ήταν και είναι, οι άνθρωποι ,άνδρες και γυναίκες να παραμένουν χωριστά, χωρίς το άλλο τους μισό, στον πόλεμο των Ρόοζ και των δύο  φύλων, των δύο πόλων της ενέργειας, ανταγωνιστικά.
Το ποιος και ποιοι κερδίζουν απ όλα αυτά, είναι  συμπεράσματα,ευλόγως    κατανοητά.
Μέσα από αυτό εξουσιαστικό σύστημα , αγοράς και πώλησης ανθρώπινης ενέργειας, οι άνδρες , ηττημένοι,γίνονται όλο και βίαιοι, χυδαίοι και πιο θηλυκοί και οι γυναίκες όλο και πιο υστερικές, ανισόρροπες και αντρικές, η δε εντροπία βυθίζεται σε ένα θερμοδυναμικό θάνατο απελπιστικά.
Πως μπορεί μια γυναίκα να βοηθήσει ένα άνδρα αποτελεσματικά;
Μόνο με τη Γνώση και ως φορέας Συνείδησης, πύρινης Αθηνάς φωτιάς.
Ούτε με σέξυ ηλίθιες  φωτογραφίες , ούτε με υστερικές κραυγές χαμηλής συναισθηματολογίας ,ούτε με επιδείξεις αντρικής   υπερφίαλης  διανόησης.
Και στην ουσία αυτό ζητάει απεγνωσμένα ένας σωστός άνδρας από μια γυναίκα,  ζητά  να του πει κάτι , να του δείξει  τον δρόμο έτσι που προχωρά στην ομίχλη και στα σκοτεινά.
Δυστυχώς, περισσότερες γυναίκες σήμερα βρίσκονται σε χαμηλό επίπεδο και νόησης και συναισθήματος, κατακρεουργημένες από τους ίδιους προαναφερθέντες λόγους. Όχι μόνο τους άνδρες δεν  μπορούν να βοηθήσουν σωστά , αλλά ούτε και τους εαυτούς τους. Βουλιάζουν συνέχεια σε μια πλήρη εξάρτηση από την οικογένεια και τα παιδιά με ασχολίες και συνταγές μαγειρικής, αμόρφωτες ουσιαστικά. Ωρύονται  στο ΦΒ και αλλού σε απλοϊκούς προβληματισμούς , κυρίως κομματικούς και θρησκευτικούς λυγμούς και καταλήγουν σε μια δήθεν κουλτούρα με ένα διδακτορικό παπαγαλίας που δεν έχουν κατανοήσει ποτέ, όπως και την φύση τους, της γυναικείας ουσίας.
Είναι μια μοναξιά που την πληρώνουμε όλοι μαζί, και οι άνδρες και οι γυναίκες  χωριστά, μέχρι να βρούμε το ταίρι μας και το άλλο  μισό και γίνουμε ΣΟΦΟΙ πραγματικά.
Ο  άνδρας πρέπει να βγάλει, να γεννήσει την Σοφία από την κοιλότητα του  Κεφαλιού του, σε σπέρμα ευθύ και η γυναίκα, να την κυοφορήσει  στην κοιλότητα της Μήτρας της σε πρώτο ΦΑΝΗΤΑ ωάριο ΩΟ, όπως στην ΑΡΧΗ.
Ο Ήφαιστος, ας συνεισφέρει σε αυτό.
Η Αθηνά θεά, ας αναλάβει  τους υπόλοιπους θνητούς, μήπως και φωτιστεί, ο ανδρικός, μισός πληθυσμός της Γαίας γης και δούμε μια φωτεινή ημέρα να ξημερώνει  στον πλανήτη ΓΗ ροδοδάκτυλης αυγής.

03 11 2016

Αστραία

Ταξίδια Συνείδησης

Γιατί ο Οδυσσέας ταξιδεύει συνέχεια στη θάλασσα και στο νερό;
Διότι  ο Οδυσσέας, ως  άνθρωπος της γνώσης και φορέας Συνείδησης, χρησιμοποιεί το νερό ως  μεταφορικό όχημα, συμβολικό και ρεαλιστικό.
Το νερό είναι το συναίσθημα και κυριαρχεί το θυμικό. Ανήκει στον Ποσειδώνα,  γεννήτορα των ανοργάνων  Όντων και μία από τις τρεις δέσμες συνείδησης,  σε μονοπάτι Ολυμπιακό.
Η συνείδηση   σφραγίζεται από τον Πλούτωνα, τον κυριάρχο της ζωής και του θανάτου  σε ΣΠΟΡΟ σπέρμα ΖΩΗΣ, με το DNA του. Μοιράζεται σε όλα τα έμβια  όντα με αναπαραγωγή και  μεταβολισμό. Μορφοποιείται  στην ΥΛΗ, γη, νησί και στεριά, από την Αφροδίτη ΜΟΡΦΩ, σε σχήμα περίβλημα και μορφή.
Όσα είναι ΟΜΟΡΦΑ, την εμπεριέχουν, τα υπόλοιπα είναι άδεια κελύφη χωρίς συνείδηση και ψυχή.
Ο Οδυσσέας ταξιδεύει στο νερό, σε ένα τρικυμισμένο  συναίσθημα που πρέπει να είναι ήρεμο νηφάλιο  για να μη πνιγεί και ο ίδιος, άψογος, για να το χειριστεί. Όλοι οι σύντροφοι του χάνονται γιατί βουλιάζουν  στα άγρια κύματα του Ποσειδώνα που σηκώνει το ανεξέλεγκτο θυμικό. Κρατάει πάντα τον πήχυ και την στάθμη  ψηλά. Όσοι είναι ΟΜΟΙΟΙ με αυτόν ανεβαίνουν και  θα ενωθούν, οι υπόλοιποι, τον νέο κατακλυσμό του Διός, θα πνιγούν.
Ο Οδυσσέας δεν καταργεί το συναίσθημα, αλλά το χρησιμοποιεί σαν καύσιμο υλικό για να κινηθεί   στην Επιστροφή. Είναι μετασχηματισμός πυρός και αναδιάταξη της ενέργειας στο νησί του φωτός. Είναι αντίδραση πυρηνική. Φωτιά, στη φωτιά του Πλούτωνα . Ο Οδυσσέας καίει ό,τι τον πλήγωσε βαθιά και προχωρά. Το ανθρώπινο  συναίσθημα το καταργούν οι ΤΡΩΕΣ και εξ αιτίας της απουσίας του, κτίζουν τα ΤΕΙΧΗ της αναλγησίας τα ψηλά, σε άνυδρη στεριά  και πουλάνε τον συναισθηματικό θεό με το κουταλάκι,μαζί με υποσχέσεις παραδείσου και συγχωροχάρτια απύθμενης αβύσσου  αισχροκερδικά, θησαυρίζοντας κυριολεκτικά και καταστρέφοντας το ανθρώπινο μυαλό.
Ο Οδυσσέας επιστρέφει με 12 νήες και ένα Αλκίνοο ΠΛΟΙΟ. Είναι η ΝΑΥΣ του γερού καθαρού ΝΟΥ και κινείται με ζέφυρο αεράκι, ΑΕΡΑ του λογικού. Ο Οδυσσέας χρησιμοποιεί πάντα το μυαλό του και το κρατάει διαυγές. Οι ΝΗΕΣ που εκστρατεύουν στην ΤΡΟΙΑ είναι ισχυρές και πολλές, αλλά το εύρος της ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ τους, είναι  τρισδιάστατο και το εποπτεύει ο ΖΕΥΣ, κυρίαρχος  της συνείδησης του Homo Sapiens.
Ο Οδυσσέας εισαγάγει και την 4η διάσταση μέσα από τον Δούρειο Ίππο και έτσι πέφτει η ΤΡΟΙΑ.
Καίγεται από τη φωτιά 12 φωτισμένων κέντρων   των αλόγων του νου και την φωτιά  του Ήφαιστου.
Είναι η κριτική του καθαρού Λόγου και η διάκριση του φωτισμένου ΝΟΥ που φτιάχνει τα δώματα του Ολυμπιακού βουνού.
 Όμως που είναι η φωτιά;
Η φωτιά είναι κρυμμένη στις στάχτες των Ομηρικών Επών, σπέρμα πυρός, όπως μας λέει και ο Όμηρος στην ε ραψωδία διακριτικά.
 "σπέρμα πυρὸς σῴζων".στ. 490
Πως ανάβει;
Ανάβει κοντά σε μία Ομηρική Εστία ζωντανά στα κέντρο ενός κύκλου από Ήλιο Απόλλωνα, συνειδητά.
η Οδυσσείας 153,
"ὣς εἰπὼν κατ’ ἄρ’ ἕζετ’ ἐπ’ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσι
πὰρ πυρί· οἱ δ’ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ".

Την ανάβει η Ευρυμέδουσα από τα έγκατα της αρχαίας ηπείρου γαίας στεριάς και οι ΑΛΚΙΝΟΕΣ ΝΟΕΣ, τη  γνωρίζουν καλά.
 η Οδυσσείας
,"γρηῢς Ἀπειραίη, θαλαμηπόλος Εὐρυμέδουσα,
τήν ποτ’ Ἀπείρηθεν νέες ἤγαγον ἀμφιέλισσαι,
Ἀλκινόῳ δ’ αὐτὴν γέρας ἔξελον, οὕνεκα πᾶσι10"

Όταν διαβάζει κανείς τα Έπη τα Ομηρικά, οι φιλολογικές και ακαδημαϊκές μελέτες  και αναλύσεις δεν επαρκούν, είναι μια  οριζόντια ανάγνωση στα γνωστά νερά  των γνωστών εμπόρων, βιοποριστών και  διανοούμενων της  γνώσης. Τους λείπει, η ΦΩΤΙΑ. Ο Όμηρος, ως άνθρωπος της γνώσης  έχει προσθέσει και άλλες διαστάσεις  που ανοίγουν σε κάθετες αναγνώσεις, υψώνοντας  στο ΖΕΝΙΘ, το Δόρυ της Αθηνάς,  από ανθρώπους, πολεμιστές της ζωής,  με ανοικτά αλεξίπτωτα  μυαλά.


31 10 2016
Αστραία

Η συνείδηση ως θεμελιώδες μέγεθος

της νέας φυσικής και της  καινούργιας εποχής σε διεθνείς μονάδες μέτρησης  και ποσοστά αυτογνωσίας

Τι είναι συνείδηση;
Υπάρχουν τρεις δέσμες συνείδησης , όπως κωδικοποιούνται στην Ελληνική  Μυθολογία, από τα τρία αδέλφια, τον Ποσειδώνα,τον Πλούτωνα και τον Δία και αναφέρονται σε οργανικούς και ανόργανους κόσμους και τα είδη τους και, δύο κατηγορίες, η έμφυτη και η εξελισσόμενη.
Η ανθρώπινη συνείδηση, μας ενδιαφέρει ως μετρήσιμο μέγεθος γιατί παρατηρεί τον κόσμο και τον επηρεάζει αντιστοίχως και αναλόγως.
Όταν είναι απούσα θα πρέπει να θεωρείται ποινικό αδίκημα και όταν είναι παρούσα είναι Φως, Τόξο και  Τοξοβολία του  συν ΕΙΔΕΝΑΙ, ενδιαφέρουσα και κυοφορούσα.
Ποτέ η συνείδηση  δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Ο μύθος της γεννήσεως του Απόλλωνος τονίζει το γεγονός σε μάτια θεατών, ανοικτά. Κανείς δεν θέλει να γεννηθεί η συνείδηση και το φως. Καμία στεριά δεν τον δέχεται, ούτε τη ΛΗΤΩ.
Γιατί;
Διότι φοβούνται. Είναι το σκοτάδι της ασυνειδησίας και φοβούνται το ΦΩΣ που θα τους ξεσκεπάσει.
Ο φόβος τους αποδεικνύει την ενοχή τους και ο Όμηρος την κατονομάζει στην ετυμηγορία του με τα ΟΝΟΜΑΤΑ  τους, στην ραψωδία Χ, ένα ένα , όταν τους καλεί.
Ποτέ  δεν ήταν τόσο  "βασιλιάδες γυμνοί", όσο σήμερα  στα ψεύτικα ρούχα του αυτοκράτορα.
Έζησαν  ασυνείδητα στην αμετροέπεια, στην κατάχρηση εξουσίας και στην υπερβολή.
Αυτός που ζει ασυνείδητα, είναι σαν να μην έχει ζήσει ποτέ, γιατί το δώρο της ζωής περιλαμβάνει την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ως φορέα και η Αθανασία, την ΕΠΙΓΝΩΣΗ της.
24 10 2016
Αστραία

Η Πεμπουσία της Δύναμης

 

 ΕΙΔΗ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

 

Τα  4 θεμελιώδη  είδη των  δυνάμεων είναι :

Η ισχυρή δύναμη
Η ηλεκτρομαγνητική δύναμη
Η ασθενής δύναμη
Η βαρυτική δύναμη

Υπάρχει και η 5η δύναμη, ως βασικό θεμελιώδες μέγεθος και είναι η Συνείδηση του Παρατηρητή.

Τι είναι συνείδηση;

Συνείδηση απλά, είναι το ταξίδι του Εαυτού  με κέντρο τον Ήλιο Απόλλωνα και μπορεί να ΕΝΟΠΟΙΗΣΕΙ όλες τις ΔΥΝΑΜΕΙΣ του καλού στη φωτεινή του ανθρώπου, πλευρά.

Γιατί;

Διότι, όταν ο παρατηρητής παρατηρεί  σε αυτοσυνείδηση τον εαυτό του και τον κόσμο των  υποκειμένων και αντικειμένων, η αλλαγή είναι συνειδησιακή και κβαντική. Το σύμπαν δονείται σε συντονιστικό κραδασμό, συγχρονιστικό με ορμή.

Η καινούργια φυσική του 21 Αιώνα θα πρέπει να συμπεριλάβει την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ,

ως βασικό θεμελιώδες μέγεθος , μετρήσιμο καθ΄όλα,  σε όλο το φάσμα των  θετικών επιστημών ,

για να είναι πλήρης, όμορφη και αποτελεσματική.

Κυρίως ΕΝΩΤΙΚΗ, γιατί μόνο η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ μπορεί να  ΕΝΟΠΟΙΗΣΕΙ όλες τις δυνάμεις  σε εύσχημα σχήματα ΟΝΤΩΝ με περιεχόμενο, Φαιά ΟΥΣΙΑ και  ανίκητη ΟΜΟΡΦΙΑ

17 10 2016

Αστραία