Οι αυτόχθονοι λαοί και τα δικαιώματα τους

Επιβεβαιώνοντας ότι οι αυτόχθονες πληθυσμοί είναι ίσοι με όλους τους άλλους πληθυσμούς, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα όλων των πληθυσμών στη διαφορετικότητα και στο να θεωρούν τους εαυτούς τους διαφορετικούς και να γίνονται σεβαστοί ως τέτοιοι, 

Επιβεβαιώνοντας επίσης ότι όλοι οι πληθυσμοί συμβάλλουν στην πολυμορφία και τον πλούτο των πολιτισμών που αποτελούν κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας, 

Επιβεβαιώνοντας επιπλέον ότι όλα τα δόγματα, οι πολιτικές και οι πρακτικές που βασίζονται ή υποστηρίζουν την  ανωτερότητα των πληθυσμών ή των ατόμων με βάση την εθνική τους καταγωγή ή τις φυλετικές, θρησκευτικές, εθνικές και πολιτισμικές διακρίσεις, είναι ρατσιστικές, επιστημονικά ψευδείς, νομικά άκυρες, ηθικά καταδικαστέες και κοινωνικά άδικες, 

Επαναβεβαιώνοντας ότι οι αυτόχθονες πληθυσμοί θα είναι ελεύθεροι, κατά την άσκηση των δικαιωμάτων τους, από κάθε είδους διακρίσεις, 

Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων Πληθυσμών

Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση με το Ψήφισμα 61/295 της 13ης Σεπτεμβρίου 2007

Πριν ερευνήσουμε τα γνωστικά πεδία επιστημονικά και μυθολογικά που συνδέονται με τον τίτλο του άρθρου θα πρέπει να κατανοήσουμε την έννοια και την σημασία των δύο βασικών λέξεων:
Αυτόχθονες και λαοί
Ας ξεκινήσουμε από την πρώτη, αυτοχθονία, όπως μας ομιλεί η  ίδια η ετυμολογία, σημαίνει αυτός που είναι  ίδιος   με τη γη, χθών, γέννημα θρέμμα. Άρα η αυτοχθονία προϋποθέτει ένα είδος στεριάς, ήπειρο ή νησί. Συνεπώς  αφορά χερσαία  όντα και όχι υδρόβια που κολυμπούν στον μεγάλο ωκεανό χωρίς σύνορα. Και όχι μόνο χερσαία όντα αλλά και μεγάλα θηλαστικά και συγκεκριμένα ανθρώπους.
Η λέξη χρησιμοποιείται  για να δηλώσει την καταγωγή αλλά και κυριαρχικά δικαιώματα ανθρώπων πάνω στη δική τους στεριά γη για αυτό και αφορά  λαούς  έθνη και φυλές.
Είναι λογικό πως αν κάποιοι διεκδικούν εξωγήινη προέλευση από την Ανδρομέδα και τον  Σείριο δεν είναι αυτόχθονες, είναι εξωγήινοι, εκτός και αν ερμηνεύουν τη λέξη εξωγήινος, ως κάποιον που περπατεί στην επιφάνεια της γης και εσωγήινος κάποιον που  είναι κάτω από τον φλοιό της.  Εξωγήινος είναι αυτός που βρίσκεται έξω από την ατμόσφαιρα της  Γης και χερσαίος αυτός που περπατά ή έρπει στην επιφάνεια της.
Η γεωλογική ιστορία της Γαίας μας εξιστορεί μέσα από την επιστήμη πως εν αρχή ήτο μια πύρινη μάζα  πριν 4, 6 δισ έτη που αρχίζει να ψύχεται και παραμένει το εσωτερικό πυρ στα    έγκατα της γης. Εξέρχεται με την μορφή  λάβας και  ψύχεται   σε μάγμα στεριά.
Μέσα από τον παγκόσμιο ωκεανό και μετά το  προκράμβριο αναδύθηκαν και δημιουργήθηκαν πανάρχαιες ήπειροι νησιά μετακινήθηκαν καταποντίστηκαν  μέχρι σήμερα.
Η εμφάνιση του ανθρώπου πιο κοντά στο σημερινό είδος άρχισε πριν 2 εκατομμύρια χρόνια με τον Homo Sapiens sapiens,  ενώ προηγούμενα είδη Homo sapiens idaltu. όπως και τα λεμουροειδή Homo neanderthalensis και Homo erectus εξαφανίστηκαν  χωρίς να είναι βέβαιον.Δεν υπάρχει νοήμων άνθρωπος που έχει περπατήσει στη γη και δεν έχει αναρωτηθεί για την αρχή και του ανθρώπου την καταγωγή. Όλοι έχουν προσπαθήσει να απαντήσουν με τον τρόπο τους. Οι θρησκείες οι μυθολογίες  η επιστήμη, η φιλοσοφία, η τέχνη  και η ποίηση.
Οι θρησκείες θέλουν προσοχή γιατί ενώ στην ουσία είναι μυθολογίες,  προωθούν τα μυθεύματα τους ως  απόλυτες αλήθειες  με μοναδικό σκοπό να διατηρούνται στην εξουσία και να απομυζούν  τον κάθε λαό . Ο  ίδιος ο θεός της Παλαιάς Διαθήκης,  εκδιώκει βάναυσα τον αυτόχθονα Αδάμ και με μεγάλη σκληρότητα  για το παράπτωμα της γνώσης από την περιοχή της Μεσοποταμίας χωρίς να του αναγνωρίσει  κανένα δικαίωμα και κυρίως το δικαίωμα στη γνώση. Σήμερα, οι εκπρόσωποι του  περιφέρονται αναξιόπιστοι αναμιγνύουν  και προσηλυτίζουν αυτόχθονες και μη, φυλές.
Οι μυθολογίες, είναι αλληγορίες και κρύβουν πολλές αλήθειες, αν μελετηθούν και ερμηνευτούν με προσοχή.
Η επιστήμη, όταν δεν θεοποιείται και δεν υπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα εξουσίας είναι πολύ αναλυτική και επεξηγηματική.
Η φιλοσοφία, ανοίγει τον νου, τον διευρύνει και η τέχνη με την φαντασία του δίνει τα φτερά, η ποίηση  δε του δίνει την καρδιά.
Έτσι λοιπόν η αυτοχθονία θα αναζητηθεί στη πρώτη στεριά στην αρχαία Λεμουρία πριν 65 εκατομμύρια χρόνια, που μεγάλα χερσαία όντα, οι δεινόσαυροι εξαφανίζονται μαγικά και εμφανίζονται είδη λεμουριακά, δράκοι φίδια φιδάνθρωποι  έχιδνες και πτηνά.
Η Ελληνική Μυθολογία  για ένα βασιλιά  φιδάνθρωπο μας μιλά, τον πρώτο της Κεκροπίας,  τον Κέκροπα βασιλιά. Το γεγονός πως είναι και παρούσα και η  Νόησις Αθηνά σημαίνει πως άρχισε το μεταβατικό στάδιο της εξέλιξης του ανθρώπου από την Λεμουρία στην Ατλαντίδα.
Επίσης ο Όμηρος λέει τους Δελφούς Πυθώ με το όνομα του δράκου που σκοτώνει ο Απόλλων,  άρα γνωρίζει τη διαδικασία.
Με βάση αυτές τις αναφορές θα μπορούσαν να διεκδικήσουν αυτοχθονία τα  φίδια οι δράκοι οι φιδάνθρωποι και τα ερπετά;
Θα μπορούσαν και αυτό κάνουν, γιατί  επιθυμούν διακαώς να επιστρέψουν στον παράδεισο της αρχαίας ηπείρου με μία διαφορά που δεν λένε πονηρά. Ήταν η κόλαση  και τα πράγματα δεν ήταν  τόσο ειδυλλιακά . Ήταν απίστευτη η βαναυσότητα, τα βασανιστήρια, ο κανιβαλισμός οι  ανθρωποθυσίες και οι σκοτεινές τελετουργίες της περιόδου εκείνης . Δείγματα έχουμε ακόμη και σήμερα σε αυτόχθονες  πρωτόγονες φυλές.
Το πέρασμα από τη  Λεμουρία στην Ατλαντίδα έγινε σταδιακά με την εξέλιξη του νου και του εγκεφάλου. Το γεγονός αυτό από την Λεμουριακή θρησκεία θεωρήθηκε και θεωρείται μεγάλη αμαρτία. Ήταν η αιτία που κυνηγήθηκε ανελέητα ο Οδυσσέας από την Ποσειδώνια μανία.
Η κατάχρηση όμως της ατλάντειας τεχνολογίας, η υπερτροφία του ανεπτυγμένου εγκέφαλου στάθηκαν οι κύριες αιτίες μαζί με τον εγωισμό που οδήγησαν στη βύθιση του τελευταίου τμήματος της Ατλαντίδος όπως αναφέρεται στον Πλάτωνα. 'Όσες φυλές , φύλα και μυστικές κάστες επιβιώσανε ξεκίνησαν από την αρχή.
Μία θαυμαστή ήταν,  η Ελληνική.
Οι Έλληνες ενώνονται και πραγματοποιούν την πρώτη εκστρατεία μαζί στον  Τρωικό πόλεμο. Μέχρι τότε το όνομα Ελλάς και  Έλληνες Πανέλληνες το συναντούμε ως αναφορά στον  σημερινό Ελλαδικό χώρο σε συγκεκριμένη περιοχή της Φθίας με αρχηγό τον Αχιλλέα.
Όλα τα ατλαντικά  πελασγικά φύλα, τα φύλα του Ατλαντικού πελάγους που επιβιώσανε δεν είχαν την ίδια εξέλιξη και μερικά εξαφανίστηκαν όπως διάφοροι λαοί της θάλασσας. Κάποια από αυτά δεν  ξεπέρασαν το στάδιο της Λεμουρίας και κάποια δημιουργήσανε τις ατλαντικές φυλές και υποφυλές.
Μασάι, Πυγμαίοι που αναφέρει και ο Όμηρος, Μάγια, Αζτέκοι, Μαορί, Αβορίγινες, Βέρβεροι, Λάπωνες, Βίκινγκς,   είναι κάποιοι από τους αυτόχθονες λαούς που  έχει κατοικηθεί η γη.
Πρόσφατα ο ΟΗΕ  με ψήφισμα  του 2007 συμπεριλαμβάνει  σε εκτενές άρθρο αμέριστη  φροντίδα  στους αυτόχθονες λαούς για τα δικαιώματά τους και πολύ σωστά, αλλά υποκριτικά και με κίνητρα πονηρά για τον  εξής  βασικό λόγο:
Το άρθρο του για τα δικαιώματα των αυτοχθόνων αντιτίθεται στο άρθρο για το μεταναστευτικό και τον ρατσισμό, διότι δεν μπορείς να μετακινήσεις και να μεταναστεύσεις  τους αυτόχθονες και επίσης δεν μπορείς να τους αναγκάσεις στη επιμειξία της μιας φυλής που προωθεί απροκάλυπτα ο ΟΗΕ.
Ένας Μαορί  ή ένας  Εσκιμώος που μπορεί να αρνηθεί ένα πρόσφυγα και ένα μετανάστη για να προστατεύσει την καθαρότητα της φυλής του κινδυνεύει να θεωρηθεί ρατσιστής. Επίσης δεν μπορείς να μεταναστεύσεις τους Μαορί ή τους Μασάι αναγκαστικά  σε άλλους λαούς μέσα στους οποίους θα αναμειχθούν νομοτελειακά και χαθούν ως αξιοσημείωτη φυλή.
 Ο ΟΗΕ, εκτός από οικονομικά μεγάλα προβλήματα έχει και έλλειμμα μεγάλο λογικής  δυστυχώς.  Να ξανακοιτάξει τα άρθρα του  να μην αντιφάσκουν τόσο μεταξύ τους και τραυματίζουν τα τελευταία υπολείμματα του νεοσυσταθέντος και με τόσο κόπο, αυτοσύστατου νου.
Οι λαοί αυτοί δεν μπορούν να ζήσουν απομονωμένοι από  το ισχύον σύστημα και δεν μπορούν να επιβιώσουν αν ενσωματωθούν , όπως οι Ινδιάνοι που αποδεκατίστηκαν από τις ασθένειες των λευκών. Επίσης πολλοί από αυτούς τους λαούς και τις φυλές εκχριστιανίστηκαν και εξισλασμίστηκαν βιαίως. Συνεπώς αυτόχθονες λαοί και θρησκείες δεν μπορούν να συνυπάρχουν ειρηνικά και  να μη τους κτίζει   άλλες εκκλησιές και  τζαμιά. Επίσης καλό θα ήταν να μη τους μετακινεί δημιουργώντας εστίες πολέμου τεχνητά και να τους βοηθά στο τόπο τους στηρίζοντας την αυτοχθονία  έμπρακτα και όχι σε άρθρα    υποκριτικά.
Η φυσική εξέλιξη αλλά και οι μετακινήσεις των λαών  οι αποικίες και ο εποικισμός έχει διευρύνει την έννοια της αυτοχθονίας σε βαθμό αυτοκτονίας. Ο κατακτητής ορίζει τους όρους και τους νόμους  της γης που  κατακτά κατά το δοκούν συμφέρον.
Παλαιά η κατάκτηση γινόταν με πόλεμο και μάχη σώμα με σώμα, Σήμερα μπορείς να κατακτήσεις μια χώρα με δάνεια χρέη και χαρτιά και υπογραφές μνημονίων και να την αναγκάζεις σε  παράδοση  άνευ όρων  αλλοιώνοντας το χρώμα και τον πληθυσμό της .
Έτσι πριν μιλήσουμε για τα δικαιώματα των αυτόχθονων να μιλήσουμε για τα δικαιώματα των   σημερινών  λαών. Κυρίως να μιλήσουμε για το δικαίωμα της λογικής και να την υπερασπιστούμε. 
Ως φυσική εξέλιξη του Homo sapiens  σταθερά και σθεναρά.


Αστραία ©©

Ο Μαραθών και το κέντρο των αποφάσεων των Ελλήνων

 Ῥαψωδία η, στιχ. 80: [...] "ἵκετο δ' ἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην,

Η Αθηνά φθάνει στον Μαραθώνα

ΝΕΝΙΚΗΚΑΜΕΝ

Στις 8 Δεκεμβρίου 2010, κατά την 2500η επέτειο του γεγονότος, η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ με ψήφισμά της αναγνώρισε ότι η μάχη του Μαραθώνα αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μάχες στην ιστορίας της ανθρωπότητας.
Ο σπουδαίος τραγικός ποιητής Αισχύλος θεωρούσε ως μεγαλύτερο επίτευγμά του τη συμμετοχή του στη Μάχη του Μαραθώνα, παρά τα θεατρικά του έργα. Γι’ αυτό στον τάφο του υπήρχε το επίγραμμα:
«Αισχύλον Εοφορίωνος Αθηναίον τόδε κεύθει
μνήμα καταφθίμενον πυροφόροιο Γέλας·
αλκήν δ’ ευδόκιμον Μαραθώνιον άλσος αν είποι
και βαθυχαιτήεις Μήδος επιστάμενος».

Τι μας διδάσκει η μάχη του Μαραθώνα σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο;

Η μάχη του Μαραθώνος και η άλωση της Ευρώπη από τον "Δαρείο" με τον χρυσό της κεντρικής ευρωπαϊκής τράπεζας προς εξαγορά συνειδήσεων.

Η σκλαβιά και η δουλεία έχει πολλές μορφές. Η χειρότερη είναι η οικονομική.

Η οικονομική υποδούλωση των Ελλήνων σε ξένα κέντρα αποφάσεων και οικονομικών παραγόντων οδηγεί στον πλήρη εκφυλισμό της Ευρώπης, της κοινωνίας και του κόσμου ολόκληρου.

Ως Έλληνες έχουμε χάσει την Ελευθερία μας γιατί το κέντρο αποφάσεων είναι σε οικτρή κατάσταση.

Οι Ιεροί τόποι της Ελλάδος είναι ενεργειακά κέντρα και τόποι δύναμης

Ο Μαραθών δεν είναι η γαλήνια καταπράσινη πεδιάδα με τα μάραθα της Δήμητρας αλλά το πεδίο σύγκρουσης του φωτός και του σκότους για την εδραίωση του κέντρου των αποφάσεων στο λαιμό και στον κορμό της Ελλάδος και η υπεράσπιση του καθορίζοντας το μέλλον του κόσμου και της εξέλιξης της συνείδησης του

Η μελέτη της ιστορίας μας διδάσκει πολλά και ειδικά οι μεγάλες στιγμές της.

"Κανείς δεν θα καθίσει στην πλάτη σου αν δεν σκύψεις τον λαιμό σου να προσκυνήσεις".

Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά των Ελλήνων που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για την Ελευθερία στις μεγάλες μάχες τους, από τους Λεμούριους Ανατολίτες που όλο προσκυνούν μια θεοσοφική χρηματοπιστωτική εξουσία.

Το ενεργειακό κέντρο του λαιμού είναι σημαντικό γιατί είναι το κέντρο των αποφάσεων γιαυτό και ο Ηρακλής και ο Θησέας πιάνουν τον Ταύρο τον λαιμό. Μη ξεχνούμε και πως ο Οδυσσέας τον πρώτο και μεγαλύτερο μνηστήρα που τοξεύει στο λαιμό είναι ο Αντίνοος και έτσι παίρνει το κέντρο των αποφάσεων στα χέρια του.

Έτσι πήραν και το κέντρο των αποφάσεων στα χέρια τους οι Έλληνες και αγωνίσθηκαν για αυτό.

Με το τέχνασμα του Μιλτιάδη

1. Επιθετικότητα: Ανέλαβε την πρωτοβουλία και διέταξε την επίθεση κατά των Περσών με μικρότερη αριθμητικά δύναμη, στην κατάλληλη στιγμή.
2. Οικονομία Δυνάμεων και Συγκέντρωση: Ανάπτυξε τα τμήματά του με τέτοιο τρόπο ώστε να χτυπήσει το πιο αδύνατο σημείο της γραμμής των Περσών με το ισχυρότερο σημείο της δικής του διάταξης. Με άλλα λόγια εφάρμοσε μεγάλη μαχητική ισχύ στο αποφασιστικό σημείο στον κατάλληλο χρόνο. Με τον τρόπο αυτό έκανε εκείνο που λίγοι στρατηγοί έχουν κάνει: έσπασε ένα «ταμπού» αλλάζοντας μια τακτική που εφαρμοζόταν επί πολλά χρόνια διακινδυνεύοντας ένα «ανάθεμα» στην περίπτωση που θα αποτύγχανε.
3. Ενότητα Διοικήσεως: Ο Ηρόδοτος μας λέει ότι οι Αθηναίοι στρατηγοί πρόσφεραν τη σειρά αρχηγίας τους στο Μιλτιάδη, αλλά εκείνο επιτέθηκε την ημέρα που είχε έρθει η δική του σειρά. Έτσι εξασφάλισε ότι όλες οι Φυλές ήταν κάτω από τις διαταγές ενός υπεύθυνου διοικητή.
4. Αιφνιδιασμός: Πρώτα έπεισε τους Αθηναίους να πάνε στο Μαραθώνα και μετά επιτέθηκε την κρίσιμη στιγμή στους Πέρσες με νέα τακτική με τέτοιο τρόπο ώστε οι Πέρσες πίστεψαν ότι οι Αθηναίοι είχαν τρελαθεί!
5. Ελιγμός: Στη μάχη του Μαραθώνα ο Μιλτιάδης εφάρμοσε τον ελιγμό της διπλής υπερκέρασης. Δεν έχει σημασία ότι το μέτωπο ήταν μικρό. Έτσι διεξάγονταν οι μάχες εκείνες τις ημέρες. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ο θαυμάσιος ελιγμός, που επαναλήφθηκε συχνά από άλλους μεγάλους στρατηγούς, επινοήθηκε και διευθύνθηκε με επιτυχία για πρώτη φορά από τον Μιλτιάδη που δεν είχε προηγούμενη γνώση ή παράδειγμα.


"Ο Μαραθώνας σηματοδότησε τη γέννηση της Ευρώπης.»


Σήμερα εμείς οι Έλληνες σε συλλογικό επίπεδο πρέπει να ξαναδώσουμε την μάχη αυτή πιάνοντας τον Ταύρο από τα κέρατα και παίρνοντας το κέντρο των αποφάσεων στα χέρια μας.

Σε προσωπικό πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας με:

1. Με επιθετικότητα στα ελαττώματα της φυλής μας

2. Με οικονομία και περίσκεψη σε όλα τα είδη των πόρων, νοικοκυροσύνη

3. Ενότητα όλων των υγιών φορέων και αποφυγήν διχογνωμίας, εξωτερικής και εσωτερική διαμάχης

4.Αιφνιδιασμό σπάσιμο των ενεργοβόρων συνηθειών και άνοδο της ενεργειακής στάθμης

5. Ελιγμό, να σκεφτούμε με καινούργιο τρόπο συνδέοντας το παρόν το παρελθόν και το μέλλον.


Το κυριότερο να πάρουμε τα κέντρο των αποφάσεων στα κέντρα μας σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο

Η πρώτη νίκη ξεκινά με τη πρώτη σωστή απόφαση

«Δέσποτα, μέμνησο των Αθηναίων»....και Ελλήνων


Η μάχη του Μαραθώνος 490 π.Χ

Μιλτιάδης - Περσική αυτοκρατορία

Μαραθών μάραθον πολύτιμο αρωματικό βότανο

Χρώμα πράσινο

Ο Ταύρος του Μαραθώνος Ηρακλής Θησέας

Ο λαιμός του ταύρου Δήμητρα ενεργειακό κέντρο

Παν Φιδιππίδης Εχετλαίος

Η νίκη "νενικήκαμεν"

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ  ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ


Αστραία ©©

Το θεραπευτικό τραγούδι των Ομηρικών Επών

Ποια είναι η  πρώτη λέξη που εκφωνήθηκε από ένα πρότερον άλαλον γένος   δημιουργώντας το ομιλούν  είδος;
Πότε μίλησε για πρώτη φορά ο όρθιος άνθρωπος και τι είπε;
Τι εκφώνησε και πως ακούστηκε αυτός ο ήχος;
Είναι το ερώτημα, τα ερωτήματα που απασχολούν κάποιους κάποια ανήσυχα βράδια και μενεξεδένια δειλινά.

Ταξιδεύοντας πίσω στο χρόνο και παρατηρώντας στο σήμερα τα μωρά, βλέπουμε ταυτοχρόνως με τα βήματα τα πρώτα σύμφωνα και φωνήεντα, τις πρώτες συλλαβές να αντηχούν στα  αυτιά μας. Όμως πριν το παιδί μιλήσει, έχει μάθει  να τραγουδά και η μουσική παίζει σπουδαίο ρόλο ακόμη και στο έμβρυο όταν μεγαλώνει σε μια μητρική κοιλιά.
Έτσι πριν μιλήσει ο άνθρωπος τραγούδησε και τα Ομηρικά Έπη  τραγούδια που σε ραψωδίες έχουν ραφτεί με συνδετικό νήμα σχοινί. Εκείνοι οι  αρχαίοι άνθρωποι, οι  (Αχ) αιοί τα τραγουδούσαν και έτσι  μπορούσαν και να τα θυμηθούν μέσα από  δάκρυα στεναγμούς  αχ αχ  υδάτινες σταγόνες στους μεγάλους της συνείδησης ποταμούς ωκεανούς.
Τα Ομηρικά Έπη ήταν  τραγούδια,  ποιητικές  ωδές , μουσική  συνδεδεμένα με την πρώτη τους σύμπαντος έκρηξη ιαχή.
Το τραγούδι και η μουσική είναι πολύ σημαντικά για την ανθρώπινη ψυχή. Είναι ίαση είναι θεραπεία είναι χαρά είναι ζωή. Μαζί με τον χορό  και το θέατρο αποτελούν  βάλσαμο για κάθε πληγή.
Με μια προϋπόθεση να είναι καλής ποιότητος και η καλή ποιότητα αναγνωρίζεται από την  ενεργειακή στάθμη. Όταν ένα τραγούδι μία μουσική ή ένα θέατρο  κινηματογραφική ταινία ρίχνει την ενέργεια σε άμμο κινητή είναι κακής ποιότητος γιατί επισπεύδει τον θερμοδυναμικό θάνατο και δυστυχώς στην εποχή μας έχουμε πολλά τέτοια  "θανατηφόρα οχήματα" και ακόμη χειρότερα θεωρούνται και έργα τέχνης. Είναι μια νοσηρή κατάσταση μεταδοτική και μολυσματική.
Ο Όμηρος τα αναφέρει ως τα τραγούδια των Σειρήνων και είναι αναγνωρίσιμα όχι μόνο στα τραγούδια αλλά και σε πολλά κείμενα ιδίως θεοσοφικής κατεύθυνσης.
Τρεις είναι οι διάσημοι τραγουδιστές των Ομηρικών Επών, ο Δημόδοκος ο λυράρης των   Φαιάκων, ο Φήμιος που τον σώζει ο Τηλέμαχος από την οργή του Οδυσσέα και ο ίδιος ο ποιητής ο Όμηρος που τα τραγουδούσε στην Σχερία τότε Ελλάδα. Στην Ιλιάδα ο   (Αχ)ιλλέας  μόνος  με  την φόρμιγγα ατενίζει  μελαγχολικά ένα πέλαγο βαθύ.
Σήμερα ποιος  τραγουδά στην Ελλάδα;
Ο Φήμιος, μόνο που δεν τραγουδά αυτά ακριβώς, τα Ομηρικά Έπη, αλλά κάποια άλλα αναγκαστικά υπό την πίεση των μνηστήρων.
Ποιος είναι ο  Φήμιος;
Ο Φήμιος είναι όλοι οι καλοί τραγουδιστές της Ελλάδος οι ωραίες φωνές που έχουν παγιδευτεί σε εταιρίες δισκογραφικές  και λένε τα τραγούδια που τους υπαγορεύουν οι  ληστρικές πολυεθνικές. Πρόσφατα  είδαμε τι έγινε με τα δικαιώματα και την   διεφθαρμένη ΑΕΠΙ και τι γίνεται με την ανόητη Γιουροβιζιον χαμηλής υποστάθμης μουσική.
 Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα Ομηρικά Έπη θεραπευτικά σαν ένα τραγούδι όμορφο που θα μας ενηλικιώσει αποτελεσματικά μέχρι να μπορέσουμε να μιλήσουμε σωστά, να σκεφτούμε καλύτερα, αλλά και να κλείσουμε τις μαύρες τρύπες και τις πληγές αιώνων μαζί με τα λάθη μας και τα σωστά.
Ας ακούσουμε την  λύρα του Δημόδοκου τι έχει να μας πει και να θυμηθούμε την διαδρομή.
Ποια είναι η πρώτη λέξη που αρχίζει  ένα κελάηδημα μιαν αυδή;
Ίσως   ένα φωνήεν μια φωνή από Α
Κάποτε στην Δύση  ένα καιρό και μια φορά......

Αστραία ©©