Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

Ο Ποσειδών και ο ταύρος




Οι ιερές αγελάδες της Ανατολής, το θηλυκό ημισφαίριο της γης
Οι ιεροί ταύροι της Δύσης στο αρσενικό ημισφαίριο της γης
Σε αναδρομή  γεωμυθιστορίας

Και η πανίδα και η χλωρίδα αποτελούν αξιοσημείωτες αναφορές τόσο στην Ελληνική Μυθολογία, την πληρέστερη, όσο και στη παγκόσμια, γενικότερα.
Μαγικά φίλτρα, άνθη δένδρα αλλά και αετοί γεράκια δελφίνια δράκοι φίδια άλογα παρελαύνουν σε γοητευτικές ιστορίες στα ίχνη της γεωλογίας παλαιοντολογίας  ζωολογίας και ανθρωπολογίας.
Είναι  φανερό πως η εξέλιξη των ειδών ξεκινά από το νερό, τον ωκεανό, την ποσειδώνια θάλασσα της αντίληψης αλλά και η αστρόσκονη, ο λόγος των άστρων γονιμοποιεί τον νου των ανθρώπων και όχι μόνο τη φαντασία.
Ένα ιδιαιτέρα δημοφιλές ζώον της οικογένειας των βοοειδών απαντάται σε όλες τις  μυθιστορίες  της   αρχαϊκής Ατλαντίδος  και συνδέεται  στενά με την παλαιοζωική Λεμουρία.
Η Ιώ  μεταμορφωμένη σε αγελάδα, η αγελάδα του Κάδμου με την ημισέληνο, η αγελάδα του Ίλου στο λόφο της Άτης που κτίστηκε η Τροία, η χώρα των Ταύρων στη  Ταυρική,  η ιερή αγελάδα των Ινδών, ο ταύρος του Μίθρα με τον ανίκητο Ήλιο, το μάτι του ταύρου Αλντεμπαράν, ο ταύρος του Ηρακλή  που τον σκοτώνει ο Θησέας στον Μαραθώνα, ο ταύρος Ζευς  που απαγάγει την Ευρώπη, ο ταύρος   Ώρος βασιλιάς της Αιγύπτου, ο  Ψαμμήνιτος υπό Καμβύση που πεθαίνει από αίμα ταύρου ,  ο χρυσός μόσχος του Βαάλ.
Ο  ταύρος Άπις, ένας ζωντανός ταύρος που έφερε ιδιαίτερα σημάδια, φυλασσόταν στη Μέμφιδα και λατρευόταν ως ο ενσαρκωμένος θεός Όσιρις, αν και σε ορισμένους μύθους συνδέεται επίσης με τον θεό Φθα. Όταν πέθαινε, κήρυτταν δημόσιο πένθος και του έκαναν εντυπωσιακή ταφή στην κοντινή Σακκάρα. Ο Μνέβις ή Μνεύις στην Αρχαία Αίγυπτο ήταν ο ιερός ταύρος που λάτρευαν οι κάτοικοι της Ηλιούπολις. Μνημονεύεται στα ιερογλυφικά κείμενα των Πυραμίδων από την εποχή του παλαιού βασιλείου. Περιγράφεται ως μαύρος ταύρος με ισχυρό αυχένα και υπερμεγέθους όρχεις. Ανάμεσα στα κέρατα φέρει τον δίσκο του ήλιου. Μεμονωμένα εικονίζεται ως άνθρωπος με κεφάλι ταύρου.
 Τα Βόδια που τρώνε οι σύντροφοι του Οδυσσέα, τα βόδια που βόσκει ο βουκόλος Φιλοίτιος και τον ταύρο που ερωτεύεται η Πασιφάη δώρο του Ποσείδωνος. Η  μασκότ του πανεπιστημίου του Τέξας, οι ταυρομαχίες στην Ισπανία,οι αγελάδες των Αθηνών το 2006 cou parade σε 46 πόλεις του κόσμου.
Ο Βους ο ταύρος (Bos taurus) η επιστημονική ονομασία που έχει δοθεί στο σύνολο των οικόσιτων βοοινών του Παλαίου Κόσμου που κατάγονται από τον άγριο άουροχς. Είναι ένα είδος μεγαλόσωμων μηρυκαστικών θηλαστικών.
 Διακρίνονται δύο κύρια υποείδη : η οικόσιτη αγελάδα της Ευρώπης (Βους ο πρωτογενής ο ταύρος) και το ζεμπού (Βους ο ταύρος ο ινδικός, ), στα οποία κάποιοι συγγραφείς προσθέτουν το Άουροχς που εξαφανίστηκε τον 17ο αιώνα σε άγρια κατάσταση, αλλά οι κτηνοτρόφοι επιχειρούν να ανασυστήσουν μία φυλή πολύ κοντινή.
Ο Βους ο ταύρος έχει εξημερωθεί εδώ και 10.000 χρόνια στην Μέση Ανατολή, και ύστερα η εκτροφή τους αναπτύχθηκε σταδιακά σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Τι συνδέει τον ταύρο και τις αγελάδες με  όλες αυτές τις αναφορές και ιστορίες;
Το κυνήγι του ταύρου   είναι  χαρακτηριστική  σκηνή στην Ατλαντίδα έτσι όπως περιγράφεται από τον Πλάτωνα, καθώς και η εκατόμβη θυσία στον Ποσειδώνα στη Πύλο άμα τη αφίξει του Τηλέμαχου 
Πως όμως  συνδέεται ο Ποσειδώνας ένα  θεός της θαλάσσης με το ένα τόσο γήινο κατ΄ εξοχήν στοιχείο; Είναι απορίας άξιον.
Για να κατανοήσουμε τη βαθύτερη φύση  του και τον αφηρημένο πυρήνα του μύθου, θα πρέπει να κατανοήσουμε τη ζωή στην Λεμουρία πριν την εμφάνιση του ανθρώπου και του Ταύρου.

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019

Το χρώμα του Ποσειδώνα






                                                             Ποσειδών ο Κυανοχαίτης
               
Το χρώμα είναι η είσοδος σε παράλληλα  κέντρα σύμπαντα

Λέει ο Κριτίας πως, οι αρχές και οι τιμές διακοσμήθηκαν μεταξύ των 10 βασιλιάδων της Ατλαντίδας συμφώνως με τους γραπτούς νόμους, επιστολές του Ποσειδώνος που ήταν χαραγμένοι σε στήλες από ορείχαλκο στο ναό και κέντρο του νησιού. Κάθε 5 ή 6 χρόνια συνελέγοντο, επειδή τιμούσαν και τους άρτιους αριθμούς και τους περιττούς, συζητούσαν τα κοινά τους συμφέροντα, εξέταζαν τις παραβάσεις των νόμων και δίκαζαν. Πριν δικάσουν άφηναν τους ταύρους μέσα στον ναό και παρακαλούσαν τον θεό να διαλέξει το σφαγίον που τον ευχαριστούσε. Κατόπιν κυνηγούσανε και οι 10 βασιλείς, τους ταύρους, άοπλοι . Όποιον έπιαναν, τον πήγαιναν στη στήλη και τον έσφαζαν στο μέρος που ήταν χαραγμένος ο νόμος. Στη στήλη ήταν χαραγμένος ο όρκος που καταριόταν με φοβερά λόγια όποιον τον καταπατούσε. Μόλις νύκτωνε και έσβηνε η φωτιά γύρω από τα σφαγεία, φορούσαν μια καλλίστη κυανή στολή και καθόταν δίπλα στα απομεινάρια της θυσίας όλη τη νύκτα δικάζοντας και δικαζόμενοι. Μόλις ξημέρωνε έγραφαν την απόφαση σε χρυσό πίνακα και την αφιέρωναν στο θεό μαζί με τις στολές τους.
Η στολή που φορούσαν κυανή γαλάζια όπως και το χρώμα του πλανήτη.
Το μπλε γαλάζιο ως κυριάρχο χρώμα το συναντούμε και στην παλαιά Λεμουρία της Ανατολής. Η θεά Κάλι απεικονίζεται με μπλε γαλάζιο χρώμα, την εποχή των πολλών, εκατό χεριών (εκατόχειρες)  και ματιών  (Κύκλωπες)
Η σημαία της Μογγολίας. Μια σημαία 2 χρωμάτων  με κόκκινο μπλε, Άρης Ποσειδώνας και σύμβολο το γιν γιανγκ , τον ήλιο, τη σελήνη ενωτικά σε ανυψωτική φλόγα, προτίμηση και του Τσένγκις Χαν.  Εθνόσημο με ένα φτερωτό άλογο σαν τον Πήγασο, 3 χρώματα, προσθήκη του πρασίνου, περίγραμμα με αγκυλωτό μαίανδρο, ένα τιμόνι πλοίου  παράξενο σε τόσο ηπειρωτική περιοχή, με 12 λευκοπέταλα.
Και στην ταινία Αβατάρ, οι Λεμούριοι έχουν μπλε χρώμα είναι ψηλοί  με ουρά.
Ξανά γυρίζοντας στην Δύση βλέπουμε πως οι  Τουαρέγκ Βέρβεροι, ατλάντεια φυλή, έχουν μια προτίμηση στο γαλάζιο χρώμα και λέγονται μπλε γαλάζιοι άνθρωποι.
Μπλε σημαία έχει Μεγάλη Μασονία Βρετανία, τα απάνθρωπα  Ηνωμένα Εθνη ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή υποκρίτρια   Ένωση, φυσικά η Ατλαντική Συμμαχία Συμμορία το ΝΑΤΟ και  οπωσδήποτε το Ισραήλ, κατ ΄εξοχήν θεοσοφιστικό κράτος.
Επίσης  από 5 μπλε  λωρίδες  και 4 λευκές, αποτελείται η ποσειδώνια  Ελληνική σημαία. Μπλε με  Λευκό, Ποσειδών και Εστία. Το λευκό  είναι το χρώμα της Εστίας Παρθένου.
Ο σταυρός είναι παλαιό σύμβολο των  Λεμουρίων  από την εποχή του Ορφέως,  ο οποίος δεινοπάθησε μαζί τους και κατασπαράχθηκε από πρωτόγονο κανιβαλισμό στις τελετές  της  παλαιάς  εποχής της Λεμουρίας.
Τα αστέρια..... είναι της   Νέας Ατλαντίδος, νέας κοπής και  τεχνολογίας.
Κάποτε .......την Εποχή του Μπλε Ποσειδώνος  
στην άγρια Δύση και   την Ανατολή της γαλάζιας χρωματολογίας


Αστραία ©©

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2019

Ο Ποσειδών, οι Δράκοι και τα Τέρατα



Κάθε καλό παραμύθι έχει ένα Δράκο.....

Ο  αστερισμός  του Δράκοντος  είχε  τη διάκριση ότι περιείχε  τον Βόρειο Ουράνιο Πόλο της εκλειπτικής μέχρι  πριν 4000 χρόνια. Σήμερα είναι ο Πολάρις της Μικρής Άρκτου, το αστέρι του Βορρά, πολικός αστέρας,  που λεγόταν και  "το φτερό του Δράκου " παλαιότερον.
Ο Βορράς είναι πολύ σημαντικός γιατί  αποτελεί το κέντρο του υλικού κόσμου και κατά συνέπεια είναι το πεδίο των μαχών και των υπερβόρειων πολεμιστών.
Ορισμένοι αστέρες του Δράκοντος ήταν γνωστοί στην Κίνα ως Yuen Wei, μέσα από τους οποίους αναφέρεται ότι πέρασε ένας μέγας κομήτης το έτος 1337 μ.Χ.. Βέβαια το ίδιο το πλάσμα ήταν το επίσημο έμβλημα της χώρας (πρβλ. «Η χρονιά του Δράκου»), αλλά το κινέζικο ζώδιο Δράκος βρισκόταν κάπου στον δικό μας Ζυγό. Κατά τον Βρετανό ιεραπόστολο Joseph Edkins ο σημερινός αστρονομικός Δράκων αντιστοιχεί στο Tsi Kung, το «Ανάκτορο Του Ουράνιου Αυτοκράτορα», «το οποίο ορίζεται από 15 αστέρες του Δράκοντος που διαμορφώνουν ένα ωοειδές σχήμα περί τον Πολικό Αστέρα. Από αυτούς, οι αστέρες ξ, ο, σ και s Δράκοντος ονομάζονται Tai yi, απέχουν περί τις 10 μοίρες από την ουρά της Αρκτου και 22 από τον σημερινό Βόρειο Ουράνιο Πόλο, και όριζαν οι ίδιοι τον Πόλο αυτό κατά την εποχή των απαρχών της κινεζικής Αστρονομίας» (ίσως γι’ αυτό και ο βαρύγδουπος τίτλος).

Το λάβαρο του δράκου που χρησιμοποιούσε ο στρατός του Αρθούρου, αποτελούσε σακικό-σαρματικό σύμβολο, που υιοθετήθηκε από την Κίνα έως τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και τη Βαρβαρική Ευρώπη. Οι Σαρμάτες ιππείς έφεραν ως «εθνικό» τους λάβαρο τον Δράκο, κατασκευασμένο ως ανεμόσακος προσαρμοσμένος σε ξύλινο στέλεχος. Ο δράκος είχε μεταλλική κεφαλή και κόκκινο υφασμάτινο σώμα, το οποίο διογκωνόταν όταν ο άνεμος εισερχόταν σε αυτό μέσα από τα σαγόνια του (το οποίο συνέβαινε κατά τον καλπασμό). Το λάβαρο, ο οπλισμός και η θωράκιση των Σαρματών και των αλόγων τους ομοιάζουν εκπληκτικά με μερικά από τα χαρακτηριστικότερα στοιχεία των αναφορών για τον Αρθούρο και τους ιππότες του.
Πενδράγκον, 5 δράκοι  ήταν ο πατέρας του.

Η Ντιον Φόρτσιουν, κλασσική θεοσοφίστρια, λέει πως ο μάγος Μέρλιν ήταν ιερέας στην Ατλαντίδα ( κάτι θα ξέρει ) και οι θεοσοφικοί κύκλοι, ως κατ ΄εξοχήν ποσειδώνιοι τύποι, έχουν μεγάλη αδυναμία στο Άβαλον και το ιερό δισκοπότηρο. Αρθούρος είναι φυσικά ο Αρκτούρος, η αρκούδα με το αρκουδάκι, η Καλλιστώ και ο προσέλην Αρκάς της μυθικής Αρκαδίας .

Κάθε καλό παραμύθι έχει τον κακό δράκο του…
Η λέξη Δράκων προέρχεται από το ρήμα ΔΕΡΚΟΜΑΙ που σημαίνει ατενίζω, κοιτάζω καλά και αφορά την οξύτητα βλέμματος. Στην παλαιοντολογική πανίδα του Ελλαδικού χώρου έχουν βρεθεί λιοντάρια, μικροί ελέφαντες και φυσικά φίδια που υπάρχουν ακόμη και σήμερα, και μερικοί τυραννόσαυροι. Όλοι οι δεινόσαυροι, έχουν εξαφανισθεί και οι επιστήμονες αναζητούν την αιτία και το γιατί.
Οι δεινόσαυροι ήταν σπονδυλωτά ζώα που κυριάρχησαν στο γήινο οικοσύστημα για πάνω από 160 εκατομμύρια χρόνια. Πρωτοεμφανίστηκαν πριν 230 εκατομμύρια χρόνια. Στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου πριν 65 εκατομμύρια χρόνια, οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν, πράγμα που σήμανε το τέλος της κυριαρχίας τους στον πλανήτη.
Γνωστοί δράκοι ήταν:
η Λερναία Ύδρα, υδάτινη δράκαινα  με πατέρα τον Τυφώνα και την Έχιδνα
 ο Πύθων που σκότωσε ο Απόλλων
ο Εσπέριος δράκων (Λάδων) με πατέρα τον Φόρκυ
ο Κολχικός δράκων που προστάτευε το Χρυσόμαλλο Δέρας 
ο Ισμένιος Αιώνιος δράκων ο οποίος φρουρούσε την Αρεία πηγή της Θήβας και σκότωσε ο Κάδμος
και οι δράκοι, τα θαλάσσια κήτη που στέλνει ο Ποσειδών  να καταβροχθίσουν την Ανδρομέδα και την Ησιόνη.
Διάσημος δράκος είναι και Νοσφιστής από έργο του Τολκίν: Ο Άρχων των δακτυλιδιών.
Ο δράκος αποτελεί έμβλημα πολλών ΟΙΚΩΝ  και θεοσοφιστικών κύκλων.
Που βρίσκονται οι δράκοι σήμερα και τι κάνουν;
Πολυεθνικές στην Παλαιά Λεμουρία και στην Νέα Ατλαντίδα και ελέγχουν τις χρηματοπιστωτικές αγορές.  "Ανθίσανε"  την Εποχή του Ποσειδώνα  και των Ιχθύο Σαύρων κυριολεκτικά με όχημα τη θεοσοφία και την ανθρώπινη καταναλωτική  ματαιοδοξία.


Αστραία ©©

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

Ο Ποσειδών και η Απειρωτάν Γαία

Ποσειδών και  Γαία

Γεωλογικοί Αιώνες
Συχνά κάθε Αιώνας τελειώνει με μια σημαντική εξαφάνιση, η οποία εξαλείφει τις κυρίαρχες μορφές της ζωής εκείνης της εποχής και προετοιμάζει το έδαφος για τις νεοφερμένες μορφές.
Από την αρχή....πριν 4, 6 δισ έτη
Προκάμβριο, 
Εποχή του Άδη ή Καταρχαιοζωικός Αιώνας,  3η δέσμη συνείδησης Πλούτων
Αυτή η εποχή αρχίζει με το σχηματισμό του ηλιακού συστήματος και της Γης - που προσδιορίζεται ότι έγινε πριν 4,567 δισεκατομμύρια χρόνια - τον σχηματισμό της πρώτης ατμόσφαιρας και ωκεανών καθώς επίσης και το βομβαρδισμό από τους εναπομείναντες πλανητοειδείς και τα συντρίμμια. Τελείωσε δε πριν 3,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Το όνομα του το πήρε γιατί ήταν μια καταχθόνια περίοδος, που κράτησε περίπου 760 εκατομμύρια χρόνια, όταν η Γη υπέφερε από συχνό και άγριο βομβαρδισμό από κομήτες, αστεροειδείς και άλλα πλανητικά συντρίμμια. Κάποια στιγμή, στις αρχές αυτής της εποχής σχηματίστηκε το φεγγάρι, όταν έπεσε πάνω στην αρχική Γη ένα αντικείμενο σαν τον Άρη μεγάλο, που κονιορτοποίησε και τα δύο. Μπορεί να ακούγεται απίστευτο, αλλά η πρώτη πρωτόγονη ζωή προέκυψε τότε σε αυτό το αρχικό στάδιο. Ήταν μια εποχή που χαρακτηρίστηκε από μεγάλη ηφαιστειακή δραστηριότητα και το σχηματισμό των πρώτων ηπείρων. Μέχρι το τέλος της Εποχής του Άδη, η Γη είχε μια ατμόσφαιρα (δεν θα μπορούσαν να την αναπνεύσουν οι περισσότεροι σημερινοί οργανισμοί), και οι ωκεανοί γέμισαν με προκαρυωτικές μορφές ζωής.Ο πρώτος μεγάλος σταθμός στην εξέλιξη της ζωής είναι το πέρασμα από την "αβιοτική χημική εξέλιξη" στην οργανική.
Ωρεία (~ 3 δις. χρόνια πριν), θεωρείται ως η αρχαιότερη γνωστή ξηρά.
Ροδίνια(~ 1,1 δις. χρόνια ~ 750 εκατομμύρια χρόνια πριν)
Προκάμβριο  Κρυπτοζωικός (από 4,6 δισ. χρόνια πριν, μέχρι 600 εκατ. χρόνια πριν).
Λέγεται και προτεροζωικός αιώνας, δηλαδή αιώνας που προηγήθηκε της ζωής, ή μεγααιώνας, γιατί η διάρκεια του είναι μεγαλύτερη απ’ ό,τι η διάρκεια όλων των άλλων αιώνων μαζί. Εδώ δημιουργείται ο πρώτος φλοιός της Γης. Υπάρχει έντονο ανάγλυφο με βουνά και πεδιάδες αχνιστής λάβας. Με την ψύξη του πρώτου φλοιού, υγροποιούνται οι υδρατμοί που υπάρχουν στην πυκνή ατμόσφαιρα και δημιουργούν τη θάλασσα και τους ποταμούς.
Επειδή τα πετρώματα αυτής της εποχής έχουν ανακυκλωθεί είναι δύσκολη η εξαγωγή συμπερασμάτων. Πάντως φαίνεται ότι η ζωή ξεκινά κάποτε σ' αυτή την εποχή, μέσα στη θάλασσα και είναι υποτυπώδης. Προς το τέλος εμφανίζονται κάποια είδη μαλακίων. Στην ξηρά δεν υπάρχει ζωή. Καληδόνια πτύχωση.
  Φανεροζωικός αιώνας (από 600 εκατ. χρόνια πριν μέχρι σήμερα).
2η δέσμη συνείδησης Ωκεανός Ποσειδών Πανθάλασσα Τηθύς
 Γκοντβάνα (~ 600 – ~ 30 εκατομμύρια χρόνια πριν)
Λαυρασία(~ 300 – ~ 60 εκατομμύρια χρόνια πριν)
 Πανγαία (~ 300 – ~ 180 εκατομμύρια χρόνια πριν)
Δεινόσαυροι Δράκοι Ερπετά Χελώνες  Ερκύνια  πτύχωση 350 εκατ . Θηλαστικά
Καινοζωικός αιώνας (από 65 εκατ. χρόνια πριν μέχρι σήμερα).
Τα περισσότερα από τα σημερινά είδη φυτών και ζώων είναι απόγονοι των ειδών του αιώνα αυτού. Σχηματίζεται ο Ινδικός, ο Ατλαντικός ωκεανός και τα Ιμαλάια. Αργότερα ξεκινάει εκείνη η φάση της αλπικής πτύχωσης που έδωσε τον κορμό των ελληνικών οροσειρών (Πίνδος, όρη Δυτικής Πελοποννήσου και Κρή­της). Σε μεγάλη έκταση της Γης επικρατούν τροπικές συνθήκες. Κυριαρχούν τα φυλλοβόλα δέντρα και τα ανθοφόρα φυτά.
Εμφανίζονται οι πρόγονοι όλων των ειδών των εντόμων που ξέρουμε σήμερα και λαμβάνουν μέρος στην επικονίαση των φυτών.
Αργότερα τα δάση μειώνονται και δημιουργούνται λιβάδια όπου βόσκουν τα φυτοφάγα θηλαστικά. Εξαφανίζονται τα θαλάσσια ερπετά, εκτός από τις χελώνες και τους κροκόδειλους. Τη θέση τους παίρνουν μεγάλα θηλαστικά, πρόγονοι των φαλαινών και των θαλάσσιων αγελάδων. Υπάρχει μεγάλη αφθονία σε καρχαρίες. Στην Κρήτη βρέθηκε δόντι που υπολογίζεται ότι ανήκε σε καρχαρία μήκους 20 μέτρων.
Εμφανίζονται τα προβοσκιδωτά και οι ελέφαντες και οι πρώτοι πίθηκοι και γίβωνες.
Τα τελευταία δύο εκατομμύρια χρόνια, στο βόρειο κυρίως ημισφαίριο έχουμε τέσσερις εναλλαγές παγετωδών και μεσοπαγετωδών εποχών. Στις παγετώδεις έχουμε αύξηση της ξηράς, μιας και το νερό συγκεντρώνεται στους παγετώνες των πόλων κι έτσι ενοποιούνται οι δρόμοι επικοινωνίας μεταξύ των ηπείρων. Γι' αυτό έχουμε και πολλές μετακινήσεις ζώων από ήπειρο σε ήπειρο.
Λεμουρία ήπειρος, Αλπική πτύχωση 65 εκατ. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΔΕΣ
Ατλαντίδα πριν 2- 1 εκατομμύρια χρόνια  ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ
1η δέσμη  ανθρώπινης συνείδησης Ζευς  ΗΟΜΟ SAPIENS
Βύθιση του τελευταίου υπολείμματος της Ατλαντίδος πριν 12.00 χρόνια. Είχε  απομείνει ένα μικρό νησί στον Ατλαντικό, αυτό που αναφέρει ο Πλάτωνας. 
Μετά τον σχηματισμό της πύρινης Γαίας, ο Ωκεανός κάλυψε όλη την επιφάνεια. Η Παγκαία Ήπειρος Εστία  ήταν το πρώτο νησί  στεριά ΔΗΛΟΣ που φανερώθηκε στη γήινη επιφάνεια και η Τηθύς θάλασσα.
Αφήνοντας πίσω την  Ροδινία, την Γκοντβάντα, την Λαυρασία, την Υπερβορεία  Θούλη  φθάνουμε στην Λεμουρία και στην Ατλαντίδα  του Ειρηνικού και του Ατλαντικού Ωκεανού  αντιστοίχως που για ένα διάστημα συνυπήρχαν. Η διαφορά τους ήταν  διαφορά ύλης και  νόησης. Στη Λεμουρία τα όντα ήταν αμφίφυλα ερμαφρόδιτα αμφίβια, με ένα   κυκλώπειο μάτι, ή 4 και αργότερα   γίγαντες  πίθηκοι δεινόσαυροι και σαύρες.
Η Λεμουρία ήταν ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ  των ποσειδώνιων όντων, αλλά δεν ήταν άνθρωποι  όρθιοι με 2 πόδια και δύο  οφθαλμούς.
Στην Ατλαντίδα η νοητική εξέλιξη δημιούργησε την  σύγχρονη ανθρώπινη φυλή με κορωνίδα την Ελληνική και τον Ελληνικό πολιτισμό.Η διαμάχη των Ελλήνων με τους  Ατλάντιους ήταν ένας "εμφύλιος" πόλεμος εξ αιτίας της προτίμησης των Ελλήνων για την ΑΘηνά. Οι Ατλάντιοι είχαν ξεπέσει σε ποσειδώνιες σοφιστείες και ο μύθος του Άτλαντα με τον Ηρακλή  περιγράφει το γεγονός  καταπληκτικά. Οι Λεμούριοι,  υπερβολικά ζωόφιλοι,  άφυλοι, ερμαφρόδιτοι, φυτοφάγοι αποκρυφιστές, ξαναήλθαν στο προσκήνιο  πριν 100 χρόνια  μέσω της θεοσοφίας και ηγήθηκαν της  εκφυλισμένης μασονίας, ποσειδώνια κατάλοιπα μιας  παρωχημένης  ζωολογίας, η ουρά της  γοργόνας και της  ποσειδώνιας Εποχής στο τέλος της.
Υπήρξαν διάφορες ατλαντικές φυλές με καταγωγή, διασταυρώσεις από τους πιθήκους από τους δεινοσαύρους , από τους όφεις, τα  ερπετά και από κατοίκους των  διαφόρων αστερισμών με διαφορετική εξέλιξη η καθεμιά. Οι αποικίες ήταν πάντοτε διαγαλαξιακή υπόθεση όπως και ο εποικισμός. Ο Νοήμων Άνθρωπος παραμένει υπόθεση  μέτρου αυτογνωσία και αρμονίας. Τόσο, όσο πρέπει τη κάθε φορά.
Ο Όμηρος  αναφέρει την απειρωτάν  άπειρο γαία  σε σημαντικό σταθμό της  η Οδυσσείας
αὐτὴ δ᾽ ἐς θάλαμον ἑὸν ἤιε· δαῖε δέ οἱ πῦρ
                                      γρῆυς Ἀπειραίη, θαλαμηπόλος Εὐρυμέδουσα,
                                 τήν ποτ᾽ Ἀπείρηθεν νέες ἤγαγον ἀμφιέλισσαι·
Ἀλκινόῳ δ᾽ αὐτὴν γέρας ἔξελον, οὕνεκα πᾶσιν
Φαιήκεσσιν ἄνασσε, θεοῦ δ᾽ ὣς δῆμος ἄκουεν·
ἣ τρέφε Ναυσικάαν λευκώλενον ἐν μεγάροισιν.
ἥ οἱ πῦρ ἀνέκαιε καὶ εἴσω δόρπον ἐκόσμει. 14
Η Ευρυμέδουσα, μεγάλη βασίλισσα, θαλαμηπόλος  της Ναυσικάς  δώρο στον Αλκίνοο που φέρανε από την Άπειρο Ήπειρο  Γαία

Ο Οδυσσέας κοντά στις στάχτες μιας εστίας φωτιάς στο τζάκι των Φαιάκων.
Το πυρ το άναβε η γραία Απειραία από την πρώτη ήπειρο πανγαία ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ.
Ποια ήπειρο και ποια γαία άραγε  εννοεί;
Αστραία

Πηγές:
Παλαιά και Νέα Ατλαντίδα,  Αστραία
Η φυσική στο διαδίκτυο