Ο χορός των μεγάλων πολεμιστών

1821

                                              Η θυσία των μεγάλων πολεμιστών

Στον απόηχο μιας επανάστασης

 Επέτειος της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας, 25 Μαρτίου 2017 χθες,  με διάταγμα που ορίστηκε  στις 15 Μαρτίου του 1838, από τον Όθωνα, τον πρώτο βασιλιά της Ελλάδος (γιατί άραγε;;;, η απάντηση γνωστή).

1821-2017

196  χρόνια μας χωρίζουν από την Ιαχή της Ελευθερίας που αντήχησε στα Ελληνικά βουνά, τότε.

Η Ελληνική Επανάσταση, ήταν σαφώς αποτέλεσμα μιας μυστικής Φιλικής Εταιρίας  και ενός Διαφωτισμού και ο Διαφωτισμός ήταν σαφώς, αναμεμειγμένος με τις στοές και τον μασονισμό.

Τι είναι μασονισμός, σε  άλλο άρθρο μου, έχω αναφερθεί. Επιγραμματικά εδώ θα πω, πως έχει σχέση με τη γνώση και την μεταφυσική. Η διαφορά με τον χριστιανισμό είναι τυπική. Ο χριστιανισμός χρησιμοποιεί τις γνώσεις του που  έχει και, την μεταφυσική,  με απόλυτη ¨περσόνα¨ τον Θεό, φανατικός πολύ,  ενώ, ο μασονισμός, είναι  σε αυτό το θέμα, πιο διαλλακτικός και προτάσσει την θεοσοφία, ως αποτελεσματική.  

Και οι δυο ενδιαφέρονται για την εξουσία, τα μέγιστα και  έχουν συνάψει  συνεργασία αγαστή μοιράζοντας θρόνους θώκους και εξουσίες, μαζί.

Έτσι λοιπόν η απελευθέρωση  της Ελλάδος αποφασίστηκε σε μυστικούς δείπνους και συνέδρια θέλοντας να ανακόψουν της αύξηση της οθωμανικής αυτοκρατορίας και να της κόψουν, τον βήχα.

Βοήθησαν  στην απελευθέρωση με σκοπό να προσαρτήσουν την Ελλάδα, προτεκτοράτο, στη σφαίρα επιρροής τους, να την κυβερνούν και να την απομυζούν. Φυσικά η  πρώτη αντίδραση που υπήρξε , ήταν από την  ίδια την εκκλησία, που τα είχε βρει με τον σουλτάνο και έχανε το μερίδιο στο άρμεγμα του ποιμνίου και η οποία, αφόρισε τους πρωτεργάτες της επανάστασης. Μετά, αφού είδε και απόειδε πως το ποτάμι είχε ξεκινήσει και δεν μπορούσε να γυρίσει να γυρίσει πίσω, έτρεξε , όπως συνήθως κάνει, να το καπηλευθεί.

Το γεγονός αυτό, δεν αφορά τους απλούς ανθρώπους και πιστούς που προσπαθούσαν να πιαστούν  από μια πίστη και παρηγοριά, που πολέμησαν και έδωσαν  με αυτοθυσία πολλά, ακόμη και ιερείς, αλλά την εξουσία της εκκλησίας και τις κεφαλές.

Έπρεπε να γίνει η επανάσταση, έστω και έτσι και με αυτούς τους υποκινητές;

Κατά την άποψη μου, έπρεπε. Δεν συμπαθώ τον χριστιανισμό και ο μασονισμός,  με αφήνει αδιάφορη, με τις σκοτεινές τακτικές του, όμως, δεν γινόταν και αλλιώς. Δεν είμαι εξουσιομανής, ούτε αρχομανής, ούτε θρησκόληπτος άνθρωπος  είμαι, αλλά ούτε και κυνικός υλιστής.

Η  εξέλιξη ήταν αναπόφευκτη και περνούσε μέσα από ένα ηρωισμό των Ελλήνων για την Ελευθερία.

Μερικοί παραπονιούνται, γιατί γιορτάζουμε ως μοναδική χώρα δύο επετείους, την 25^η Μαρτίου και την 28^η Οκτωβρίου. Θάλεγε κανείς, πως είμαστε προορισμένοι ως ο μοναδικός λαός στον πλανήτη να λογοδοτήσουμε για αυτήν, στο Όνομα της και  είμαστε η μοναδική χώρα που έχουμε τον Εθνικό μας ύμνο αφιερωμένο στην Ελευθερία.

Δεν μου αρέσουν οι κορώνες  στείρου εθνικισμού.  Είναι σκόπιμες και χαλκευμένες. Δεν εγκρίνω μια στείρα προγονοπληξία που αυτοβαυκαλίζεται στην  ένδοξη ιστορία των προγόνων του, χωρίς να μπορεί να παρουσιάσει ένα σύγχρονο παράδειγμα και με λυπεί αφάνταστα το γεγονός, ότι εορτάζουμε δύο επετείους για την Ελευθερία μέσα σε μια σκλαβιά μνημονίων και ανάμεσα σε εκφυλισμένους ανθρώπους, αποχαυνωμένους , τόσο ανόητους και διεφθαρμένους.

Ανατρέχοντας στο παρελθόν αυτής μεγάλης απόφασης και επανάστασης, σκέπτομαι αυτούς τους ανθρώπους, αυτούς τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν με μεγάλο αντίτιμο, την ίδια τους την ζωή, για την  Ελευθερία. Με ένα μεγάλο τύραννο απέναντι τους, που είχε δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω τους. Με πενιχρά μέσα, με λίγα καριοφίλια, με τον θάνατο να καραδοκεί σε κάθε τους βήμα.

Μεγάλοι πολεμιστές όλοι τους, γενναίοι, λαμπεροί ηρωικοί, Αθάνατοι. Δεν τους λυπάμαι, δεν θα το θέλανε, τους θαυμάζω, τους  αγαπώ, τους αφουγκράζομαι. Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη για αυτό που τους οφείλω, να είμαι σήμερα εδώ και να γράφω ένα άρθρο απλό, αποτίοντας τον ελάχιστον φόρο τιμής. Περισσότερο λυπάμαι, αυτούς που στάθηκαν ανάξιοι τους, βολεμένοι ,μίζεροι, δειλοί, ιδιοτελείς, αρπακτικοί και στο Πνεύμα, πτωχοί. Είναι αξιολύπητοι και αυτό στα αιθερικά πεδία έχει καταγραφεί.

Εκείνο που με πληγώνει,  είναι η προδοσία που δέχθηκαν, αυτοί οι πολεμιστές  και η αντιμετώπιση από ανάξιους ανθρώπους, που ανήλθαν στην εξουσία και βολεύτηκαν ανίερα.

Με πληγώνει ο θάνατος του Ρήγα Φεραίου, η φυλακή του Κολοκοτρώνη, η ζητιανιά του Νικηταρά,  η φτώχεια της  Μαντώς Μαυρογένη.

Είμαι μαζί τους, νιώθω κοντά τους, είμαι δίπλα στην αθωότητα τους, στην ανιδιοτέλεια τους, στην πίκρα τους, την απογοήτευση τους, στην εξιστόρηση τους, στις νίκες τους, στις ήττες τους, στις αποφάσεις τους, στις επιλογές τους, παρακολουθώντας τον χορό τους μπροστά στον θάνατό τους στα μαρμαρένια αλώνια της ιστορίας.

Είμαστε όλοι θνητοί και μελλοθάνατοι, όμως κάποιοι άνθρωποι όταν πεθαίνουν, ο θάνατος σταματά και τους κοιτά με δέος στον τελευταίο χορό τους γιατί έχουν κάτι να πουν και να διηγηθούν,  για το πώς έζησαν και αυτός ο Χορός του Πολεμιστή, είναι η μεγάλη ΝΙΚΗ του, όταν φεύγει από την γη.

Οι μεγάλοι  μας πολεμιστές , χορέψανε κάποια στιγμή σε μεγαλείο ψυχής ξεπερνώντας κάθε ανθρώπινη προδιαγραφή, σαν τον Ηρακλή.

Ο χρόνος σταμάτησε και πετάξανε Ελεύθεροι από την ρωγμή και την σχισμή  του, σαν Αετοί.

Εμείς είμαστε εδώ  για να τους θυμόμαστε, για να διδασκόμαστε, αλλά και για αναρωτηθούμε για το πώς ζούμε και με ποια επιλογή.

Αυτό το άρθρο είναι ένα  φόρος τιμής και ένα «δάφνινο» στεφάνι που καταθέτω για την θυσία τους και το Αθάνατο Πνεύμα τους.

Αστραία

Στη χώρα των μεγάλων πολεμιστών

Αστραία ©©

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

Η κάθοδος ενός τόξου

"Τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν μπορούν να λυθούν αν μείνουμε στο ίδιο επίπεδο σκέψης που είχαμε όταν τα δημιουργήσαμε"

Ας αλλάξουμε επίπεδο σκέψης και αντίληψης, αν θέλουμε να λύσουμε τα προβλήματα αυτά.

Τι θα έκανε ο Όμηρος σήμερα;

Θα τραγουδούσε από  μπλογκ σε μπλογκ και ιστοσελίδα όλες τις ραψωδίες του, ομηριστί.

Τι θα έκαναν οι Φαίακες σήμερα;

Θα στέλνανε με το ταχύτατο σκάφος τους, που ταξιδεύει χωρίς τιμόνι, τον Οδυσσέα στην πατρίδα .

Τι θα έκανε ο Οδυσσέας σήμερα;

Θα ανακεφαλαίωνε την προσωπική του και συλλογική ιστορία στο νησί των  διαδικτυακών Φαιάκων και θα αποβιβαζόταν στην Ιθάκη.

Τι θα έκανε στην Ιθάκη ο Οδυσσέας;

Θα έκρυβε τα δώρα των  Φαιάκων στο άντρο των Ναίδων και θα  παρατηρούσε και θα έβλεπε τους μνηστήρες και δούλους, σαν φτωχός ζητιάνος προσεκτικά.

Πως θα χρησιμοποιούσε το Τόξο ο Οδυσσέας;

Ερμηνευτικά. Με τα ΟΝΟΜΑΤΑ τους ένα ένα, τους  Μνηστήρες καλεί , τους ερμηνεύει, τους περιγράφει στην σύχρονη πραγματικότητα και, τους καθαιρεί.

Τι θα έκανε  ο Τηλέμαχος σήμερα;

Σαν γνήσιο πνευματικό του ΠΑΙΔΙ, ο Τηλέμαχος  πολεμά "κοντά" με τον πατέρα του, από μακριά  και ΤΗΛΕΜΑΧΙΚΑ

Τι θα έκανε η Πηνελόπη σήμερα;

Θα κατέβαζε όλη η ΓΝΩΣΗ και  το Τόξο και θα προκήρυσσε τον διαγωνισμό του.

Οι Πολεμιστές της  Λάϊον είναι ένα ιστολόγιο, μπλογκ, που εφάρμοσε  όλα αυτά  με την οδυσσειακή στρατηγική  στη καθημερινή μας ζωή  και το ήθος του πολεμιστή, δίνοντας ένα γερό τράνταγμα στης σκουριασμένης αντίληψης, τα δεσμά.  Δεν ανήκει πουθενά σε καμία οργάνωση, κόμμα και στοά. Απευθύνεται σε ευφυείς  ανθρώπους, φιλοσόφους πολεμιστές με καθαρό μέτωπο, διαυγή αντίληψη και λεοντόκαρδη καρδιά. Είναι αυτόνομη, ανεξάρτητη γνώση και φωνή καθαρή, στην ενορατική θέσμιση μιας Όμορφης πολιτείας  Όμορφων ανθρώπων.  Τα ωραία βιβλία είναι αποτελεσματικά, όταν τα  διαβάζουμε με ανοικτά μυαλά.

"Αν η γνώση δημιουργεί προβλήματα, η άγνοια αναμφίβολα δεν μπορεί να τα λύσει"

ΝΑΥΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ,  3 Φεβρουάριου 2008

22. Οι Πολεμιστές της Λάϊον, 

Το ιστολόγιο του Οδυσσέα.

Εδώ ΟΔΥΣΣΟΥΠΟΛΗ  Ομηρούπολη Ελληνούπολη... 

ΣΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ 

Η κάθοδος ενός ΤΟΞΟΥ 

Αστραία ©©

Η Ελληνίδα Φιλόσοφος

Υπατία

Η Υπατία  ήταν Ελληνίδα φιλόσοφος, αστρονόμος, αστρολόγος, συγγραφέας, εφευρέτης  και μαθη ματικός, διευθύντρια της βιβλιοθήκης  στην Αλεξάνδρεια. Δίδαξε φιλοσοφία και αστρονομία στην Αλεξάνδρεια, όπου και δολοφονήθηκε από όχλο που αποτελούνταν από φανατικούς χριστιανούς.

Τι ήταν πραγματικά η Υπατία;

Η Υπατία ήταν απλώς ένας άνθρωπος της γνώσης

Ένας άνθρωπος της γνώσης είναι απλά, ένας άνθρωπος ερωτευμένος με τη γνώση.  Θέλει να  ξέρει, να γνωρίζει. Σε ένα κόσμο που η άγνοια είναι ευτυχία, το κόκκινο χάπι, δεν είναι  μια  εύκολη επιλογή και κοστίζει πολύ. Παρ΄ όλα αυτά και εν γνώσει τους, το προτιμούν μερικοί. Ο δρόμος δεν είναι πολυσύχναστος. Ο Μινώταυρος, οι  Λαιστρυγόνες, Κύκλωπες, Σειρήνες  καραδοκούν κάθε στιγμή σε μαύρη τρύπα, να σε καταπιούν.

Τι είναι  γνώση;  Σε τι συνίσταται;

Υπάρχουν τρία είδη γνώσης, το γνωστό, το άγνωστο και αυτό που δεν  μπορεί να γίνει γνωστό με την ανθρώπινη μορφή. Οι πολεμιστές, για λόγους στρατηγικής ασχολούνται με τα δύο πρώτα είδη της γνώσης. Το Γνωστό, που είναι η Λογική και το Άγνωστο που είναι η  Γνώση η Σιωπηλή και αντιστοιχούν στα δύο ημισφαίρια του  εγκεφάλου που τα ενώνουν με γέφυρα αμφίδρομης κατανόησης.

Το σύστημα των εξουσιαστών και των μικρών τυράννων επειδή κυβερνά και χειραγωγεί  την  άβουλη μάζα μέσω της  άγνοιας και των βασικών ενστίκτων της, φοβάται τους ανθρώπους της γνώσης. Είναι επικίνδυνοι. Προσπαθεί να τους υποτάξει,  να τους περιθωριοποιήσει, να τους   διαβρώσει, να τους αμαυρώσει, να τους καπελώσει. Όταν δεν τα καταφέρνει, τους σκοτώνει κιόλας.

Η Υπατία, ως  φορέας της γνώσης ήλθε σε σύγκρουση, αναπόφευκτα, με το πολιτικό και θρησκευτικό κατεστημένο  εκείνης της εποχής. Κρίθηκε επικίνδυνη για  την εξουσία και η εντολή που δόθηκε ήταν να θανατωθεί. Το γεγονός ότι ήταν γυναίκα,  την έκανε ακόμη πιο  ύποπτη  και επικίνδυνη για πολλούς.

Αυτά είναι γνωστά.... Εκείνο που δεν είναι γνωστό, είναι η ερώτηση που συνήθως κάνω, όταν μελετώ το ιστορικό και μυθικό παρελθόν και την ουσιαστική  και  κρίσιμη την απάντηση, ζητώ.

Τι θα έκανε η Υπατία σήμερα; Ποιες θα ήταν οι επιλογές της και οι ασχολίες της;

Τι θα κάναμε εμείς στην Υπατία σήμερα;

Οπωσδήποτε, δεν θα ήταν αποδεκτή από  το θρησκόληπτο χριστεπώνυμο πλήθος, γιατί απλούστατα, δεν θα ήταν  χριστιανή. Αλλά, μήπως φαντάζεται κανείς πως θα ήταν αρεστή στο φύρδην μίγδην αρχαιοελληνικό πλήθος που αλαλάζει για τους αρχαίους  ημών  προγόνους, τους  Έλληνες;

Να μου επιτρέψετε να αμφιβάλλω και έχω τους λόγους μου, τους εξής.

Η Υπατία, ήταν μια γυναίκα με  πρωτογενή ικανότητα σκέψης,  τολμηρή, έκανε έρευνα, σύνθεση ανάλυση σύνδεση  των  εννοιών και προχωρούσε. Είχε δική της ξεχωριστή προσωπικότητα και  συλλογιστική . Ήταν ανεξάρτητη πολύ. Αυτό είναι κάτι που δεν συγχωρείται εύκολα, από πολλούς. Έτσι είναι η ανθρώπινη φύση, δυστυχώς. Το ίδιο κάνανε και στον Θεμιστοκλή, της Σαλαμίνας,  τον νικητή και στον μαθηματικό τον Καραθεωδορή.

Βεβαίως  πολλοί από δαύτους θα την  «τιμήσουν», αλλά επειδή, δεν ζει. Είναι ανακούφιση μεγάλη και είναι η εύκολη λύση να  "τιμάς"  ανθρώπους,  μόνο όταν  νομίζεις πως  είναι  από  σένα, μακριά.  Το πρόβλημα υπάρχει όταν είναι παρόντες και ζωντανοί.

Όπως λέει και ο Νίτσε:

«Εκείνο που φοβάμαι είναι μη τυχόν  και με ανακηρύξουν άγιο,  όταν δεν θα ζω πια για να το δω».

Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων σε όλες τις εποχές:

Οι  άνθρωποι της γνώσης και οι εχθροί της γνώσης.
Διαλέγεις και παίρνεις σε κόκκινη και μπλε εκδοχή.

Αστραία ©©