Ιλιακές Αλληγορίες

Giovanni Battista Tiepolo, 1757

Minerva Preventing Achilles from Killing Agamemnon

Ο χαρακτήρας του Αγαμέμνονος,  υπερβολικά σε μία θέση και με εμμονή  εγωιστής εμμένων αυτοκαταστροφικά.

Ποιος είναι ο ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ , ποιος είναι ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ ;

 Σύγχρονη διαχρονική ερμηνεία των Ομηρικών Ονομάτων και των χαρακτήρων τους.

Τα Ομηρικά Έπη λειτουργούν σε πολλά επίπεδα και η ανθρώπινη ζωή σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο είναι πάντα...μια Ιλιάδα και Οδύσσεια. Όλοι οι χαρακτήρες σκιαγραφημένοι από την οξυδερκή ματιά,αλλά,και την εσωτερική όραση του ποιητή, είναι κάτι παραπάνω από διάφανοι με την συμπεριφορά τους τις αντιδράσεις τους, τις επιλογές τους.Και είναι αναγνωρίσιμοι εύκολα, ευδιάκριτοι και μαζί...το πεπρωμένο τους,
γιατί, ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου ορίζει και την μοίρα του. 

Ποιοι είναι οι ΤΡΩΕΣ ;

Τιτρώσκω, κατατρώγω, τρωκτικό. Σε προσωπικό επίπεδο είναι ο κάθε άνθρωπος που θα φιλοξενήσουμε στο σπίτι μας, στην ιστοσελίδα μας στον χώρο μας στην ομιλία μας και θα φύγει κλέβοντας  τους θησαυρούς μας, τα χρήματα μας , τις γνώσεις μας, την "γυναίκα" μας την ψυχή Σελήνη, Ελένη.Οι έχοντες και οι κατέχοντες που  τρώνε πολλά και  χτίσανε και κλειστήκανε μέσα στα καβαφικά  ΤΕΙΧΗ τα ψηλά.Σε συλλογικό είναι αυτοί που θα φιλοξενηθούν από μία χώρα και φεύγοντας θα πάρουν τα μάρμαρα τα γλυπτά την γνώση τους θησαυρούς  την ιστορία της, τα ονόματα της,  την ομορφιά, τον χρυσό, όλα τα λεφτά.

Ποιος είναι ο ΕΚΤΩΡ;

Έκτωρ, ο κτήτωρ,  ο έχων και ο κατέχων της άρπαγης  Τροίας. Καλό παιδί, μεγάλος πολεμιστής αλλά σε λάθος στρατόπεδο και τον Πάτροκλο τον αδικεί πολύ μαζί με το ΚΛΕΟΣ μιας πατρίδος  που αγανακτεί.

Ποιος είναι ο ΑΠΟΛΛΩΝ; Γιατί τους Έλληνες Αχαιούς δεν βοηθά;

Γιατί η συνείδηση τους είναι  απούσα, έχει  κάνει φτερά.

ΖΩΗ  σημαίνει ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΣ, ήτοι …. ΑΠΟΛΛΩΝ  Φοίβος και του Ανθρώπου η καρδιά.

Ποιος είναι ο Απόλλων ο θεός του τόξου  των ακτίνων βελών και του φωτός;

Είναι η Συνείδησις του καθενός.

Γιατί  η γέννηση του στάθηκε τόσο δύσκολη και κανένας τόπος δεν τον δεχόταν για να γεννηθεί;

Διότι η Συνείδηση παραμένει πολύ δύσκολη υπόθεση  και αναζητεί ένα στερεό δήλιο  νησί από την θάλασσα της ασυνείδητης κοσμικής αντίληψης να αναδυθεί.

Γιατί  έκτισε τα Τείχη της Τροίας  παρά  τω πλευρώ των Τρώων;

Γιατί οι  Αχαιοί Έλληνες  απουσία της Όμορφης Γνώσης και της ενδελεχούς  ενωτικής συνδετικής γραμμής ασυνείδητοι παραμένουν και πέφτουν  «πτωχοί των πνεύματι»  στην βιοπάλη της καθημερινής ζωής.

Γιατί ο Απόλλων συνδέεται με την καρδιά που βρίσκεται αριστερά;

Διότι αριστερά  βρίσκεται το σημείο της αντίληψης  κοντά στην καρδιά που την Συνείδηση ευθυγραμμίζει και γεννά όταν την Γνώση,  την Όμορφη Ελένη και την Σιωπηλή Πηνελόπη με τα χέρια  των Αχαιών  Ελλήνων  πίσω παίρνει και κρατά.

Το Α κεφαλαίο συμπέρασμα από την πρώτη μυθιστορηματική επική παραβολή είναι πως οι Έλληνες ,όντας ισχυρές προσωπικότητες , συνήθως φιλονικούν και οι έχθρες, οι διαμάχες και οι έριδες, εμφύλιοι σπαραγμοί έχουν ταλαιπωρήσει το στρατόπεδο των Αχαιών και συνεχίζουν να το ταλαιπωρούν και να είναι ο ανασταλτικός παράγων της επίτευξης του αντικειμενικού στόχου μιας εκστρατείας ή ενός σχεδίου.
Η Αχίλλειος πτέρνα των Ελλήνων προς χαιρεκακία των εχθρών τους, όπως αγορεύει ο Σοφός Νέστωρ στον παρεμβατικό λόγο του.

Αχιλλέας, από το ρήμα αχέω, αχεύω που σημαίνει θρηνώ, λυπούμαι, άχος. Το πρώτο όνομα ήταν Λιγύρων , ο έχων δυνατή καλή φωνή. Αλλά  και άχα, ο λαός , ο αρχηγός του νερού .Άχιλος , εύφορα βοσκοτόπια. Ο Απολλόδωρος γράφει:
«… καὶ ὠνόμασεν Ἀχιλλέα (πρότερον δὲ ἦν ὄνομα αὐτῷ Λιγύρων) ὅτι τὰ χείλη μαστοῖς οὐ προσήνεγκε.» (Απολλόδωρος Βιβλιοθήκη Γ, 13.6)
Ο Πτολεμαίου  τέσσερις αιώνες μετά τον Απολλόδωρο:
«Ὡς Ἀχιλλεὺς διὰ μὲν τὸ ἐκ πυρὸς αὐτὸν σωθῆναι καόμενον ὑπὸ τῆς μητρὸς Πυρίσσοος ἐκαλεῖτο, διότι δὲ ἓν τῶν χειλέων αὐτοῦ κατακαυθείη, Ἀχιλλεὺς ὑπὸ τοῦ πατρὸς ὠνομάσθη.» (Πτολεμαίου Χέννου, Καινή Ιστορία 7,1)

Ο Αγαμέμνων, με μεγάλα ελαττώματα και προτερήματα , με σκήπτρο εκ του Διός, εμμένει στις θέσεις του σε κατάχρηση εξουσίας και ο ημίθεος οξύθυμος Αχιλλέας χάνει την αυτοκυριαρχία του και συμπεριφέρεται σαν πληγωμένο παιδί.
Η πρωταρχική αιτία των εσωτερικών συγκρούσεων, είναι το πλεόνασμα της ενέργειας των Ελλήνων που αντί να το διοχετεύουν δημιουργικά,το εκτονώνουν σε ενδομάχες και εσωτερικές διαμάχες προς αλλήλους.Σε δευτερογενές επίπεδο είναι η αδικία και η έλλειψη τιμής, η προσβολή που γίνεται από την επικρατούσα κάθε φορά αγαμεμνονική κυβέρνηση στους ήρωες που υπερασπίστηκαν πολέμησαν και πολεμούν ακόμη για την πατρίδα θυσιάζοντας τα πάντα σε αυτό τον αγώνα ακόμη και την ζωή τους.
Η αφαίρεση της “πλούσιας κόρης ” που βρίθει από την δόξα και κατάθεση τους την ηρωική.
Αρπάζουν όχι μόνο τον χρυσό αλλά και την τιμή από τους ημίθεους ήρωες και αγωνιστές και την ομορφομάγουλη κόρη Βρισηίδα. Όταν απαιτούνται θυσίες α π ’όλους,δεν ακολουθούν το παράδειγμα του Καποδίστρια που δεν δέχτηκε να παίρνει μισθό και χρήματα και χρυσό από το νεοσύστατο Ελληνικό κράτος αλλά, εμμένουν και επιμένουν σε επιδείξεις ιδιωτικής περιουσίας και εύκολου πλουτισμού.
Ο Αλέξανδρος δεν κρατούσε τίποτα για τον εαυτό του εκτός από την Ιλιάδα που είχε στο προσκεφάλι του και όλο τον χρυσό τον μοίραζε στους στρατιώτες και συμπολεμιστές τους, ακόμη και τα γλυκά και τα εδέσματα της βασίλισσας της Καρίας τα επέστρεψε πίσω για να μην συνηθίσει στην καλοπέραση και την μαλθακότητα.
Τι θα έκανε ο Οδυσσέας αν ήταν στην θέση του Αγαμέμνονα και του Αχιλλέα;
Μπορούμε να αναλογιστούμε τροποποιώντας το σενάριο της Α Ιλιάδος.
Οπωσδήποτε θα χειριζόταν διαφορετικά το πρόβλημα και το θέμα.
Ο Οδυσσέας δεν είναι όσο εγωιστής, όσο ο κοσμήτωρ Αγαμέμνων και δεν διακατέχεται από εμμονές επίδειξης εξουσίας, δεν είναι τόσο ημίθεος όσο ο Αχιλλέας και δεν επιτίθεται αλόγιστα πριν διερευνήσει και χαρτογραφήσει μια κατάσταση. Πριν σιγουρευτεί για το αποτέλεσμα.
Στο πλαίσιο της οδυσσειακής τακτικής ,σαν “Αγαμέμνων” με ηγετικές ικανότητες ελιγμού., θα άκουγε τον ιερέα προσεχτικά επιδιώκοντας την φιλία του και την συμμαχία του προτείνοντας με το εύστροφο μυαλό του ένα καλό γάμο για την κόρη του, δελεαστικό για να μην φύγει από τους Έλληνες ο χρυσός που ίσως τελικά δεχόταν ο Χρύσης ως καλή λύση.
Σαν “Αχιλλέας “δεν θα αντιδρούσε με βρισιές και αιματοχυσίες και δεν θα αποσυρόταν εκδικούμενος όλους τους Έλληνες για την απερισκεψία του ηγεμονικού Αγαμέμνονα μειώνοντας το κύρος του μπροστά σε όλο το στράτευμα.
Μια κατ΄ ιδίαν συνάντηση θα ήταν πιο αποτελεσματική για την εξεύρεση λύσης του προβλήματος αφήνοντας τον να βγαίνει μπροστά αλώβητος, ως αρχηγός ,και διοχετεύοντας την δύναμη του υποστηρικτικά, γιατί η μαεστρία της οδυσσειακή σκέψης σε κάθε πρόβλημα είναι η έλλειψη εγωκεντρισμού, εμμονής και ο πολυμήχανος πολύστροφος ελιγμός.

Ο ποιμένας των λαών, κοσμήτωρ, βουληφόρος, σκηπτροφόρος του Διός
δεν πρέπει να είναι αλλά και να φαίνεται δίκαιος και σοφός.

Ο Αγαμέμνων παρουσιάζεται στους μακρυμάληδες «κάρυ κομώοντες» Αχαιούς με λαμπρή φορεσιά και αστραφτερά πέδιλα στα πόδια του τα λιπαρά. Οι θεοί εμφανίζονται , διαγράφονται στο αιθερικό του σώμα, ο Ζευς στο κεφάλι ,ο Άρης στην μέση και ο Ποσειδών στο στέρνο.
Ίσως αν ήταν ο Ποσειδών στα πέλματα, ο Άρης στο κεφάλι και ο Ζευς κυβερνήτης του ήπατος στις επιγονατίδες και ο Απόλλων στο βλέμμα του, η ροή της ενέργειας του να ήταν πιο αρμονική και αποτελεσματική .

Η ομορφιά είναι η καλή μορφή του όντος κι η ασχημοσύνη , η έλλειψη σχήματος, η αρμονία ή δυσαρμονία της ενεργειακής ροής .Η γνώση της ύλης , της ενέργειας και των μετατροπών της. Η εξερεύνηση της ύλης είναι ένα εξωτερικό ταξίδι της ύπαρξης και η κατανόηση της ενέργειας ένα εσωτερικό ταξίδι στο κέντρο του εαυτού.
Εξωτερική και εσωτερική ευθυγράμμιση της αντίληψης.
Και τα δύο ταυτοχρόνως ολοκληρώνουν ένα άνθρωπο στης ζωής του τον δρόμο και τον σκοπό.
Το αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα ολοκληρωμένα παρουσιάζει και τις δυο διαδρομές με ένα τρόπο μαγευτικό και διαχρονικό.

Β Ιλιάδος

Τοὺς δ’ ὥς τ’ αἰπόλια πλατέ’ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρες
ῥεῖα διακρίνωσιν ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν,
ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθα
ὑσμίνην δ’ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων
ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ,
Ἄρεϊ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.
ἠΰτε βοῦς ἀγέληφι μέγ’ ἔξοχος ἔπλετο πάντων 480
ταῦρος• ὃ γάρ τε βόεσσι μεταπρέπει ἀγρομένῃσι•
τοῖον ἄρ’ Ἀτρεΐδην θῆκε Ζεὺς ἤματι κείνῳ
ἐκπρεπέ’ ἐν πολλοῖσι καὶ ἔξοχον ἡρώεσσιν.
Ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ’ ἔχουσαι•

Θεατρικές Αναγγελίες

φωτογραφία

Θεατρικοί Διθύραμβοι σε Ομηρικές Απαγγελίες

Αναζητώντας το πνεύμα  στις μεταμορφώσεις της τέχνης του 

βρήκαμε τον ιδρυτή και διευθυντή του κέντρου ΦΙΞ

θεατρικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων  

στη Θεσσαλονίκη Διονύσιο Ζαφειρίδη. 

Τον ρωτήσαμε για την Ιδέα  του,  την Τέχνη, το Πνεύμα της, τις μεταμορφώσεις του, το  νιτσεϊκό παιδί της άγιας κατάφασης, το παιγνίδι του Διόνυσου, τα δάκρυα του, την θεατρική σκηνή του,τους καθρέπτες του, τους τιτάνες του ,  τα Ομηρικά Έπη και την λεοντόκαρδη καλά φυλαγμένη  καρδιά τους. Μας απάντησε σε όλα  φιλόξενος  εύχαρης  με προσήνεια και απλότητα  και, ο Πενθέας, σοβαροφανής εξουσιαστής, αρχαιολάγνος   παπαγάλος μιμητής,  κοινότυπος  πεζός  ορθολογιστής  αναζητεί μια μαύρη τρύπα για να απορροφηθεί. Ο Ήλιος και η Σελήνη ,δύο αστέρια φέγγουν στον ουρανό για να διηγηθούν ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΜΗΡΙΚΟ ΤΟΥ ΤΟΞΟΥ  ΚΑΙΡΟ

Οι ερωτήσεις

1.Ποιο πρόσωπο από τα Ομηρικά Έπη είναι  πιο κοντά σε σένα;

Όλα τα πρόσωπα που εμφανίζονται και δρουν στα Ομηρικά Έπη αντικατοπτρίζουν τις ιδιαιτερότητες το ύφος και το ήθος της εκάστοτε περιοχής. Οι ήρωες χαρακτηρίζονται από μία συνθετική πολυπλοκότητα  που δεν ωραιοποιεί αλλά απροκάλυπτα εμφανίζει αδυναμίες ανθρώπινες και πάθη. 

Πιστεύω ότι κάθε ήρωας έχει κάποιο στοιχεία το οποίο όλοι μπορούμε να αναγνωρίσουμε μέσα μας.

Με αυτό τον τρόπο όλοι οι Ομηρικοί Ήρωες μας είναι οικείοι.

' 

2.Θεωρείς τα Ομηρικά Έπη λογοτεχνία ιστορία  μυθοπλασία ή κάτι άλλο;

Τα Ομηρικά έπη έχουν μια μοναδικότητα στον συνδυασμό ποιητικού λόγου και ιστορικής πληροφόρησης. Είναι πολύ δύσκολο να κατηγοριοποιηθούν . Οπότε είναι μια κατηγορία από μόνα τους. 

3.Ο Πενθέας που βλέπει δύο ήλιους στον ουρανό μετά τις μεταμορφώσεις του Διόνυσου του Ζαγρευτή τις μεταμορφώσεις της τέχνης και του πνεύματος της, άραγε κατανοεί;

?? 

4.Η τέχνη για την τέχνη είναι η ελευθερία της τέχνης για την τέχνη και για  σένα;

Η τέχνη έχει υποχρεωτικό υπόβαθρο την ελευθερία. Δεν υφίσταται καταπιεσμένη τέχνη. Η τέχνη είναι η ομορφότερη αλλά συνάμα και η πιο επικίνδυνη μορφή επανάστασης.

5.Πως θα μπορούσε ένα ηθοποιός να ποιήσει ήθος και φως σήμερα σε τόσο υλιστικούς  αντιηρωικούς και χωρίς οράματα καιρούς;

Ο ηθοποιός - με την πραγματική έννοια της λέξης, και όχι με την εκμαυλισμένη μορφή που υφίσταται στις μέρες μας - βιώνει τις καταστάσεις της ζωής με έναν διαφορετικό τρόπο. Εν πρώτοις  ο ηθοποιός υπηρετεί την αλήθεια. Μπορεί η τέχνη να ονομάζετε υποκριτική αλλά η προσέγγιση κάθε ρόλου γίνεται μέσα από το φάσμα της αλήθειας.

Μέσα από την αλήθεια γεννιέται η ευγένεια και ο σεβασμός. Και σε συνδυασμό με το μόνο μη επεξεργάσιμο εργαλείο του ηθοποιού την ψυχή, το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία μιας ομορφιάς και η ανάδειξη της. Γιατί υπάρχει ομορφιά μέσα στον άνθρωπο. Απλά σταματήσαμε να την αναζητούμε.

6.Θα ήθελες να κάνεις ένα δώρο για τον νικητή του διαγωνισμού; Μία κάρτα  μέλους ίσως;

Τα δώρα που θα ήθελα να διαθέσω είναι 

 4 θέσεις στο θεατρικό εργαστήρι

10 βιβλία από τη βιβλιοθήκη

Σε ευχαριστούμε πολύ Διονύση!

 Ο Διονύσιος Ζαφειρίδης , ιδρυτής και διευθυντής  του πολυχώρου -ΦΙΞ in art    διαθέτει την κεντρική σκηνή του θεάτρου του και την βιβλιοθήκη του χώρου για την απαγγελία από ερασιτέχνες και μη ηθοποιούς των Ομηρικών Ραψωδιών και την διαλεκτική μαιευτική του ΕΥΜΑΙΟΥ  συζήτηση των Ομηρικών Επών.

Θεατρικοί Διθύραμβοι

Αστραία 

12 Φεβρουαρίου 2014

Μυθιστορίες Κλειούς

Τα ήσυχα βράδια σε μια πόλη μαγική  μια Ιστορία  διηγείται τον Εαυτό της σε λάμψεις του   μεγάλου ερωτικού

Τα ήσυχα βράδια που ο Αλέξανδρος διαβάζει στην σκηνή του τα Ομηρικά Έπη, Ιλιάδα και Οδύσσεια μαζί, πλησιάσαμε στις μύτες των ποδιών μας φορώντας ανάποδα τα παπούτσια μας και  κλέψαμε  ένα από τα κορίτσια του φιλόμουσου γιου της Λητούς  στο λυκόφως των θεών, την Μούσα Κλειώ .Ο Απόλλων ήταν απασχολημένος με το κοπάδι του,  αυτό που του είχε κλέψει  ο αδιόρθωτος κλέφτης Ερμής και ο  ετεροθαλής  αδελφός του, γιος της Μαίας.

Το γύρευε παντού στην γη και στον ουρανό  σε κυνήγι συνειδησιακό.  Όταν μας  συλλάβει και στα δικαστήρια του Ολύμπου μας ανεβάσει , θα απολογηθούμε  σαν  παιδιά που  συνεχίζουν μια σκανδαλιά γιατί ξέρουμε πως θα βρεθούμε στου  καθαρού νου την χαμογελαστή  αγκαλιά.

Βρήκαμε την  Γεωργία Βεληβασάκη  σαν κόρη της Μνημοσύνης και Μούσα Κλειώ να εξιστορεί  μια Ιστορία που διηγείται τον Εαυτό της σε ομηρική  ημερολογιακή  καταγραφή.

Αν για  ένα άνδρα, τον Οδυσσέα, η  μούσα του, ο φάρος του ήταν η Πηνελόπη και για τον  Όμηρο Ποιητή η έμπνευση είναι πάντα καμπυλώδης, θηλυκή και με αυτή την επίκληση αρχίζει την ομηρική περιγραφή, για μία γυναίκα τι  μπορεί να αντιπροσωπεύει  η αναφορά αυτή;

Οι Μούσες είναι όλες θηλυκές κι οπωσδήποτε αυτό κάτι σημαίνει. Είναι η ίδια η ενέργεια της δημιουργίας θηλυκή, η γονιμότητα, η κύηση, η γέννα. Είναι η υπομονή, η πίστη, η ελπίδα, η ζωή, η δύναμη, η επιστροφή, η Ιθάκη. Η έμπνευση δεν μπορεί να έχει άλλο σχήμα, πρέπει να ρέει (η ροή), να είναι ευέλικτη (η ευελιξία), να μπορεί να κινηθεί ελεύθερα (η ελευθερία) για να υλοποιήσει (η ύλη) εκείνο που συλλαμβάνεται (η σύλληψη). Έτσι, χωρίς την Πηνελόπη δεν έχει νόημα το ταξίδι του Οδυσσέα και ο Όμηρος γνωρίζει καλά πως η Ποίηση είναι κι αυτή γένους θηλυκού.

Η Πηνελόπη κατεβαίνοντας τις σκάλες ενός  υπερώου  πάντα ακουμπά σε ένα στύλο σταθμό κίονα ευθύ. Θα μπορούσε αυτό να αντιπροσωπεύει  την αρσενική ευθεία  ιθυφαλλική  του λόγου λογική, ίσως με την διαφορά της  αντιληπτικής ικανότητας των δύο ημισφαιρίων του ανθρωπίνου εγκεφάλου  και όχι του φαλλού φύλου;

Είναι ακριβώς το αντίστροφο απ΄ αυτό που περιγράψαμε πριν. Γιατί είναι ωραία η έμπνευση, αλλά για να γίνει τέχνη πρέπει να αποκτήσει άξονα και να οργανωθεί γύρω απ΄ αυτόν. Η Πηνελόπη αναζητά ένα στήριγμα για την πονεμένη της καρδιά που κουράστηκε να περιμένει τον Οδυσσέα τόσα χρόνια. Και το βρίσκει στη λογική. Είναι παντρεμένη. Οφείλει να είναι πιστή. Και είναι. Θα μπορούσαμε, όπως προτείνεις, να το συνδέσουμε με τη λειτουργία των δύο ημισφαιρίων του εγκεφάλου μας – αριστερό λογική, δεξί διαίσθηση, λένε. Όλα αυτά, εξάλλου, αναφέρονται συμβολικά σε ενέργειες και καθόλου σε σώματα. Δεν χρειάζεται, δηλαδή, η γυναίκα τον άνδρα ή ο άνδρας τη γυναίκα για την ολοκλήρωσή του/της ως οντότητα, αλλά ο καθένας από μας να αναπτύξει μέσα του τις ποιότητες αυτές που θα του επιτρέψουν να είναι αυτάρκης.

Ποιο πρόσωπο  από τα Ομηρικά Έπη είναι πιο κοντά σε σένα, ποιο  πιο οικείο ,το νιώθεις, το καταλαβαίνεις καλύτερα απ΄όλους;

Η Καλυψώ έχει μιαν απλότητα, μια ησυχία. Γνωρίζει, απολαμβάνει και προσφέρει. Κι όταν ο έρωτάς της νικιέται από τη φλόγα της επιστροφής, αφήνει τον αγαπημένο της να φύγει, με λύπη μεν, φορτώνοντάς τον, όμως, με όλα της τα δώρα και τις ευχές. Αυτή θαυμάζω, αυτήν κατανοώ.

Ποια ήταν, ποια  είναι τα αισθήματα σου για τον Αλέξανδρο όταν  ανοίγεις  την σκηνή  με μια νότα τόσο συναρπαστικά  θριαμβευτική;

Στη σκηνή είμαι η Κλειώ, η μούσα της Ιστορίας. Ο Αλέξανδρος είναι ο πιο αγαπημένος μου ήρωας. Είναι εκείνος που τόλμησε να ονειρευτεί μακρύτερα απ΄ όσο μπορούσε κανείς να φανταστεί. Που έκανε αληθινό το όραμά του. Που τόλμησε να αναμετρηθεί με θεούς και με δαίμονες. Που τα ΄βαλε με τη θνητή του φύση και διεκδίκησε την αιωνιότητα. Που τόλμησε να αναζητήσει και να βρει την αλήθεια. Ακόμα και τα λάθη του έχουν μια τραγικότητα που δεν μπορεί να αφήσει κανέναν ασυγκίνητο. Πώς μπορώ, λοιπόν, εκείνη τη στιγμή που ανοίγω τα χέρια κι αρχίζω να μιλάω γι΄ αυτόν, να μην τον θαυμάζω και να μην τον συμπονώ απεριόριστα, σα να ήμουν μάνα του;

Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που συνάντησες για την ερμηνεία αυτού του ρόλου;

Η αλήθεια είναι ότι είχα τη μοναδική ευκαιρία να βρίσκομαι κοντά στο έργο από τις πρώτες στιγμές της υλοποίησής του, με άπειρες κουβέντες και συζητήσεις τόσο με τον Κώστα Αθυρίδη που έγραψε τη μουσική, όσο και με την Penny Turner που έγραψε το λιμπρέτο. Έχω διαβάσει πολλά για τον Αλέξανδρο κι έχω προσπαθήσει να δω πίσω από τις λέξεις. Να βρεθώ εκεί δίπλα του όταν αποφάσιζε να κατακτήσει τον κόσμο, να δω τη σπίθα στα μάτια του, ν΄ ακούσω τη δύναμη της φωνής του. Να καταλάβω γιατί ήταν Μεγάλος. Ως Κλειώ θα έπρεπε να γνωρίζω «γιατί».Ύστερα όλα ήταν πιο απλά.

Η μουσική  εξημερώνει τα ήθη, αλλά πρέπει αυτά να υπάρχουν. Ποιος θα ήταν ο δικός  σου ορισμός για το ήθος σήμερα;

Το ήθος δεν έχει σήμερα ή χθες. Εκτός κι αν μιλάμε για ό,τι θεωρείται αποδεκτό από το εκάστοτε κατεστημένο. Όμως αυτό, για μένα, δεν ορίζει το ήθος, αλλά ηθικοπλαστικούς άξονες γύρω από τους οποίους δομούνται οι κοινωνίες, κατά χρόνο και τόπο. Το ήθος είναι μια ποιότητα που την ανακαλύπτεις και την καλλιεργείς. Είναι η καθαρή ματιά που δεν έχει να κρύψει τίποτα, είναι το ωραίο. Αλλά για να φτάσεις εκεί χρειάζεται να βαπτιστείς στα πιο βαθιά νερά του εαυτού σου. Και η μουσική, ως άλλη μαγεία, ανοίγει δρόμο. Όταν ακούς, για παράδειγμα, την κραυγή του Αλέξανδρου για το χαμό του φίλου του Ηφαιστείωνα, πώς μπορείς να μην ταυτιστείς μαζί του, να μη θυμηθείς το δικό σου φίλο που κάποτε έχασες, να μην νιώσεις την απελπισία του αναπόδραστου, να μην έρθεις αντιμέτωπος με ερωτήματα που αφορούν τη ζωή και το θάνατο; Και πώς μπορείς μετά από όλα αυτά, να μην είσαι ήδη ένας καλύτερος άνθρωπος;

Έχεις  γράψει ένα βιβλίο μουσικό  οικολογικό παραμύθι  σε συνεργασία με τον συνθέτη και σκηνοθέτη  της ροκ όπερας για τον Αλέξανδρο, Κώστα Αθυρίδη, για το μικρό μυστικό της ζωής. Το μεγάλο ταξίδι της τι θα πρέπει να περιλαμβάνει;

«Το Μικρό Μυστικό της Ζωής» είναι περισσότερο ένα υπαρξιακό παραμύθι. Ξεκινάει με τη δημιουργία του σύμπαντος από την Άπειρη, μια θηλυκή εικόνα του θεού, που καταλήγει στον άνθρωπο και συνεχίζει με την πορεία του ήρωά μας από την αγωνία του να σταθεί μέσα σ΄ έναν κόσμο άγνωστο κι επικίνδυνο, έως  την αλαζονεία και την υπερ-αυτοπεποίθησή του να κατακτήσει τα πάντα στη γη και στον ουρανό. Η αναπόφευκτη πτώση του είναι και ο δρόμος που, τελικά, θα τον οδηγήσει στην αυτοσυνειδησία, όπου θα βρει το «μικρό μυστικό της ζωής». Το ζήτημα γίνεται οικολογικό από τη στιγμή που στην πτώση του συμπαρασύρει και το σύνολο της φύσης, καθότι έχει καταστήσει τον εαυτό του αρχηγό της. Είναι ένα παραμύθι για μεγάλα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων και των ενηλίκων. Όσο για το «μεγάλο ταξίδι» της ζωής, αλίμονο αν στο τέλος της δεν έχουμε αφήσει πίσω μας ένα καλό μας ίχνος και δεν έχουμε πάρει μαζί μας μια, έστω φευγαλέα, ματιά της ασημένιας μας θάλασσας.

Τα χαρμόσυνα νέα είναι πως το έργο θα  παιχθεί και σε άλλες μεγάλεις πόλεις του κόσμου. Στην εκστρατεία του Αλέξανδρου  στην Δύση  και στην περιοδεία  σας  τι θα πάρετε μαζί σας; Ο Αλέξανδρος φεύγοντας μοίρασε όλη την περιουσία του και όταν τον ρωτήσανε τι άφησε για το εαυτό του απάντησε πως δεν χρειάζεται τίποτα και θα πάρει μαζί του την ελπίδα.

Πολύ όμορφη ερώτηση! Ο δικός μας «Αλέξανδρος» έχει κι αυτός εμπνεύσει, όλον αυτόν τον καιρό, πλήθος καλλιτεχνών, που ακολούθησαν το όραμα του Κώστα Αθυρίδη, με όλη τους την πίστη και την ορμή. Έτσι, ξεκινώντας, πριν ένα χρόνο, από το Stage, μια μουσική σκηνή της Θεσσαλονίκης, όπου το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά με μια παραγωγή αυτοχρηματοδοτούμενη και, εν πολλοίς, στηριζόμενη στην, συγκινητικά, αφιλοκερδή προσφορά των συμμετεχόντων, έφτασε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, περιόδευσε το καλοκαίρι στο Θέατρο Δίου και στη Μονή Λαζαριστών, για να αποτελέσει, τώρα, όραμα και για το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Μέσα στο 2014, λοιπόν, ξεκινάει, πράγματι, μια περιοδεία της Alexander Rock Opera σε όλο τον κόσμο. Αποφεύγοντας να μοιράσουμε την περιουσία μας (σε τέτοιους δύσκολους καιρούς…), θα πάρουμε μαζί μας όλο μας τον ενθουσιασμό και τη δύναμη και θα προσφέρουμε την τέχνη μας επί σκηνής με τον καλύτερό μας τρόπο. Φυσικά, όλες οι ευχές είναι ευπρόσδεκτες!

Οι Μούσες στο χορό της Μνήμης είναι πάντα παρούσες σε όλα τα μεγάλα έργα και κοσμούν όλες τις αίθουσες σημαντικών δημοσίων κτιρίων και πάρκων σε όλο τον κόσμο. Θα θεωρούσες την απουσία τους  τόσο από το καινούργιο Δημαρχείο της πόλης, το  Μέγαρο Μουσικής, όσο και από το πρόσφατα ανασκευασμένο  πάρκο της Θεσσαλονίκης  έλλειψη   παιδείας, αισθητικής ή  φυσικής ενδείας;

Όλα τα πράγματα για να γίνουν χρειάζεται κάποιος να τα σκεφτεί. Και η αλήθεια είναι ότι μου κάνει εντύπωση που κανένας από τους αρχιτέκτονες αυτούς δεν συμπεριέλαβε στα σχέδιά του κάτι τέτοιο. Δεν μπορώ, φυσικά, να βρω καμιά δικαιολογία. Ίσως θα έπρεπε να σταλεί αυτή η ιδέα σαν πρόταση στους υπεύθυνους. Το ότι ήδη το συζητάμε ίσως να είναι μια μικρή αρχή για την υλοποίησή της.

Η Μούσα Κλειώ είναι η  μούσα της Ιστορίας. Κλέος  σημαίνει δόξα. Ως  κύριο όνομα δεν απαντάται στα Ομηρικά Έπη,  παρά μόνο ως ουσιαστικό επίθετο και ρήμα. Το συναντούμε ως δεύτερο συνθετικό  στο πρόσωπο της τροφού του Οδυσσέα, την Ευρύκλεια. Δόξα θα σήμαινε για σένα η κατάκτηση της Αθανασίας;

Δεν είναι τυχαίο, βεβαίως, που τροφός του Οδυσσέα ήταν η Ευρύκλεια. Μεγαλωμένος, δηλαδή, για να δοξαστεί, όπως πράγματι έγινε! Παρόλα αυτά πρόκειται για τον ήρωα ενός έργου, χωρίς σάρκα και οστά, όπως, αντίθετα, ήταν ο Αλέξανδρος. Είναι φυσικό ο Όμηρος να μην συμπεριλαμβάνει την Κλειώ στα έπη του, αφού δεν γράφει για ιστορικά γεγονότα, αλλά, αντίθετα, πλέκει έναν μύθο.

Η κατάκτηση της Αθανασίας ήταν εκείνο που κυνηγούσε ο δικός μας ήρωας. Το παράδοξο είναι ότι γνώριζε ότι ήταν θνητός και πως, μάλιστα, θα ζήσει λίγα χρόνια. Επομένως, το να γίνει αθάνατος σήμαινε η δόξα του να φτάσει πέρα από το χρόνο. Να γίνει κομμάτι όλων των ανθρώπων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης ως την αιωνιότητα. Να γίνει θρύλος, να γίνει έμπνευση. Και τα κατάφερε.

Θα ήθελες να χαρίσεις  ένα  γέρας  στο νικητή του διαγωνισμού;

Με πολύ αγάπη και χαρά θα χαρίσω το μουσικό μας παραμύθι, με μιαν ευχή ή προτροπή: 

«Ψάξε, ψάξε και θα το βρεις το μικρό μυστικό της ζωής!»

Ευχαριστώ από καρδιάς,

Γεωργία Βεληβασάκη

Γεωργία Βεληβασάκη

Γεωργία Βεληβασάκη ΦΒ

Φωτογραφίες της  Γεωργίας  "Κλειούς"  Nikos Vavdinoudis

Να κρατήσουμε γερά τις φωτιές του Νότου  Οιστρηλάτες   ιχνηλάτες  του  όγνου

Σε ευχαριστούμε θερμά  όλοι οι πολίτες της Ομηρικής Πολιτείας

Σαν μια αστραπή ηχώ μέσα από μια ανταύγεια  κόκκινη πορτοκαλί,   η λάμψη του Αλέξανδρου άστραψε στον ουρανό της Πόλης του  μαγικά  υπερρεαλιστική , λάμψη των ματιών του  στην αθανασία που κατέκτησε  μέσα από μια  Μούσα Ιστορική

Λάμψεις Κλειούς

Αστραία

22 Ιανουαρίου 2014