ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

Η κάθοδος ενός τόξου

"Τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν μπορούν να λυθούν αν μείνουμε στο ίδιο επίπεδο σκέψης που είχαμε όταν τα δημιουργήσαμε"

Ας αλλάξουμε επίπεδο σκέψης και αντίληψης, αν θέλουμε να λύσουμε τα προβλήματα αυτά.

Τι θα έκανε ο Όμηρος σήμερα;

Θα τραγουδούσε από  μπλογκ σε μπλογκ και ιστοσελίδα όλες τις ραψωδίες του, ομηριστί.

Τι θα έκαναν οι Φαίακες σήμερα;

Θα στέλνανε με το ταχύτατο σκάφος τους, που ταξιδεύει χωρίς τιμόνι, τον Οδυσσέα στην πατρίδα .

Τι θα έκανε ο Οδυσσέας σήμερα;

Θα ανακεφαλαίωνε την προσωπική του και συλλογική ιστορία στο νησί των  διαδικτυακών Φαιάκων και θα αποβιβαζόταν στην Ιθάκη.

Τι θα έκανε στην Ιθάκη ο Οδυσσέας;

Θα έκρυβε τα δώρα των  Φαιάκων στο άντρο των Ναίδων και θα  παρατηρούσε και θα έβλεπε τους μνηστήρες και δούλους, σαν φτωχός ζητιάνος προσεκτικά.

Πως θα χρησιμοποιούσε το Τόξο ο Οδυσσέας;

Ερμηνευτικά. Με τα ΟΝΟΜΑΤΑ τους ένα ένα, τους  Μνηστήρες καλεί , τους ερμηνεύει, τους περιγράφει στην σύχρονη πραγματικότητα και, τους καθαιρεί.

Τι θα έκανε  ο Τηλέμαχος σήμερα;

Σαν γνήσιο πνευματικό του ΠΑΙΔΙ, ο Τηλέμαχος  πολεμά "κοντά" με τον πατέρα του, από μακριά  και ΤΗΛΕΜΑΧΙΚΑ

Τι θα έκανε η Πηνελόπη σήμερα;

Θα κατέβαζε όλη η ΓΝΩΣΗ και  το Τόξο και θα προκήρυσσε τον διαγωνισμό του.

Οι Πολεμιστές της  Λάϊον είναι ένα ιστολόγιο, μπλογκ, που εφάρμοσε  όλα αυτά  με την οδυσσειακή στρατηγική  στη καθημερινή μας ζωή  και το ήθος του πολεμιστή, δίνοντας ένα γερό τράνταγμα στης σκουριασμένης αντίληψης, τα δεσμά.  Δεν ανήκει πουθενά σε καμία οργάνωση, κόμμα και στοά. Απευθύνεται σε ευφυείς  ανθρώπους, φιλοσόφους πολεμιστές με καθαρό μέτωπο, διαυγή αντίληψη και λεοντόκαρδη καρδιά. Είναι αυτόνομη, ανεξάρτητη γνώση και φωνή καθαρή, στην ενορατική θέσμιση μιας Όμορφης πολιτείας  Όμορφων ανθρώπων.  Τα ωραία βιβλία είναι αποτελεσματικά, όταν τα  διαβάζουμε με ανοικτά μυαλά.

"Αν η γνώση δημιουργεί προβλήματα, η άγνοια αναμφίβολα δεν μπορεί να τα λύσει"

ΝΑΥΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ,  3 Φεβρουάριου 2008

22. Οι Πολεμιστές της Λάϊον, 

Το ιστολόγιο του Οδυσσέα.

Εδώ ΟΔΥΣΣΟΥΠΟΛΗ  Ομηρούπολη Ελληνούπολη... 

ΣΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ 

Η κάθοδος ενός ΤΟΞΟΥ 

Αστραία ©©

Η Ελληνίδα Φιλόσοφος

Υπατία

Η Υπατία  ήταν Ελληνίδα φιλόσοφος, αστρονόμος, αστρολόγος, συγγραφέας, εφευρέτης  και μαθη ματικός, διευθύντρια της βιβλιοθήκης  στην Αλεξάνδρεια. Δίδαξε φιλοσοφία και αστρονομία στην Αλεξάνδρεια, όπου και δολοφονήθηκε από όχλο που αποτελούνταν από φανατικούς χριστιανούς.

Τι ήταν πραγματικά η Υπατία;

Η Υπατία ήταν απλώς ένας άνθρωπος της γνώσης

Ένας άνθρωπος της γνώσης είναι απλά, ένας άνθρωπος ερωτευμένος με τη γνώση.  Θέλει να  ξέρει, να γνωρίζει. Σε ένα κόσμο που η άγνοια είναι ευτυχία, το κόκκινο χάπι, δεν είναι  μια  εύκολη επιλογή και κοστίζει πολύ. Παρ΄ όλα αυτά και εν γνώσει τους, το προτιμούν μερικοί. Ο δρόμος δεν είναι πολυσύχναστος. Ο Μινώταυρος, οι  Λαιστρυγόνες, Κύκλωπες, Σειρήνες  καραδοκούν κάθε στιγμή σε μαύρη τρύπα, να σε καταπιούν.

Τι είναι  γνώση;  Σε τι συνίσταται;

Υπάρχουν τρία είδη γνώσης, το γνωστό, το άγνωστο και αυτό που δεν  μπορεί να γίνει γνωστό με την ανθρώπινη μορφή. Οι πολεμιστές, για λόγους στρατηγικής ασχολούνται με τα δύο πρώτα είδη της γνώσης. Το Γνωστό, που είναι η Λογική και το Άγνωστο που είναι η  Γνώση η Σιωπηλή και αντιστοιχούν στα δύο ημισφαίρια του  εγκεφάλου που τα ενώνουν με γέφυρα αμφίδρομης κατανόησης.

Το σύστημα των εξουσιαστών και των μικρών τυράννων επειδή κυβερνά και χειραγωγεί  την  άβουλη μάζα μέσω της  άγνοιας και των βασικών ενστίκτων της, φοβάται τους ανθρώπους της γνώσης. Είναι επικίνδυνοι. Προσπαθεί να τους υποτάξει,  να τους περιθωριοποιήσει, να τους   διαβρώσει, να τους αμαυρώσει, να τους καπελώσει. Όταν δεν τα καταφέρνει, τους σκοτώνει κιόλας.

Η Υπατία, ως  φορέας της γνώσης ήλθε σε σύγκρουση, αναπόφευκτα, με το πολιτικό και θρησκευτικό κατεστημένο  εκείνης της εποχής. Κρίθηκε επικίνδυνη για  την εξουσία και η εντολή που δόθηκε ήταν να θανατωθεί. Το γεγονός ότι ήταν γυναίκα,  την έκανε ακόμη πιο  ύποπτη  και επικίνδυνη για πολλούς.

Αυτά είναι γνωστά.... Εκείνο που δεν είναι γνωστό, είναι η ερώτηση που συνήθως κάνω, όταν μελετώ το ιστορικό και μυθικό παρελθόν και την ουσιαστική  και  κρίσιμη την απάντηση, ζητώ.

Τι θα έκανε η Υπατία σήμερα; Ποιες θα ήταν οι επιλογές της και οι ασχολίες της;

Τι θα κάναμε εμείς στην Υπατία σήμερα;

Οπωσδήποτε, δεν θα ήταν αποδεκτή από  το θρησκόληπτο χριστεπώνυμο πλήθος, γιατί απλούστατα, δεν θα ήταν  χριστιανή. Αλλά, μήπως φαντάζεται κανείς πως θα ήταν αρεστή στο φύρδην μίγδην αρχαιοελληνικό πλήθος που αλαλάζει για τους αρχαίους  ημών  προγόνους, τους  Έλληνες;

Να μου επιτρέψετε να αμφιβάλλω και έχω τους λόγους μου, τους εξής.

Η Υπατία, ήταν μια γυναίκα με  πρωτογενή ικανότητα σκέψης,  τολμηρή, έκανε έρευνα, σύνθεση ανάλυση σύνδεση  των  εννοιών και προχωρούσε. Είχε δική της ξεχωριστή προσωπικότητα και  συλλογιστική . Ήταν ανεξάρτητη πολύ. Αυτό είναι κάτι που δεν συγχωρείται εύκολα, από πολλούς. Έτσι είναι η ανθρώπινη φύση, δυστυχώς. Το ίδιο κάνανε και στον Θεμιστοκλή, της Σαλαμίνας,  τον νικητή και στον μαθηματικό τον Καραθεωδορή.

Βεβαίως  πολλοί από δαύτους θα την  «τιμήσουν», αλλά επειδή, δεν ζει. Είναι ανακούφιση μεγάλη και είναι η εύκολη λύση να  "τιμάς"  ανθρώπους,  μόνο όταν  νομίζεις πως  είναι  από  σένα, μακριά.  Το πρόβλημα υπάρχει όταν είναι παρόντες και ζωντανοί.

Όπως λέει και ο Νίτσε:

«Εκείνο που φοβάμαι είναι μη τυχόν  και με ανακηρύξουν άγιο,  όταν δεν θα ζω πια για να το δω».

Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων σε όλες τις εποχές:

Οι  άνθρωποι της γνώσης και οι εχθροί της γνώσης.
Διαλέγεις και παίρνεις σε κόκκινη και μπλε εκδοχή.

Αστραία ©©

Η γέννηση του Τηλέμαχου

Ο Οδυσσέας κρατά τον Τηλέμαχο στην αγκαλιά

Πότε και πως γεννιέται ο Τηλέμαχος

 Η αναφορά του Τηλέμαχου στην Ιλιάδα είναι χαρακτηριστική, όταν ο Οδυσσέας εξοργισμένος από την συμπεριφορά του Θερσίτη, Β Ιλιάδος, στ.  260 τον κτυπάει με ένα ραβδί και του λέει:
"Να μη αποκαλούν  πατέρα του Τηλέμαχου, αν δεν  σε στείλω πίσω  με κλάματα και πλήγματα  όταν σε ξαναπιάσω να ανοηταίνεις."
Η Οδύσσεια αρχίζει με έναν  Τηλέμαχο που ετοιμάζεται να ενηλικιωθεί και η  γέννηση του Τηλέμαχου, η εφηβική του  ηλικία,  σκιαγραφείται μέσα από  τις πλάγιες σκέψεις του ποιητή.
Είναι χαρακτηριστικές επίσης οι  γεννήσεις θεών και ημιθέων και διάσημων ηρώων  μέσα από την σιωπηλή γνώση της Ελληνικής Μυθολογίας σε γεννήσεις αστεριών και της ονοματοδοσίας τους.
Έτσι έχουμε τη γέννηση του Διόνυσου, του Ηρακλή και τη γέννηση του Απόλλωνα που διηγείται ο Οδυσσέας όταν φθάνει στη  Σχερία συναντώντας τη Ναυσικά, ζ Οδυσσείας στ.160.
Απουσιάζει  η αναφορά στη γέννηση του Τηλέμαχου, αλλά  είναι έντονα φορτισμένη η σκηνή της συνάντησης τους και η αναγνώριση μεταξύ τους.
Δεν ξέρουμε πως  γεννιέται ο Τηλέμαχος, μαθαίνουμε όμως πότε  ενηλικιώνεται  και πως.
Πώς  γεννιέται ένας άνθρωπος;
Όταν το έμβρυο εξέλθει από τη μήτρα και πάρει τη πρώτη αναπνοή.
Πότε ενηλικιώνεται;
Όταν αναλαμβάνει τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις του.
Μερικοί άνθρωποι δεν ενηλικιώνονται ποτέ παραμένουν ανώριμοι και  "νήπιοι" όπως τους αποκαλεί ο ποιητής χαρακτηριστικά, Μπορεί όλοι να μιλούν για δικαιώματα, αλλά ξεχνούν πως τα δικαιώματα είναι ανάλογα με τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες. Όλοι θέλουν δικαιώματα , αλλά λίγοι αναλαμβάνουν τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις που συνεπάγονται.
Η ενηλικίωση του Τηλέμαχου σημειοδοτεί αυτή ακριβώς την ανάληψη ευθυνών και δεν είναι βιολογική. Είναι ψυχική νοητική και πνευματική.
Ο μόνος τρόπος να συναντήσει κάποιος τον Οδυσσέα είναι να ενηλικιωθεί πραγματικά και ο μόνος τρόπος να  ξαναγεννηθεί είναι να κοιμηθεί στη κατεύθυνση Νότου και Βορρά  και να ξυπνήσει στο άντρο των Ναίδων, ανανεωμένος ξανά.
Ζει με νέα συνείδηση,  υπευθυνότητα, κατανόηση και  νεανική ορμή.
Η συνάντηση του Τηλέμαχου με τον Οδυσσέα είναι η συνάντηση του νου με την καρδιά. Η καρδιά ανήκει στον Απόλλωνα και γίνεται κοντά στο χειμερινό ηλιοστάσιο.
Είναι το ταξίδι του Ήλιου και της Συνείδησης που ξεκινά.
Αυτό μας  λένε τα Έπη τα Ομηρικά για φωτεινές  γεννήσεις και θαυμαστά μωρά.
Ο Οδυσσέας κρατά τον Τηλέμαχο αγκαλιά και του δείχνει τη χώρα του και τηn πατρίδα του.
Ο Τηλέμαχος τα θυμάται αυτά, όταν τον συναντά μετά από μια μεγάλη εφηβική μοναξιά και ερημιά.
Το ταξίδι ξαναρχινά με στόχο το κέντρο του  Ήλιου, ηλιογεννετικά.

Αστραία