Η χαμένη πατρίδα

ΕΣΤΙΑ

Όμορφη και παράξενη πατρίδα μου.....

Η σημερινή  Εστία είναι ένας μικρός αστεροειδής στην ζώνη  των άλλων αστεροειδών, ανάμεσα από τον Άρη και τον Δία. Στην θέση αυτή θα έπρεπε να υπάρχει ένας πλανήτης σύμφωνα με τον αυθαίρετο νόμο  Τίτιους- Μπόντε. Αν΄ αυτού βρίσκονται πολλοί αστεροειδείς , τα τεμάχια ενός θρυματισμένου πλανήτη.
Στο Ελληνικό Πάνθεον, η Εστία ήταν Τιτανίδα, ιερή θεά και ο όρκος και οι θυσίες άρχιζαν με την επίκλησή της. Ο Όμηρος, δεν την αναφέρει στα Ομηρικά Έπη πουθενά ( γιατί άραγε), παρ΄όλο που υπάρχει ο αμφιλεγόμενος Ομηρικός Ύμνος προς τιμή της.
Ποια είναι η καταγωγή του ανθρώπου;
Ποια ήταν η πρώτη κατοικία του;
Ποια είναι η πατρίδα του Οδυσσέα;
Ήταν η ΕΣΤΙΑ ένας πλανήτης που καταστράφηκε και γιατί;

Ήταν μια ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ στην πρώτη κατάχρηση εξουσίας και υπερβολή;

Τι γνωρίζει ο  Όμηρος;
Η ανθρωπότητα βρίσκεται πλέον σε ένα  κρίσιμο μεταίχμιο και  σε μια Υ Επιλογή.

Η επιστήμη και η  τεχνολογία δεν μπορεί να αναπτυχθούν περισσότερο, χωρίς μέτρο, σοφία και αρετή.
Η θρησκεία δεν  πρέπει να εξουσιάζει,  κρατώντας το μυαλό του ανθρώπου σε κατάσταση νηπιακή.
Είναι μεγάλη η οικολογική καταστροφή.
Και οι φυσικοί πόροι έχουν εξαντληθεί.
Ο άνθρωπος δεν γνώρισε εστία  στη Γη, πατρίδα, ασφαλή.
Το χρηματοπιστωτικό σύστημα στηρίζεται σε ετοιμόρροπη βάση σαθρή.
Δεν υπάρχει κάνενα αντίκρυσμα,μόνο λογιστικοί, εικονικοί αριθμοί.
Στο παλάτι της Γαίας ,οι πόρτες και οι θύρες έχουν κλειστεί
και όλοι είναι μεσα και έχουν παγιδευτεί.
Το επόμενο πρωινό για την ανθρωπότητα  θα υπάρχει με ή, χωρίς αυτή.
Ο καθένας, ας κάνει τις επιλογές του με πρότυπο τον Ηρακλή.


Αστραία ©©

Κατάρτια και κίονες στα Ομηρικά Έπη

Κίων Οδυσσεύς

α Οδυσσείας

τοῦ δ' ὑπερωϊόθεν φρεσὶ σύνθετο θέσπιν ἀοιδὴν

κούρη Ἰκαρίοιο, περίφρων Πηνελόπεια·

κλίμακα δ' ὑψηλὴν κατεβήσετο οἷο δόμοιο,        330

οὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύ' ἕποντο.

ἡ δ' ὅτε δὴ μνηστῆρας ἀφίκετο δῖα γυναικῶν,

στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο,

ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα·

ἀμφίπολος δ' ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη.

δακρύσασα δ' ἔπειτα προσηύδα θεῖον ἀοιδόν·

Ο Οδυσσέας, Φιλέταιρος, ταξιδεύει συνέχεια σε νερό, αγριεμένο θυμικό, στην ποσειδώνια θάλασσα της αντίληψης κατά την επιστροφή και ψάχνει για στερεό νησί,σαν την Λητώ.

Οι σύντροφοι του, αφανίζονται εξ αιτίας των ελαττωμάτων τους, δεν  μπορούν να επιβιώσουν σε ένα οργανισμό που άγεται και φέρεται, με 70% στοιχείο υγρό.

Λαγνεία, θυμός, ανυπομονησία, απληστία, αδράνεια, εγωμανία φιλαυτία, διάσπαση προσοχής, έλλειψη αυτογνωσίας, έλλειψη αυτοπειθαρχίας υπερβολές που κολυμπούν σε ένα νερό συνεχές μεταβλητό και νοσηρό.

Ο Ηρακλής αντιμετωπίζει  την  Ήρα, νερό παρορμητικό και ο Οδυσσέας, τον Ποσειδώνα, νερό μεταβλητό. Ο Ηρακλής, βάλτους και έλη και ο Οδυσσέας, θάλασσα αγριεμένη.

Από που να κρατηθεί ο Οδυσσέας; Από ποια στεριά να πιαστεί;

Κανείς δεν θέλει η Ιθάκη να φανεί , όπως και και η Δήλος να φανερωθεί.

Γιατί;

Γιατί η συνείδηση φωτιά είναι υπόθεση δύσκολη πολύ, καθώς και η γέννηση της και η συντήρηση της. Ο Οδυσσέας, αντιμετωπίζοντας τις Σειρήνες, δένεται σε κατάρτι, ευθύ και στερεό σε πλοίο, του νου, μεταβλητό. Οι Σειρήνες είναι υδάτινες  Άρπυιες που τρέφονται με αρρωστημένο θυμικό. Γνωρίζουν τις αδυναμίες και τους φόβους του ανθρώπου και με λόγια γλυκά, του λένε αυτά που θέλει να ακούσει και του χαϊδεύουν τα αυτιά.

Τι του λένε;

Η ευδαιμονία των ιδιοτήτων

Ομηρική Ηώς

.....και η αρμονία δράσης και μη δράσης

Ως σταθερή ιδιότητα, θα ορίζαμε ένα σταθερό σημείο στο κέντρο του κύκλου, ακίνητο και σιωπηλό. πχ, την Πηνελόπη, την Ιθάκη.

Ως σταθερό σημείο θα επιλέγαμε την προτίμηση μας, το ταλέντο μας, κάτι που να μας αρέσει και το αγαπούμε βαθιά και θα το τοποθετούσαμε σταθερά, σε σύστημα με αναφορά. πχ, την φιλοσοφία, την επιστήμη, τον χορό, την γλυπτική, τις πολεμικές  τέχνες, την πολιτική, τα μαθηματικά.

Ως σύστημα αναφοράς, θα διαλέγαμε ένα γνωστικό πεδίο ευρύ, να εργαστούμε με σύνδεση συμπεριεκτική πχ, τα Ομηρικά Έπη, την  κβαντική φυσική, την νευτώνεια φυσική, την αριστοτελική λογική.

Με σύνδεση  συμπεριεκτική,  θα συνδέαμε όλα τα θέματα μεγαλώνοντας την ακτίνα του κύκλου με τρεις κινήσεις ιδιότητες:

Την μεταβλητή, παρατηρώντας την δράση και αντίδραση ταυτοχρόνως, σε διαλεκτική αλληλεπίδραση παρατηρητή και παρατηρούμενου στην συγχρονιστική ροή των φαινομένων στον χώρο.

Την παρορμητική, ακολουθώντας την έμπνευση της στιγμής από τη ρωγμή του χρόνου και κουνώντας  “τα φτερά της κβαντικής πεταλούδας”.

Κρατούμε, πάντα σταθερό το κέντρο του κύκλου για να μη χαθούμε.

Έτσι, αποφεύγουμε την μονολιθικότητα και  την στενότητα, την φτώχεια του πνεύματος. Διευρύνουμε το πνεύμα, χωρίς να γινόμαστε επιπόλαιοι τυχοδιώκτες και το ανυψώνουμε χωρίς να  κερδοσκοπούμε εις βάρος του.

Τοιουτοτρόπως, ανυψώνουμε την συνείδηση φωτίζοντας την, σε αυτοσυνείδηση και δίνουμε ύψος στο flat επίπεδο, της άχρωμης μουντής καθημερινότητας.

Με αυτό τον τρόπο, όλες μας οι  πράξεις και δράσεις αποκτούν, χρώμα και το ΒΑΘΟΣ, της μη δράσης.

Μεταφέρονται από την ενέργεια στην ύλη και δημιουργούν την πολύτροπη πραγματικότητα .